Μητσοτάκης «ελπίδα ή περιπέτεια» – Η δημοσκόπηση δείχνει γιατί η μάχη περνά από τη σταθερότητα στο πορτοφόλι

Μητσοτάκης vs ακρίβεια: Το «ελπίδα ή περιπέτεια» συναντά το 62,4% της δυσαρέσκειας 

Η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση εξελίχθηκε σήμερα σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια θεσμική αντιπαράθεση.

Από το βήμα της Βουλής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να περιγράψει το πολιτικό δίλημμα της επόμενης περιόδου με δύο λέξεις:

«ελπίδα ή περιπέτεια».

Στην επιχειρηματολογία του πρωθυπουργού, η «περιπέτεια» συνδέεται με το ενδεχόμενο πολιτικής αστάθειας, αδύναμων κυβερνήσεων και οικονομικών προγραμμάτων που, κατά την κυβερνητική κριτική, δεν είναι επαρκώς κοστολογημένα.

Η σημερινή τοποθέτηση συνεχίζει τη γραμμή που είχε ήδη παρουσιάσει στη ΔΕΘ, όπου είχε συνδέσει τις επόμενες εκλογές με το ζήτημα της σταθερότητας και είχε επικρίνει τη στάση της αντιπολίτευσης στη συνταγματική αναθεώρηση.

Όμως η νέα Opinion Poll για το ACTION 24 προσθέτει μια δεύτερη διάσταση.

Η πολιτική σταθερότητα μπορεί να είναι το δίλημμα που θέτει η κυβέρνηση.

Η οικονομική ασφάλεια του νοικοκυριού, όμως, είναι εκείνη που οι ίδιοι οι πολίτες τοποθετούν στην κορυφή.

Το κυβερνητικό δίλημμα: Σταθερότητα απέναντι στην «περιπέτεια»

Ο Μητσοτάκης επιχείρησε σήμερα να ενώσει τρία διαφορετικά πεδία σε ένα ενιαίο πολιτικό αφήγημα:

τη διεθνή αστάθεια,

τη δημοσιονομική αξιοπιστία,

και τη δυνατότητα σχηματισμού σταθερής κυβέρνησης μετά τις επόμενες εκλογές.

Στο πλαίσιο αυτό, χαρακτήρισε το ενδεχόμενο παρατεταμένης ακυβερνησίας «εφιαλτικό σενάριο» και υποστήριξε ότι η Ελλάδα χρειάζεται «σταθερότητα και συνέπεια» σε ένα περιβάλλον δύο πολέμων, ενεργειακών πιέσεων και ακριβού πετρελαίου.

Η πολιτική λογική είναι σαφής:

η κυβέρνηση επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από το ερώτημα «ποιος διαφωνεί με τη ΝΔ» στο ερώτημα «ποιος μπορεί να κυβερνήσει με σταθερότητα σε μια περίοδο διεθνών αναταράξεων».

Αυτό είναι ένα θεμιτό κυβερνητικό επιχείρημα.

Δεν είναι, όμως, το μόνο κριτήριο που αποτυπώνει η κοινή γνώμη.

Η Opinion Poll δείχνει άλλο κέντρο βάρους: 62,4% η ακρίβεια

Στην τελευταία μέτρηση που τέθηκε υπόψη μας, η ΝΔ βρίσκεται στο 31% στην εκτίμηση ψήφου, η ΕΛΑΣ στο 15,9% και το ΠΑΣΟΚ στο 12,1%.

Η προηγούμενη δημοσιευμένη μέτρηση της Opinion Poll τον Ιούνιο είχε καταγράψει τη ΝΔ στο 30,5% και την ΕΛΑΣ στο 15,5%.

Το σημαντικότερο όμως εύρημα για την πολιτική στρατηγική όλων των κομμάτων δεν βρίσκεται στην πρώτη τριάδα.

Βρίσκεται στο 62,4% που δηλώνει ότι η ακρίβεια και ο πληθωρισμός είναι το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας.

Τον Ιούνιο, η Opinion Poll κατέγραφε ήδη την ακρίβεια στην πρώτη θέση με 55%.

Άρα το οικονομικό πρόβλημα της καθημερινότητας όχι μόνο παραμένει.

Οξύνεται.

Το «ελπίδα ή περιπέτεια» συναντά το «μπορώ να πληρώσω τον μήνα;»

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της πολιτικής εικόνας.

Ο Μητσοτάκης επιχειρεί να οικοδομήσει ένα εκλογικό δίλημμα γύρω από τη σταθερότητα.

Οι πολίτες, όμως, σύμφωνα με τη νέα μέτρηση, δηλώνουν ότι πρώτο κριτήριο για την τελική ψήφο τους είναι η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, με 39%.

Η ανάγκη για αλλαγή βρίσκεται στο 29,2%.

Η ανάγκη σταθερότητας λόγω διεθνών αναταραχών στο 27,5%.

Αυτό σημαίνει ότι το κυβερνητικό επιχείρημα της σταθερότητας έχει πραγματικό ακροατήριο.

Δεν είναι όμως το πρώτο.

Το πρώτο είναι το εισόδημα.

Η πραγματική πολιτική μάχη συνεπώς δεν φαίνεται να είναι απλώς:

«σταθερότητα ή αστάθεια».

Είναι περισσότερο:

ποιος μπορεί να συνδυάσει σταθερότητα με πραγματική βελτίωση της καθημερινότητας.

Η ΝΔ διατηρεί το προβάδισμα αλλά δεν έχει λύσει την οικονομική δυσαρέσκεια

Η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται στη συγκεκριμένη μέτρηση στο 31%, ελαφρά υψηλότερα από τον Ιούνιο.

Αυτό έχει πολιτική σημασία.

Παρά την πίεση στην καθημερινότητα, το κυβερνών κόμμα δεν εμφανίζει στην παρούσα έρευνα αντίστοιχη πτώση στην εκτίμηση ψήφου.

Η αντίφαση είναι χαρακτηριστική.

Από τη μία:

ΝΔ 31%.

Από την άλλη:

59,6% των ερωτώμενων δηλώνει ότι η κυβέρνηση «μάλλον δεν» ή «δεν» καταφέρνει να βελτιώσει επαρκώς εισόδημα και βιοτικό επίπεδο.

Αυτό υποδηλώνει ότι η δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση δεν έχει μετατραπεί πλήρως σε εμπιστοσύνη προς μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση.

Και αυτή ακριβώς είναι σήμερα μία από τις σημαντικότερες ισορροπίες του πολιτικού συστήματος.

Γιατί ο Μητσοτάκης χτυπά μαζί Τσίπρα και Ανδρουλάκη

Η σημερινή αναφορά του πρωθυπουργού σε Τσίπρα και Ανδρουλάκη ως «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος» δεν είναι απλώς ρητορική επίθεση.

Είναι προσπάθεια πολιτικής ομαδοποίησης.

Ο Μητσοτάκης επιδιώκει να παρουσιάσει διαφορετικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης ως εκδοχές μιας κοινής οικονομικής λογικής, την οποία περιγράφει ως αύξηση δαπανών και παροχών χωρίς επαρκή δημοσιονομική κάλυψη.

Το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΑΣ απορρίπτουν αυτή την κυβερνητική ανάγνωση και υποστηρίζουν ότι διαθέτουν διαφορετικά οικονομικά και θεσμικά σχέδια.

Η πολιτική σκοπιμότητα της κυβερνητικής γραμμής είναι πάντως εμφανής:

αν οι αντίπαλοι παρουσιαστούν ως ένα ενιαίο μπλοκ «ρίσκου», τότε η ΝΔ μπορεί ευκολότερα να τοποθετήσει τον εαυτό της ως πόλο συνέχειας.

Η δημοσκόπηση όμως δείχνει ότι η αντιπολίτευση δεν είναι ενιαίο μπλοκ

Τα ίδια τα ποσοστά δείχνουν ότι το αντιπολιτευτικό πεδίο παραμένει κατακερματισμένο.

Η ΕΛΑΣ βρίσκεται στο 15,9%.

Το ΠΑΣΟΚ στο 12,1%.

Η Ελληνική Λύση στο 7,3%.

Το ΚΚΕ στο 6,8%.

Η Πλεύση Ελευθερίας στο 5,4%.

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» στο 4,8%.

Και η Φωνή Λογικής στο 3,3%.

Δεν υπάρχει σήμερα, βάσει της μέτρησης, ένας ενιαίος αντιπολιτευτικός πόλος.

Υπάρχει ένα μωσαϊκό διαφορετικών κομμάτων, με διαφορετικές ιδεολογικές και προγραμματικές αφετηρίες.

Αυτό εξηγεί γιατί η ΝΔ μπορεί να διατηρεί σημαντικό προβάδισμα ακόμη και σε συνθήκες έντονης κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Η ΕΛΑΣ κρατά τη δεύτερη θέση – το ΠΑΣΟΚ μειώνει την απόσταση

Ένα από τα ενδιαφέροντα σημεία της μέτρησης είναι ότι η ΕΛΑΣ παραμένει δεύτερη στο 15,9%, αλλά το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει από 10,5% σε 12,1%.

Η μεταξύ τους απόσταση περιορίζεται στις 3,8 μονάδες.

Αυτό δημιουργεί δύο παράλληλες πολιτικές μάχες.

Η πρώτη αφορά την κυβέρνηση και το αν θα διατηρήσει το μεγάλο προβάδισμά της.

Η δεύτερη αφορά την αντιπολίτευση και το ποια δύναμη θα αποκτήσει πιο σταθερό ρόλο απέναντι στη ΝΔ.

Η σημερινή ομιλία Μητσοτάκη, βάζοντας Τσίπρα και Ανδρουλάκη στο ίδιο πολιτικό κάδρο, επιχειρεί σε έναν βαθμό να προλάβει και αυτή τη δεύτερη διαδικασία.

Η μεγάλη πτώση της «Ελπίδας» αποκαλύπτει τη ρευστότητα

Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» πέφτει στη συγκεκριμένη έρευνα από 12,6% τον Ιούνιο στο 4,8%.

Τον Ιούνιο η Opinion Poll είχε πράγματι καταγράψει ισχυρή αρχική παρουσία του νέου σχηματισμού, την ώρα που η ΕΛΑΣ βρισκόταν στο 15,5%.

Η σημερινή μεγάλη μεταβολή δείχνει πόσο ρευστή παραμένει η μη παραδοσιακή ψήφος.

Οι νέοι σχηματισμοί μπορούν να προσελκύσουν γρήγορα δυσαρεστημένα ακροατήρια.

Μπορούν όμως και να τα χάσουν εξίσου γρήγορα εάν αυτά δεν μετατραπούν σε πιο σταθερή πολιτική ταύτιση.

Το 16,9% των αναποφάσιστων είναι το πραγματικό πεδίο μάχης

Η πιο αποκαλυπτική ίσως ένδειξη βρίσκεται στην πρόθεση ψήφου επί των εγκύρων.

Οι αναποφάσιστοι φτάνουν το 16,9%.

Πρόκειται για μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος.

Δεν αποτελεί «κόμμα».

Ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι θα κινηθεί ενιαία.

Δείχνει όμως ότι η εκλογική αγορά παραμένει ανοιχτή.

Και όταν αυτό συνδυάζεται με υψηλό ποσοστό δυσαρέσκειας για την ακρίβεια, τότε γίνεται σαφές πού θα δοθεί η επόμενη πολιτική σύγκρουση:

σε φόρους,

μισθούς,

συντάξεις,

ενέργεια,

ενοίκια,

και διαθέσιμο εισόδημα.

Το «κανένας» είναι το πιο δύσκολο πρόβλημα για όλο το σύστημα

Η δημοσκόπηση περιέχει ακόμη ένα εύρημα που αλλάζει την ανάγνωση.

Όταν οι πολίτες ερωτώνται ποιον εμπιστεύονται περισσότερο για την υλοποίηση οικονομικών υποσχέσεων, 35,1% απαντά «κανέναν».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 31,5%, ο Αλέξης Τσίπρας 15% και ο Νίκος Ανδρουλάκης 10%.

Στην οικονομία και ανάπτυξη, το «κανένας» φτάνει το 35,6%.

Στην αυθόρμητη ερώτηση για καταλληλότερο πρωθυπουργό, το «κανένας» βρίσκεται στο 24,9%.

Αυτό σημαίνει ότι το πολιτικό σύστημα δεν αντιμετωπίζει μόνο ανταγωνισμό μεταξύ κομμάτων.

Αντιμετωπίζει και πρόβλημα εμπιστοσύνης.

Και αυτό αφορά κυβέρνηση και αντιπολίτευση.

Γιατί η Συνταγματική Αναθεώρηση μπήκε στην εκλογική εξίσωση

Η σημερινή συζήτηση αφορούσε θεσμικά τη δεύτερη ψηφοφορία για την αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος.

Η διαδικασία έχει ήδη οδηγήσει σε έντονη αντιπαράθεση για άρθρα όπως το 86 και το 16, ενώ ο πρωθυπουργός έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι υψηλότερη πλειοψηφία στην παρούσα Βουλή θα διευκόλυνε τη διαδικασία στην επόμενη αναθεωρητική Βουλή.

Όμως σήμερα η αναθεώρηση χρησιμοποιήθηκε και ως μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής αφήγησης.

Για την κυβέρνηση:

μεταρρύθμιση, θεσμική συνέχεια και σταθερότητα συνδέονται.

Για την αντιπολίτευση:

η κυβέρνηση επιχειρεί να μετατρέψει θεσμικές διαφωνίες σε δίλημμα πολιτικής νομιμοφροσύνης.

Η ουσία είναι ότι η συνταγματική συζήτηση έχει ήδη περάσει από το καθαρά θεσμικό επίπεδο στην προεκλογική στρατηγική.

Η σταθερότητα έχει κοινό – αλλά δεν αρκεί από μόνη της

Η Opinion Poll δείχνει ότι 27,5% των πολιτών θεωρεί σημαντική την ανάγκη σταθερότητας λόγω των διεθνών αναταραχών.

Αυτό είναι ένα σημαντικό ποσοστό και εξηγεί γιατί ο Μητσοτάκης επενδύει πολιτικά στη συγκεκριμένη έννοια.

Όμως το 39% βάζει πρώτο το βιοτικό επίπεδο.

Άρα το κυβερνητικό δίλημμα «ελπίδα ή περιπέτεια» μπορεί να αποκτήσει πολιτικό βάρος μόνο εφόσον συνδεθεί με μια δεύτερη απάντηση:

τι σημαίνει «ελπίδα» για το εισόδημα του πολίτη;

Γιατί για τον ψηφοφόρο η σταθερότητα δεν είναι αφηρημένη έννοια.

Μετριέται στο αν:

ο μισθός φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα,

το ρεύμα πληρώνεται,

το ενοίκιο παραμένει διαχειρίσιμο,

και η αγορά στο σούπερ μάρκετ δεν απορροφά όλο το διαθέσιμο εισόδημα.

Το μεγάλο πολιτικό στοίχημα μέχρι τις εκλογές

Η σημερινή Βουλή και η νέα δημοσκόπηση, αν διαβαστούν μαζί, περιγράφουν ένα πιο σύνθετο πολιτικό σκηνικό.

Η κυβέρνηση διαθέτει ακόμη καθαρό δημοσκοπικό προβάδισμα.

Η αντιπολίτευση παραμένει πολυδιασπασμένη.

Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει βελτίωση.

Η ΕΛΑΣ διατηρεί τη δεύτερη θέση.

Και ταυτόχρονα, ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών παραμένει αναποφάσιστο ή δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται κανέναν.

Γι’ αυτό και το πολιτικό δίλημμα της επόμενης περιόδου πιθανότατα δεν θα περιοριστεί στο σύνθημα που επέλεξε σήμερα ο πρωθυπουργός.

Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να το παρουσιάσει ως:

σταθερότητα ή αβεβαιότητα.

Η αντιπολίτευση θα επιδιώξει να το μεταφέρει στο:

συνέχεια ή αλλαγή.

Αλλά η δημοσκόπηση δείχνει ότι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας το θέτει πολύ πιο πρακτικά:

ποιος μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια χωρίς να δημιουργήσει νέο πολιτικό ή δημοσιονομικό ρίσκο.

Εκεί φαίνεται να συναντώνται τελικά η σημερινή μάχη της Βουλής και η κοινωνική πραγματικότητα της δημοσκόπησης.

Και εκεί θα κριθεί το πιο δύσκολο κομμάτι της πολιτικής αντιπαράθεσης των επόμενων μηνών.

Πηγή: pagenews.gr