ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

COP31: Ο Τραμπ γυρίζει την πλάτη στο κλίμα – Οι Δημοκρατικοί επιστρέφουν και η Κίνα κερδίζει έδαφος

COP31: Ο Τραμπ γυρίζει την πλάτη στο κλίμα – Οι Δημοκρατικοί επιστρέφουν και η Κίνα κερδίζει έδαφος
Η Ουάσιγκτον απουσιάζει επισήμως από την παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα στην Αττάλεια, όμως 120 Αμερικανοί εκπρόσωποι επιχειρούν να διατηρήσουν ζωντανή τη διεθνή συνεργασία. Ο Γκάβιν Νιούσομ, ο Τζον Κέρι και ο Αλ Γκορ προειδοποιούν για τις συνέπειες της αμερικανικής αποστασιοποίησης, ενώ το Πεκίνο ενισχύει τη θέση του στην παγκόσμια αγορά καθαρής ενέργειας.

Η κλιματική διπλωματία των Ηνωμένων Πολιτειών εμφανίζεται διχασμένη στη COP31 της Αττάλειας, αποτυπώνοντας μια βαθύτερη πολιτική και οικονομική αντιπαράθεση για το μέλλον της ενεργειακής μετάβασης.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επιλέγει να κρατήσει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση μακριά από τις επίσημες διαπραγματεύσεις των Ηνωμένων Εθνών, προτάσσοντας την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου, την ενεργειακή ασφάλεια και το κόστος της ενέργειας.

Από την άλλη, μια μεγάλη αμερικανική αντιπροσωπεία κυβερνητών, δημάρχων, βουλευτών και πρώην κυβερνητικών αξιωματούχων επιχειρεί να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι η κλιματική δράση στις ΗΠΑ συνεχίζεται, ακόμη και χωρίς τη συμμετοχή του Λευκού Οίκου.

Η αντιπαράθεση έχει αποκτήσει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς σχεδόν 200 χώρες συμμετέχουν στη διάσκεψη με στόχο την αντιμετώπιση της επιταχυνόμενης υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν ο δεύτερος μεγαλύτερος ετήσιος εκπομπός αερίων του θερμοκηπίου μετά την Κίνα και ο μεγαλύτερος ιστορικός συντελεστής στις σωρευτικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Η απουσία τους από το επίσημο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δημιουργεί επομένως ένα σημαντικό κενό.

Το ερώτημα της COP31 δεν είναι μόνο εάν η Αμερική θα επιστρέψει στην κλιματική διπλωματία, αλλά και εάν μπορεί να διατηρήσει την οικονομική και τεχνολογική της επιρροή όσο η Κίνα επενδύει στην καθαρή ενέργεια.

Ο Λευκός Οίκος απέναντι στην COP31: «Κλιματικές ανοησίες»

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η κυβέρνηση Τραμπ δεν συμμετέχει επισήμως στη διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα.

Η επιλογή εντάσσεται στην ευρύτερη πολιτική της αμερικανικής κυβέρνησης, η οποία αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα τις διεθνείς κλιματικές δεσμεύσεις και δίνει προτεραιότητα στην εγχώρια παραγωγή συμβατικών ενεργειακών πόρων.

Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τέιλορ Ρότζερς απέρριψε τη διάσκεψη χαρακτηρίζοντάς την «κλιματικές ανοησίες», σύμφωνα με το δημοσίευμα που επικαλείται πληροφορίες του Reuters.

Η αμερικανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η αύξηση της παραγωγής πετρελαίου, φυσικού αερίου και άλλων ενεργειακών πηγών είναι απαραίτητη για την ενεργειακή επάρκεια, την ασφάλεια εφοδιασμού και τη συγκράτηση του κόστους για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Η προσέγγιση αυτή βρίσκεται σε αντίθεση με εκείνη προηγούμενων αμερικανικών κυβερνήσεων, οι οποίες είχαν αναλάβει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση διεθνών κλιματικών συμφωνιών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Συμφωνία του Παρισιού το 2015, στην οποία η αμερικανική διπλωματία είχε συμβάλει ουσιαστικά.

Η σημερινή αποστασιοποίηση δεν έχει μόνο συμβολική σημασία.

Η απουσία μιας από τις μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη επηρεάζει τις συζητήσεις για τη χρηματοδότηση της κλιματικής προσαρμογής, τις τεχνολογικές επενδύσεις και τη μείωση των εκπομπών.

«America Is All In»: 120 Αμερικανοί στην Αττάλεια χωρίς τον Τραμπ

Παρά την επίσημη απουσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, η αμερικανική παρουσία στην COP31 είναι ιδιαίτερα αισθητή.

Η πρωτοβουλία America Is All In έχει συγκροτήσει αντιπροσωπεία περίπου 120 εκπροσώπων, στην οποία συμμετέχουν Δημοκρατικοί κυβερνήτες, δήμαρχοι, μέλη του Κογκρέσου και πρώην κυβερνητικοί αξιωματούχοι.

Στόχος της είναι να αναδείξει ότι οι αμερικανικές πολιτείες, οι πόλεις και οι επιχειρήσεις μπορούν να συνεχίσουν τη μείωση των εκπομπών ακόμη και όταν η ομοσπονδιακή πολιτική κινείται προς διαφορετική κατεύθυνση.

Στο περίπτερο της πρωτοβουλίας στην Αττάλεια έχουν εμφανιστεί ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ, ο κυβερνήτης της Μινεσότα Τιμ Γουόλς και Δημοκρατικοί βουλευτές που επανεξελέγησαν στις πρόσφατες εκλογές για το Κογκρέσο.

Το μήνυμα της αντιπροσωπείας είναι ότι η κλιματική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών δεν περιορίζεται στις αποφάσεις του εκάστοτε προέδρου.

Ωστόσο, υπάρχει ένα ουσιαστικό πρόβλημα.

Οι πολιτειακές και τοπικές κυβερνήσεις μπορούν να εφαρμόζουν δικές τους πολιτικές, αλλά δεν διαθέτουν την ίδια εξουσία με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση στις διεθνείς διαπραγματεύσεις.

Δεν μπορούν, για παράδειγμα, να δεσμεύσουν από μόνες τους το αμερικανικό κράτος σε μια νέα διεθνή συμφωνία.

Η παρουσία των 120 Αμερικανών διατηρεί ενεργή τη συνεργασία με τη διεθνή κοινότητα, αλλά δεν υποκαθιστά πλήρως την απουσία της Ουάσιγκτον.

Η δυσπιστία των συμμάχων: Μπορεί η Αμερική να τηρήσει τις δεσμεύσεις της;

Ένα από τα δυσκολότερα ζητήματα για την αμερικανική αντιπροσωπεία είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης.

Οι επανειλημμένες αλλαγές στην αμερικανική κλιματική πολιτική έχουν δημιουργήσει αβεβαιότητα στους διεθνείς εταίρους.

Η Δημοκρατική βουλευτής της Αριζόνας Γιασαμίν Ανσάρι αναγνώρισε ότι η πρώτη αποχώρηση της κυβέρνησης Τραμπ από την κλιματική συνεργασία είχε πλήξει την αξιοπιστία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Ανσάρι υπογράμμισε την ανάγκη οι Αμερικανοί εκπρόσωποι να προσεγγίσουν τους διεθνείς εταίρους με ταπεινότητα και διάθεση να ακούσουν τις ανησυχίες τους.

Παράλληλα, ανέφερε ότι οι Δημοκρατικοί προετοιμάζουν νομοθετικές πρωτοβουλίες για το κλίμα, προκειμένου να παρουσιάσουν τις πολιτικές που θα μπορούσε να ακολουθήσει μια μελλοντική κυβέρνηση.

Ανάλογη ήταν η προσέγγιση του πρώην υπουργού Εξωτερικών και ειδικού απεσταλμένου για το κλίμα Τζον Κέρι, ο οποίος τόνισε τη σημασία του σεβασμού προς τους διεθνείς εταίρους και της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης.

Το πρόβλημα, όμως, δεν λύνεται μόνο με δηλώσεις.

Για πολλές χώρες, το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν οι αμερικανικές δεσμεύσεις θα παραμείνουν σε ισχύ μετά την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Η αξιοπιστία της κλιματικής πολιτικής εξαρτάται από τη συνέχεια των θεσμών, τη χρηματοδότηση και την εφαρμογή των αποφάσεων.

Οι νίκες των Δημοκρατικών αλλάζουν το πολιτικό τοπίο – Όχι όμως τον Λευκό Οίκο

Οι πρόσφατες εκλογικές επιτυχίες των Δημοκρατικών στο Κογκρέσο έχουν ενισχύσει την αισιοδοξία ορισμένων Αμερικανών εκπροσώπων στην COP31.

Η νέα κοινοβουλευτική ισορροπία μπορεί να επηρεάσει τις διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό, την ενέργεια και την περιβαλλοντική νομοθεσία.

Ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ παραμένει πρόεδρος και διατηρεί το δικαίωμα άσκησης βέτο.

Αυτό σημαίνει ότι η ενίσχυση της κοινοβουλευτικής παρουσίας των Δημοκρατικών δεν οδηγεί αυτομάτως σε αλλαγή της ομοσπονδιακής κλιματικής πολιτικής.

Ο πρώην αντιπρόεδρος Αλ Γκορ περιέγραψε την κατάσταση ως περίοδο σημαντικής αβεβαιότητας, επισημαίνοντας ότι τα επόμενα χρόνια θα εξαρτηθούν από τις πολιτικές διαπραγματεύσεις μεταξύ του Λευκού Οίκου και του Κογκρέσου.

Η πολιτική αυτή πραγματικότητα περιορίζει τις δυνατότητες άμεσης επαναφοράς των ΗΠΑ σε ηγετικό ρόλο στις διεθνείς κλιματικές διαπραγματεύσεις.

Για τους διεθνείς εταίρους, μια πιθανή μελλοντική επιστροφή στη Συμφωνία του Παρισιού θα αποκτούσε μεγαλύτερη αξιοπιστία εάν συνοδευόταν από σταθερές εσωτερικές πολιτικές και μακροχρόνιες επενδύσεις.

Οι πολιτείες επιχειρούν να καλύψουν το κενό – Μείωση εκπομπών έως 46%

Παρά τη στάση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, αρκετές αμερικανικές πολιτείες και πόλεις συνεχίζουν να εφαρμόζουν μέτρα για τη μείωση των εκπομπών.

Οι πρωτοβουλίες περιλαμβάνουν κίνητρα για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ηλεκτρικά οχήματα, ενεργειακή αποδοτικότητα και τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα.

Σύμφωνα με έκθεση της America Is All In και του Κέντρου Παγκόσμιας Βιωσιμότητας του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, οι υφιστάμενες πολιτειακές πολιτικές, οι τάσεις της αγοράς και η μείωση του κόστους των καθαρών τεχνολογιών θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μείωση των αμερικανικών εκπομπών έως και 46% μέχρι το 2035, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005.

Η έκθεση υποστηρίζει επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη μειώσει τις εκπομπές τους κατά σχεδόν 20%.

Ο Δημοκρατικός βουλευτής της Καλιφόρνιας Ραούλ Ρουίς επισήμανε ότι η κλιματική δράση συνεχίζεται σε πολλές περιοχές της χώρας, παρά τις ανατροπές σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Ωστόσο, η δράση των πολιτειών έχει όρια.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση επηρεάζει τη φορολογία, τις ενεργειακές υποδομές, τη βιομηχανική πολιτική και τη χρηματοδότηση μεγάλων επενδύσεων.

Χωρίς σταθερό εθνικό πλαίσιο, η πρόοδος μπορεί να παραμείνει άνιση ανάμεσα στις διαφορετικές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Νιούσομ προειδοποιεί: Η Κίνα αποκτά πλεονέκτημα στην καθαρή ενέργεια

Η συζήτηση στην Αττάλεια δεν αφορά μόνο την προστασία του περιβάλλοντος.

Αφορά και την οικονομική ανταγωνιστικότητα.

Η Κίνα έχει ενισχύσει σημαντικά τη θέση της στην παραγωγή φωτοβολταϊκών συστημάτων, ηλεκτρικών οχημάτων και άλλων τεχνολογιών καθαρής ενέργειας.

Η βιομηχανική της παρουσία συνδέεται πλέον με την παγκόσμια αγορά ενέργειας, τις αλυσίδες εφοδιασμού και την τεχνολογική ανάπτυξη.

Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ υποστήριξε ότι η απομάκρυνση της Ουάσιγκτον από τη διεθνή κλιματική συνεργασία αποδυναμώνει την αμερικανική ανταγωνιστικότητα.

Κατά την προσέγγισή του, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζεται να επανενταχθούν ενεργά στις διεθνείς συμφωνίες, λαμβάνοντας υπόψη τη διευρυνόμενη κινεζική παρουσία στις τεχνολογίες καθαρής ενέργειας.

Η θέση αυτή αναδεικνύει μια βασική διαφωνία στην αμερικανική πολιτική.

Η κυβέρνηση Τραμπ δίνει έμφαση στην παραγωγή συμβατικών ενεργειακών πόρων, στην ενεργειακή επάρκεια και στην οικονομική προσιτότητα.

Οι υποστηρικτές της ενεργειακής μετάβασης αντιτείνουν ότι οι επενδύσεις σε καθαρές τεχνολογίες συνδέονται με νέες βιομηχανίες, θέσεις εργασίας και μελλοντικές εξαγωγικές δυνατότητες.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο ποια ενεργειακή πολιτική θα επιλέξουν οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Είναι επίσης ποια χώρα θα διαμορφώσει τα πρότυπα, τις τεχνολογίες και τις εμπορικές συνεργασίες της επόμενης ενεργειακής εποχής.

Η Ευρώπη και οι αναπτυσσόμενες χώρες παρακολουθούν την αμερικανική διχογνωμία

Η αμερικανική αποστασιοποίηση έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η ΕΕ συνεχίζει να προωθεί πολιτικές μείωσης εκπομπών και ενεργειακής μετάβασης, ενώ ταυτόχρονα αντιμετωπίζει προκλήσεις ανταγωνιστικότητας και υψηλού ενεργειακού κόστους.

Οι διαφορετικές κατευθύνσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Βρυξελλών επηρεάζουν τη διεθνή συνεργασία, τις εμπορικές σχέσεις και τις επενδυτικές αποφάσεις.

Για τις αναπτυσσόμενες χώρες, η αμερικανική απουσία δημιουργεί πρόσθετη αβεβαιότητα σχετικά με τη χρηματοδότηση της κλιματικής προσαρμογής.

Οι πιο ευάλωτες οικονομίες αντιμετωπίζουν αυξανόμενες ανάγκες για προστασία από ακραία καιρικά φαινόμενα, αναβάθμιση υποδομών και πρόσβαση σε καθαρή ενέργεια.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος των Νήσων Μάρσαλ, Τζες Γκάσπερ Τζούνιορ, επισήμανε ότι πολλές χώρες εξακολουθούν να προσβλέπουν σε αμερικανική ηγεσία, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι οι πολιτείες και οι τοπικές κυβερνήσεις μπορούν να έχουν ουσιαστική συμβολή.

Το μήνυμα αυτό αναδεικνύει τη διπλή πραγματικότητα της COP31.

Η συμμετοχή των αμερικανικών πολιτειών διατηρεί ενεργούς διαύλους συνεργασίας, αλλά οι διεθνείς χρηματοδοτικές δεσμεύσεις απαιτούν και τη συμμετοχή των εθνικών κυβερνήσεων.

COP31: Τι διακυβεύεται μέχρι τις 20 Νοεμβρίου

Η διάσκεψη ολοκληρώνεται στις 20 Νοεμβρίου, όμως τα ερωτήματα για τον αμερικανικό ρόλο στην παγκόσμια κλιματική πολιτική θα παραμείνουν.

Η αντιπροσωπεία America Is All In επιχειρεί να δείξει ότι η αμερικανική κλιματική δράση έχει θεσμική και κοινωνική βάση πέρα από τον Λευκό Οίκο.

Οι Δημοκρατικοί εκτιμούν ότι οι πολιτικές εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να δημιουργήσουν μελλοντικά προϋποθέσεις επιστροφής στη διεθνή κλιματική συνεργασία.

Η κυβέρνηση Τραμπ, από την πλευρά της, συνεχίζει να προτάσσει μια διαφορετική ενεργειακή στρατηγική, με έμφαση στα ορυκτά καύσιμα και στην εγχώρια παραγωγή.

Η σύγκρουση αυτών των προσεγγίσεων θα επηρεάσει τόσο την αμερικανική οικονομία όσο και τη διεθνή κλιματική διπλωματία.

Η COP31 αναδεικνύει μια Αμερική με δύο διαφορετικές κλιματικές φωνές: μια ομοσπονδιακή κυβέρνηση που απορρίπτει τη σημερινή διεθνή ατζέντα και ένα δίκτυο πολιτειών, πόλεων και πολιτικών εκπροσώπων που επιχειρεί να τη διατηρήσει ενεργή.

Το εάν οι δεύτεροι μπορούν να εξασφαλίσουν σταθερά αποτελέσματα χωρίς τη συμμετοχή της πρώτης παραμένει ανοιχτό.

Παράλληλα, η άνοδος της Κίνας στις βιομηχανίες καθαρής ενέργειας προσθέτει μια σημαντική γεωοικονομική διάσταση.

Η κλιματική πολιτική δεν αφορά πλέον αποκλειστικά τη μείωση των εκπομπών.

Αφορά την ενεργειακή ασφάλεια, τις επενδύσεις, την τεχνολογική ανταγωνιστικότητα και την κατανομή της οικονομικής ισχύος.

Η επόμενη ημέρα της COP31 θα κριθεί όχι μόνο από τις δεσμεύσεις της Αττάλειας, αλλά και από το κατά πόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορέσουν να διαμορφώσουν μια συνεκτική και διαρκή πολιτική για το κλίμα και την ενέργεια.

Πηγή: pagenews.gr

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο