Αποκωδικοποιώντας τη στάση της Κίνας στον πόλεμο ΗΠΑ–Ισραήλ κατά του Ιράν

«Σεβασμός στην κυριαρχία και άμεση κατάπαυση πυρός» — το Πεκίνο ισορροπεί ανάμεσα σε καταδίκη και γεωστρατηγικό ρεαλισμό

Η κλιμακούμενη σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένες Πολιτείες, Ισραήλ και Ιράν έχει ανοίξει ένα νέο μέτωπο όχι μόνο στρατιωτικό, αλλά και διπλωματικό. Στο επίκεντρο βρίσκεται η στάση της Κίνα, η οποία επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην καταδίκη της σύγκρουσης και τη διατήρηση των στρατηγικών της συμφερόντων στη Μέση Ανατολή.

Δόγμα κυριαρχίας: Η «κόκκινη γραμμή» του Πεκίνου

Η επίσημη θέση της Κίνας παραμένει συνεπής με μια διαχρονική αρχή της εξωτερικής της πολιτικής: αντίθεση σε αλλαγές καθεστώτων μέσω εξωτερικής παρέμβασης

Το Πεκίνο θεωρεί τέτοιες πρακτικές παραβίαση της κρατικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας — αρχές που εδράζονται στον Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και τον Χάρτη του.

Σε αυτό το πλαίσιο, από τις πρώτες ημέρες των επιθέσεων, η Κίνα χαρακτήρισε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις ως: «απαράδεκτες» και αντίθετες στο διεθνές δίκαιο

Διπλωματική κινητοποίηση και διεθνής ρόλος

Στις 3 Μαρτίου, η Κίνα, μαζί με τη Ρωσία και χώρες του Παγκόσμιου Νότου, ζήτησε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, απαιτώντας:

• Σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράν
• Άμεση κατάπαυση των εχθροπραξιών
• Προστασία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ

Παράλληλα, ανακοίνωσε την αποστολή ειδικού απεσταλμένου για διαμεσολάβηση — μια κίνηση που ενισχύει το διπλωματικό της προφίλ, αν και δύσκολα γίνεται αποδεκτή από την Ουάσιγκτον.

Σκληρή ρητορική μετά τις επιθέσεις σε αμάχους

Η κινεζική στάση σκλήρυνε σημαντικά μετά τις επιθέσεις σε πολιτικούς στόχους, όπως το σχολείο στο Minab.

Σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, ο Κινέζος εκπρόσωπος δήλωσε:«Η δολοφονία εκατοντάδων μαθητριών παραβιάζει κάθε όριο ανθρώπινης συνείδησης»

Για πρώτη φορά, το Πεκίνο χρησιμοποίησε τόσο έντονη γλώσσα, κατηγορώντας ευθέως τις ΗΠΑ και το Ισραήλ για:

• Παραβίαση διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου
• Επιθέσεις χωρίς εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας
• Στόχευση μη στρατιωτικών υποδομών

 Στρατηγικός ρεαλισμός: Καταδίκη χωρίς εμπλοκή

Παρά τη ρητορική, η Κίνα αποφεύγει να εμπλακεί στρατιωτικά. Αντίθετα, ακολουθεί μια διττή στρατηγική:

1. Δημόσια καταδίκη των επιθέσεων
2. Περιορισμός ρίσκου και προστασία οικονομικών συμφερόντων

Το Ιράν αποτελεί βασικό εταίρο της Κίνας, με συμφωνία συνεργασίας ύψους 400 δισ. δολαρίων και κομβικό ρόλο στην Belt and Road Initiative.

Ταυτόχρονα, η Κίνα διατηρεί ισχυρές σχέσεις με κράτη του Κόλπου, γεγονός που την υποχρεώνει σε μια προσεκτική ισορροπία.

Οι 5 προτάσεις Πεκίνου–Ισλαμαμπάντ

Στις 31 Μαρτίου, σε συνάντηση με το Πακιστάν, η Κίνα παρουσίασε ένα πλαίσιο αποκλιμάκωσης:

1. Άμεση κατάπαυση πυρός
2. Έναρξη ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων
3. Σεβασμός στην κυριαρχία των κρατών
4. Προστασία αμάχων και υποδομών
5. Διασφάλιση ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ

Το πλαίσιο βασίζεται ρητά στον Χάρτη του ΟΗΕ και επιδιώκει μια πολυμερή λύση.

 Η «κινεζική σχολή» διπλωματίας

Ο Henry Kissinger είχε επισημάνει ότι η κινεζική διπλωματία βασίζεται στην υπομονή και τη στρατηγική αυτοσυγκράτηση.

Αυτή η προσέγγιση είναι εμφανής και στην παρούσα κρίση:

• Αποφυγή άμεσης σύγκρουσης
• Μακροπρόθεσμη στρατηγική σκέψη
• Ενίσχυση ρόλου ως διαμεσολαβητή

  Μεσολαβητής ή σιωπηρός ωφελημένος;

Η στάση της Κίνας αποκαλύπτει μια δύναμη που:

• Υπερασπίζεται το διεθνές δίκαιο (τουλάχιστον ρητορικά)
• Προστατεύει τα ενεργειακά και εμπορικά της συμφέροντα
• Επιχειρεί να αναδειχθεί σε παγκόσμιο διπλωματικό παίκτη

Καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται χωρίς καθαρό νικητή, το Πεκίνο επενδύει στο σενάριο όπου:η διπλωματία θα υπερισχύσει της στρατιωτικής ισχύος

Πηγή: pagenews.gr