Η Ευρώπη έχει μάθει να μιλά για «de-risking» από την Κίνα.
Το δύσκολο είναι να το κάνει πράξη.
Σε πολλές κρίσιμες πρώτες ύλες, η εξάρτηση παραμένει ακραία.
Σύμφωνα με ανάλυση της Politico Research & Analysis, η Κίνα ελέγχει 100% της παγκόσμιας προσφοράς heavy rare earth elements, ενώ έχει επίσης πολύ υψηλά μερίδια σε μαγνήσιο και silicon metal.
Γιατί οι σπάνιες γαίες είναι τόσο κρίσιμες
Δεν είναι απλώς «ορυκτά για ηλεκτρικά αυτοκίνητα».
Χρησιμοποιούνται σε:
- μόνιμους μαγνήτες,
- ηλεκτροκινητήρες,
- ανεμογεννήτριες,
- αμυντικά συστήματα,
- ραντάρ,
- chips,
- προηγμένα ηλεκτρονικά.
Άρα η εξάρτηση δεν είναι απλώς εμπορική.
Είναι στρατηγική.
Η αυτοκινητοβιομηχανία το νιώθει πρώτη
Η Politico είχε ήδη καταγράψει ότι οι ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες αντιμετώπισαν προβλήματα όταν οι κινεζικοί περιορισμοί σε rare-earth magnets άρχισαν να στεγνώνουν τις αλυσίδες εφοδιασμού.
Για τη Γερμανία, αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία.
Η χώρα είναι βαθιά εκτεθειμένη σε:
- autos,
- machinery,
- chemicals,
- advanced manufacturing.
Αν οι κρίσιμες πρώτες ύλες περιοριστούν, η ζημιά δεν μένει σε ένα sector.
Περνά σε ολόκληρη τη βιομηχανική βάση.
Η Κίνα έχει ήδη χρησιμοποιήσει τα μέταλλα ως leverage
Το Πεκίνο έχει ιστορικό χρήσης export controls σε κρίσιμα υλικά.
Το 2023, για παράδειγμα, επέβαλε περιορισμούς σε gallium και germanium, υλικά κρίσιμα για semiconductors, 5G και φωτοβολταϊκά.
Αυτό έστειλε ένα πολύ καθαρό μήνυμα:
αν η Ευρώπη περιορίζει την πρόσβαση της Κίνας σε προηγμένη τεχνολογία, η Κίνα μπορεί να περιορίσει την πρόσβαση της Ευρώπης σε υλικά.
Το πρόβλημα της Ευρώπης
Η ΕΕ έχει ήδη θεσπίσει Critical Raw Materials Act.
Αλλά η δημιουργία νέων ορυχείων και εγκαταστάσεων επεξεργασίας χρειάζεται:
- χρόνια,
- άδειες,
- κεφάλαια,
- κοινωνική αποδοχή.
Αντίθετα, η εξάρτηση υπάρχει σήμερα.
Γι’ αυτό η Γερμανία πιέζει για ταχύτερη ευρωπαϊκή δράση.
Δεν είναι μόνο mining — είναι processing
Ακόμη και αν η Ευρώπη βρει νέα κοιτάσματα, παραμένει το πρόβλημα της επεξεργασίας.
Η Κίνα δεν κυριαρχεί μόνο στην εξόρυξη.
Κυριαρχεί κυρίως στο refining και processing.
Και αυτή είναι η πραγματική choke point.
Από την ενεργειακή εξάρτηση στη βιομηχανική εξάρτηση
Η Ευρώπη πέρασε μια δεκαετία ανησυχώντας για το ρωσικό αέριο.
Τώρα αρχίζει να καταλαβαίνει ότι μπορεί να έχει εξίσου σοβαρό πρόβλημα με τα κινεζικά υλικά.
Η διαφορά είναι ότι το αέριο αντικαθίσταται σχετικά γρήγορα.
Ένα σύστημα επεξεργασίας rare earths μπορεί να χρειάζεται χρόνια για να χτιστεί.
Το επόμενο μεγάλο trade war;
Η νέα σύγκρουση ΗΠΑ–Κίνας έχει ήδη περάσει από:
chips → AI → export controls → critical minerals.
Η Ευρώπη βρίσκεται στη μέση.
Και πρέπει να αποφασίσει αν θέλει να συνεχίσει να εξαρτάται από κινεζική επεξεργασία ή να πληρώσει ακριβότερα για να δημιουργήσει δική της ανθεκτικότητα.
Πηγή: pagenews.gr