Τα ευτυχισμένα ζευγάρια δεν είναι εκείνα που δεν τσακώνονται ποτέ.
Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη όταν δύο άνθρωποι μοιράζονται καθημερινότητα, υποχρεώσεις, οικονομικά, οικογένεια και διαφορετικές ανάγκες. Αυτό που κάνει τη διαφορά δεν είναι η απουσία διαφωνιών, αλλά η ικανότητα ενός ζευγαριού να τις διαχειρίζεται χωρίς να διαλύει σταδιακά την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό.
Οι θεραπευτές ζευγαριών επισημαίνουν ότι οι καταστροφικοί τρόποι επικοινωνίας δεν αποτελούν αναλλοίωτα χαρακτηριστικά προσωπικότητας. Είναι συνήθειες και, όπως κάθε συνήθεια, μπορούν να αλλάξουν με εξάσκηση.
Μην ξεκινάτε έναν σημαντικό καβγά στο χειρότερο δυνατό timing
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα εργαλεία που προτείνουν ειδικοί είναι κάτι που αρχικά ακούγεται παράξενο: προγραμματίστε τη δύσκολη συζήτηση.
Αντί ένα σοβαρό θέμα να εμφανίζεται ξαφνικά στις 11 το βράδυ, μετά από μια εξαντλητική ημέρα, μπορεί το ζευγάρι να συμφωνήσει ότι θα το συζητήσει όταν και οι δύο θα έχουν χρόνο και ψυχική διαθεσιμότητα.
Ο στόχος δεν είναι να μετατραπεί η σχέση σε επαγγελματική συνάντηση, αλλά να αφαιρεθεί το στοιχείο της «ενέδρας».
Όταν κάποιος αισθάνεται ότι δέχεται ξαφνικά επίθεση, είναι πολύ πιθανότερο να περάσει αμέσως σε άμυνα αντί να ακούσει πραγματικά τι προσπαθεί να του πει ο άλλος.
Πείνα, εξάντληση και νεύρα είναι κακός συνδυασμός
Πριν ξεκινήσει μια έντονη συζήτηση, χρειάζεται ένας απλός έλεγχος της κατάστασης.
Εάν ο ένας είναι εξαντλημένος, ο άλλος πεινάει και οι δύο βρίσκονται ήδη εκνευρισμένοι από κάτι άσχετο, οι πιθανότητες μιας παραγωγικής συζήτησης μειώνονται δραματικά.
Το ζήτημα μπορεί να είναι σημαντικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να λυθεί εκείνη ακριβώς τη στιγμή.
Η αναβολή μιας συζήτησης για λίγες ώρες δεν αποτελεί απαραίτητα αποφυγή. Μπορεί να είναι η πιο ώριμη επιλογή, εφόσον το ζευγάρι συμφωνεί ότι θα επιστρέψει πραγματικά στο θέμα.
Οι κανόνες πρέπει να συμφωνούνται πριν από τον καβγά
Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που μπορεί να κάνει ένα ζευγάρι είναι να αποφασίσει από πριν ποιες συμπεριφορές δεν είναι αποδεκτές, ακόμη και σε στιγμές θυμού.
Οι βασικές γραμμές είναι σχετικά απλές: χωρίς βρισιές, χωρίς ταπείνωση, χωρίς απειλές, χωρίς ειρωνεία που έχει σκοπό να πληγώσει και χωρίς ακύρωση των συναισθημάτων του άλλου.
Η έρευνα του Gottman Institute έχει συνδέσει τέσσερα ιδιαίτερα καταστροφικά μοτίβα με σοβαρή φθορά στις σχέσεις: κριτική στην προσωπικότητα, περιφρόνηση, αμυντική στάση και πλήρη συναισθηματική απόσυρση από τη συζήτηση.
Το πιο επικίνδυνο από αυτά θεωρείται η περιφρόνηση.
Το ειρωνικό χαμόγελο, το απαξιωτικό βλέμμα, η κοροϊδία ή η αντιμετώπιση του άλλου σαν να είναι κατώτερος αλλάζουν εντελώς τη φύση της σύγκρουσης.
Πλέον δεν υπάρχει ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί. Υπάρχουν δύο άνθρωποι που προσπαθούν να πληγώσουν ο ένας τον άλλον.
Συζητήστε τη συμπεριφορά, όχι την προσωπικότητα
Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο «με ενόχλησε που δεν με πήρες τηλέφωνο» και στο «είσαι τελείως αδιάφορος».
Η πρώτη φράση περιγράφει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά και ένα συναίσθημα.
Η δεύτερη αποτελεί επίθεση στον χαρακτήρα.
Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα σημεία ενός υγιούς καβγά. Η συζήτηση πρέπει να αφορά τι συνέβη, όχι να μετατρέπεται σε γενική δίκη για το ποιος είναι ο άλλος ως άνθρωπος.
Οι προσωπικές επιθέσεις σχεδόν πάντα προκαλούν άμυνα και οδηγούν σε έναν φαύλο κύκλο: επίθεση, δικαιολογία, αντεπίθεση και νέα επίθεση.
Από το «είμαι θυμωμένος» στο «ένα μέρος μου είναι θυμωμένο»
Μία ακόμη τεχνική που προτείνουν θεραπευτές ζευγαριών είναι μια μικρή αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο περιγράφονται τα συναισθήματα.
Αντί για μια απόλυτη δήλωση όπως «είμαι έξαλλος μαζί σου», μπορεί να χρησιμοποιηθεί η διατύπωση «ένα μέρος μου νιώθει πολύ θυμωμένο».
Μπορεί να ακούγεται σαν λεπτομέρεια, αλλά δημιουργεί χώρο για την υπόλοιπη συναισθηματική πραγματικότητα.
Κάποιος μπορεί να είναι θυμωμένος και ταυτόχρονα πληγωμένος. Μπορεί να αισθάνεται απογοήτευση αλλά και αγάπη. Μπορεί να φοβάται ότι δεν ακούγεται χωρίς να πιστεύει ότι ο σύντροφός του είναι εχθρός.
Αυτή η μικρή γλωσσική αλλαγή μπορεί να βοηθήσει ώστε ένα δύσκολο συναίσθημα να μην καταλαμβάνει ολόκληρη τη συζήτηση.
Η σωματική επαφή μπορεί να αλλάξει τον τόνο
Μια πιο ασυνήθιστη συμβουλή αφορά τη σωματική επαφή κατά τη διάρκεια μιας διαφωνίας.
Εφόσον φυσικά και οι δύο σύντροφοι αισθάνονται άνετα, το να κάθονται κοντά, να κρατιούνται από το χέρι ή να υπάρχει μια ήρεμη επαφή στο μπράτσο μπορεί να λειτουργήσει ως υπενθύμιση ότι απέναντί τους δεν βρίσκεται κάποιος αντίπαλος.
Το σώμα συχνά αντιδρά σε έναν έντονο καβγά σαν να βρίσκεται μπροστά σε απειλή.
Η ήρεμη επαφή μπορεί σε ορισμένα ζευγάρια να βοηθήσει στη μείωση αυτής της αίσθησης αντιπαράθεσης και να υπενθυμίσει ότι η σχέση εξακολουθεί να υπάρχει ακόμη και μέσα στη διαφωνία.
Όταν η ένταση ξεφεύγει, το διάλειμμα είναι καλύτερο από την καταστροφή
Υπάρχει ένα σημείο κατά τη διάρκεια ενός καβγά όπου η συζήτηση σταματά ουσιαστικά να είναι παραγωγική.
Οι δύο άνθρωποι δεν ακούν. Περιμένουν απλώς τη σειρά τους για να απαντήσουν.
Η ένταση ανεβαίνει, το σώμα βρίσκεται σε κατάσταση υπερδιέγερσης και η δυνατότητα για ψύχραιμη επεξεργασία μειώνεται.
Σε εκείνο το σημείο, ένα διάλειμμα μπορεί να είναι πολύ πιο χρήσιμο από το να συνεχιστεί η σύγκρουση.
Το Gottman Institute προτείνει όταν κάποιος αισθάνεται ότι «κλείνει» συναισθηματικά να σταματά προσωρινά τη συζήτηση, να παίρνει χρόνο για να ηρεμήσει και στη συνέχεια να επιστρέφει στο θέμα.
Το σημαντικό είναι η επιστροφή.
Το «δεν μπορώ να συνεχίσω αυτή τη στιγμή, ας μιλήσουμε σε μισή ώρα» είναι διαφορετικό από το να φύγει κάποιος χωρίς εξήγηση και να μην επανέλθει ποτέ στη συζήτηση.
Μην προσπαθείτε να κερδίσετε
Ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους μέσα σε μια σχέση είναι να αντιμετωπίζεται ο καβγάς σαν αγώνας.
Όταν στόχος είναι να αποδειχθεί ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, σχεδόν αναπόφευκτα κάποιος πρέπει να χάσει.
Αλλά εάν «χάνει» ο σύντροφος, τελικά χάνει και η ίδια η σχέση.
Η παραγωγική σύγκρουση δεν αναζητά απαραίτητα έναν νικητή. Αναζητά μια κατάσταση στην οποία και οι δύο άνθρωποι έχουν γίνει περισσότερο κατανοητοί και έχει βρεθεί ένας τρόπος να προχωρήσουν.
Ακόμη και όταν δεν υπάρχει πλήρης συμφωνία.
Δεν λύνονται όλα τα προβλήματα
Μια ακόμη σημαντική αλλαγή νοοτροπίας είναι η αποδοχή ότι ορισμένες διαφωνίες δεν εξαφανίζονται ποτέ εντελώς.
Διαφορές γύρω από χρήματα, οικογενειακές σχέσεις, κοινωνική ζωή, προσωπικό χρόνο ή συνήθειες μπορεί να επανέρχονται.
Ο στόχος τότε δεν είναι απαραίτητα να «λυθεί» οριστικά η διαφορά.
Είναι να μπορεί το ζευγάρι να τη διαχειρίζεται χωρίς κάθε φορά να ανοίγει μια νέα πληγή.
Μια υγιής σχέση δεν είναι μια σχέση χωρίς καβγάδες. Είναι μια σχέση στην οποία ακόμη και μέσα στον καβγά υπάρχουν όρια, σεβασμός και η βασική αίσθηση ότι οι δύο άνθρωποι βρίσκονται στην ίδια πλευρά.
Οι διαφωνίες μπορούν ακόμη και να λειτουργήσουν θετικά όταν αποκαλύπτουν ανάγκες που δεν είχαν εκφραστεί, διορθώνουν παρεξηγήσεις και βοηθούν τους συντρόφους να γνωρίσουν βαθύτερα ο ένας τον άλλον.
Το πραγματικό πρόβλημα αρχίζει όταν ο σκοπός παύει να είναι η κατανόηση και γίνεται η τιμωρία.
Πηγή: Pagenews.gr