Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός AKTOR: Ο «διπλός» Χέιζ-Ντέιβις και το +12 της πεντάδας που γύρισε τον τελικό
Πηγή Φωτογραφίας: EUROKINISSI/Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός AKTOR: Ο «διπλός» Χέιζ-Ντέιβις και το +12 της πεντάδας που γύρισε τον τελικό
Ο τελικός του Allwyn Final 8 στο Ηράκλειο δεν κρίθηκε από ένα σερί στο φινάλε. Κρίθηκε όταν ο Παναθηναϊκός AKTOR βρήκε το σχήμα που έκανε τον Ολυμπιακό να μοιάζει «εκτός συνηθειών» και όταν ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις έδειξε γιατί οι μεγάλες μεταγραφές δεν μετριούνται μόνο σε σκορ. Οι “πράσινοι” επικράτησαν με 79-68, με τον Αμερικανό να παίζει ρόλο δίκοπο μαχαίρι: παραγωγικός στην επίθεση, καταλυτικός στην άμυνα, αυτός που έδωσε δομή, ισορροπία και –κυρίως– κατεύθυνση στο πλάνο του Αταμάν.
Ο Χέιζ-Ντέιβις ως πρόβλημα που ο Ολυμπιακός δεν έλυσε
Τα νούμερα του MVP δείχνουν το προφανές, αλλά όχι όλο το έργο: 15 πόντοι, 6/7 δίποντα, 1/6 τρίποντα, 6 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 1 κλέψιμο και +13 στο +/- σε 29 λεπτά. Το πιο σημαντικό όμως δεν ήταν ότι σκόραρε. Ήταν πώς σκόραρε και τι ανάγκασε τον Ολυμπιακό να κάνει εξαιτίας του.
Ο Παναθηναϊκός τον τάισε στο post με ξεκάθαρη πρόθεση: όταν τον μάρκαρε ο Βεζένκοβ, ο στόχος ήταν να τον φθείρει και να τον τραβήξει σε επαφές. Όταν ο Ολυμπιακός πήγαινε σε αλλαγές, ο Χέιζ-Ντέιβις είχε την καθαρότητα να τελειώνει φάσεις ή να διαβάζει τη βοήθεια, όπως στη στιγμή που έβγαλε ελεύθερο σουτ στον Ρογκαβόπουλο. Δεν ήταν «επιθετικός μονόλογος». Ήταν επιθετικό παιχνίδι που άνοιγε όλο το γήπεδο.
Το κρυφό κλειδί: deny στον Βεζένκοβ και «σπάσιμο» της ροής
Στην άλλη πλευρά, εκεί όπου οι τελικοί κερδίζονται, ο Χέιζ-Ντέιβις λειτούργησε σαν διακόπτης που έκοβε την τροφοδοσία. Το πλάνο ήταν γνώριμο από τον ίδιο σε υψηλό επίπεδο: deny στον Βεζένκοβ, δηλαδή άρνηση πάσας, να μην παίρνει μπάλα στα σημεία που τον κάνουν επικίνδυνο, να μην μπαίνει σε ρυθμό.
Αυτό δεν στοχεύει μόνο στο να «μη σκοράρει» ο σταρ του Ολυμπιακού. Στοχεύει στο να γίνει στατικός ο Ολυμπιακός, να χάσει το φυσικό του flow, να πάει σε πιο δύσκολες αποφάσεις, να περιμένει κάποιον άλλον να δημιουργήσει χωρίς την ισορροπία που δίνει ο Βεζένκοβ όταν ακουμπά μπάλα. Και ακριβώς εκεί “έσπασε” η επίθεση των Πειραιωτών: όταν η πρώτη και η δεύτερη επιλογή τους δεν έβγαιναν με τον τρόπο που έχουν μάθει, δεν υπήρξε τρίτος σταθερός πόλος να αλλάξει την εικόνα.
Το πρόβλημα γιγαντώθηκε από το ότι ο Ολυμπιακός δεν βρήκε αρκετή δημιουργία από την περιφέρεια και η απειλή του Τάιλερ Ντόρσεϊ δεν ήταν στο επίπεδο που θα ανάγκαζε την άμυνα να «σπάσει» τις προτεραιότητές της. Έτσι, ο Παναθηναϊκός κατάφερε κάτι πολύ συγκεκριμένο: να παγιδεύσει τον Ολυμπιακό σε ένα μοτίβο κατοχών χωρίς καθαρό τελείωμα.
Η πεντάδα που άλλαξε τα δεδομένα στην 2η περίοδο και το +12
Ο τελικός πήρε τον δρόμο του στη 2η περίοδο, όταν ο Παναθηναϊκός AKTOR έτρεξε ένα επιμέρους 28-12 και ξέφυγε στο 45-29. Εκεί ήταν το σημείο που ο Αταμάν έβαλε στο παρκέ την πεντάδα που έφερε την πραγματική μετατόπιση ισορροπίας: Σλούκας – Ναν – Ρογκαβόπουλος – Χέιζ-Ντέιβις – Μήτογλου.
Δεν ήταν απλώς «καλή πεντάδα». Ήταν πεντάδα με εξαιρετικές αποστάσεις. Όλοι μπορούν να σουτάρουν, όλοι μπορούν να τιμωρήσουν βοήθεια, και αυτό έκανε τον Ολυμπιακό να πληρώνει κάθε επιλογή του. Με αυτό το spacing ο Χέιζ-Ντέιβις μπορούσε να ποστάρει ξανά και ξανά χωρίς να βλέπει δεύτερο κορμί να έρχεται έγκαιρα, γιατί η άμυνα φοβόταν το kick-out.
Εκεί εμφανίστηκε ο δεύτερος μεγάλος πυλώνας του τελικού: Ρογκαβόπουλος και Μήτογλου σε βραδιά που «έκοψε» τα πόδια του αντιπάλου. Ο Ρογκαβόπουλος με 14 πόντους και 3/3 τρίποντα έδωσε τον έξτρα πρωταγωνιστή που χρειάζεται μια ομάδα για να πάρει τίτλο απέναντι σε τόσο δυνατό αντίπαλο. Ο Μήτογλου με 11 πόντους έπαιξε τον ρόλο του stretch ψηλού που δεν αφήνει την άμυνα να κλειδώσει τη ρακέτα. Και όταν αυτοί οι δύο “γράφουν”, η πεντάδα γίνεται σχεδόν αδύνατο να μαρκαριστεί χωρίς να χαρίσεις κάτι.
Γιατί ο Παναθηναϊκός κέρδισε «βγάζοντας τον Ολυμπιακό από τις συνήθειές του»
Ο Παναθηναϊκός δεν κέρδισε απλώς επειδή σούταρε καλύτερα ή έπαιξε πιο δυνατά. Κέρδισε επειδή επέβαλε ένα σχέδιο που έκανε τον Ολυμπιακό να παίξει λάθος μπάσκετ για τα δικά του δεδομένα. Τον υποχρέωσε να κυνηγάει σκορ χωρίς να μπορεί να τρέξει τη γνωστή του επίθεση, τον ανάγκασε να ψάχνει εκτελεστές σε ρόλους που δεν είναι οι φυσικοί τους και, το πιο κομβικό, του έκλεισε την εύκολη επαφή Βεζένκοβ-ομάδας.
Και όταν μια ομάδα σαν τον Ολυμπιακό δεν παίρνει εύκολες κατοχές, αρχίζει να «σφίγγεται». Το ποσοστό από την περιφέρεια γίνεται πιο βαρύ, οι αποφάσεις πιο πιεσμένες, ο χρόνος πιο λίγος. Ο Παναθηναϊκός κράτησε το προβάδισμα από τη στιγμή που το έχτισε, γιατί είχε και το πνευματικό καθάρισμα να μην πανικοβληθεί.
Η επόμενη μέρα: τι κρατούν και τι αλλάζει
Το κύπελλο είναι τίτλος και ψυχολογία, αλλά η σεζόν είναι μαραθώνιος. Το σημαντικό για τον Παναθηναϊκό είναι ότι βρήκε ένα σχήμα και έναν «άξονα» παιχνιδιού (Χέιζ-Ντέιβις ως διπλός ρόλος + πεντάδα με spacing) που μπορεί να ξαναχρησιμοποιήσει. Για τον Ολυμπιακό, το μάθημα είναι επίσης καθαρό: όταν ο Βεζένκοβ αποκόπτεται και οι περιφερειακοί δεν δίνουν σταθερή τρίτη απειλή, χρειάζεται plan B που να δημιουργεί ρήγμα χωρίς να περιμένει την καλή μέρα του σουτ.
Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες θα βρεθούν ξανά απέναντι. Και τότε θα φανεί ποιος διάβασε καλύτερα το ίδιο παιχνίδι που μόλις τελείωσε.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Το σχόλιο σας