Έρωτας και απωθημένο
Ο άνθρωπος στο θέμα του έρωτα καταργεί τελείως τη λογική και τους νόμους της φύσης. Μάλλον, καταργεί τους νόμους που καταλαβαίνει από τη φύση . Υποτίθεται ότι είμαστε πλάσματα φθαρτά, με πολύ πραγματικές ανάγκες, θέλουμε τη ζέστη μας, θέλουμε να φάμε και να κοιμηθούμε, όπως όλα τα πλάσματα. Και θέλουμε και τον έρωτα. Σωστά. Είναι φυσική ανάγκη. Τότε, γιατί καταργεί ακόμα και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, το πιο μεγάλο ένστικτο που έχουμε; Γιατί φτάνουμε να μαραζώσουμε από έρωτα, να αρρωστήσουμε από έρωτα, να κάνουμε κακό στον εαυτό μας από έρωτα; Και πολύ περισσότερο, έναν έρωτα χωρίς ανταπόδοση; Ο έρωτας με την εμμονή που έχει, με την κατάληψη που κάνει και στο συναίσθημα και στη λογική, αποδεικνύει πως η ζωή είναι κάτι άλλο από αυτό που νομίζουμε, είναι κάτι πιο μεγάλο. Που παίρνει νόημα μόνο από αυτό τον ίδιο τον έρωτα.
Διαβάστε την συνέχεια εδώ:
