Για τις προϋποθέσεις έναρξης συνομιλιών Ρωσίας – Ουκρανίας

 Η απάντηση του Ν. Πεσκόφ αποσαφηνίζει ότι αυτές οι προσαρτημένες περιοχές είναι «νέες πραγματικότητες» για τη Ρωσία, η οποία δεν τις διαπραγματεύεται, καίτοι οι χώρες μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών αρνούνται να τις αναγνωρίσουν

Στο ζήτημα των όρων για την έναρξη ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων αναφέρθηκε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ.

Είχε προηγηθεί η τοποθέτηση του Β. Ζελένσκι αναφορικά με την έναρξη ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων. Η πρόταση του Ουκρανού προέδρου περιελάμβανε μια αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων. Ο Ζελένσκι αναφερόταν προφανώς στις προσαρτημένες από τον Πούτιν περιοχές. Η ρωσική προσάρτηση των περιοχών αυτών έγινε στα τέλη Σεπτεμβρίου, μετά την διενέργεια ψευδεπίγραφων δημοψηφισμάτων.

Η απάντηση του Ν. Πεσκόφ αποσαφηνίζει ότι αυτές οι προσαρτημένες περιοχές είναι «νέες πραγματικότητες» για τη Ρωσία, η οποία δεν τις διαπραγματεύεται, καίτοι οι χώρες μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών αρνούνται να τις αναγνωρίσουν.

«Αυτές είναι οι πραγματικότητες που έχουν συμβεί λόγω της γραμμής, της πολιτικής που ακολουθείται τα τελευταία δεκαπέντε ή και είκοσι χρόνια από την ηγεσία της Ουκρανίας και το σημερινό ουκρανικό καθεστώς. Αυτές οι πραγματικότητες δείχνουν ότι η Ρωσική Ομοσπονδία έχει νέα θέματα και εμφανίστηκαν ως αποτέλεσμα δημοψηφισμάτων που έγιναν σε αυτές τις περιοχές».

«Χωρίς να ληφθούν υπόψη αυτές οι νέες πραγματικότητες, οποιαδήποτε πρόοδος είναι αδύνατη», πρόσθεσε ο Ν. Πεσκόφ.

Ποιες είναι όμως αυτές οι «νέες πραγματικότητες», οι οποίες χωρίζουν τις δύο χώρες από την έναρξη ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων;

Πρόκειται για τέσσερις περιοχές, που, στην πορεία, έγιναν τρεις, μετά την ουκρανική ανακατάληψη της Χερσώνας. Πρόκειται δηλαδή για την Ζαπορίζια, το Ντόνετσκ και το Λουχάνσκ.

Και από αυτές τις «τρεις νέες πραγματικότητες» δεν είναι όλο το έδαφος προσαρτημένο από τη Ρωσική Ομοσπονδία, ενώ στη Ζαπορίζια ο ισχυρότερος πυρηνικός σταθμός δεν ενδείκνυται για μία κατά μέτωπο παρατεταμένη πολεμική σύγκρουση.

Το Ντόνετσκ και το Λουχάνσκ, αυτές οι δύο μερικώς (όχι εν όλω) προσαρτημένες περιοχές χωρίζουν ακόμη Κίεβο και Μόσχα από τη δρομολόγηση ειρηνευτικών συνομιλιών, τη στιγμή που η Ρωσία δυσκολεύεται εμφανώς να συνεχίσει τις εχθροπραξίες σε έναν πόλεμο εναντίον της κατάληψης της ουκρανικής γης, τον οποίο έχει χάσει.

Ορισμένες αρνήσεις περικλείουν τις προϋποθέσεις μιας μελλοντικής κατάφασης.