Βία και ανασφάλεια είναι η φτώχεια κι η πείνα…

Θέματα σαν κι αυτό που ακολουθεί είναι ενοχλητικά για τους θιασώτες “του νόμου και της τάξης”, τους… πολέμιους της ανομίας. Τέτοιοι κυκλοφορούν πολλοί ενόψει δημοτικών εκλογών και ειδικά στον Δήμο Αθηναίων. Πρόκειται για όλους αυτούς που πιάνουν τη μύτη τους με αποστροφή κάθε φορά που ο “Ρουβίκωνας” λερώνει κτήρια πετώντας μπογιές και σπάζοντας τζαμαρίες.

Δεν υπερασπίζομαι τις επιλογές και τις πρακτικές του Ρουβίκωνα ούτε θεωρώ ένοχο πριν καταδικαστεί τελεσίδικα τον Γιάννο Παπαντωνίου για απιστία σε βάρος του Δημοσίου και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Κατηγορείται όμως, ότι έβλαψε το Δημόσιο με τετρακόσια εκατομμύρια ευρώ. Τόσα είναι και τα φέσια που έβαλαν στις τράπεζες η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, με τα θαλασσοδάνεια που πήραν και για τα οποία ασκήθηκαν ήδη ποινικές διώξεις. Ποιο είναι λοιπόν το μεγαλύτερο έγκλημα. Οι σπασμένες τζαμαρίες, τα λερωμένα κτήρια ή τα τετρακόσια εκατομμύρια ζημιά.

Κάθε φορά που ο “Ρουβίκωνας”ανταποκρίνεται σε αυτό που ο ίδιος θεωρεί ως επαναστατικό καθήκον, οι καθώς πρέπει εκπρόσωποι του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος βγαίνουν στις τηλεοράσεις και εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους.

Ζητούν την κεφαλή επί πίνακι των δραστών και τα χώνουν στην παραπαίουσα κυβέρνηση διότι επιτρέπει και υποθάλπει την ανομία.

Λογικά πράγματα. Αφού δεν έχουν να την αντιπολιτευτούν στα σημαντικά διότι εφαρμόζει την πολιτική που θα εφάρμοζαν και οι ίδιοι, δημιουργούν ένα κλίμα φόβου και ανασφάλειας προκειμένου να επωφεληθούν.

Πριν από λίγες μέρες ασκήθηκαν οι ποινικές διώξεις σε στελέχη τραπεζών και στελέχη των δυο κομμάτων για τα δάνεια που πήραν τον καιρό της πολιτικής παντοδυναμίας τους. Άκρα του τάφου σιωπή από τα δυο κόμματα και τους κατά τα άλλα λαλίστατους εκπροσώπους τους. Το θέμα θάφτηκε και από τα media που τα υποστηρίζουν.

Ότι η στριμωγμένη στα πολιτικά σκοινιά κυβέρνηση, επιχειρεί να πιαστεί από αυτό το θέμα όπως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του, δεν αναιρεί τη σημασία του ούτε αποκλείει να πληροφορηθούμε αργότερα ότι και η ίδια ακολούθησε παρόμοιες πρακτικές.

Άλλωστε, η υπόθεση Πετσίτη βρωμάει και επείγει η διερεύνησή της. Μπορεί όμως, κανείς να αναρωτηθεί με βάση όλα αυτά:

• Η δυστυχία εκατομμυρίων Ελλήνων προέρχεται από τις πρακτικές του “Ρουβίκωνα” ή από τις πρακτικές αυτών των κομμάτων και των λαμπρών αστέρων τους που έχουν ήδη περάσει τις πόρτες της φυλακής και άλλων που ίσως τις περάσουν όταν προχωρήσει η διερεύνηση για τα σκάνδαλο των δανείων που πήραν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ;
• Η ανασφάλεια για την οποία μιλούν, οφείλεται στις “εφόδους” του “Ρουβίκωνα” σε πρεσβείες, εφορίες και γραφεία μεγαλογιατρών ή από την φτώχεια, το κομμένο ρεύμα, το σπίτι που βγαίνει σε πλειστηριασμό, το φαγητό σε συσσίτιο που προκάλεσαν όλοι αυτοί με τις πολιτικές των μνημονίων.

Όλοι αυτοί, παλιοί και νέοι μνημονικοί πρέπει να πάρουν μια απάντηση όχι μόνο στις κάλπες της Ευρωβουλής αλλά και στις κάλπες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Μια απάντηση από όσους δεν φοβούνται και δεν υποτάσσονται.