Διεθνή

Ο Τραμπ διαπραγματεύεται, το Κογκρέσο κρατά τα δισ. – Το νέο μπρα ντε φερ για Ουκρανία και Ιράν

Ο Τραμπ διαπραγματεύεται, το Κογκρέσο κρατά τα δισ. – Το νέο μπρα ντε φερ για Ουκρανία και Ιράν

Πηγή Φωτογραφίας: AP Photo//Ο Τραμπ διαπραγματεύεται, το Κογκρέσο κρατά τα δισ. – Το νέο μπρα ντε φερ για Ουκρανία και Ιράν

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pagenews.gr
στο Google Discover
Η επικράτηση των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές αλλάζει τους συσχετισμούς στην Ουάσιγκτον. Από τις 3 Ιανουαρίου, ο Λευκός Οίκος θα πρέπει να υπολογίζει ένα Κογκρέσο που μπορεί να ελέγχει τη χρηματοδότηση των πολέμων, να επιβάλλει πολιτικό κόστος στην άρση κυρώσεων και να καθορίζει την τύχη διεθνών συνθηκών. Κίεβο, Μόσχα και Τεχεράνη προσαρμόζουν ήδη τις κινήσεις τους.

Ο Ντόναλντ Τραμπ εξακολουθεί να κάθεται στην κορυφή του τραπεζιού των διαπραγματεύσεων. Όμως, μετά τις ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, δεν είναι πλέον ο μόνος παράγοντας στην Ουάσιγκτον που πρέπει να υπολογίζουν οι ξένες κυβερνήσεις.

Η νίκη των Δημοκρατικών και στα δύο σώματα του Κογκρέσου δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα για την αμερικανική εξωτερική πολιτική, την ώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται αντιμέτωπες με δύο κρίσιμα μέτωπα: τον πόλεμο με το Ιράν και τις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία.

Από τις 3 Ιανουαρίου 2027, όταν θα αναλάβει καθήκοντα το νέο Κογκρέσο, η κυβέρνηση Τραμπ θα εξακολουθεί να διαθέτει την εκτελεστική εξουσία για τη διεξαγωγή της διπλωματίας. Ωστόσο, θα αντιμετωπίζει νέους περιορισμούς στη χρηματοδότηση στρατιωτικών επιχειρήσεων, στην έγκριση νομοθετικών αλλαγών και στην επικύρωση διεθνών συνθηκών.

Για το Κίεβο, αυτή η εξέλιξη δημιουργεί νέες δυνατότητες διεκδίκησης αμερικανικής βοήθειας. Για τη Μόσχα, αυξάνει την αβεβαιότητα γύρω από μια πιθανή συμφωνία με τον Λευκό Οίκο. Για την Τεχεράνη, δημιουργεί πρόσθετα κίνητρα να εξετάσει προσεκτικά το χρονοδιάγραμμα των διαπραγματεύσεων.

Η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να έχει έναν πρόεδρο που διαπραγματεύεται, αλλά πλέον διαθέτει ένα Κογκρέσο που μπορεί να καθορίσει πόσο θα κοστίσουν και πόσο θα διαρκέσουν οι συμφωνίες του.

Το εκλογικό σοκ: Οι Δημοκρατικοί παίρνουν και τα δύο σώματα

Οι ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου ανέτρεψαν την ισορροπία δυνάμεων στο αμερικανικό νομοθετικό σώμα.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που παραθέτει το αρχικό δημοσίευμα, οι Δημοκρατικοί απέσπασαν επτά έδρες στη Γερουσία από τους Ρεπουμπλικανούς και περίπου δύο δωδεκάδες περιφέρειες στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Με βάση αυτά τα στοιχεία, αναμένεται να εισέλθουν στο 2027 με τουλάχιστον 55 έδρες στη Γερουσία και περίπου 256 στη Βουλή.

Πρόκειται για πλειοψηφίες που επιτρέπουν στους Δημοκρατικούς να καθορίζουν τη νομοθετική ατζέντα, να ελέγχουν σημαντικές επιτροπές και να αποφασίζουν ποια νομοσχέδια θα τεθούν προς ψήφιση.

Δεν πρόκειται, ωστόσο, για απεριόριστη εξουσία.

Ο Τραμπ διατηρεί το δικαίωμα προεδρικού βέτο, ενώ η ανατροπή του απαιτεί πλειοψηφία δύο τρίτων και στα δύο σώματα.

Αντίστοιχα, η επικύρωση μιας διεθνούς συνθήκης απαιτεί τη συναίνεση των δύο τρίτων των παρόντων γερουσιαστών — δηλαδή 67 ψήφους εφόσον συμμετέχουν και οι 100.

Αυτό σημαίνει ότι οι Δημοκρατικοί δεν μπορούν να επιβάλουν μονομερώς κάθε επιλογή τους στον πρόεδρο.

Μπορούν, όμως, να ελέγχουν τη νομοθετική διαδικασία και, κυρίως, να αρνούνται την έγκριση νέων κονδυλίων ή συνθηκών.

Το 71% των Αμερικανών θέλει να τελειώσει ο πόλεμος με το Ιράν

Η πολιτική πίεση προς την κυβέρνηση Τραμπ δεν προέρχεται μόνο από τις εκλογικές απώλειες των Ρεπουμπλικανών.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση Reuters/Ipsos που επικαλείται το Iran International, το 71% των Αμερικανών επιθυμεί το νέο Κογκρέσο να ψηφίσει νόμο για τον τερματισμό του πολέμου με το Ιράν.

Το ποσοστό φτάνει το 93% μεταξύ των Δημοκρατικών, ενώ ακόμη και μεταξύ των Ρεπουμπλικανών περίπου οι μισοί υποστηρίζουν μια τέτοια πρωτοβουλία.

Η εικόνα αποτυπώνει το πολιτικό βάρος που έχει αποκτήσει ο πόλεμος στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς έχει συνδέσει τις εκλογικές απώλειες των Ρεπουμπλικανών με τη σύγκρουση στο Ιράν, ενώ ο Χακίμ Τζέφρις, που αναμένεται να αναλάβει την προεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων, έχει συμπεριλάβει τον τερματισμό του πολέμου στις προτεραιότητες των Δημοκρατικών.

Το ερώτημα, ωστόσο, είναι κατά πόσο το Κογκρέσο μπορεί να υποχρεώσει έναν πρόεδρο να σταματήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Η απάντηση δεν είναι απλή.

Οι Δημοκρατικοί μπορούν να προωθήσουν ψηφίσματα βάσει του War Powers Resolution, να ζητήσουν περιορισμούς στη χρήση στρατιωτικής ισχύος και να απαιτήσουν δημόσια λογοδοσία.

Αν όμως ο Τραμπ ασκήσει βέτο, η ανατροπή του θα απαιτήσει και σημαντική υποστήριξη από Ρεπουμπλικανούς.

Γι’ αυτό και η σημαντικότερη δυνατότητα του νέου Κογκρέσου μπορεί να μην είναι η άμεση διακοπή του πολέμου, αλλά ο έλεγχος της χρηματοδότησής του.

Η δύναμη των χρημάτων: Πώς το Κογκρέσο μπορεί να πιέσει τον Λευκό Οίκο

Το αμερικανικό Σύνταγμα δίνει στο Κογκρέσο κεντρικό ρόλο στην έγκριση των δημόσιων δαπανών.

Η κυβέρνηση μπορεί να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις εντός των εξουσιών και των διαθέσιμων πιστώσεών της, αλλά δεν μπορεί να δημιουργεί απεριόριστα νέα δημοσιονομικά κονδύλια χωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση.

Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία ενόψει της 11ης Δεκεμβρίου 2026, όταν, σύμφωνα με το δημοσίευμα, λήγει η προσωρινή συμφωνία χρηματοδότησης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Μέχρι τις 3 Ιανουαρίου, οι Ρεπουμπλικανοί εξακολουθούν να ελέγχουν το απερχόμενο Κογκρέσο.

Επομένως, ο Λευκός Οίκος διαθέτει ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα κατά το οποίο θα μπορούσε να επιδιώξει πρόσθετες πιστώσεις για στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Από τον Ιανουάριο, όμως, οποιοδήποτε νέο αίτημα χρηματοδότησης θα πρέπει να περάσει από τα δύο σώματα που ελέγχονται από τους Δημοκρατικούς.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι υφιστάμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις σταματούν αυτομάτως.

Σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει δυσκολότερες διαπραγματεύσεις εφόσον χρειαστεί νέα νομοθετική χρηματοδότηση.

Η δυνατότητα άρνησης πρόσθετων πιστώσεων αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέσα πίεσης του Κογκρέσου απέναντι στην εκτελεστική εξουσία.

Ουκρανία: Το Κίεβο αναζητά στήριξη και στα δύο κόμματα

Η αλλαγή των συσχετισμών στην Ουάσιγκτον έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ουκρανία.

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει αναγνωρίσει την ανάγκη προσαρμογής της ουκρανικής διπλωματίας στα νέα δεδομένα, επιδιώκοντας ισχυρότερες σχέσεις και με τα δύο μεγάλα αμερικανικά κόμματα.

Η επιδίωξη αυτή αντανακλά την ανάγκη του Κιέβου να διασφαλίσει ότι η αμερικανική στήριξη δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από τις αποφάσεις του Λευκού Οίκου.

Σύμφωνα με το αρχικό δημοσίευμα, Δημοκρατικοί νομοθέτες εξετάζουν νέο πακέτο στρατιωτικής βοήθειας ύψους περίπου 15 δισ. δολαρίων.

Μια τέτοια πρωτοβουλία θα μπορούσε να αποκτήσει μεγαλύτερες πιθανότητες να φτάσει σε ψηφοφορία μετά την αλλαγή της κοινοβουλευτικής ηγεσίας.

Η διαφορά βρίσκεται στον έλεγχο της ατζέντας.

Όταν η ηγεσία της Βουλής αντιτίθεται σε ένα νομοσχέδιο, οι υποστηρικτές του μπορεί να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν ειδικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες για να εξασφαλίσουν ψηφοφορία.

Με νέα πλειοψηφία, οι Δημοκρατικοί θα μπορούν να προωθούν ευκολότερα πρωτοβουλίες για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας.

Η τελική έγκριση, ωστόσο, εξακολουθεί να εξαρτάται από τη νομοθετική διαδικασία και το προεδρικό βέτο.

Οι εγγυήσεις ασφαλείας και το όριο των 67 γερουσιαστών

Η σημαντικότερη διαπραγμάτευση για το Κίεβο ενδέχεται να μην αφορά μόνο τα όπλα ή τα χρήματα.

Αφορά τις εγγυήσεις ασφαλείας που θα μπορούσαν να συνοδεύσουν μια συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου.

Ο Ζελένσκι έχει αναφερθεί στην προοπτική μιας συμφωνίας ασφαλείας που θα εξεταστεί τόσο από το αμερικανικό Κογκρέσο όσο και από το ουκρανικό κοινοβούλιο.

Η νομική μορφή μιας τέτοιας συμφωνίας θα είναι καθοριστική.

Εάν λάβει τη μορφή συνθήκης βάσει του άρθρου II του αμερικανικού Συντάγματος, θα απαιτείται συναίνεση δύο τρίτων των παρόντων γερουσιαστών.

Αντίθετα, μια πολιτική δήλωση ή εκτελεστική συμφωνία μπορεί να ακολουθήσει διαφορετική διαδικασία, ανάλογα με το περιεχόμενο και τη νομική της βάση.

Για την Ουκρανία, η επικύρωση από τη Γερουσία θα μπορούσε να ενισχύσει τη θεσμική βαρύτητα των αμερικανικών δεσμεύσεων.

Ταυτόχρονα, όμως, θα επέτρεπε στους γερουσιαστές να απαιτήσουν συγκεκριμένους όρους πριν δώσουν τη συγκατάθεσή τους.

Η νέα Δημοκρατική πλειοψηφία δεν επαρκεί από μόνη της για την επικύρωση συνθήκης.

Θα απαιτηθεί διακομματική συμφωνία.

Μόσχα: Γιατί ο χρόνος αποκτά μεγαλύτερη σημασία

Η μεταβολή των ισορροπιών στην Ουάσιγκτον επηρεάζει και τους υπολογισμούς της Ρωσίας.

Μια συμφωνία που θα στηρίζεται κυρίως σε προεδρικές αποφάσεις και πολιτικές δεσμεύσεις μπορεί να εφαρμοστεί ταχύτερα, αλλά ενδέχεται να είναι περισσότερο ευάλωτη σε μελλοντικές αλλαγές πολιτικής.

Αντίθετα, μια συμφωνία που απαιτεί νομοθετική έγκριση ή επικύρωση συνθήκης θα χρειαστεί ευρύτερη συναίνεση.

Αυτό δημιουργεί διαφορετικά κίνητρα για τις εμπλεκόμενες πλευρές.

Η Μόσχα θα μπορούσε να προτιμήσει μια διευθέτηση που δεν απαιτεί εκτεταμένη εμπλοκή του Κογκρέσου, ιδιαίτερα εάν αυτή περιλαμβάνει χαλάρωση κυρώσεων ή δεσμεύσεις της Ουάσιγκτον.

Για το Κίεβο, αντίθετα, η κοινοβουλευτική συμμετοχή μπορεί να αποτελέσει πρόσθετη εγγύηση ότι οι αμερικανικές δεσμεύσεις δεν θα εξαρτώνται αποκλειστικά από την πολιτική βούληση ενός προέδρου.

Πρόκειται για διαφορετικές διαπραγματευτικές επιδιώξεις, όχι για επιβεβαιωμένες αποφάσεις των δύο κυβερνήσεων.

Οι κυρώσεις στη Ρωσία και το Ιράν: Το δεύτερο μέτωπο του Κογκρέσου

Πέρα από τη χρηματοδότηση, το Κογκρέσο διαθέτει σημαντικές αρμοδιότητες σε ό,τι αφορά την εποπτεία της άρσης κυρώσεων.

Στην περίπτωση του Ιράν, ο νόμος Iran Nuclear Agreement Review Act του 2015 προβλέπει διαδικασία κοινοβουλευτικής εξέτασης για συμφωνίες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του σχετικά με το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Η διαδικασία μπορεί να δημιουργήσει χρονικούς περιορισμούς και να επιτρέψει στο Κογκρέσο να τοποθετηθεί επί μιας συμφωνίας.

Ωστόσο, η εξέταση από το Κογκρέσο δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με απαίτηση θετικής έγκρισης κάθε συμφωνίας.

Στην περίπτωση της Ρωσίας, ο νόμος CAATSA του 2017 περιλαμβάνει διαδικασίες κοινοβουλευτικής εποπτείας για συγκεκριμένες ενέργειες άρσης ή χαλάρωσης κυρώσεων.

Το πλαίσιο αυτό δεν καλύπτει αυτομάτως κάθε κύρωση που επιβλήθηκε μετά τη ρωσική εισβολή του 2022.

Γι’ αυτό και έχουν διατυπωθεί προτάσεις για επέκταση της κοινοβουλευτικής εποπτείας.

Για τη Μόσχα και την Τεχεράνη, η σημασία είναι σαφής: μια συμφωνία με τον Λευκό Οίκο δεν εγγυάται ότι κάθε σχετική κύρωση θα αρθεί χωρίς νομικούς ή πολιτικούς περιορισμούς.

Τεχεράνη: Η νέα πλειοψηφία αλλάζει τους υπολογισμούς

Στο Ιράν, οι ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ αντιμετωπίστηκαν από ορισμένα μέσα ενημέρωσης ως πολιτικό πλήγμα για τον Τραμπ.

Σύμφωνα με το Iran International, εφημερίδες που συνδέονται με το ιρανικό πολιτικό κατεστημένο παρουσίασαν τις απώλειες των Ρεπουμπλικανών ως θετική εξέλιξη για την Τεχεράνη.

Η αλλαγή του Κογκρέσου μπορεί να επηρεάσει το διαπραγματευτικό περιβάλλον.

Μια Δημοκρατική πλειοψηφία που επιδιώκει τον περιορισμό της στρατιωτικής εμπλοκής θα μπορούσε να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στην κυβέρνηση για διπλωματική διευθέτηση.

Από την άλλη πλευρά, το Κογκρέσο δεν ελέγχει κάθε επιχειρησιακή απόφαση του προέδρου.

Η κυβέρνηση διατηρεί σημαντικές δυνατότητες δράσης, ιδιαίτερα όταν επικαλείται υφιστάμενες νομικές εξουσίες.

Επομένως, η αλλαγή της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας δεν σημαίνει αυτόματο τερματισμό του πολέμου.

Αυξάνει, όμως, το πολιτικό και δημοσιονομικό κόστος της συνέχισής του, εφόσον απαιτηθούν νέες νομοθετικές αποφάσεις.

Οι επιτροπές του Κογκρέσου γίνονται νέο διπλωματικό πεδίο

Η αλλαγή εξουσίας στο Καπιτώλιο σημαίνει ότι οι ξένες κυβερνήσεις θα πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στους επικεφαλής των κοινοβουλευτικών επιτροπών.

Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, οι επιτροπές πιστώσεων και η Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας αποκτούν αυξημένη σημασία για τις αποφάσεις που σχετίζονται με διεθνείς συμφωνίες.

Ο Δημοκρατικός Γκρέγκορι Μικς αναφέρεται μεταξύ των προσώπων που θα μπορούσαν να αποκτήσουν κεντρικό ρόλο στην κοινοβουλευτική διαχείριση της εξωτερικής πολιτικής.

Για τις κυβερνήσεις της Ουκρανίας, των ευρωπαϊκών χωρών και των κρατών της Μέσης Ανατολής, η διπλωματική δραστηριότητα στην Ουάσιγκτον δεν θα περιορίζεται πλέον στον Λευκό Οίκο και στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Θα περιλαμβάνει εντατικότερες επαφές με νομοθέτες, επιτροπές και κοινοβουλευτικές ηγεσίες.

Η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν μια διεθνής συμφωνία απαιτεί χρηματοδότηση, αλλαγή νομοθεσίας ή επικύρωση.

Η 11η Δεκεμβρίου και η 3η Ιανουαρίου: Οι δύο ημερομηνίες που μετρούν

Το άμεσο χρονοδιάγραμμα έχει δύο κρίσιμους σταθμούς.

Η 11η Δεκεμβρίου 2026 αποτελεί, σύμφωνα με τα στοιχεία του δημοσιεύματος, την προθεσμία λήξης της προσωρινής χρηματοδότησης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Η 3η Ιανουαρίου 2027 είναι η ημερομηνία ανάληψης καθηκόντων του νέου Κογκρέσου.

Μεταξύ αυτών των δύο ημερομηνιών, ο Λευκός Οίκος και το απερχόμενο Κογκρέσο θα μπορούσαν να επιχειρήσουν να διευθετήσουν εκκρεμότητες στη χρηματοδότηση ή στη νομοθετική ατζέντα.

Από τον Ιανουάριο, οι Δημοκρατικοί θα μπορούν να χρησιμοποιούν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία τους για να επηρεάζουν περισσότερο τις νέες αποφάσεις.

Η κυβέρνηση Τραμπ θα εξακολουθεί να διαθέτει το δικαίωμα βέτο και τις εκτελεστικές της αρμοδιότητες.

Το Κογκρέσο, όμως, θα έχει τη δυνατότητα να μπλοκάρει νομοθετικές πρωτοβουλίες, να αρνείται πρόσθετες πιστώσεις και να ασκεί εντονότερο έλεγχο μέσω ακροάσεων και επιτροπών.

Τρία σενάρια για τις συμφωνίες Τραμπ σε Ουκρανία και Ιράν

Πρώτο σενάριο: Συμφωνίες πριν από την αλλαγή του Κογκρέσου.

Η κυβέρνηση επιδιώκει να προχωρήσει σε όσο το δυνατόν περισσότερες διπλωματικές και εκτελεστικές αποφάσεις πριν από τις 3 Ιανουαρίου.

Στην περίπτωση του Ιράν, αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει κινήσεις εντός των υφιστάμενων εξουσιών του προέδρου.

Στην περίπτωση της Ουκρανίας, θα μπορούσε να προωθηθεί ένα πολιτικό πλαίσιο συμφωνίας χωρίς άμεση διαδικασία επικύρωσης συνθήκης.

Το νέο Κογκρέσο θα αναλάμβανε στη συνέχεια να εξετάσει τις δημοσιονομικές και νομοθετικές συνέπειες.

Δεύτερο σενάριο: Κλιμάκωση και σύγκρουση των δύο εξουσιών.

Η κυβέρνηση προχωρά σε στρατιωτικές ή διπλωματικές αποφάσεις που προκαλούν ισχυρές αντιδράσεις από τη νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Ακολουθούν συγκρούσεις για τη χρηματοδότηση, τις κυρώσεις και τα όρια της εκτελεστικής εξουσίας.

Ένα τέτοιο περιβάλλον θα αύξανε την αβεβαιότητα για συμμάχους, αντιπάλους και αγορές.

Τρίτο σενάριο: Διακομματική συμφωνία για δεσμευτικές εγγυήσεις.

Ο Λευκός Οίκος και το Κογκρέσο καταλήγουν σε κοινό πλαίσιο για συγκεκριμένες διεθνείς δεσμεύσεις.

Στην Ουκρανία, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε εγγυήσεις ασφαλείας με ευρύτερη θεσμική υποστήριξη.

Στο Ιράν, θα μπορούσε να δημιουργήσει προϋποθέσεις για μια διπλωματική συμφωνία που θα αντιμετωπίζει λιγότερη εσωτερική πολιτική αμφισβήτηση.

Κανένα από αυτά τα σενάρια δεν αποτελεί προδιαγεγραμμένη εξέλιξη.

Ο Τραμπ έχει την υπογραφή – Το Κογκρέσο έχει τη διάρκεια

Η αλλαγή των κοινοβουλευτικών συσχετισμών δεν αφαιρεί από τον Ντόναλντ Τραμπ την εξουσία να εκπροσωπεί τις Ηνωμένες Πολιτείες στις διεθνείς διαπραγματεύσεις.

Αλλά μεταβάλλει τις συνθήκες μέσα στις οποίες οι συμφωνίες του θα μπορούν να χρηματοδοτηθούν, να εφαρμοστούν και να διατηρηθούν.

Για την Ουκρανία, η νέα πλειοψηφία μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετες δυνατότητες στήριξης και κοινοβουλευτικής εποπτείας.

Για τη Ρωσία, προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα που πρέπει να ληφθεί υπόψη σε οποιαδήποτε συμφωνία για κυρώσεις ή εγγυήσεις ασφαλείας.

Για το Ιράν, αυξάνει την πιθανότητα πολιτικής αντιπαράθεσης στην Ουάσιγκτον για το κόστος και τη διάρκεια του πολέμου.

Η πραγματική δοκιμασία θα έρθει όταν οι διεθνείς συμφωνίες συναντήσουν τις απαιτήσεις της αμερικανικής νομοθεσίας.

Ο Τραμπ μπορεί να διαπραγματεύεται την ειρήνη. Το νέο Κογκρέσο θα έχει καθοριστικό λόγο στο ποιος θα την πληρώσει, ποιες δεσμεύσεις θα επικυρωθούν και πόσο θα αντέξουν στον χρόνο.

Πηγή: pagenews.gr

Βασίλης Διαμαντάκος
Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Βασίλης Διαμαντάκος Δημοσιογράφος Διεθνούς Πολιτικής & Γεωπολιτικής Ανάλυσης
Καλύπτει διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, διπλωματικές σχέσεις και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας. Διαθέτει περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στο διεθνές πολιτικό και γεωπολιτικό ρεπορτάζ, έχοντας παρακολουθήσει σημαντικά γεγονότα που διαμόρφωσαν το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Απόφοιτος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τη Γεωπολιτική.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο