Σεισμός στη Γερμανία: Η Mercedes παγώνει τις επενδύσεις και απειλεί με λουκέτα στα εργοστάσια
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 14 '
Πηγή Φωτογραφίας: pixabay//Σεισμός στη Γερμανία: Η Mercedes παγώνει τις επενδύσεις και απειλεί με λουκέτα στα εργοστάσια
Η Mercedes-Benz, ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της γερμανικής βιομηχανικής υπεροχής, προχωρά σε μια απόφαση με ιδιαίτερο οικονομικό και πολιτικό βάρος: παγώνει όλες τις περαιτέρω επενδύσεις στις παραγωγικές εγκαταστάσεις της στη Γερμανία, ενώ εξετάζει πλέον συγκεκριμένα το ενδεχόμενο να κλείσει εργοστάσια.
Η ανακοίνωση της 12ης Νοεμβρίου 2026 δεν αφορά απλώς μια ακόμη προσπάθεια περιορισμού των δαπανών. Αποτυπώνει τη βαθύτερη κρίση που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, καθώς το υψηλό κόστος παραγωγής, η επιθετική άνοδος των κινεζικών κατασκευαστών και η αβεβαιότητα γύρω από την ηλεκτροκίνηση ανατρέπουν τις παραδοσιακές ισορροπίες.
Σύμφωνα με τους Financial Times και το Reuters, η διοίκηση της Mercedes αποφάσισε να αναστείλει τις νέες επενδύσεις στη Γερμανία έπειτα από τέσσερις μήνες διαπραγματεύσεων χωρίς συμφωνία με τους εκπροσώπους των εργαζομένων.
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης βρίσκεται μια πρόταση που αγγίζει τον πυρήνα του γερμανικού εργασιακού μοντέλου: οι εργαζόμενοι να απασχολούνται περισσότερες ώρες χωρίς αντίστοιχη αύξηση μισθών.
Η διοίκηση υποστηρίζει ότι χωρίς σημαντική μείωση του κόστους, η κατασκευή νέων μοντέλων στη Γερμανία καθίσταται οικονομικά ασύμφορη.
Τα συνδικάτα, αντίθετα, θεωρούν ότι οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν το τίμημα της επιχειρηματικής κρίσης.
«Σταματάμε όλες τις επενδύσεις στη Γερμανία» – Η απόφαση που αλλάζει τα δεδομένα
Ο επικεφαλής παραγωγής της Mercedes-Benz, Michael Schiebe, ανακοίνωσε την απόφαση μέσω εσωτερικής ενημέρωσης προς τους εργαζομένους.
«Το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε από κοινού να σταματήσει όλες τις περαιτέρω επενδύσεις στις γερμανικές εγκαταστάσεις μας», ανέφερε.
Η διατύπωση είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς δεν περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο εργοστάσιο ή επενδυτικό πρόγραμμα.
Αφορά το σύνολο των νέων επενδύσεων που σχεδιάζονται για τις γερμανικές μονάδες του ομίλου, τουλάχιστον όσο παραμένει ανεπίλυτη η διαφωνία για το κόστος.
Ο Schiebe υποστήριξε ότι οι συζητήσεις με τα συνδικάτα δεν έχουν οδηγήσει σε ουσιαστική προσέγγιση.
«Παρά τις εντατικές συνομιλίες, δεν διαφαίνεται προς το παρόν κάποια διέξοδος για συμφωνία», ήταν το μήνυμά του.
Η διοίκηση συνδέει άμεσα το επενδυτικό πάγωμα με την ανάγκη αναδιάρθρωσης του κόστους εργασίας.
Η κίνηση δεν σημαίνει ότι η Mercedes διακόπτει αμέσως την παραγωγή στη Γερμανία ή ακυρώνει αυτομάτως κάθε υφιστάμενη δραστηριότητα.
Σημαίνει, όμως, ότι η χώρα κινδυνεύει να χάσει μελλοντικά μοντέλα, νέες γραμμές παραγωγής και επενδύσεις που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν θέσεις εργασίας για την επόμενη δεκαετία.
Από τις 35 στις 40 ώρες – Το εργασιακό τελεσίγραφο της Mercedes
Η βασική απαίτηση της διοίκησης αφορά την αύξηση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας.
Σήμερα, πολλοί εργαζόμενοι στις γερμανικές μονάδες καλύπτονται από συλλογικές συμβάσεις που προβλέπουν εβδομάδα 35 ωρών.
Η Mercedes έχει προτείνει την αύξησή της στις 40 ώρες, χωρίς ανάλογη μισθολογική αποζημίωση.
Πρόκειται για αύξηση του χρόνου εργασίας κατά περίπου 14,3%.
Για την εταιρεία, η αλλαγή θα επέτρεπε τη μείωση του κόστους ανά ώρα παραγωγής χωρίς ονομαστικές περικοπές στους βασικούς μισθούς.
Για την IG Metall, ένα από τα ισχυρότερα συνδικάτα της Ευρώπης, η πρόταση αποτελεί ουσιαστική υποχώρηση από μια ιστορική κατάκτηση των εργαζομένων.
Η 35ωρη εβδομάδα εργασίας δεν είναι απλώς ένας αριθμός στο γερμανικό εργασιακό σύστημα.
Αποτελεί αποτέλεσμα δεκαετιών συλλογικών διαπραγματεύσεων και βασικό στοιχείο του κοινωνικού συμβιβασμού πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η γερμανική μεταπολεμική βιομηχανική ανάπτυξη.
Η διοίκηση επιχειρεί τώρα να επαναδιαπραγματευτεί αυτόν τον συμβιβασμό, επικαλούμενη τη μεταβολή των διεθνών συνθηκών ανταγωνισμού.
Παράλληλα, στο τραπέζι βρίσκονται οι πρόσθετες παροχές, τα μπόνους, η συμμετοχή στα κέρδη και επιμέρους μισθολογικά στοιχεία.
Η σύγκρουση επομένως δεν αφορά μόνο τις ώρες εργασίας, αλλά το συνολικό κόστος απασχόλησης στη γερμανική παραγωγή.
«Πρέπει να εξετάσουμε ποια εργοστάσια μπορούμε να αντέξουμε»
Η Britta Seeger, μέλος του διοικητικού συμβουλίου αρμόδια για το ανθρώπινο δυναμικό και τις εργασιακές σχέσεις, προχώρησε σε μια ακόμη πιο ανησυχητική προειδοποίηση.
«Είμαστε πλέον αναγκασμένοι να εξετάσουμε συγκεκριμένα και λεπτομερώς ποιες εγκαταστάσεις στη Γερμανία μπορούμε ακόμη να διατηρήσουμε», ανέφερε.
Η ίδια αναγνώρισε ότι η διοίκηση επιθυμεί να αποφύγει το κλείσιμο εργοστασίων.
«Όλοι θέλουμε να αποφύγουμε το κλείσιμο μονάδων με κάθε κόστος. Δυστυχώς, όμως, πρέπει πλέον να εξετάσουμε αυτή την επιλογή πιο συγκεκριμένα».
Οι δηλώσεις αυτές σηματοδοτούν κλιμάκωση της πίεσης προς τα συνδικάτα.
Μέχρι πρόσφατα, το ενδεχόμενο λουκέτων χρησιμοποιούνταν κυρίως ως προειδοποίηση στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων.
Πλέον, η εταιρεία αναφέρει ότι θα εξετάσει λεπτομερώς ποιοι γερμανικοί παραγωγικοί χώροι μπορούν να παραμείνουν οικονομικά βιώσιμοι.
Η Mercedes διαθέτει περίπου δώδεκα παραγωγικές εγκαταστάσεις στη Γερμανία, συμπεριλαμβανομένων εργοστασίων συναρμολόγησης και μονάδων κατασκευής εξαρτημάτων.
Οι σημαντικότερες εγκαταστάσεις συναρμολόγησης βρίσκονται στο Sindelfingen, στο Rastatt και στη Βρέμη.
Ο Schiebe είχε προειδοποιήσει προηγουμένως ότι, χωρίς ουσιαστική μείωση του κόστους, θα μπορούσαν να τεθούν υπό εξέταση δύο γερμανικά εργοστάσια, ένα παραγωγής οχημάτων και ένα κατασκευής συστημάτων κίνησης.
Δεν έχει ανακοινωθεί οριστική απόφαση για κλείσιμο συγκεκριμένης μονάδας.
Πέντε φορές ακριβότερη η εργασία στη Γερμανία από την Ανατολική Ευρώπη
Ένα από τα πιο αποκαλυπτικά στοιχεία της αντιπαράθεσης αφορά τη σύγκριση του κόστους παραγωγής μεταξύ διαφορετικών χωρών.
Σύμφωνα με τον Michael Schiebe, το κόστος μιας ώρας εργασίας στη γερμανική παραγωγή μπορεί να είναι έως και πέντε φορές υψηλότερο από εκείνο σε ορισμένες εγκαταστάσεις της Ανατολικής Ευρώπης.
Η διαφορά δεν περιορίζεται στις γραμμές συναρμολόγησης, αλλά επεκτείνεται και σε διοικητικές λειτουργίες.
Η διοίκηση υποστηρίζει ότι αυτή η απόκλιση δημιουργεί σοβαρό ανταγωνιστικό μειονέκτημα όταν η εταιρεία αποφασίζει πού θα κατασκευάζονται τα νέα μοντέλα της.
Ο διευθύνων σύμβουλος Ola Källenius έχει θέσει ως στόχο τη μείωση του γερμανικού εργασιακού κόστους κατά περίπου 20%, ώστε να προσεγγίσει τα επίπεδα των αμερικανικών εγκαταστάσεων της Mercedes.
Η εταιρεία επεκτείνει παράλληλα την παραγωγική της παρουσία στην Ουγγαρία, όπου το εργασιακό κόστος είναι χαμηλότερο.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο εάν η Γερμανία θα διατηρήσει τα σημερινά εργοστάσιά της.
Είναι εάν θα συνεχίσει να προσελκύει τις νέες επενδύσεις που απαιτούνται για την ηλεκτροκίνηση, την αυτοματοποίηση και την παραγωγή της επόμενης γενιάς οχημάτων.
Η Κίνα αλλάζει τους κανόνες – Η Mercedes χάνει έδαφος στη μεγαλύτερη αγορά της
Η κρίση της Mercedes δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά από το κόστος εργασίας.
Η κινεζική αγορά, που για χρόνια αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες κερδοφορίας της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, έχει μεταβληθεί ριζικά.
Οι Κινέζοι κατασκευαστές ηλεκτρικών και υβριδικών οχημάτων έχουν αποκτήσει ισχυρή παρουσία, προσφέροντας τεχνολογικά προηγμένα μοντέλα σε ανταγωνιστικές τιμές.
Η Mercedes αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση ακόμη και στην κατηγορία των πολυτελών αυτοκινήτων, όπου παραδοσιακά διέθετε σημαντικό πλεονέκτημα.
Οι πωλήσεις της στην Κίνα υποχώρησαν κατά περίπου 19% το 2025.
Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή η Κίνα αποτελούσε ιστορικά περίπου το ένα τρίτο των παγκόσμιων πωλήσεων επιβατικών αυτοκινήτων της μάρκας.
Η υποχώρηση της ζήτησης περιορίζει τα περιθώρια κέρδους και καθιστά δυσκολότερη τη χρηματοδότηση νέων επενδύσεων.
Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές εταιρείες δεν ανταγωνίζονται πλέον μόνο μεταξύ τους.
Αντιμετωπίζουν κατασκευαστές που διαθέτουν ισχυρές εφοδιαστικές αλυσίδες μπαταριών, υψηλή ταχύτητα ανάπτυξης νέων μοντέλων και συχνά χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Η νέα πραγματικότητα ανατρέπει το μοντέλο με το οποίο η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία κυριάρχησε στις διεθνείς αγορές επί δεκαετίες.
Οι δασμοί Τραμπ και η ακριβή μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση
Ένας ακόμη παράγοντας πίεσης είναι η εμπορική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών.
Οι δασμοί που επέβαλε η κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ επιβάρυναν τις ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες, αυξάνοντας το κόστος πρόσβασης στην αμερικανική αγορά.
Η Mercedes έχει αναφέρει ότι οι δασμοί της κόστισαν περίπου 1 δισ. ευρώ σε κέρδη το προηγούμενο έτος.
Την ίδια στιγμή, η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση απαιτεί τεράστιες επενδύσεις σε νέες πλατφόρμες, λογισμικό, μπαταρίες και παραγωγικές εγκαταστάσεις.
Ωστόσο, η ζήτηση για ηλεκτρικά αυτοκίνητα στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική δεν εξελίχθηκε με τον ρυθμό που είχαν αρχικά προβλέψει αρκετοί κατασκευαστές.
Το αποτέλεσμα είναι μια δύσκολη εξίσωση.
Οι αυτοκινητοβιομηχανίες πρέπει να επενδύσουν σημαντικά κεφάλαια σε νέες τεχνολογίες, την ώρα που τα κέρδη από τις παραδοσιακές δραστηριότητές τους περιορίζονται.
Ο Michael Schiebe περιέγραψε το περιβάλλον στο οποίο δραστηριοποιείται η εταιρεία:
«Βρισκόμαστε σε ένα εξαιρετικά απαιτητικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από δασμούς, πίεση στις τιμές, ασθενέστερη ζήτηση και έντονο ανταγωνισμό, ιδιαίτερα από την Κίνα».
Η φράση συνοψίζει το σύνθετο πρόβλημα της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας: υψηλό κόστος παραγωγής, μεταβαλλόμενη τεχνολογία και αυξανόμενος διεθνής ανταγωνισμός.
Η κερδοφορία κατρακυλά – Μόλις 3,3% το περιθώριο της Mercedes-Benz Cars
Τα οικονομικά αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι η πίεση δεν είναι θεωρητική.
Στο εννεάμηνο Ιανουαρίου–Σεπτεμβρίου 2026, το προσαρμοσμένο περιθώριο απόδοσης επί των πωλήσεων της Mercedes-Benz Cars διαμορφώθηκε στο 3,3%.
Για μια εταιρεία που στηρίζει την επιχειρηματική της στρατηγική στην premium κατηγορία, το συγκεκριμένο επίπεδο αποτυπώνει σημαντική συμπίεση της κερδοφορίας.
Η πτώση των πωλήσεων, οι εμπορικές πιέσεις και οι αυξημένες δαπάνες έχουν περιορίσει την οικονομική ευελιξία της εταιρείας.
Η διοίκηση επικαλείται τα αποτελέσματα του τρίτου τριμήνου και την πρόσφατη προειδοποίηση για τα κέρδη ως απόδειξη ότι απαιτούνται άμεσες αποφάσεις.
Η πρόκληση είναι ιδιαίτερα δύσκολη επειδή η Mercedes δεν μπορεί απλώς να αυξήσει τις τιμές χωρίς να διακινδυνεύσει περαιτέρω απώλεια μεριδίου αγοράς.
Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας πρέπει επομένως να προέλθει από συνδυασμό παραγωγικότητας, τεχνολογίας, εξοικονόμησης κόστους και καλύτερης εμπορικής απόδοσης.
Η IG Metall αντιστέκεται – Στο τραπέζι νέες απεργιακές κινητοποιήσεις
Η αντιπαράθεση με τους εργαζομένους εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κύμα εργασιακής έντασης στη γερμανική μεταλλουργική και αυτοκινητοβιομηχανία.
Η IG Metall απορρίπτει την αύξηση των ωρών εργασίας χωρίς μισθολογική αντιστάθμιση.
Το συνδικάτο θεωρεί ότι μια τέτοια αλλαγή θα υπονόμευε βασικούς όρους των συλλογικών συμβάσεων.
Παράλληλα, οι διαπραγματεύσεις για τις αποδοχές στον κλάδο μετάλλου και ηλεκτρολογικού εξοπλισμού παραμένουν δύσκολες.
Η IG Metall διεκδικεί αυξήσεις 5%, ενώ οι εργοδοτικές οργανώσεις προειδοποιούν για περαιτέρω επιβάρυνση της ανταγωνιστικότητας.
Μετά από τρεις γύρους διαπραγματεύσεων χωρίς ουσιαστική προσέγγιση, προετοιμάζονται νέες κινητοποιήσεις, ακόμη και 24ωρες απεργίες.
Η σύγκρουση έχει ιδιαίτερη σημασία για τη Γερμανία, όπου το σύστημα συνδιαχείρισης επιτρέπει στους εκπροσώπους των εργαζομένων να συμμετέχουν θεσμικά στις αποφάσεις μεγάλων επιχειρήσεων.
Η επιτυχία αυτού του μοντέλου βασίστηκε ιστορικά στην αναζήτηση συμβιβασμών μεταξύ διοίκησης και εργαζομένων.
Η σημερινή αντιπαράθεση δείχνει πόσο δύσκολο έχει γίνει να διατηρηθεί αυτή η ισορροπία σε συνθήκες παγκόσμιου ανταγωνισμού.
Η Volkswagen δείχνει το μέγεθος της γερμανικής βιομηχανικής κρίσης
Η Mercedes δεν είναι η μοναδική γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία που προχωρά σε δραστικές αναδιαρθρώσεις.
Η Volkswagen έχει ήδη συμφωνήσει με τα συνδικάτα σε σχέδιο που προβλέπει την περικοπή περίπου 100.000 θέσεων εργασίας και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων.
Οι εξελίξεις στον μεγαλύτερο ευρωπαϊκό όμιλο αυτοκινήτων δείχνουν ότι η κρίση δεν περιορίζεται σε μία επιχείρηση ή σε μια προσωρινή υποχώρηση των πωλήσεων.
BMW, Audi, Porsche και άλλοι κατασκευαστές αντιμετωπίζουν επίσης πιέσεις από το κόστος, τη μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση και τον διεθνή ανταγωνισμό.
Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα βαθύτερο ερώτημα: μπορεί να διατηρήσει την παραγωγική της βάση σε μια χώρα με υψηλούς μισθούς, ακριβή ενέργεια και αυστηρό ρυθμιστικό περιβάλλον, όταν οι ανταγωνιστές της αναπτύσσονται σε αγορές χαμηλότερου κόστους;
Η απάντηση δεν αφορά μόνο τους κατασκευαστές αυτοκινήτων.
Επηρεάζει χιλιάδες προμηθευτές, επιχειρήσεις εξαρτημάτων, εταιρείες τεχνολογίας και βιομηχανικές περιφέρειες που εξαρτώνται από την αυτοκινητοβιομηχανία.
Ο κίνδυνος για τη γερμανική οικονομία – Όταν το «Made in Germany» χάνει επενδύσεις
Η απόφαση της Mercedes αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή η αυτοκινητοβιομηχανία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της γερμανικής οικονομίας.
Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων και το δίκτυο προμηθευτών τους στηρίζουν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, εξαγωγές και επενδύσεις στην έρευνα.
Εάν οι μεγάλες εταιρείες αρχίσουν να κατευθύνουν συστηματικά τις νέες επενδύσεις τους εκτός Γερμανίας, οι επιπτώσεις μπορεί να αποδειχθούν μακροχρόνιες.
Η απώλεια μιας νέας γραμμής παραγωγής δεν συνεπάγεται μόνο λιγότερες θέσεις εργασίας στο εργοστάσιο.
Σημαίνει μικρότερη ζήτηση για τοπικούς προμηθευτές, περιορισμό της τεχνογνωσίας και ενδεχόμενη μεταφορά μελλοντικών ερευνητικών δραστηριοτήτων.
Παράλληλα, δημιουργείται πίεση προς τη γερμανική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει διαρθρωτικά προβλήματα, όπως το ενεργειακό κόστος, οι γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, οι υποδομές και οι ελλείψεις εξειδικευμένου προσωπικού.
Η συζήτηση αποκτά και ευρωπαϊκή διάσταση.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να διατηρήσει ισχυρή βιομηχανική βάση, ενώ ταυτόχρονα προωθεί την πράσινη μετάβαση και την τεχνολογική αυτονομία.
Όμως η υλοποίηση αυτών των στόχων προϋποθέτει ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχίσουν να επενδύουν στην ευρωπαϊκή παραγωγή.
Η επόμενη ημέρα: Συμβιβασμός ή μεταφορά της παραγωγής στο εξωτερικό;
Η διοίκηση της Mercedes αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης της στάσης της εφόσον υπάρξει συμφωνία για το κόστος.
Προς το παρόν, όμως, η απόφαση λειτουργεί ως ισχυρό μέσο πίεσης στις διαπραγματεύσεις.
Το βασικό δίλημμα είναι εάν τα συνδικάτα θα δεχθούν αλλαγές στις εργασιακές συνθήκες με αντάλλαγμα τη διατήρηση των παραγωγικών εγκαταστάσεων και των μελλοντικών επενδύσεων.
Από την άλλη πλευρά, οι εργαζόμενοι ζητούν εγγυήσεις ότι τυχόν παραχωρήσεις θα εξασφαλίσουν πραγματικά τις θέσεις εργασίας και δεν θα αποτελέσουν απλώς το πρώτο βήμα μιας νέας σειράς περικοπών.
Η εταιρεία έχει καταστήσει σαφές ότι, χωρίς συμφωνία, η παραγωγή νέων μοντέλων θα μπορούσε να κατευθυνθεί αποκλειστικά σε εγκαταστάσεις εκτός Γερμανίας.
Μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε σημαντική μεταβολή για έναν κατασκευαστή που έχει συνδέσει την παγκόσμια εικόνα του με τη γερμανική βιομηχανική παράδοση.
Η τελική έκβαση θα εξαρτηθεί από τις διαπραγματεύσεις, τις επιδόσεις της εταιρείας και τη δυνατότητα εξεύρεσης ενός νέου συμβιβασμού μεταξύ παραγωγικότητας και εργασιακής προστασίας.
Η απόφαση της Mercedes-Benz να παγώσει τις επενδύσεις της στη Γερμανία είναι κάτι περισσότερο από μια εταιρική προειδοποίηση. Αποτελεί ένδειξη ότι το γερμανικό βιομηχανικό μοντέλο βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη αναμέτρηση με το κόστος, την τεχνολογική αλλαγή και τον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσα εργοστάσια θα διατηρήσει η Mercedes, αλλά εάν η Γερμανία θα εξακολουθήσει να αποτελεί την πρώτη επιλογή για την παραγωγή των αυτοκινήτων του μέλλοντος.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
