Παπαζάχος: Τα τρία ρήγματα στην Ελλάδα που μπορούν να δώσουν σεισμό μεγέθους 7,7 Ρίχτερ, όπως στη Μιανμάρ

Η δεύτερη περιοχή υψηλής σεισμικής επικινδυνότητας αφορά την τάφρο του Βορείου Αιγαίου, η οποία συνδέεται με το μεγάλο ρήγμα της Ανατολίας που διατρέχει τη βόρεια Τουρκία. Το συγκεκριμένο ρήγμα έχει ιστορικά δώσει σεισμούς με τεράστια ένταση, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έχουν πλήξει την ευρύτερη περιοχή της Κωνσταντινούπολης. Το γεγονός ότι αυτό το ρήγμα επεκτείνεται μέσα στο ελληνικό θαλάσσιο χώρο, κοντά στη Σαμοθράκη και τη Λήμνο, προκαλεί εύλογη ανησυχία.

Η τρίτη περιοχή που ανέδειξε ο καθηγητής Παπαζάχος είναι η περιοχή της Αμοργού, η οποία το 1956 γνώρισε έναν από τους ισχυρότερους σεισμούς στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού κράτους, με μέγεθος 7,5 Ρίχτερ. Ο συγκεκριμένος σεισμός, αν και θαλάσσιος, είχε προκαλέσει εκτεταμένες ζημιές και τσουνάμι. Όπως εξήγησε ο καθηγητής, η επικινδυνότητα παραμένει, ιδίως σε περιοχές με μεγάλα μήκη ρηγμάτων και υψηλό σεισμικό δυναμικό.

Ο Παπαζάχος υπογράμμισε επίσης την ανάγκη να μην αντιμετωπίζεται το θέμα των σεισμών μόνο με όρους φόβου ή κινδυνολογίας, αλλά με βάση την επιστημονική γνώση και την πρόληψη. «Η Ελλάδα είναι σεισμογενής χώρα και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ. Όπως και το γεγονός ότι έχουμε υποδομές που σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένες για ακραία σενάρια», σημείωσε.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ανάγκη αναθεώρησης του αντισεισμικού κανονισμού για παλιά κτίρια και στην ενίσχυση της πολιτικής προστασίας. «Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πότε θα γίνει ο επόμενος μεγάλος σεισμός, αλλά γνωρίζουμε ότι κάποτε θα γίνει. Άρα, οφείλουμε να είμαστε έτοιμοι», είπε χαρακτηριστικά.

Η παρέμβαση του καθηγητή έρχεται σε μια περίοδο όπου η σεισμική δραστηριότητα παγκοσμίως βρίσκεται σε έξαρση, ενώ οι εικόνες καταστροφής από χώρες όπως η Μιανμάρ, η Τουρκία ή το Μαρόκο υπενθυμίζουν με δραματικό τρόπο την ανάγκη για διαρκή επαγρύπνηση.