Γεωπολιτικά

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Σήμερα οι υπογραφές στο Ισραήλ – Η Ελλάδα σηκώνει θόλο €3,1 δισ.

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Σήμερα οι υπογραφές στο Ισραήλ – Η Ελλάδα σηκώνει θόλο €3,1 δισ.

Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Σήμερα οι υπογραφές στο Ισραήλ – Η Ελλάδα σηκώνει θόλο €3,1 δισ.

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pagenews.gr
στο Google Discover
David’s Sling, Barak MX και SPYDER δημιουργούν τη νέα πολυεπίπεδη ελληνική αεράμυνα – Διασύνδεση με Patriot, Rafale, F-16 Viper και ηλεκτρονικό πόλεμο, ελληνική συμμετοχή άνω των €700 εκατ. και πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα

Στο Τελ Αβίβ πέφτουν σήμερα, Δευτέρα 31 Αυγούστου, οι υπογραφές για ένα από τα μεγαλύτερα και στρατηγικά σημαντικότερα εξοπλιστικά προγράμματα της Ελλάδας: την «Ασπίδα του Αχιλλέα», το νέο πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας της χώρας.

Οι συμφωνίες υπογράφονται μεταξύ της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της ισραηλινής SIBAT, με τη συμμετοχή των ισραηλινών αμυντικών φορέων και εταιρειών που εμπλέκονται στο πρόγραμμα.

Το κόστος του αντιαεροπορικού σκέλους υπολογίζεται περίπου στα 3,1 δισ. ευρώ, ενώ από την υπογραφή αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την πλήρη επιχειρησιακή ανάπτυξη του συστήματος μέσα στους επόμενους 35 μήνες, με σταδιακές παραδόσεις στο ενδιάμεσο.

Δεν πρόκειται απλώς για αγορά νέων πυραύλων.

Η Ελλάδα επιχειρεί να δημιουργήσει για πρώτη φορά μια ενιαία αρχιτεκτονική αεράμυνας, η οποία θα συνδέει διαφορετικά όπλα, αισθητήρες, ραντάρ και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου σε ένα κοινό δίκτυο διοίκησης και ελέγχου.

Τρεις ισραηλινές «ασπίδες» σε διαφορετικά ύψη

Στον πυρήνα της νέας αρχιτεκτονικής βρίσκονται τρία βασικά ισραηλινά συστήματα:

David’s Sling, Barak MX και SPYDER.

Η λογική είναι πολυεπίπεδη.

Κάθε απειλή δεν αντιμετωπίζεται με το ίδιο όπλο. Άλλο σύστημα αναλαμβάνει στόχους μεγαλύτερης εμβέλειας και διαφορετικό την προστασία μικρότερων περιοχών ή κρίσιμων εγκαταστάσεων.

Το David’s Sling προορίζεται για το ανώτερο επίπεδο της νέας αρχιτεκτονικής, συμπληρώνοντας τις ελληνικές συστοιχίες Patriot απέναντι σε απαιτητικότερες πυραυλικές και αεροπορικές απειλές.

Το Barak MX προσφέρει διαφορετικές επιλογές αναχαίτισης ανάλογα με τον πύραυλο που χρησιμοποιείται και μπορεί να λειτουργήσει ως ενδιάμεσο στρώμα της αεράμυνας.

Το SPYDER αναλαμβάνει μικρότερες αποστάσεις και την προστασία κρίσιμων σημείων, προσθέτοντας ένα ακόμη επίπεδο απέναντι σε αεροσκάφη, πυραύλους και άλλες εναέριες απειλές.

Ο πραγματικός «εγκέφαλος» της Ασπίδας

Η μεγάλη αλλαγή, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στους πυραύλους.

Βρίσκεται στη δικτύωση.

Η νέα αρχιτεκτονική προβλέπει προηγμένο σύστημα διοίκησης και ελέγχου, το οποίο θα συγκεντρώνει σε πραγματικό χρόνο δεδομένα από αισθητήρες, ραντάρ, τις υφιστάμενες συστοιχίες Patriot και τα νέα συστήματα.

Στόχος είναι η κάθε απειλή να εντοπίζεται, να ταξινομείται και να αντιστοιχίζεται στο καταλληλότερο διαθέσιμο όπλο αναχαίτισης.

Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην εποχή των drones και των επιθέσεων κορεσμού.

Δεν είναι οικονομικά ούτε επιχειρησιακά λογικό να χρησιμοποιείται ένας εξαιρετικά ακριβός πύραυλος μεγάλου βεληνεκούς για την κατάρριψη κάθε φθηνού UAV.

Η πολυεπίπεδη άμυνα επιτρέπει διαφορετική απάντηση ανάλογα με την απειλή.

Το ELM-2084 και το νέο δίκτυο αισθητήρων

Κρίσιμο ρόλο στη νέα αρχιτεκτονική διαδραματίζουν και τα προηγμένα ραντάρ.

Μεταξύ αυτών βρίσκεται το ELM-2084, τεχνολογίας AESA ηλεκτρονικής σάρωσης, σχεδιασμένο να εντοπίζει και να παρακολουθεί πολλαπλές εναέριες απειλές.

Η φιλοσοφία της «Ασπίδας του Αχιλλέα» είναι τα νέα συστήματα να μην λειτουργούν ως ανεξάρτητες «νησίδες».

Θα ενταχθούν σε ένα κοινό περιβάλλον πληροφοριών και διοίκησης μαζί με τα υφιστάμενα μέσα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Και αυτό μετατρέπει την επένδυση από απλή προμήθεια οπλικών συστημάτων σε αλλαγή της αρχιτεκτονικής αεράμυνας της χώρας.

Patriot, Rafale, F-16 Viper και Belharra στο ίδιο οικοσύστημα

Η στρατηγική σημασία του προγράμματος βρίσκεται ακριβώς στη διαλειτουργικότητα.

Η νέα αεράμυνα σχεδιάζεται ώστε να λειτουργεί σε συνδυασμό με τις υφιστάμενες δυνατότητες των ελληνικών Patriot και το ευρύτερο σύγχρονο δίκτυο των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στο νέο επιχειρησιακό περιβάλλον εντάσσονται οι δυνατότητες που προσφέρουν τα Rafale, τα F-16 Viper και οι φρεγάτες FDI/Belharra, δημιουργώντας σταδιακά ένα πολύ πυκνότερο πλέγμα αισθητήρων και όπλων.

Στην εξίσωση προστίθεται και το ισραηλινό πυραυλικό σύστημα PULS, που ενισχύει διαφορετικό —επιθετικό— σκέλος των δυνατοτήτων των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Ο «Κένταυρος» και η μάχη κατά των drones

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν περιορίζεται στην κλασική αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα.

Η αντιμετώπιση των UAV και των επιθέσεων κορεσμού αποτελεί πλέον κεντρικό στοιχείο του σχεδιασμού. Σε αυτό το επίπεδο αποκτά ιδιαίτερη σημασία η ελληνική τεχνολογία ηλεκτρονικού πολέμου και anti-drone.

Ο ελληνικός «Κένταυρος» της ΕΑΒ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα συστήματος που έχει ήδη δοκιμαστεί επιχειρησιακά και εντάσσεται στη συνολικότερη προσπάθεια ανάπτυξης εγχώριων δυνατοτήτων ηλεκτρονικού πολέμου.

Η εμπειρία των τελευταίων πολέμων —από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή— έχει αποδείξει ότι η αεράμυνα δεν μπορεί πλέον να σχεδιάζεται μόνο απέναντι σε μαχητικά αεροσκάφη.

Drones χαμηλού κόστους, περιφερόμενα πυρομαχικά, cruise missiles και βαλλιστικοί πύραυλοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα, με στόχο να κορέσουν την άμυνα.

Ακριβώς σε αυτή τη νέα πραγματικότητα επιχειρεί να απαντήσει η ελληνική «Ασπίδα».

Το κρίσιμο deal: €700 εκατ. στην ελληνική αμυντική βιομηχανία

Υπάρχει όμως και μια δεύτερη διάσταση με ιδιαίτερη σημασία.

Η ελληνική συμμετοχή στο πρόγραμμα αναμένεται να ξεπεράσει τα 700 εκατ. ευρώ, με περίπου δώδεκα ελληνικές εταιρείες να εμπλέκονται στο έργο.

Πρόκειται για ποσοστό περίπου 25% της συνολικής αξίας, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί για τις τελικές διαπραγματεύσεις.

Αυτό σημαίνει ότι σημαντικό τμήμα της επένδυσης δεν θα αφορά μόνο εισαγωγή έτοιμου στρατιωτικού υλικού.

Στόχος είναι να δημιουργηθεί ελληνική συμμετοχή στην παραγωγή, την υποστήριξη και τη μελλοντική εξέλιξη του συστήματος.

Η Ελλάδα αποκτά πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα

Ακόμη σημαντικότερο είναι το ζήτημα του source code.

Η συμφωνία προβλέπει πρόσβαση της ελληνικής πλευράς στον πηγαίο κώδικα του λογισμικού, στοιχείο που δίνει πολύ μεγαλύτερο βαθμό εθνικού ελέγχου στη λειτουργία και μελλοντική προσαρμογή της αρχιτεκτονικής.

Σε ένα σύγχρονο σύστημα αεράμυνας, το λογισμικό είναι σχεδόν τόσο κρίσιμο όσο οι ίδιοι οι πύραυλοι.

Ελέγχει τη διασύνδεση των αισθητήρων, την αξιολόγηση της απειλής και τη συνεργασία διαφορετικών συστημάτων.

Η πρόσβαση στον κώδικα περιορίζει την εξάρτηση από τον ξένο κατασκευαστή και αυξάνει τη δυνατότητα της Ελλάδας να ενσωματώνει στο μέλλον νέα όπλα και αισθητήρες.

Γιατί αλλάζει τα δεδομένα στο Αιγαίο

Η γεωπολιτική διάσταση είναι προφανής.

Η Ελλάδα οικοδομεί ένα πυκνότερο πλέγμα αεράμυνας την ώρα που η Τουρκία επενδύει μαζικά σε UAV, πυραυλικά συστήματα και εγχώρια αμυντική τεχνολογία.

Το ζητούμενο για την Αθήνα δεν είναι να αντιγράψει το ισραηλινό μοντέλο.

Η ελληνική γεωγραφία είναι διαφορετική: ηπειρωτικός χώρος, εκατοντάδες νησιά, κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ενεργειακές υποδομές και μεγάλες αποστάσεις δημιουργούν διαφορετικές επιχειρησιακές απαιτήσεις.

Γι’ αυτό και το ελληνικό μοντέλο βασίζεται σε πολλαπλές αλληλοεπικαλυπτόμενες ζώνες προστασίας.

Η βασική λογική είναι απλή:

εάν μια απειλή περάσει το πρώτο επίπεδο αναχαίτισης, πρέπει να υπάρχει δεύτερο και τρίτο επίπεδο που θα συνεχίσει την εμπλοκή.

Από τα μαχητικά στη μάχη των δικτύων

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτυπώνει τελικά μια πολύ μεγαλύτερη αλλαγή στην ελληνική αμυντική στρατηγική.

Για δεκαετίες η ισορροπία στο Αιγαίο μετριόταν κυρίως με αριθμούς μαχητικών, πλοίων και αρμάτων.

Αυτό πλέον δεν αρκεί.

Η στρατιωτική ισχύς μετριέται όλο και περισσότερο από το ποιος βλέπει πρώτος, ποιος συνδέει ταχύτερα τις πληροφορίες και ποιος μπορεί να επιλέξει το σωστό όπλο μέσα σε δευτερόλεπτα.

Rafale, F-16 Viper, Belharra, Patriot, David’s Sling, Barak MX, SPYDER, ραντάρ και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου αποκτούν πολύ μεγαλύτερη αξία όταν λειτουργούν ως τμήματα ενός ενιαίου δικτύου.

Και αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα της «Ασπίδας του Αχιλλέα».

Όχι απλώς να αποκτήσει η Ελλάδα περισσότερους πυραύλους.

Αλλά να αποκτήσει ένα ενιαίο νευρικό σύστημα αεράμυνας, ικανό να αντιμετωπίζει ταυτόχρονα τις απειλές του σημερινού και του αυριανού πολέμου.

Με τις σημερινές υπογραφές στο Τελ Αβίβ, η αντίστροφη μέτρηση των 35 μηνών αρχίζει.

Και μαζί της ξεκινά μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές στην ελληνική αεράμυνα των τελευταίων δεκαετιών.

Πηγή: pagenews.gr

Βασίλης Διαμαντάκος
Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Βασίλης Διαμαντάκος Δημοσιογράφος Διεθνούς Πολιτικής & Γεωπολιτικής Ανάλυσης
Καλύπτει διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, διπλωματικές σχέσεις και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας. Διαθέτει περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στο διεθνές πολιτικό και γεωπολιτικό ρεπορτάζ, έχοντας παρακολουθήσει σημαντικά γεγονότα που διαμόρφωσαν το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Απόφοιτος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τη Γεωπολιτική.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο