Θλίψη στο ελληνικό μπάσκετ: έφυγε στα 60 ο Θανάσης Σκουρτόπουλος, πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός

Βαρύ πένθος σκόρπισε στον χώρο του ελληνικού μπάσκετ η είδηση του θανάτου του Θανάση Σκουρτόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών. Η απώλειά του επιβεβαιώθηκε δημόσια μέσα από συλλυπητήριες ανακοινώσεις, με την ΚΑΕ Ολυμπιακός να αποχαιρετά έναν άνθρωπο που, όπως τονίζεται, «προσέφερε πολλά στο ελληνικό μπάσκετ».

Ο Σκουρτόπουλος συνδέθηκε όσο λίγοι με την έννοια του εργάτη του πάγκου: προπονητής που δεν έζησε από τα μεγάλα λόγια, αλλά από την καθημερινή προπόνηση, την εξέλιξη παικτών και τη διαρκή προσπάθεια να «στήσει» ομάδες με σαφή ταυτότητα. Η απώλειά του έρχεται αιφνιδιαστικά, με σειρά δημοσιευμάτων να αναφέρουν ότι ο θάνατός του οφείλεται σε καρδιακό επεισόδιο.

Η «Εθνική» ως κορυφή μιας μακράς πορείας

Το 2018 ανέλαβε πρώτος προπονητής της Εθνικής Ανδρών, σε μια περίοδο που η «Επίσημη Αγαπημένη» αναζητούσε σταθερότητα και καθαρό προσανατολισμό. Υπό την καθοδήγησή του, η Ελλάδα έφτασε στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2019, ενώ η θητεία του στον ομοσπονδιακό πάγκο ολοκληρώθηκε το 2022, με απολογισμό που καταγράφηκε ως 18 νίκες και 5 ήττες.

Για όσους τον έζησαν από κοντά, το πέρασμά του από την Εθνική δεν ήταν μόνο ένας «τίτλος» στο βιογραφικό του. Ήταν η δικαίωση μιας διαδρομής που χτίστηκε βήμα-βήμα, με επιλογές που σπάνια ήταν εντυπωσιακές επικοινωνιακά, αλλά σχεδόν πάντα ήταν πεισματικά προσανατολισμένες στο αποτέλεσμα και στη συνοχή.

Από τα παρκέ ως παίκτης στον πάγκο ως φυσική συνέχεια

Γεννημένος στις 23 Μαΐου 1965 στην Αθήνα, ο Θανάσης Σκουρτόπουλος είχε ζήσει το μπάσκετ και από μέσα, ως αθλητής. Αγωνίστηκε σε ελληνικές ομάδες και είχε περάσει από συλλόγους όπως η ΑΕΚ και το Παγκράτι, αποτελώντας παράλληλα μέλος των μικρών εθνικών ομάδων. Η εμπειρία του ως παίκτης έμοιαζε να καθορίζει αργότερα και την προπονητική του γλώσσα: πρακτική, άμεση, χωρίς «φιοριτούρες», με ένστικτο για το τι μπορεί να ζητήσει από ένα ρόστερ και πώς να το πάρει.

Η προπονητική του αφετηρία συνδέθηκε με τον χώρο όπου είχε ρίζες, χτίζοντας σταδιακά την παρουσία του σε ελληνικές κατηγορίες, σε περιβάλλοντα συχνά απαιτητικά, όπου ο προπονητής καλείται να κάνει ταυτόχρονα τεχνικό, διαχειριστή και ψυχολόγο.

Η τελευταία διετία στο εξωτερικό και το «ανήσυχο» φινάλε

Τα τελευταία χρόνια, ο Σκουρτόπουλος είχε επιλέξει να εργαστεί και εκτός ελληνικών συνόρων, σε μια περίοδο που πολλοί Έλληνες τεχνικοί αναζητούν νέους δρόμους σε πρωταθλήματα με διαφορετικές συνθήκες και προκλήσεις. Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι είχε βρεθεί σε ομάδες και εθνικά προγράμματα στο εξωτερικό, διατηρώντας ενεργή την παρουσία του στους πάγκους μέχρι πολύ πρόσφατα.

Αυτό το στοιχείο δίνει μια επιπλέον διάσταση στην απώλειά του: δεν επρόκειτο για έναν άνθρωπο που είχε «αποσυρθεί» από το παιχνίδι. Αντίθετα, ήταν ένας προπονητής που συνέχιζε να ζει μέσα στη δουλειά, να ψάχνει πρότζεκτ, να προπονεί, να ταξιδεύει, να στήνει ομάδες από την αρχή. Η είδηση, γι’ αυτό και χτύπησε τόσο δυνατά, καθώς ήρθε ενώ παρέμενε ενεργός και παραγωγικός.

Το κύμα συλλυπητηρίων και το αποτύπωμα που αφήνει

Η αντίδραση του μπασκετικού κόσμου ήταν άμεση. Ο Ολυμπιακός εξέφρασε δημόσια τη θλίψη του, μιλώντας για έναν άνθρωπο που πρόσφερε πολλά στο άθλημα, ενώ συλλυπητήρια μηνύματα και ανακοινώσεις ακολούθησαν από φορείς και ομάδες, αποτυπώνοντας την ευρεία εκτίμηση προς το πρόσωπό του.

Πέρα από τα αποτελέσματα και τα στατιστικά, ο Θανάσης Σκουρτόπουλος αφήνει ως κληρονομιά μια εικόνα προπονητή που κέρδισε τον σεβασμό μέσα από συνέπεια και καθαρή μπασκετική λογική. Σε μια εποχή όπου οι πάγκοι αλλάζουν εύκολα και οι κρίσεις γίνονται όλο και πιο στιγμιαίες, ο ίδιος έμοιαζε να λειτουργεί με ένα παλαιότερο μέτρο: να μετρά την ομάδα στην καθημερινότητα, να δουλεύει πάνω στις λεπτομέρειες, να στηρίζεται στη δομή και όχι στον θόρυβο.

Το ελληνικό μπάσκετ αποχαιρετά έναν άνθρωπο που υπηρέτησε το άθλημα για δεκαετίες, σε διαφορετικούς ρόλους και διαφορετικά επίπεδα, φτάνοντας έως την κορυφή της Εθνικής ομάδας και παραμένοντας ενεργός μέχρι το τέλος.

Πηγή: Pagenews.gr