Ανδρουλάκης ΔΕΘ: Το ΠΑΣΟΚ παίζει το χαρτί της «κυβερνησιμότητας»–Και απέναντί του δεν είναι μόνο ο Μητσοτάκης

Ο Νίκος Ανδρουλάκης ανεβαίνει στο Βελλίδειο με ένα δυσκολότερο στοίχημα από την παρουσίαση ακόμη ενός οικονομικού πακέτου: πρέπει να αποδείξει ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να μετατραπεί από κόμμα διαμαρτυρίας σε πειστική εναλλακτική εξουσίας. Και η νέα πραγματικότητα της ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα κάνει τη μάχη διμέτωπη.

Η αυριανή παρουσία του Νίκου Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ δεν είναι μια συνηθισμένη ομιλία αρχηγού αντιπολίτευσης.

Για το ΠΑΣΟΚ είναι κάτι πολύ πιο κοντά σε τεστ κυβερνητικής αξιοπιστίας.

Η Χαριλάου Τρικούπη θέλει να χρησιμοποιήσει το Βελλίδειο για να αλλάξει την ερώτηση που συνοδεύει εδώ και χρόνια το κόμμα: όχι πλέον «μπορεί να ανακάμψει το ΠΑΣΟΚ;», αλλά «μπορεί να κυβερνήσει;».

Και αυτό εξηγεί γιατί η κεντρική λέξη στην προετοιμασία της ομιλίας δεν είναι μόνο «παροχές». Είναι σχέδιο.

Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη τοποθετήσει στην πρώτη γραμμή της δημόσιας επικοινωνίας του το μήνυμα ότι αποτελεί το κόμμα που μπορεί να φέρει «πολιτική αλλαγή», ενώ ο Ανδρουλάκης τις τελευταίες ημέρες επιμένει σε ένα μοντέλο διακυβέρνησης με διαφάνεια, λογοδοσία και θεσμικές αλλαγές.

Το πραγματικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ είναι το 12,8%

Υπάρχει όμως ένας αριθμός που δεν μπορεί να αγνοήσει η Χαριλάου Τρικούπη.

Στη νέα GPO για το Star, η Νέα Δημοκρατία καταγράφεται στην εκτίμηση ψήφου στο 30,6%, η ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα στο 16% και το ΠΑΣΟΚ στο 12,8%.

Αυτή είναι σήμερα η μεγάλη πολιτική αντίφαση για τον Ανδρουλάκη.

Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να εμφανιστεί ως η κυβερνητική εναλλακτική απέναντι στη ΝΔ, αλλά δημοσκοπικά βρίσκεται πίσω όχι μόνο από το κυβερνών κόμμα αλλά και από τον νέο πόλο του Τσίπρα.

Άρα στο Βελλίδειο πρέπει να κάνει δύο πράγματα ταυτόχρονα:

να πείσει ότι υπάρχει διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης από εκείνο του Κυριάκου Μητσοτάκη και να εξηγήσει γιατί ο ψηφοφόρος που επιθυμεί πολιτική αλλαγή πρέπει να επιλέξει ΠΑΣΟΚ αντί ΕΛ.Α.Σ.

Αυτή είναι ουσιαστικά η νέα μάχη του κέντρου και της κεντροαριστεράς.

Το παράδοξο της GPO: Τρίτο κόμμα, αλλά καλύτερη αξιολόγηση προγράμματος από την ΕΛ.Α.Σ.

Υπάρχει όμως ένα δεύτερο εύρημα της ίδιας δημοσκόπησης που έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την απλή κατάταξη.

Το οικονομικό πρόγραμμα που αποδίδεται στο ΠΑΣΟΚ αξιολογείται θετικά ή μάλλον θετικά από το 26,6% των ερωτηθέντων, έναντι 24,6% για εκείνο της ΕΛ.Α.Σ.

Ως κοστολογημένο και ρεαλιστικό θεωρείται από το 24,9% το πρόγραμμα Ανδρουλάκη και από το 20,4% εκείνο του Τσίπρα. Η κυβέρνηση εξακολουθεί να προηγείται καθαρά, με 44,6%.

Εδώ βρίσκεται ίσως το πραγματικό παράθυρο ευκαιρίας για το ΠΑΣΟΚ.

Το πρόβλημά του δεν φαίνεται να είναι αποκλειστικά ότι οι προτάσεις του απορρίπτονται.

Είναι ότι η σχετική αποδοχή ορισμένων προτάσεων δεν μετατρέπεται ακόμη σε πρόθεση ψήφου και πρωταγωνιστικό πολιτικό ρόλο.

Και αυτή είναι πολύ διαφορετική διάγνωση.

Η ένσταση του ΠΑΣΟΚ για τη δημοσκόπηση έχει βάση ως προς το timing — όχι ως προς τα ευρήματα

Η Χαριλάου Τρικούπη αντιδρά έντονα επειδή η έρευνα ζητούσε από τους πολίτες να αξιολογήσουν το «πρόγραμμα Ανδρουλάκη» πριν από την κεντρική φετινή παρουσίασή του στη ΔΕΘ.

Πράγματι, το timing δημιουργεί ένα εύλογο μεθοδολογικό και πολιτικό ερώτημα: οι πολίτες αξιολογούσαν προτάσεις του ΠΑΣΟΚ που είχαν ήδη δημοσιοποιηθεί, όχι το ολοκληρωμένο πακέτο που πρόκειται να παρουσιάσει τώρα ο πρόεδρός του.

Από την άλλη, αυτό δεν ακυρώνει αυτομάτως τη δημοσκόπηση.

Το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη παρουσιάσει σημαντικό μέρος της πολιτικής του πλατφόρμας και η ίδια η επίσημη ιστοσελίδα του προβάλλει συγκεκριμένες προτάσεις για ιδιωτικό χρέος, προστασία δανειοληπτών και στεγαστική πολιτική.

Επομένως, η πιο ακριβής ανάγνωση είναι ότι η GPO καταγράφει την αξιολόγηση της μέχρι τότε γνωστής πρότασης του ΠΑΣΟΚ — όχι την ετυμηγορία για την αυριανή ομιλία Ανδρουλάκη.

Και αυτό κάνει ακόμη σημαντικότερη τη ΔΕΘ: μετά την ομιλία θα υπάρχει πραγματική βάση για σύγκριση.

Η ατζέντα Ανδρουλάκη: Από την πρώτη κατοικία στον 13ο μισθό

Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να συγκροτήσει μια πλατφόρμα που συνδυάζει παραδοσιακές κοινωνικές αναφορές της Κεντροαριστεράς με συγκεκριμένες παρεμβάσεις στην οικονομία.

Στον πυρήνα όσων έχουν ήδη παρουσιαστεί ή προαναγγελθεί βρίσκονται η προστασία της πρώτης κατοικίας και το δικαίωμα προαίρεσης για δανειολήπτες, η επαναφορά της 13ης σύνταξης και του 13ου μισθού στο Δημόσιο, η επαναφορά του ΕΚΑΣ για χαμηλοσυνταξιούχους, το «ξεπάγωμα» των επικουρικών συντάξεων, η ενίσχυση του ρόλου των κοινωνικών εταίρων στον καθορισμό του κατώτατου μισθού και ένα νέο πλαίσιο 120 δόσεων με παρέμβαση σε τόκους και προσαυξήσεις.

Αυτά είναι πολιτικά ευδιάκριτα μέτρα.

Το δυσκολότερο κομμάτι για τον Ανδρουλάκη θα είναι η κοστολόγηση και η ιεράρχησή τους.

Γιατί όσο περισσότερο ένα κόμμα ζητά να αντιμετωπιστεί ως κυβέρνηση εν αναμονή, τόσο λιγότερο αρκεί να πει τι θέλει να κάνει. Πρέπει να δείξει πόσο κοστίζει, πότε εφαρμόζεται και από πού θα χρηματοδοτηθεί.

Εκεί θα χτυπήσει η ΝΔ

Η κυβερνητική στρατηγική απέναντι στον Ανδρουλάκη είναι σχετικά προβλέψιμη.

Η Νέα Δημοκρατία θα επιχειρήσει να μετατρέψει τη συζήτηση από το κοινωνικό περιεχόμενο των μέτρων στη δημοσιονομική τους αξιοπιστία.

Και η GPO της προσφέρει ένα πλεονέκτημα: το 44,6% θεωρεί το κυβερνητικό πρόγραμμα κοστολογημένο και ρεαλιστικό, έναντι 24,9% για το ΠΑΣΟΚ.

Αυτό σημαίνει ότι το Μαξίμου δεν χρειάζεται απαραίτητα να υποστηρίξει ότι οι προτάσεις Ανδρουλάκη είναι κοινωνικά ανεπιθύμητες.

Μπορεί να επιχειρήσει να πείσει ότι είναι δημοσιονομικά επισφαλείς.

Εκεί θα δοθεί πιθανότατα ένα μεγάλο μέρος της μετα-ΔΕΘ αντιπαράθεσης.

Το «σύστημα Μητσοτάκη» είναι πολιτικά ισχυρό σύνθημα — αλλά έχει και παγίδα

Το δεύτερο σκέλος της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ είναι περισσότερο πολιτικό παρά οικονομικό.

Η Χαριλάου Τρικούπη κλιμακώνει την επίθεση απέναντι σε αυτό που περιγράφει ως «σύστημα Μητσοτάκη», συνδέοντας την κυβέρνηση με ζητήματα θεσμών, διαφάνειας, συγκέντρωσης εξουσίας και σχέσεων με οικονομικά και μιντιακά συμφέροντα.

Πρόκειται για μια προσπάθεια να μεταφερθεί η εκλογική αναμέτρηση από το «ποιος δίνει περισσότερα» στο «ποιος κυβερνά διαφορετικά».

Αλλά εδώ υπάρχει μια παγίδα.

Όσο περισσότερο το ΠΑΣΟΚ αποδίδει τις δημοσκοπικές του δυσκολίες σε «συστήματα», τόσο περισσότερο κινδυνεύει να αποφύγει τη δύσκολη εσωτερική ερώτηση: γιατί ένα κόμμα με κυβερνητική ιστορία, οργανωμένο μηχανισμό και συγκεκριμένο πρόγραμμα παραμένει σήμερα στο 12,8% στην εκτίμηση ψήφου;

Η απάντηση σε αυτό δεν μπορεί να δοθεί μόνο με καταγγελίες.

Πρέπει να δοθεί πολιτικά.

Ο τρίτος παίκτης λέγεται Τσίπρας

Και εδώ φτάνουμε στο δυσκολότερο σημείο για τον Ανδρουλάκη.

Η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα με την ΕΛ.Α.Σ. έχει αλλάξει την αρχιτεκτονική της αντιπολίτευσης.

Η GPO καταγράφει σήμερα την ΕΛ.Α.Σ. στο 16%, δηλαδή 3,2 μονάδες πάνω από το ΠΑΣΟΚ στην εκτίμηση ψήφου.

Αυτό σημαίνει ότι η στρατηγική «ΠΑΣΟΚ ή Μητσοτάκης» συναντά ένα πραγματικό εμπόδιο.

Υπάρχει πλέον ένας τρίτος πόλος που διεκδικεί επίσης να εκφράσει την πολιτική αλλαγή.

Και μάλιστα ένας πόλος με πρώην πρωθυπουργό στην ηγεσία του.

Για τον Ανδρουλάκη, επομένως, δεν αρκεί να αποδομήσει τον Μητσοτάκη. Πρέπει να κερδίσει και τη μάχη για το ποιος θα ηγηθεί του χώρου απέναντι στη ΝΔ.

Το πιο ενδιαφέρον εύρημα: «Κανένας»

Υπάρχει, πάντως, ένας αριθμός στη GPO που ίσως έχει μεγαλύτερη πολιτική σημασία από όλους τους υπόλοιπους.

Στην ερώτηση ποιος από τους Μητσοτάκη, Τσίπρα και Ανδρουλάκη έπεισε περισσότερο, το 25,9% επιλέγει τον πρωθυπουργό, το 15,5% τον Αλέξη Τσίπρα και το 10,6% τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Όμως 45,9% απαντά «κανένας από τους τρεις».

Αυτό αλλάζει την οπτική.

Το μεγαλύτερο πολιτικό «κόμμα» αυτή τη στιγμή δεν είναι απαραίτητα η ΝΔ, η ΕΛ.Α.Σ. ή το ΠΑΣΟΚ.

Είναι η δυσπιστία.

Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η πραγματική ευκαιρία — αλλά και η μεγάλη δυσκολία — για τον Ανδρουλάκη.

Η ΔΕΘ δεν θα κριθεί το βράδυ της ομιλίας

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να παρουσιάσει ένα πλούσιο κοινωνικό πρόγραμμα. Μπορεί να επιτεθεί στον Μητσοτάκη. Μπορεί να επιχειρήσει να διαφοροποιηθεί από τον Τσίπρα.

Αλλά η πραγματική επιτυχία της ΔΕΘ θα φανεί μετά.

Εάν το κόμμα αρχίσει να μειώνει την απόσταση από την ΕΛ.Α.Σ., τότε η στρατηγική της «κυβερνητικής εναλλακτικής» αποκτά πραγματικό πολιτικό βάρος.

Εάν παραμείνει τρίτο και καθηλωμένο γύρω από τα σημερινά επίπεδα, τότε το ερώτημα για το ΠΑΣΟΚ θα γίνει πολύ πιο δύσκολο: μπορεί ένα κόμμα να ζητά κυβερνητική εντολή όταν δεν έχει ακόμη κατακτήσει ούτε την πρώτη θέση μέσα στην αντιπολίτευση;

Γι’ αυτό και η αυριανή ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη έχει έναν στόχο πολύ μεγαλύτερο από την παρουσίαση μέτρων.

Πρέπει να μετατρέψει το «έχουμε πρόγραμμα» σε «μπορούμε να κυβερνήσουμε» — και, κυρίως, να πείσει ένα εκλογικό σώμα στο οποίο σχεδόν ένας στους δύο δηλώνει σήμερα ότι δεν τον πείθει κανένας από τους τρεις βασικούς διεκδικητές.

Εκεί θα κριθεί πραγματικά η «επόμενη ημέρα» του ΠΑΣΟΚ.

Πηγή: pagenews.gr