Γιατί τα «κόκκινα» δάνεια… μένουν παγωμένα: Οι servicers, τα δικαστήρια και η ρύθμιση που καθυστερεί

Παρά την αναμονή για υπουργική απόφαση που θα ξεμπλοκάρει χιλιάδες υποθέσεις, οι καθυστερήσεις στους πλειστηριασμούς και η γραφειοκρατία κρατούν στα χαρτοφυλάκια των servicers δάνεια και ακίνητα, με σοβαρό αντίκτυπο στην αγορά και την οικονομία.

Σε μια χρονιά όπου η οικονομία ψάχνει ανάσες ανάπτυξης, το «στοίχημα» των μη εξυπηρετούμενων δανείων παραμένει ανοιχτό και έχει αποκτήσει πολιτικό στίγμα — όχι μόνο οικονομικό. Η ελληνική αγορά συνεχίζει να βλέπει εκατοντάδες χιλιάδες περιπτώσεις «κόκκινων» δανείων παγωμένες στα χαρτοφυλάκια servicers, ενώ η μεταρρύθμιση στη ρύθμιση και ρευστοποίησή τους αναμένεται να καθορίσει την επόμενη μέρα του real estate και των τραπεζών.

Η καθυστέρηση δεν είναι απλώς στατιστικό πρόβλημα αλλά οικονομικό και θεσμικό. Από τα περίπου *79,7 δισ. ευρώ δανείων που έχουν μεταβιβαστεί σε εταιρίες διαχείρισης (servicers), πάνω από 32 δισ. παραμένουν χωρίς βιώσιμη λύση ή ρύθμιση, αποτελώντας ένα “αδρανές” αποθεματικό που περιορίζει την προσφορά στην οικονομία και δημιουργεί αβεβαιότητα για επενδυτές.

Η μεγάλη ελπίδα για αλλαγή είναι η αναμενόμενη υπουργική απόφαση του υπουργείου Δικαιοσύνης, η οποία προβλέπει τη δημιουργία ειδικής πλατφόρμας για τις ανακοπές πλειστηριασμών — διαδικασία που κρατάει σε «πάγο» χιλιάδες υποθέσεις επειδή οι ανακοπές καθυστερούν 3‑4 χρόνια ή και περισσότερο και τελικά απορρίπτονται κατά 99% όταν φτάνουν στο δικαστήριο.

Ωστόσο, η πλατφόρμα από μόνη της δεν λύνει το πρόβλημα στο σύνολό του. Οι servicers και οι παράγοντες της αγοράς τονίζουν ότι χρειάζεται επιπλέον επιτάχυνση της δικαιοσύνης και διοικητικών διαδικασιών, διαφορετικά χιλιάδες υποθέσεις θα εκκρεμούν ακόμη και μετά το 2035.

Πολιτική διάσταση και γραφειοκρατικά εμπόδια

Το οικονομικό ενδιαφέρον των servicers για λύσεις δεν είναι άμεσα σύμπτωση με τη δημόσια βούληση. Η κυβέρνηση έχει δεχθεί πίεση να επιταχύνει την πολιτική αντιμετώπιση των «κόκκινων» δανείων — όχι μόνο για να καθαριστούν τραπεζικά βιβλία αλλά και για να ανοίξει ο δρόμος σε επενδύσεις και ρευστότητα στην αγορά ακινήτων. Από πλειστηριασμούς μέχρι ρυθμίσεις, η εικόνα που περιγράφεται από νομικούς και επιχειρηματίες είναι ότι σήμερα ο δανειολήπτης πολλές φορές καλείται να ενεργήσει για να ξεκινήσει μια ρύθμιση, αντί η διαδικασία να ενεργοποιείται από τους ίδιους τους servicers.

Αποτέλεσμα: πάνω από *10.000 ακίνητα βρίσκονται στο μεταίχμιο μεταξύ ρύθμισης και πλειστηριασμού, με τους servicers να αδυνατούν να προχωρήσουν λόγω έλλειψης επικοινωνίας με τους δανειολήπτες. Ζητούν από την Πολιτεία πρόσβαση σε στοιχεία επικοινωνίας μέσω Taxisnet, αλλά αυτό γίνεται με προσοχή λόγω προστασίας προσωπικών δεδομένων — ένα θέμα που έχει υπονομεύσει διαδικασίες και έχει μετατρέψει πολλές υποθέσεις σε «ακίνητα–φάντασμα».

Παράλληλα, οι servicers έχουν ζητήσει απλούστευση στη διαδικασία κληρονομικών διαδοχών, ώστε να μπορούν να εντοπίζουν νομίμως κληρονόμους και να προχωρούν σε ρυθμίσεις, αντί να παγώνουν υποθέσεις λόγω γραφειοκρατικών εμποδίων.

Αγορές, real estate και επενδυτές

Για την αγορά ακινήτων και τους επενδυτές, η καθυστέρηση στην επεξεργασία και ρευστοποίηση αυτών των στοιχείων είναι σημαντική. Δεδομένης της δομής της αγοράς, όπου τέσσερις βασικοί servicers ελέγχουν σχεδόν το σύνολο των «κόκκινων» δανείων, η αβεβαιότητα γύρω από το πότε και πώς θα τελειώνουν οι εκκρεμότητες απωθεί ενδιαφερόμενους επενδυτές και περιορίζει τις συναλλαγές που θα μπορούσαν να δώσουν ώθηση στην αγορά.

Η τάση αυτή έχει σοβαρές επιπτώσεις για την ελληνική οικονομία: από το να βελτιώσει τους δείκτες ΜΕΑ και να απελευθερώσει ρευστότητα για νέες πιστώσεις, μέχρι να ενισχύσει το real estate και να επαναφέρει ενεργά κεφάλαια στην οικονομία. Η μεταμόρφωση ενός «παγωμένου» χαρτοφυλακίου σε ενεργό δυναμικό είναι βασικό στοιχείο για την κινητικότητα των επενδύσεων και την αύξηση της εμπιστοσύνης στη χρηματοπιστωτική αγορά.

Αντικρουόμενες πιέσεις και η νέα χρονιά

Καθώς το 2026 προχωρά, η κυβέρνηση ελπίζει ότι η αναμενόμενη υπουργική απόφαση θα απελευθερώσει μεγάλο αριθμό υποθέσεων από το νομικό «λάκκο». Ωστόσο, η λύση απαιτεί έναν συνδυασμό πολιτικών αποφάσεων, νομικών μεταρρυθμίσεων και τεχνοκρατικών βημάτων, ώστε η Ελλάδα να μειώσει πραγματικά τον όγκο των non‑performing exposures και να απαντήσει στις ανησυχίες των πιστωτών, των servicers και των ιδιωτών δανειοληπτών.

Καθώς οι servicers συνεχίζουν να διαχειρίζονται δάνεια δισεκατομμυρίων, η πολιτική και οικονομική πίεση για μια βιώσιμη, γρήγορη και δίκαιη ρύθμιση θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό αν η ελληνική οικονομία θα ξεκλειδώσει ένα από τα πιο επίμονα “φρένα” της ανάπτυξής της.

Πηγή: pagenews.gr