Στρατηγική ανασυγκρότηση: Η Ταϊβάν ετοιμάζεται για Κίνα με drones

Μπροστά στην αυξανόμενη ένταση με την Κίνα, η Ταϊβάν επιταχύνει την ανάπτυξη ενός εκτεταμένου στόλου μη επανδρωμένων συστημάτων, αποσκοπώντας στη δημιουργία ενός αποτρεπτικού αμυντικού δικτύου

Μπροστά στην αυξανόμενη ένταση με την Κίνα, η Ταϊβάν επιταχύνει την ανάπτυξη ενός εκτεταμένου στόλου μη επανδρωμένων συστημάτων, αποσκοπώντας στη δημιουργία ενός αποτρεπτικού αμυντικού δικτύου βασισμένου σε τεχνολογία drone.

Η νέα αμυντική δομή: από την “ποικιλία αγκάθιου” στην πράξη

Η άμυνα της Ταϊβάν εξελίσσεται προς τη στρατηγική “porcupine”, που στηρίζεται σε ασύμμετρη άμυνα με φθηνά, ευέλικτα και λειτουργικά συστήματα:

• Μικρά drones αναγνωρίσεων‑χτυπημάτων, ικανοί στόχοι χωρίς μεγάλη ανάγκη υποδομών.

• Δοχεία πουλιόντων drones (loitering munitions) και συστήματα swarm για εμβολισμό.

• Θαλάσσια drones φονικά σε αποστάσεις, κατάλληλα για την αντιμετώπιση των κινεζικών μεταφορικών κι επιθετικών δυνάμεων.

Επιχειρησιακό παράδειγμα: SeaShark 800 και Endeavor Manta

Σε πρόσφατη έκθεση στο Λιμάνι Suao:

• Το SeaShark 800 (Thunder Tiger) μπορεί να μεταφέρει 1.200 kg εκρηκτικών σε απόσταση έως 500 km και αποτελεί μέρος της στρατηγικής “Swift and Sudden”.

• Το CSBC Endeavor Manta, drone-πλοίο με τορπίλες/light explosives, μόλις παρουσιάστηκε τον Μάρτιο 2025 και ολοκληρώνει τη ναυτική πλευρά της άμυνας.

Εγχώρια βιομηχανία & συνεργασίες

Το ινστιτούτο Chung‑Shan συνεργάζεται με την κυβέρνηση και ιδιωτική βιομηχανία για:

• Ανάπτυξη αυτόνομων drones υψηλής ακρίβειας και στρατιωτικής χρήσης.

• Προγράμματα «dual-use» με οπτικά συστήματα, chips και AI, με στόχο μηνιαία παραγωγή 15.000 drones έως το 2028.

• Συνεργασία με την αμερικανο-γερμανική εταιρεία Auterion για battle‑tested λογισμικό και swarm technology, εμπνευσμένα από την εμπειρία της Ουκρανίας. Η συμφωνία αναμένεται να αφορά εκατομμύρια drones και άνω των εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων.

Προκλήσεις και στόχοι

Παρά τη στρατηγική ώθηση, η πρόοδος για την εγχώρια βιομηχανία drone έχει αρκετά εμπόδια:

• Έλλειψη κρίσιμων εξαρτημάτων (chips, πλοήγηση) και περιορισμένη αυτονομία λόγω απαγόρευσης χρήσης κινεζικών μερών.

• Μέχρι στιγμής παράγονται λιγότερα από 10.000 drones το χρόνο, πολύ κάτω από τον στόχο των 180.000 έως το 2028
  

Ακόμα, η ένταξη των drones σε δοκιμές Han Kuang και live-fire ασκήσεις είναι περιορισμένη, ενώ το προσωπικό εκπαίδευσης αναβαθμίζεται.

Η Ταϊβάν εφαρμόζει μια πολυδιάστατη στρατηγική ενίσχυσης της ασύμμετρης άμυνάς της, μέσα από:

• Μαζική παραγωγή drones και εγχώρια τεχνολογία.

• Συνεργασίες με διεθνείς πρωτοπόρους (Auterion, Αμερικάνοι σύμμαχοι).

• Εξελιγμένη χρήση sea drones ως θαλάσσια απειλή που δεν γίνεται εύκολα ανιχνεύσιμη.

• Δοκιμές που βασίζονται σε πεδία μάχης όπως η Ουκρανία για να ωριμάσει η στρατηγική της.

Με την πίεση των κινέζικων στρατιωτικών ασκήσεων να αυξάνεται σταθερά, η Ταϊβάν ποντάρει στην τεχνολογία drone ώστε να κάνει μια εισβολή πιο δαπανηρή από την τελική διευθέτησή της.

Πηγή: pagenews.gr