«Αφήστε τη Συρία να τελειώσει τη Χεζμπολάχ»: Η νέα στρατηγική Τραμπ που αιφνιδιάζει το Ισραήλ

Ο Αμερικανός πρόεδρος επικρίνει ανοιχτά τις ισραηλινές επιχειρήσεις στον Λίβανο, ποντάρει στον Άχμεντ αλ-Σαράα και ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην εξίσωση Μέσης Ανατολής – Ιράν – Ισραήλ

Μια δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ στο περιθώριο της Συνόδου των G7 στη Γαλλία ίσως αποδειχθεί πολύ πιο σημαντική από όσο φάνηκε αρχικά.

Ο Αμερικανός πρόεδρος όχι μόνο άσκησε δημόσια κριτική στο Ισραήλ για την έκταση και τη διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων στον Λίβανο, αλλά πρότεινε ανοιχτά μια εναλλακτική λύση που μέχρι πρόσφατα θα θεωρούνταν αδιανόητη: να αναλάβει η Συρία την αντιμετώπιση της Χεζμπολάχ.

«Πρότεινα στο Ισραήλ να αφήσει τη Συρία να αναλάβει τη Χεζμπολάχ. Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι θα έκαναν καλύτερη δουλειά», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Και συνέχισε ακόμη πιο ξεκάθαρα:

«Αν το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά χωρίς να σκοτώνει όλους τους υπόλοιπους, τότε η Συρία θα κάνει τη δουλειά».

Οι δηλώσεις αυτές συνιστούν μια αξιοσημείωτη μετατόπιση της αμερικανικής ρητορικής και αποκαλύπτουν ότι η Ουάσιγκτον εξετάζει πλέον διαφορετικά τον ρόλο της μεταπολεμικής Συρίας στη νέα περιφερειακή αρχιτεκτονική ασφαλείας που διαμορφώνεται μετά τη συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν.

Η ανοιχτή ενόχληση Τραμπ προς το Ισραήλ

Μιλώντας στους δημοσιογράφους στο περιθώριο της Συνόδου των G7, ο Τραμπ δήλωσε ότι δεν είναι ικανοποιημένος από την εξέλιξη των επιχειρήσεων του Ισραήλ στον Λίβανο.

«Το Ισραήλ πολεμά τη Χεζμπολάχ για υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα και πάρα πολλοί άνθρωποι σκοτώνονται», ανέφερε.

Παρότι επέμεινε ότι διατηρεί «εξαιρετική σχέση» με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, οι δηλώσεις του αποτυπώνουν τις αυξανόμενες διαφωνίες μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ σχετικά με τη διαχείριση της επόμενης ημέρας στη Μέση Ανατολή.

Ο Τραμπ εμφανίστηκε ιδιαίτερα ενοχλημένος από ισραηλινό πλήγμα στη Βηρυτό την Κυριακή, λίγες ώρες πριν ανακοινωθεί η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν.

Όπως είπε, οι εξελίξεις στον Λίβανο «ρίχνουν αρνητική σκιά» πάνω στη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.

‼️‼️President Trump: if Israel can’t do the job without killing everyone else, he’ll do the job. Syria will do the job.

‼️NowBibi has to be more responsible with respect to Lebanon. Lebanon used to be a great country. It was a country where you had professors, doctors, lawyers.… pic.twitter.com/Nd0cpc31YL

— ToniMrad (@murat_toni) June 16, 2026

Ο άνθρωπος που εμπιστεύεται ο Τραμπ

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο των δηλώσεων του Αμερικανού προέδρου ήταν η αναφορά του στον Σύρο πρόεδρο Άχμεντ αλ-Σαράα.

Ο Τραμπ τον χαρακτήρισε «πολύ ικανό» και «αποτελεσματικό», αποδίδοντάς του μάλιστα προσωπική αξιοπιστία.

«Είναι πολύ ικανός. Ήταν πολύ καλός απέναντί μου. Έχει προστατεύσει όλα όσα του ζήτησα», δήλωσε.

Η δημόσια αυτή στήριξη έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς δείχνει ότι η αμερικανική διοίκηση αντιμετωπίζει πλέον τη Δαμασκό ως πιθανό παράγοντα σταθερότητας και όχι αποκλειστικά ως μέρος του προβλήματος.

Η στάση αυτή απέχει σημαντικά από τη στρατηγική που ακολουθούσαν οι προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις απέναντι στη Συρία.

Η άρνηση της Δαμασκού

Ωστόσο, η πρόταση Τραμπ συναντά ήδη σοβαρά εμπόδια.

Ο ίδιος ο Άχμεντ αλ-Σαράα απέρριψε την προηγούμενη εβδομάδα παρόμοιες αμερικανικές παραινέσεις για ανάληψη δράσης κατά της Χεζμπολάχ στο λιβανικό έδαφος.

«Όσα διακινούνται περί εισόδου της Συρίας στον Λίβανο δεν είναι τίποτε περισσότερο από φήμες», δήλωσε, σύμφωνα με το AFP.

Η θέση αυτή αντικατοπτρίζει τη δυσκολία που αντιμετωπίζει η νέα συριακή ηγεσία να ισορροπήσει ανάμεσα στις αμερικανικές προσδοκίες, τις εσωτερικές προκλήσεις και τις περιφερειακές ευαισθησίες.

Η βαριά ιστορική σκιά του Λιβάνου

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα εξαιτίας της ιστορίας των δύο χωρών.

Η Συρία διατηρούσε στρατιωτική παρουσία σε μεγάλο μέρος του Λιβάνου από το 1976 έως το 2005.

Η επέμβαση ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του λιβανικού εμφυλίου πολέμου και τερματίστηκε έπειτα από έντονες διεθνείς πιέσεις που ακολούθησαν τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι.

Για δεκαετίες η Δαμασκός λειτουργούσε επίσης ως βασικός διάδρομος μεταφοράς ιρανικών όπλων προς τη Χεζμπολάχ.

Η κατάρρευση του προηγούμενου καθεστώτος αποτέλεσε σοβαρό πλήγμα για την περιφερειακή επιρροή της Τεχεράνης και άλλαξε δραστικά τις ισορροπίες στην περιοχή.

Σήμερα, η Ουάσιγκτον φαίνεται να εξετάζει το ενδεχόμενο η νέα συριακή ηγεσία να αποτελέσει μέρος της λύσης στο πρόβλημα που επί δεκαετίες συνέβαλε στη δημιουργία του.

Ο Λίβανος μέσα στη συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν

Οι δηλώσεις Τραμπ συνδέονται άμεσα με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε την Κυριακή μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν.

Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να τερματίσουν τις εχθροπραξίες και να προχωρήσουν σε ένα πλαίσιο συνομιλιών που θα οδηγήσει στην έναρξη 60ήμερων διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, ο Λίβανος περιλαμβάνεται ρητά στις προβλέψεις της συμφωνίας.

Η επίσημη υπογραφή αναμένεται την Παρασκευή, ενώ αμέσως μετά θα ξεκινήσει η νέα φάση των συνομιλιών.

Για την αμερικανική πλευρά, η σταθεροποίηση του Λιβάνου αποτελεί βασική προϋπόθεση ώστε η συμφωνία να αποκτήσει διάρκεια και αξιοπιστία.

Ένας πόλεμος που συνεχίζεται

Η Χεζμπολάχ επανέλαβε τις επιθέσεις με ρουκέτες κατά του Ισραήλ στις 2 Μαρτίου, μετά την έναρξη της κρίσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.

Η απάντηση του Ισραήλ ήταν η εντατικοποίηση των αεροπορικών βομβαρδισμών και η περαιτέρω προώθηση στρατευμάτων στον νότιο Λίβανο.

Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου, από τον Μάρτιο έχουν σκοτωθεί 3.798 άνθρωποι.

Ο ισραηλινός στρατός αναφέρει περίπου 30 νεκρούς στρατιώτες, ενώ τουλάχιστον ένας Ισραηλινός πολίτης έχασε τη ζωή του από επιθέσεις με ρουκέτες.

Οι αριθμοί αυτοί εξηγούν γιατί η Ουάσιγκτον επιθυμεί ταχεία αποκλιμάκωση και γιατί ο Τραμπ επιμένει ότι η σύγκρουση έπρεπε να έχει λήξει πολύ νωρίτερα.

Το δύσκολο δίλημμα του Νετανιάχου

Οι δηλώσεις του Τραμπ έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις του με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου δοκιμάζονται.

Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές στο Ισραήλ, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αποδέχθηκε τελικά τη συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν παρά τις σοβαρές επιφυλάξεις του, εκτιμώντας ότι δεν περιλαμβάνει αρκετές εγγυήσεις για τον περιορισμό της ιρανικής επιρροής.

Ο ίδιος ο Νετανιάχου ξεκαθάρισε τη Δευτέρα ότι το Ισραήλ θα διατηρήσει στρατιωτική παρουσία σε ζώνες ασφαλείας «για όσο διάστημα απαιτηθεί» προκειμένου να προστατεύσει τη χώρα, αναφερόμενος ειδικά στον Λίβανο, τη Συρία και τη Γάζα.

Η δήλωση αυτή έρχεται σε αντίθεση με την προσέγγιση Τραμπ, ο οποίος εμφανίζεται να επιδιώκει σταδιακή μεταφορά της ευθύνης ασφαλείας σε περιφερειακούς παίκτες.

Μια νέα περιφερειακή εξίσωση

Πίσω από τη δημόσια διαφωνία κρύβεται ίσως η σημαντικότερη γεωπολιτική μεταβολή της τελευταίας δεκαετίας.

Η Ουάσιγκτον δεν επιδιώκει πλέον μόνο να περιορίσει το Ιράν.

Επιχειρεί να διαμορφώσει μια νέα ισορροπία ισχύος όπου η Συρία, ο Λίβανος, οι αραβικές χώρες του Κόλπου και το Ισραήλ θα αναλάβουν μεγαλύτερο μέρος της περιφερειακής ασφάλειας, μειώνοντας την ανάγκη άμεσης αμερικανικής εμπλοκής.

Το ερώτημα είναι εάν η Δαμασκός είναι διατεθειμένη να αναλάβει αυτόν τον ρόλο και αν το Ισραήλ θα αποδεχθεί μια τέτοια ανακατανομή ισχύος.

Σε κάθε περίπτωση, οι δηλώσεις Τραμπ αποκαλύπτουν ότι η μάχη για το μέλλον της Μέσης Ανατολής δεν αφορά πλέον μόνο το Ιράν ή τη Χεζμπολάχ.

Αφορά το ποιος θα διαμορφώσει τη νέα περιφερειακή τάξη πραγμάτων μετά το τέλος ενός κύκλου πολέμων που καθόρισε την περιοχή για περισσότερο από δύο δεκαετίες.

Πηγή: pagenews.gr