Η μεγάλη δικαίωση Γεωργιάδη: Τι λέει ο Χρίστος Γεραρής για την Κοβέσι
Η παρέμβαση ενός κορυφαίου Έλληνα δικαστή επαναφέρει στο προσκήνιο τη θεσμική διάσταση της σύγκρουσης για τους Ευρωπαίους Εισαγγελείς και ενισχύει τα επιχειρήματα του Άδωνι Γεωργιάδη.
Η πολιτική αντιπαράθεση γύρω από την υπόθεση των εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων στην Ελλάδα αποκτά νέα δυναμική μετά την ηχηρή παρέμβαση του πρώην Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, Χρίστου Γεραρή.
Πρόκειται για έναν νομικό με βαρύ θεσμικό αποτύπωμα, ο οποίος έχει διατελέσει Πρόεδρος του ΣτΕ, Υπουργός Δικαιοσύνης, δικαστής σε ευρωπαϊκά δικαιοδοτικά όργανα και μία από τις πλέον αναγνωρισμένες προσωπικότητες του ελληνικού δημοσίου δικαίου.
Η σημασία της παρέμβασής του δεν είναι μόνο νομική. Είναι και πολιτική. Διότι έρχεται σε μια περίοδο όπου ο Άδωνις Γεωργιάδης είχε δεχθεί σφοδρή κριτική επειδή υποστήριζε ότι η ανανέωση της θητείας των εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων δεν αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαίας Γενικής Εισαγγελέως, αλλά διαδικασία στην οποία εμπλέκονται τα αρμόδια ελληνικά δικαστικά όργανα.
Τι υποστηρίζει ο Χρίστος Γεραρής
Στις τελικές παρατηρήσεις του για την υπόθεση, ο Χρίστος Γεραρής σημειώνει:
«Το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, μοναδικό αρμόδιο όργανο για την επιλογή των υποψηφίων εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων, επέδειξε ιδιαίτερη ευαισθησία για την ολοκλήρωση εκκρεμών υποθέσεων παρατείνοντας τη θητεία των εισαγγελικών λειτουργών που χειρίζονταν τις σχετικές έρευνες.»
Με την αναφορά αυτή, ο πρώην Πρόεδρος του ΣτΕ αποδίδει στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο τον καθοριστικό θεσμικό ρόλο στη διαδικασία επιλογής και διαχείρισης των σχετικών υποθέσεων.
Ακόμη πιο αιχμηρή είναι η τοποθέτησή του για τη στάση της Ευρωπαίας Γενικής Εισαγγελέως:
«Καθίσταται αδικαιολόγητη η στάση της Ευρωπαίας Γενικής Εισαγγελέως, η οποία με επιστολή προς την Commission απαιτεί την εφαρμογή του Κανονισμού 2020/2092 για παραβάσεις των αρχών κράτους δικαίου από την Ελληνική Δημοκρατία εις βάρος του προϋπολογισμού της Ένωσης.»
Και συνεχίζει:
«Οι Συνθήκες δεν προβλέπουν εξουσία των ενωσιακών οργάνων να επιλέγουν αυτοβούλως, ως συνεργάτες, δικαστικούς λειτουργούς χωρίς τήρηση της οικείας εθνικής νομοθεσίας.»
Η θέση του Άδωνι Γεωργιάδη
Εδώ και μήνες ο Άδωνις Γεωργιάδης υποστήριζε ότι το ζήτημα δεν είναι πολιτικό αλλά θεσμικό και νομικό.
Όπως έχει τονίσει σε δημόσιες παρεμβάσεις του:«Δεν μπορεί κανείς να παρακάμπτει τις προβλεπόμενες διαδικασίες του ελληνικού κράτους δικαίου. Η Ελλάδα είναι πλήρες κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λειτουργεί με κανόνες και θεσμούς.»
Σε άλλη τοποθέτησή του είχε επισημάνει:«Άλλο πράγμα η ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και άλλο η παράκαμψη των αρμοδίων εθνικών οργάνων. Οι θεσμοί υπάρχουν για να τηρούνται από όλους.»
Η γραμμή αυτή, που τότε αντιμετωπίστηκε από πολιτικούς αντιπάλους και μέρος της αντιπολίτευσης ως υπερβολική ή εσφαλμένη, φαίνεται σήμερα να αποκτά διαφορετικό βάρος μετά τις δημόσιες επισημάνσεις του Χρίστου Γεραρή.
Από την πολιτική σύγκρουση στη θεσμική συζήτηση
Η ουσία της παρέμβασης Γεραρή είναι ότι μεταφέρει τη συζήτηση από τις κομματικές αντιπαραθέσεις στη σφαίρα της θεσμικής ερμηνείας.
Δεν πρόκειται για μία πολιτική τοποθέτηση υπέρ ή κατά κάποιας κυβέρνησης. Πρόκειται για μια νομική προσέγγιση από έναν άνθρωπο που έχει υπηρετήσει στα ανώτατα κλιμάκια της ελληνικής και ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης.
Γι’ αυτό και η παρέμβασή του αποκτά ξεχωριστή βαρύτητα.
Το ερώτημα προς τους επικριτές
Η πολιτική συζήτηση πλέον δεν αφορά μόνο τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Αφορά και το κατά πόσο όσοι απέρριπταν συλλήβδην τις θέσεις του είναι διατεθειμένοι να αμφισβητήσουν και την ερμηνεία ενός πρώην Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας με μακρά ευρωπαϊκή διαδρομή.
Διότι όταν μία άποψη υποστηρίζεται από έναν πολιτικό, μπορεί να θεωρηθεί αντικείμενο κομματικής αντιπαράθεσης.
Όταν όμως η ίδια άποψη διατυπώνεται από τον Χρίστο Γεραρή, μετατρέπεται σε σοβαρό θεσμικό επιχείρημα που δεν μπορεί εύκολα να αγνοηθεί.
Πηγή: pagenews.gr