Ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να μετατρέψει τη φετινή ΔΕΘ από ακόμη μία παρουσία της αντιπολίτευσης σε πρόβα κυβερνησιμότητας.
Στη συνέντευξή του στη «Μακεδονία της Κυριακής», ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ βάζει τρεις καθαρές γραμμές: πρώτον, ότι η πολιτική αλλαγή περνά μόνο μέσα από το ΠΑΣΟΚ· δεύτερον, ότι η Νέα Δημοκρατία έχει κλείσει τον κύκλο της· και τρίτον, ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν αποτελεί αξιόπιστη επιστροφή στο μέλλον.
Το σύνθημα που επιλέγει είναι βαρύ:
«Απόψε θα παρουσιάσω από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης το δικό μας συμβόλαιο τιμής με τον ελληνικό λαό.»
«Δεν θα κάνουμε καλλιστεία παροχών»
Ο Ανδρουλάκης επιχειρεί να διαφοροποιήσει το ΠΑΣΟΚ από τη λογική της πλειοδοσίας.
«Δεν θα κάνουμε καλλιστεία παροχών αλλά θα παρουσιάσουμε το ολοκληρωμένο, αξιόπιστο και τεκμηριωμένο πρόγραμμά μας για την οικονομία, την ανασυγκρότηση του παραγωγικού μοντέλου, την ανάταξη του κοινωνικού κράτους και μια Ελλάδα ισχυρή στην Ευρώπη και διεθνώς.»
Και εδώ έρχεται το πιο ουσιαστικό πολιτικό στοιχείο της σημερινής του παρουσίας:
«Είμαστε έτοιμοι απόψε να παρουσιάσουμε τα πρώτα επτά νομοσχέδιά μας, που δίνουν το στίγμα του προοδευτικού μας προγράμματος.»
Αυτό είναι ίσως το ισχυρότερο μήνυμα που θέλει να στείλει: όχι μόνο «τι θα κάνουμε», αλλά τι θα νομοθετήσουμε πρώτα.
Οι 4 προτεραιότητες Ανδρουλάκη
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ συμπυκνώνει το σχέδιό του σε τέσσερις άξονες.
Πρώτος, η αποφυγή της «χώρας δεύτερης ταχύτητας», με έμφαση στην παραγωγική, τεχνολογική και θεσμική απόσταση που, όπως λέει, μετατρέπεται τελικά σε ζήτημα εθνικής ισχύος.
Δεύτερος, το δημογραφικό και η αποκέντρωση, με επένδυση στην περιφερειακή ανάπτυξη.
Τρίτος, η αλλαγή του τρόπου με τον οποίο μετριέται η ανάπτυξη:
«Η μεγέθυνση του ονομαστικού ΑΕΠ δεν αρκεί και τα υπερπλεονάσματα που βασίζονται στον πληθωρισμό δεν είναι η απάντηση για μια βιώσιμη και δίκαιη ανάπτυξη.»
Και τέταρτος, η μεταρρύθμιση του κράτους:
«Δεν μπορείς να αλλάξεις τη χώρα με το ίδιο αναποτελεσματικό κράτος, την ίδια παλαιοκομματική κουλτούρα διακυβέρνησης και τις ίδιες εξαρτήσεις.»
Το πιο καθαρό οικονομικό όπλο: Φορολόγηση υπερκερδών
Ο Ανδρουλάκης επιχειρεί να χτίσει διαφοροποίηση από τη ΝΔ σε ένα πεδίο που θεωρεί προνομιακό για το ΠΑΣΟΚ: τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια.
Δηλώνει:
«Τον δρόμο της σύγκρουσης με τα καρτέλ και της απόλυτης προστασίας του καταναλωτή, θα τον ακολουθήσουμε απαρέγκλιτα και ως αυριανή κυβέρνηση.»
Και γίνεται συγκεκριμένος:
«Όπου υπάρχουν υπερκέρδη σε ολιγοπωλιακές αγορές θα ενεργοποιείται μηχανισμός έκτακτης φορολόγησης, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή εργαλειοθήκη και μετά από τεκμηριωμένη εισήγηση των αρμόδιων ανεξάρτητων αρχών.»
Αυτό είναι πολιτικά χρήσιμο γιατί το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να φύγει από τον γενικό λόγο περί «ακρίβειας» και να περάσει σε πιο συγκεκριμένο εργαλείο παρέμβασης.
Σκληρή επίθεση σε Μητσοτάκη: «Εμφανίστηκε σαν μελλοντικός πρωθυπουργός»
Ο Ανδρουλάκης δεν χαρίζεται στην κυβέρνηση.
Υποστηρίζει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ επιχείρησε να μιλήσει σαν να διεκδικεί για πρώτη φορά τη διακυβέρνηση και όχι σαν πρωθυπουργός επτά ετών:
«Ο κ. Μητσοτάκης επιχείρησε να εμφανιστεί στη φετινή ΔΕΘ ως μέλλων Πρωθυπουργός και όχι ως εν ενεργεία και μάλιστα επί επτά χρόνια με συγκεκριμένα αποτελέσματα.»
Και ακολουθεί το βασικό κατηγορητήριο:
αγοραστική δύναμη χαμηλά στην ΕΕ, στεγαστική κρίση, πίεση στο ΕΣΥ, ακρίβεια, funds και ολιγοπώλια.
Η γραμμή του είναι ότι η κυβέρνηση επιστρέφει μέρος των πρόσθετων φορολογικών εσόδων που δημιούργησε η ακρίβεια, αλλά «με πολλά ψιλά γράμματα».
Η 13η σύνταξη γίνεται εργαλείο αντεπίθεσης
Ο Ανδρουλάκης επιστρέφει στη δική του πρόταση για σταδιακή επαναφορά της 13ης σύνταξης.
Υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση μιλούσε μέχρι πρόσφατα για περίπου 1 δισ. ευρώ δημοσιονομικό χώρο και αργότερα τον ανέβασε στα 2,2 δισ., χρησιμοποιώντας αυτό το στοιχείο για να αποδομήσει την κριτική περί «δημοσιονομικού εκτροχιασμού».
Η πολιτική αιχμή είναι προφανής: εάν, κατά τον ίδιο, τα 420 εκατ. ευρώ για την πρώτη δόση της 13ης σύνταξης θεωρούνταν επικίνδυνα, πώς γίνεται 340 εκατ. για την αύξηση επιδόματος συνταξιούχων να θεωρούνται απολύτως ασφαλή;
Ούτε Μητσοτάκης ούτε Τσίπρας
Στο πολιτικό πεδίο, ο Ανδρουλάκης προσπαθεί να στήσει ένα δίλημμα «νέο ΠΑΣΟΚ απέναντι σε δύο ήδη δοκιμασμένα συστήματα εξουσίας».
Η φράση του είναι ευθεία:
«Ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Τσίπρας καθώς και τα συστήματα εξουσίας τους, κρίθηκαν.»
Στον Μητσοτάκη καταλογίζει υπερσυγκεντρωτισμό, διαφθορά και ελεγκτική αντίληψη του κράτους.
Στον Τσίπρα χρεώνει την πολιτική κληρονομιά της ΣΥΡΙΖΑϊκής διακυβέρνησης:
«Υποσχέθηκαν “Σεισάχθεια” και “Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη”, αλλά άνοιξαν την πόρτα στα funds […] έφεραν τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, κατάργησαν το ΕΚΑΣ και έφεραν τον νόμο Κατρούγκαλου.»
Και στη συνέχεια επιχειρεί να εμφανίσει ΝΔ και ΕΛ.Α.Σ. ως συγκλίνοντες σε κρίσιμα πεδία: ιδιωτικό χρέος, πρώτη κατοικία, funds, golden visa και εξωτερική πολιτική.
«Τώρα ΠΑΣΟΚ» ως στρατηγική αυτονομίας
Η πολιτική αυτονομία είναι κομβικό στοιχείο της στρατηγικής του.
Ο Ανδρουλάκης υποστηρίζει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει εξαρτήσεις και γι’ αυτό μπορεί να συγκρουστεί με τράπεζες, καρτέλ και πελατειακό κράτος.
Και συνδέει την αυτονομία όχι απλώς με κομματική καθαρότητα αλλά με θεσμικό ήθος:
«Για μας, η πολιτική αυτονομία είναι όρος δημοκρατίας και κοινωνικής αναγέννησης.»
Εδώ βρίσκεται και η βασική του προσπάθεια: να πείσει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι «συμπλήρωμα» ούτε της ΝΔ ούτε της ΕΛ.Α.Σ., αλλά αυτόνομη πρόταση εξουσίας.
Εθνικά: «Τα ήρεμα νερά ναυάγησαν»
Στα ελληνοτουρκικά, ο Ανδρουλάκης σκληραίνει τη γραμμή.
«Το αφήγημα των “ήρεμων νερών” το οποίο φιλοτέχνησε ο κ. Μητσοτάκης, ναυάγησε στη θεωρία της “Γαλάζιας Πατρίδας”, στην επιμονή στη διχοτόμηση της Κύπρου και στις μονομερείς ενέργειες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.»
Η πρότασή του είναι να μεταφερθεί το βάρος στην ευρωπαϊκή διάσταση:
«Χρειάζεται μια νέα εθνική στρατηγική στις ευρωτουρκικές σχέσεις. Με σύνδεση της τελωνειακής ένωσης, της χρηματοδότησης και κάθε προνομιακής σχέσης με τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών-μελών.»
Και θέτει την κόκκινη γραμμή:
«Θέλουμε σχέσεις καλής γειτονίας με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, στο δίκαιο της θάλασσας και στα κυριαρχικά μας δικαιώματα.»
Το στοίχημα της Βόρειας Ελλάδας
Ο Ανδρουλάκης επιχειρεί επίσης να δώσει πιο περιφερειακό χαρακτήρα στο πρόγραμμά του.
Μιλά για υψηλό ενεργειακό κόστος, ακρίβεια, δυσκολία πρόσβασης επιχειρήσεων σε χρηματοδοτικά εργαλεία, πληθυσμιακή συρρίκνωση και σιδηροδρομική απομόνωση της Βόρειας Ελλάδας.
Η απάντησή του είναι ένα μοντέλο ανάπτυξης που συνδέει δημόσιες επενδύσεις, τοπική παραγωγή και αλυσίδες αξίας.
Για τη Θεσσαλονίκη, θέτει ως επόμενα βήματα την επέκταση του μετρό προς δυτικά και αεροδρόμιο, αξιόπιστο προαστιακό, ζώνες πρασίνου και ενιαίο παραλιακό μέτωπο.
Το πολιτικό μήνυμα της ΔΕΘ
Ο Ανδρουλάκης σήμερα δεν επιχειρεί απλώς να δώσει ένα «πακέτο».
Θέλει να περάσει την εικόνα ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα που έχει:
- πολιτικό σχέδιο,
- νομοθετική ετοιμότητα,
- οικονομική κοστολόγηση,
- θεσμική ατζέντα,
- και αυτόνομη στρατηγική απέναντι και στη ΝΔ και στην ΕΛ.Α.Σ.
Το πραγματικό του στοίχημα είναι αν μπορεί να μετατρέψει αυτή την εικόνα από πρόγραμμα σε εκλογική δυναμική.
Γιατί η ΔΕΘ δεν θα κριθεί μόνο από το πόσα μέτρα θα ανακοινώσει.
Θα κριθεί από το αν ο Ανδρουλάκης πείσει ότι το «Τώρα ΠΑΣΟΚ» δεν είναι σύνθημα αναβίωσης του παρελθόντος, αλλά πρόταση για την επόμενη κυβέρνηση.
Και η φράση με την οποία επιλέγει να ανοίξει τη μάχη είναι απολύτως σαφής:
«Υπάρχει άλλος δρόμος.»
Πηγή: pagenews.gr