Ο Παναθηναϊκός μπήκε στη διαδικασία των φετινών playoffs γνωρίζοντας πως το έργο του ήταν εξ αρχής εξαιρετικά δύσκολο. Η απόσταση από τις υψηλότερες θέσεις της βαθμολογίας είχε ήδη διαμορφώσει ένα ασφυκτικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο οι «πράσινοι» έπρεπε να αναζητήσουν υπερβάσεις για να μπορέσουν να ανατρέψουν τα δεδομένα. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το ντέρμπι της Τούμπας απέναντι στον ΠΑΟΚ είχε ξεχωριστή βαρύτητα, όχι μόνο βαθμολογική αλλά και ψυχολογική.
Για τον Ράφα Μπενίτεθ, η αναμέτρηση στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν ένα ακόμη παιχνίδι. Ήταν ένα ματς με έντονο παρελθόν, καθώς ο ΠΑΟΚ είχε ήδη προκαλέσει σημαντικές πληγές στον Παναθηναϊκό στα προηγούμενα ραντεβού των δύο ομάδων στην Τούμπα, ενώ είχε επιβαρύνει και το κλίμα γύρω από τον ίδιο τον Ισπανό τεχνικό. Γι’ αυτό και ο τρόπος με τον οποίο προσέγγισε το συγκεκριμένο ντέρμπι αποκαλύπτει πολλά τόσο για τη φιλοσοφία του όσο και για τη φάση στην οποία βρίσκεται σήμερα το «τριφύλλι».
Η βαριά σκιά των προηγούμενων αγώνων με τον ΠΑΟΚ
Ο Μπενίτεθ πήγε στην Τούμπα έχοντας στο μυαλό του όσα είχαν προηγηθεί. Ο ΠΑΟΚ είχε καταφέρει στις δύο προηγούμενες εντός έδρας αναμετρήσεις με τον Παναθηναϊκό να επιβληθεί με τρόπο που δεν πλήγωσε μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και τη συνολική εικόνα των «πράσινων». Στην πρώτη περίπτωση, λίγο πριν από τη διακοπή των Χριστουγέννων, η ομάδα της Θεσσαλονίκης είχε επιβληθεί με χαρακτηριστική άνεση, υποχρεώνοντας τον Παναθηναϊκό σε μια ήττα που έκοψε το αήττητο σερί του και άνοιξε ένα μεγάλο κύμα αμφισβήτησης.
Στη δεύτερη, ο αποκλεισμός στο Κύπελλο ήρθε να εντείνει ακόμη περισσότερο την πίεση, καθώς συνδυάστηκε με την απώλεια ενός βασικού στόχου της σεζόν και την επιβάρυνση του συνολικού κλίματος για την ομάδα και τον προπονητή της. Όλα αυτά δεν είχαν σβήσει από τη μνήμη του Ισπανού. Αντίθετα, φαίνεται ότι λειτούργησαν ως βασικός οδηγός στη στρατηγική που επέλεξε για το πιο πρόσφατο παιχνίδι.
Το πρώτο μεγάλο ζητούμενο: να μην εκτεθεί ο Παναθηναϊκός
Ο βασικός στόχος του Μπενίτεθ πριν από τη σέντρα ήταν σαφής: ο Παναθηναϊκός δεν έπρεπε να επαναλάβει τα αμυντικά λάθη που τον είχαν εκθέσει στα προηγούμενα παιχνίδια με τον ΠΑΟΚ. Ο Ισπανός είχε διαβάσει ότι η μεγάλη δύναμη των γηπεδούχων βρισκόταν ξανά στο transition, στις γρήγορες μεταβάσεις και στις συνεργασίες των παικτών που κινούνταν κυρίως στα άκρα. Ιδιαίτερη έμφαση είχε δοθεί στην αριστερή πλευρά του ΠΑΟΚ, εκεί όπου παραδοσιακά οι Θεσσαλονικείς βρίσκουν ένταση, ταχύτητα και δημιουργία.
Ο Μπενίτεθ και το τεχνικό του επιτελείο είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο ΠΑΟΚ θα επιχειρούσε να χτυπήσει κυρίως μέσα από τις κινήσεις του Κωνσταντέλια και του Τάισον, δύο ποδοσφαιριστών που είχαν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τα προηγούμενα μεταξύ τους ντέρμπι. Γι’ αυτό και το πλάνο του Παναθηναϊκού χτίστηκε πρωτίστως πάνω στον περιορισμό αυτών των δύο βασικών αξόνων απειλής.
Οι επιλογές του Μπενίτεθ και η αμυντική ισορροπία
Για να πετύχει τον στόχο του, ο Μπενίτεθ πήρε συγκεκριμένες αποφάσεις σε επίπεδο προσώπων και ρόλων. Επέλεξε τον Πελίστρι στο δεξί άκρο της επίθεσης, θεωρώντας πως μπορούσε να προσφέρει καλύτερη ανασταλτική πειθαρχία σε σχέση με άλλες επιλογές, με σκοπό να ελέγξει αποτελεσματικά τα ανεβάσματα του Μπάμπα. Παράλληλα, ο Καλάμπρια είχε εντολή να περιορίσει σημαντικά τις προωθήσεις του, ώστε να παραμείνει πιο κοντά στον Τάισον και να τον επιτηρεί με συνέπεια.
Ταυτόχρονα, οι Τσιριβέγια και Γέντβαϊ είχαν διαρκείς βοήθειες και προσαρμογές στο παιχνίδι τους, προκειμένου να μην επιτρέψουν στον Κωνσταντέλια να βρει χώρους και να αναπτύξει συνεργασίες στην πλευρά όπου συχνά μετακινούνταν για να δημιουργήσει ρήγματα. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο Παναθηναϊκός κατάφερε να παρουσιάσει πολύ καλύτερη αμυντική συνοχή σε σχέση με τα προηγούμενα ντέρμπι στην Τούμπα.
Στο ανασταλτικό κομμάτι, το πλάνο του Ισπανού λειτούργησε σε μεγάλο βαθμό. Ο Παναθηναϊκός δέχθηκε ελάχιστες φάσεις από τους παίκτες που αποτελούσαν τον βασικό πονοκέφαλο των προηγούμενων αγώνων, ενώ στο ανοιχτό γήπεδο περιορίστηκε σε πολύ μικρό βαθμό η απειλή του ΠΑΟΚ. Η μοναδική ουσιαστική στιγμή αδυναμίας ήρθε στο ξεκίνημα του πρώτου ημιχρόνου, όταν μετά από ένα κακώς εκτελεσμένο πλάγιο άουτ προέκυψε λάθος τοποθέτηση των αμυντικών.
Το θετικό πρόσημο στην αντιμετώπιση Κωνσταντέλια και Τάισον
Αυτό ίσως ήταν και το σημαντικότερο κέρδος του Παναθηναϊκού από το συγκεκριμένο ντέρμπι. Για πρώτη φορά μετά από καιρό, το «τριφύλλι» μπόρεσε να περιορίσει τόσο αποτελεσματικά την επιδραστικότητα ποδοσφαιριστών όπως ο Κωνσταντέλιας και ο Τάισον, παίκτες που σε προηγούμενα ματς είχαν καταφέρει να διαμορφώσουν τις ισορροπίες. Ακόμη και σε παιχνίδια που ο Παναθηναϊκός είχε πάρει αποτέλεσμα στο παρελθόν, η συνολική επιρροή αυτών των δύο στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ δεν είχε περιοριστεί στον ίδιο βαθμό.
Αυτό δείχνει ότι το πρώτο μέρος του σχεδίου Μπενίτεθ είχε ουσιαστικά επιτυχία. Ο Παναθηναϊκός δεν εκτέθηκε, δεν αναγκάστηκε να κυνηγά από νωρίς το σκορ και κατάφερε να μείνει μέσα στο παιχνίδι με όρους τακτικής ισορροπίας. Για έναν προπονητή που ήθελε πρώτα απ’ όλα να μην ξαναδεί την ομάδα του να «σπάει» στις μεταβάσεις του αντιπάλου, αυτό ήταν ένα σαφές βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Το δεύτερο σχέδιο που δεν απέδωσε όπως ήθελε
Εκεί όπου ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να φτάσει στο επίπεδο που επιθυμούσε ο Μπενίτεθ ήταν το επιθετικό σκέλος του αγώνα. Το δεύτερο κομμάτι του πλάνου του Ισπανού αφορούσε την προοπτική, όσο κυλούσε το παιχνίδι και ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο, η ομάδα του να ανεβάσει μέτρα στο γήπεδο, να βελτιώσει την κυκλοφορία της μπάλας και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ένα γκολ.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι παρεμβάσεις του από τον πάγκο. Η είσοδος ποδοσφαιριστών όπως ο Ζαρουρί, ο Αντίνο, ο Σβιντέρσκι και αργότερα ο πιο «φρέσκος» Σάντσες είχε ως στόχο να προσφέρει ταχύτητα, ενέργεια και καλύτερη δημιουργία, είτε στον χώρο πίσω από την άμυνα του ΠΑΟΚ είτε από τις πτέρυγες. Η λογική ήταν ξεκάθαρη: αν ο ΠΑΟΚ έβγαινε πιο ψηλά στο γήπεδο για να ψάξει το δικό του γκολ, τότε θα μπορούσαν να εμφανιστούν κενοί χώροι που ο Παναθηναϊκός θα εκμεταλλευόταν.
Το πλάνο αυτό δεν ήταν λανθασμένο. Αντιθέτως, είχε ποδοσφαιρική βάση και ρεαλισμό. Ωστόσο, στην πράξη δεν απέδωσε όσο θα ήθελε ο Ισπανός τεχνικός. Ο Παναθηναϊκός βρήκε μία χαρακτηριστική προϋπόθεση, κυρίως μέσα από τον Ζαρουρί, αλλά και πάλι δεν μπόρεσε να πάρει τη σωστή απόφαση στο επιθετικό τρίτο, ούτε να βρει την τελική ενέργεια που θα μετέτρεπε τη φάση σε γκολ.
Το μόνιμο πρόβλημα των «πράσινων» στο επιθετικό τρίτο
Αυτό το στοιχείο είναι ίσως και το πιο καθοριστικό για την ανάγνωση όχι μόνο του αγώνα στην Τούμπα, αλλά συνολικά της σεζόν του Παναθηναϊκού. Η ομάδα του Μπενίτεθ μπορεί σε ορισμένα παιχνίδια να εμφανίζει μεγαλύτερη αμυντική πειθαρχία και καλύτερη τακτική προσαρμογή, όμως εξακολουθεί να παρουσιάζει εμφανές έλλειμμα σε αυτοματισμούς, μοτίβα ανάπτυξης και καθαρές επιθετικές αποφάσεις.
Αν ο Παναθηναϊκός είχε καταφέρει σε αυτό το στάδιο της χρονιάς να αποκτήσει περισσότερη συνοχή με την μπάλα στα πόδια και πιο ξεκάθαρη επιθετική ταυτότητα, θα μπορούσε να έχει πάρει πολύ περισσότερα από μια σειρά αγώνων. Η πραγματικότητα, όμως, δείχνει ότι αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να υποστηρίξει κάτι τέτοιο με συνέπεια. Και ακριβώς γι’ αυτό ο Μπενίτεθ φαίνεται να επιλέγει μια πιο κυνική, πιο ελεγχόμενη και πιο προσεκτική διαχείριση στα playoffs.
Η ισοπαλία στην Τούμπα και το βλέμμα στη συνέχεια
Η ισοπαλία στην Τούμπα δεν άφησε τον Ράφα Μπενίτεθ πλήρως ικανοποιημένο, όμως του έδωσε ορισμένα στοιχεία που μπορεί να αξιοποιήσει στη συνέχεια. Από τη μία πλευρά, ο Παναθηναϊκός απέδειξε ότι μπορεί να εμφανιστεί πιο ώριμος και πιο προσεκτικός απέναντι σε έναν αντίπαλο που τον είχε πληγώσει έντονα στο παρελθόν. Από την άλλη, επιβεβαιώθηκε ξανά ότι η ομάδα εξακολουθεί να «κολλάει» όταν φτάνει η ώρα να μετατρέψει την τακτική της σταθερότητα σε επιθετικό κέρδος.
Αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο στοίχημα για τις επόμενες εβδομάδες. Ο Μπενίτεθ κέρδισε χρόνο και δύο εβδομάδες δουλειάς πριν από το τελευταίο μεγάλο «αιώνιο» ντέρμπι απέναντι στον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο. Το ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό είναι αν θα μπορέσει μέσα σε αυτό το διάστημα να βελτιώσει κάτι από την παραγωγικότητά του, χωρίς να χάσει την αμυντική συνοχή που κατάφερε να παρουσιάσει στην Τούμπα.
Σε κάθε περίπτωση, το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ έδειξε καθαρά τι είχε στο μυαλό του ο Ισπανός προπονητής. Πρώτα να προστατεύσει την ομάδα του από τις γνωστές πληγές και έπειτα να ψάξει το κάτι παραπάνω. Το πρώτο το πέτυχε σε σημαντικό βαθμό. Το δεύτερο, όμως, έμεινε ξανά ημιτελές. Και αυτή ακριβώς η ισορροπία ανάμεσα στην πρόοδο και στην αδυναμία αποτυπώνει ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη φετινή εικόνα του Παναθηναϊκού.
Πηγή: Pagenews.gr
Το σχόλιο σας