Προκλητικός Ερντογάν: Όρισε τα σύνορα της δικής του Τουρκίας από τη Μακεδονία ως το βόρειο Ιράκ

Πίσω από τη φαινομενική αναφορά του στην ανάγκη ασφάλειας σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, ο Ερντογάν ξεδίπλωσε μια ρητορική που παραπέμπει σε επεκτατικές βλέψεις

Σε μία άκρως προκλητική και ιδεολογικά φορτισμένη ομιλία διάρκειας περίπου 50 λεπτών, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απηύθυνε μήνυμα στα μέλη του κόμματός του, επιχειρώντας να παρουσιάσει μία διευρυμένη αντίληψη περί «τουρκικών συνόρων» και στρατηγικού ρόλου της χώρας του. Πίσω από τη φαινομενική αναφορά του στην ανάγκη ασφάλειας σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, ο Ερντογάν ξεδίπλωσε μια ρητορική που παραπέμπει σε επεκτατικές βλέψεις, ντυμένες με τον μανδύα της ιστορίας, της ταυτότητας και της «αποστολής» του τουρκικού λαού.

Όπως μετέδωσε ο ανταποκριτής από την Κωνσταντινούπολη, Μανώλης Κωστίδης, ο Τούρκος πρόεδρος προσπάθησε να καλύψει την ουσία των δηλώσεών του με αναφορές σε τραγούδια και ιστορικά μνημονικά σύμβολα από περιοχές όπως η Υεμένη, η Αλγερία, τα Σκόπια, το Μοναστήρι, η Θεσσαλονίκη, η Μοσούλη και το Κιρκούκ. Υποστήριξε ότι, ενώ μπορεί κανείς να χαράξει γεωγραφικά σύνορα, «δεν μπορεί να ορίσει σύνορα στη γεωγραφία της καρδιάς» των Τούρκων, κάνοντας μία επικίνδυνη σύνδεση συναισθηματικής ταυτότητας με πολιτικές και γεωστρατηγικές διεκδικήσεις.

Στο ίδιο πνεύμα, κάλεσε τους Τούρκους «όπου κι αν βρίσκονται» να υπερασπιστούν την «μεγάλη Τουρκία», δίνοντας στο μήνυμα αυτό χαρακτηριστικά αποστολής και σχεδόν πολεμικής υποχρέωσης. Με αυτόν τον τρόπο, ο Ερντογάν επιχείρησε να δημιουργήσει το αφήγημα ότι η Τουρκία οφείλει να παρεμβαίνει όπου υπάρχουν «τουρκογενείς ή καταπιεσμένοι λαοί» σε ολόκληρο τον κόσμο.

Παράλληλα, συνέδεσε την προώθηση του λεγόμενου «αιώνα της Τουρκίας» με την οικονομική ευημερία των μελλοντικών γενεών, δημιουργώντας ένα ιδεολογικό πλαίσιο στο οποίο η ενίσχυση της τουρκικής ισχύος προβάλλεται ως προϋπόθεση για την εξάλειψη της φτώχειας. Στο πλαίσιο αυτό, υπονόησε ότι οι νεότεροι πρέπει να είναι έτοιμοι να αγωνιστούν για την εθνική προοπτική που ο ίδιος περιγράφει.

Στη συνέχεια, ο Ερντογάν μίλησε για «αλληλεξάρτηση» της ασφάλειας της Τουρκίας με εκείνη της Συρίας, της Παλαιστίνης, του Σουδάν, του Αζερμπαϊτζάν, της κατεχόμενης βόρειας Κύπρου, του Ιράκ, του Ιράν και της Ουκρανίας. Παρότι παρουσίασε αυτή τη θέση ως όραμα σταθερότητας, παρέλειψε να αναφερθεί στο γεγονός ότι η Τουρκία έχει εμπλακεί ενεργά και συχνά επιθετικά σε όλες σχεδόν αυτές τις περιοχές.

Η ομιλία αυτή, γεμάτη συμβολισμούς, υπαινιγμούς και ιστορικές αναφορές, επιβεβαιώνει πως ο Ερντογάν συνεχίζει να καλλιεργεί μια αναθεωρητική ατζέντα, επιχειρώντας να ενισχύσει την επιρροή του στο εσωτερικό, αλλά και να προβάλλει διεθνώς ένα αφήγημα μεγαλισμού που προκαλεί εύλογες ανησυχίες στην περιοχή.

Πηγή: pagenews.gr