Νετανιάχου: Χτύπημα στο Ιράν μετά τις κάλπες; Το σενάριο πίεσης για κυβέρνηση ενότητας

Το Al-Monitor μεταφέρει εκτιμήσεις πολιτικών πηγών για πιθανή μεταεκλογική κλιμάκωση — Πώς μια νέα σύγκρουση θα μπορούσε να αλλάξει τους όρους σχηματισμού κυβέρνησης στο Ισραήλ.

Το ενδεχόμενο μιας επίθεσης κατά του Ιράν μετά τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου, η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός πίεσης προς την αντιπολίτευση για συγκρότηση κυβέρνησης πολεμικής ενότητας, αναδεικνύει δημοσίευμα του Al-Monitor για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Σύμφωνα με πολιτικές πηγές που επικαλείται το μέσο, ένα ισραηλινό πλήγμα πριν από την ψηφοφορία εμφανίζεται λιγότερο πιθανό. Το ενδιαφέρον, όμως, μεταφέρεται στην αμέσως επόμενη περίοδο, όταν το εκλογικό αποτέλεσμα θα πρέπει να μετατραπεί σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Το δημοσίευμα περιγράφει ένα πιθανό πολιτικό σενάριο, όχι ανακοινωμένη στρατιωτική απόφαση ούτε αποδεδειγμένο σχέδιο του Ισραηλινού πρωθυπουργού.

Από την κάλπη στο δίλημμα της «εθνικής ενότητας»

Ο πυρήνας της εκτίμησης είναι ότι μια αναζωπύρωση της σύγκρουσης με την Τεχεράνη θα μπορούσε να μεταβάλει απότομα το περιβάλλον των μετεκλογικών διαπραγματεύσεων.

Αντί η συζήτηση να αφορά αποκλειστικά το ποιος διαθέτει τις έδρες για να κυβερνήσει, θα μπορούσε να κυριαρχήσει το αίτημα για ευρύτερη κυβερνητική συνεργασία υπό συνθήκες πολέμου.

Στο σενάριο που μεταφέρουν οι πηγές του Al-Monitor, ο Νετανιάχου θα μπορούσε έτσι να πιέσει τους αντιπάλους του να συμμετάσχουν σε κυβέρνηση ενότητας, επικαλούμενος τις ανάγκες της ασφάλειας.

Αυτό θα δημιουργούσε για την αντιπολίτευση ένα δύσκολο πολιτικό δίλημμα: συμμετοχή σε σχήμα με τον Νετανιάχου ή άρνηση συνεργασίας εν μέσω νέας στρατιωτικής κρίσης.

Η μάχη δεν τελειώνει με την καταμέτρηση

Η προοπτική αυτή αποκτά σημασία λόγω του τρόπου με τον οποίο σχηματίζονται οι ισραηλινές κυβερνήσεις.

Η Κνεσέτ διαθέτει 120 έδρες, με τις κυβερνητικές συμμαχίες να επιδιώκουν πλειοψηφία τουλάχιστον 61 βουλευτών. Επομένως, το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας αποτελεί την αφετηρία μιας δεύτερης πολιτικής αναμέτρησης: των διαπραγματεύσεων για συνεργασίες.

Μια στρατιωτική κλιμάκωση σε αυτή τη φάση θα μπορούσε να επηρεάσει τις προτεραιότητες, τη δημόσια συζήτηση και το πολιτικό κόστος των επιλογών κάθε κόμματος.

Δεν θα δημιουργούσε, ωστόσο, αυτομάτως κοινοβουλευτική πλειοψηφία ούτε θα υποχρέωνε θεσμικά την αντιπολίτευση να συμμετάσχει σε κυβέρνηση.

Η ασφάλεια ως πεδίο πολιτικής πίεσης

Το ευρύτερο ερώτημα που θέτει η ανάλυση είναι πώς διαχωρίζεται η αντιμετώπιση μιας πραγματικής απειλής από την πολιτική αξιοποίηση της κρίσης.

Η ύπαρξη σύγκρουσης δεν καταργεί τις διαφωνίες για τη στρατηγική, τους στόχους ή την ηγεσία. Αντιθέτως, μια κυβέρνηση ενότητας χρειάζεται απαντήσεις σε συγκεκριμένα ζητήματα: ποιος αποφασίζει, ποιοι είναι οι στρατιωτικοί στόχοι και υπό ποιες προϋποθέσεις ολοκληρώνεται η επιχείρηση.

Η επίκληση της ενότητας μπορεί να αυξήσει την πίεση προς τους πολιτικούς αντιπάλους, αλλά δεν εξασφαλίζει τη συναίνεσή τους.

Ο αμερικανικός παράγοντας παραμένει κρίσιμος

Η συζήτηση για πιθανή ισραηλινή κλιμάκωση συνδέεται αναπόφευκτα και με τη στάση της Ουάσινγκτον.

Στις 23 Οκτωβρίου, ο Αμερικανός πρέσβης στην Τουρκία, Τομ Μπάρακ, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αμερικανικού πλήγματος στο Ιράν μέσα στο Σαββατοκύριακο. Ο Ντόναλντ Τραμπ, όμως, αποστασιοποιήθηκε από τη συγκεκριμένη αναφορά, δηλώνοντας:

«Αν ισχύει κάτι τέτοιο, εγώ δεν γνωρίζω απολύτως τίποτα».

Η ανταλλαγή αυτή δεν αποσαφηνίζει τις μελλοντικές αμερικανικές αποφάσεις. Δείχνει, ωστόσο, γιατί μια δημόσια εκτίμηση περί επίθεσης δεν πρέπει να συγχέεται με επιβεβαιωμένο επιχειρησιακό χρονοδιάγραμμα.

Το πραγματικό τεστ θα έρθει μετά τις εκλογές

Το ρεπορτάζ του Al-Monitor μεταφέρει το ενδιαφέρον από την πιθανότητα ενός προεκλογικού πλήγματος στις πολιτικές ισορροπίες μετά την ψηφοφορία.

Το αν το συγκεκριμένο σενάριο θα αποκτήσει πραγματική υπόσταση θα εξαρτηθεί από το εκλογικό αποτέλεσμα, τις στρατιωτικές εξελίξεις, τη στάση των ΗΠΑ και τις αποφάσεις των ισραηλινών κομμάτων.

Μέχρι τότε, το κρίσιμο στοιχείο είναι η διάκριση ανάμεσα σε μια εκτίμηση πολιτικών πηγών για πιθανή μετεκλογική πίεση και σε μια τεκμηριωμένη απόφαση επίθεσης. Το πρώτο καταγράφεται στο δημοσίευμα· το δεύτερο δεν έχει αποδειχθεί από το διαθέσιμο υλικό.

Πηγή: pagenews.gr