Χρηματιστηριακό Big Bang στην Ευρώπη: Στο τραπέζι Euronext–Deutsche Börse

Ο CEO της Euronext ανοίγει δημόσια την πόρτα σε συγχώνευση ή συνένωση των χρηματιστηριακών δραστηριοτήτων με τη Deutsche Börse. Δεν υπάρχουν ακόμη διαπραγματεύσεις, αλλά ένα deal θα μπορούσε να δημιουργήσει μια ενιαία αγορά Γαλλίας–Γερμανίας–Ιταλίας «πλανητικής κλίμακας» και να αλλάξει τον χρηματοπιστωτικό χάρτη της Ευρώπης.

Ένα από τα μεγαλύτερα «απαγορευμένα» deals των ευρωπαϊκών αγορών επιστρέφει στο τραπέζι.

Η Euronext δηλώνει πλέον ανοικτή σε πιθανή συγχώνευση με τη Deutsche Börse ή σε συνένωση των χρηματιστηριακών δραστηριοτήτων των δύο ομίλων.

Εάν συνέβαινε, θα δημιουργούσε έναν χρηματιστηριακό γίγαντα ικανό να ενώσει μεγάλο μέρος των αγορών της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Και το σημαντικότερο:

η συζήτηση επιστρέφει ακριβώς τη στιγμή που οι Βρυξέλλες αναζητούν τρόπο να δημιουργήσουν βαθύτερες ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές ικανές να ανταγωνιστούν τη Wall Street.

Boujnah: Ένα deal θα είχε νόημα

Ο CEO της Euronext Stéphane Boujnah δεν απέκλεισε ακόμη και μια πλήρη συγχώνευση των δύο εταιρειών.

Έβαλε όμως μία σημαντική προϋπόθεση:

η συναλλαγή θα πρέπει να έχει πραγματική οικονομική λογική και να μην αποτελεί απλώς πολιτικό project.

«One deal that would make sense is the merging of the exchanges business», δήλωσε στους Financial Times.

Και ξεκαθάρισε κάτι εξίσου σημαντικό:

αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν συνομιλίες μεταξύ των δύο ομίλων.

Άρα δεν μιλάμε ακόμη για deal.

Μιλάμε όμως για μια δημόσια πρόσκληση που μέχρι πρόσφατα θα ήταν πολύ δυσκολότερο να διατυπωθεί.

€16 δισ. + €50 δισ.

Η κλίμακα των δύο ομίλων εξηγεί γιατί η συζήτηση έχει τόσο μεγάλη σημασία.

Η Euronext λειτουργεί χρηματιστήρια σε οκτώ χώρες, μεταξύ των οποίων Παρίσι, Άμστερνταμ και Μιλάνο, και έχει χρηματιστηριακή αξία περίπου €16 δισ.

Παράλληλα διαθέτει clearing, post-trade και ενεργειακές δραστηριότητες.

Η Deutsche Börse αποτιμάται περίπου στα €50 δισ. και ελέγχει, μεταξύ άλλων, το Χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης και την Eurex, μία από τις μεγαλύτερες αγορές παραγώγων στον κόσμο.

Η συνένωσή τους θα δημιουργούσε έναν όμιλο με τεράστιο αποτύπωμα σε equities, derivatives, clearing και post-trade infrastructure.

Γερμανία + Γαλλία + Ιταλία

Το πιο ενδιαφέρον σημείο της πρότασης Boujnah αφορά την πραγματική αγορά που θα μπορούσε να δημιουργηθεί.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι η γερμανική αγορά μετοχών παραμένει σχετικά ρηχή, ενώ η Euronext διαθέτει μεγαλύτερο βάθος.

Η ένωση των δύο θα μπορούσε να δημιουργήσει μία αγορά που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των τριών μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ: Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας.

Αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από ένα corporate merger.

Είναι δυνητικά ένα βήμα προς την ενοποίηση των ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών.

«Planetary scale»

Ο Boujnah χρησιμοποίησε μάλιστα μια εξαιρετικά φιλόδοξη έκφραση.

Μια πανευρωπαϊκή market infrastructure αυτού του μεγέθους θα μπορούσε, όπως είπε, να αποκτήσει «planetary scale».

Η φράση πηγαίνει στην καρδιά του ευρωπαϊκού προβλήματος.

Η Ευρώπη διαθέτει τεράστια οικονομία, μεγάλες επιχειρήσεις και σημαντικές αποταμιεύσεις.

Αλλά οι κεφαλαιαγορές της παραμένουν κατακερματισμένες σε εθνικά χρηματιστήρια, διαφορετικές εποπτικές αρχές και διαφορετικά συστήματα clearing και settlement.

Απέναντί τους βρίσκονται οι ΗΠΑ με βαθύτερες, περισσότερο ενοποιημένες και πολύ πιο ρευστές αγορές.

Η Wall Street κερδίζει τις ευρωπαϊκές IPOs

Η συνέπεια είναι γνωστή.

Ευρωπαϊκές εταιρείες που αναζητούν μεγάλες αποτιμήσεις και βαθύτερη δεξαμενή κεφαλαίων εξετάζουν συχνά τη Νέα Υόρκη αντί για την Ευρώπη.

Αυτό σημαίνει ότι ευρωπαϊκές αποταμιεύσεις, επιχειρήσεις και επενδυτές καταλήγουν να τροφοδοτούν τις αμερικανικές κεφαλαιαγορές.

Για τις Βρυξέλλες, η κατάσταση έχει εξελιχθεί σε στρατηγικό πρόβλημα.

Εάν η Ευρώπη θέλει να χρηματοδοτήσει AI, άμυνα, ενεργειακές υποδομές και την πράσινη μετάβαση, χρειάζεται πολύ μεγαλύτερες ιδιωτικές επενδύσεις.

Και αυτές απαιτούν βαθύτερες κεφαλαιαγορές.

Το deal έχει αποτύχει ξανά

Η ιδέα Euronext–Deutsche Börse δεν είναι καινούργια.

Η Deutsche Börse απέσυρε πρόταση για την Euronext το 2006.

Μια διαφορετική προσπάθεια συγχώνευσης μπλοκαρίστηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για λόγους ανταγωνισμού το 2012.

Το 2023 οι επικεφαλής των δύο ομίλων συζήτησαν ακόμη και τη δημιουργία joint venture για ευρωπαϊκές εισαγωγές εταιρειών, ώστε να ανταγωνιστούν αποτελεσματικότερα τις ΗΠΑ.

Το εμπόδιο ήταν πάντα το ίδιο:

antitrust και εθνικός έλεγχος.

Τώρα όμως η Ευρώπη σκέφτεται διαφορετικά

Το πολιτικό περιβάλλον έχει αλλάξει.

Η ΕΕ εμφανίζεται περισσότερο ανοικτή σε διασυνοριακές συγχωνεύσεις που μπορούν να δημιουργήσουν ευρωπαϊκούς πρωταθλητές.

Παράλληλα, Γαλλία και Γερμανία διαπραγματεύονται μεταρρυθμίσεις στην εποπτεία των ευρωπαϊκών αγορών, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας μεγαλύτερου ρόλου για την ESMA στην εποπτεία σημαντικών πανευρωπαϊκών οντοτήτων.

Αυτό θα μπορούσε να αφαιρέσει ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για μελλοντικές ενοποιήσεις.

Το Χρηματιστήριο Αθηνών βρίσκεται ήδη μέσα στην εξίσωση

Και εδώ υπάρχει άμεσο ελληνικό ενδιαφέρον.

Η Euronext ολοκλήρωσε την εξαγορά της ΕΧΑΕ / Athens Exchange Group, εντάσσοντας την Αθήνα στο δίκτυό της.

Άρα οποιαδήποτε μεγάλη στρατηγική μεταβολή γύρω από την Euronext δεν είναι πλέον ένα μακρινό γαλλογερμανικό χρηματιστηριακό story.

Αφορά και την αρχιτεκτονική στην οποία εντάσσεται η ελληνική κεφαλαιαγορά.

Μια μελλοντική ενοποίηση Euronext–Deutsche Börse θα τοποθετούσε δυνητικά και την Αθήνα μέσα σε μια πολύ μεγαλύτερη ευρωπαϊκή χρηματιστηριακή υποδομή.

Από το Παρίσι και τη Φρανκφούρτη σε ένα ευρωπαϊκό Nasdaq;

Δεν υπάρχει ακόμη deal.

Και τα antitrust εμπόδια παραμένουν τεράστια.

Αλλά η ουσία βρίσκεται στο ότι η συζήτηση που για χρόνια θεωρούνταν σχεδόν αδύνατη επιστρέφει σε μια Ευρώπη που αισθάνεται ότι δεν έχει πλέον την πολυτέλεια του κατακερματισμού.

Οι ΗΠΑ διαθέτουν NYSE και Nasdaq.

Η Κίνα οικοδομεί τις δικές της τεράστιες αγορές.

Η Ευρώπη εξακολουθεί να λειτουργεί μέσα από ένα μωσαϊκό εθνικών χρηματιστηρίων.

Η πιθανή συνένωση Euronext–Deutsche Börse θα μπορούσε να είναι το πρώτο πραγματικό Big Bang προς μια διαφορετική αρχιτεκτονική.

Γιατί το μεγάλο στοίχημα δεν είναι ποιος θα ελέγχει το χρηματιστήριο του Παρισιού ή της Φρανκφούρτης.

Είναι εάν η Ευρώπη μπορεί επιτέλους να δημιουργήσει μια κεφαλαιαγορά αρκετά μεγάλη ώστε τα ευρωπαϊκά κεφάλαια να χρηματοδοτούν ευρωπαϊκές επιχειρήσεις — αντί να καταλήγουν στη Wall Street.

Πηγή: Pagenews.gr