Απειλεί η πτώση του Σαλβίνι τις ελπίδες επανεκλογής της Μελόνι;

Η Ιταλία εισέρχεται σταδιακά σε προεκλογική τροχιά, με τις πρώτες δημοσκοπήσεις να αναδεικνύουν μια νέα πρόκληση για την πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι. Παρά τη σταθερή προσωπική της δημοτικότητα, η συνεχής αποδυνάμωση της Λέγκας του Ματέο Σαλβίνι δημιουργεί ρήγματα στον κυβερνητικό συνασπισμό και επαναφέρει στο προσκήνιο ένα διαχρονικό δίλημμα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων συνασπισμού: μπορεί ένας ισχυρός ηγέτης να διατηρήσει την εξουσία όταν οι πολιτικοί του σύμμαχοι καταρρέουν;

Η εικόνα της ιταλικής Δεξιάς μεταβάλλεται αισθητά καθώς πλησιάζουν οι βουλευτικές εκλογές του 2027.

Ενώ το κόμμα Αδέλφια της Ιταλίας (Fratelli d’Italia) της Τζόρτζια Μελόνι εξακολουθεί να διατηρεί υψηλά ποσοστά αποδοχής, ο βασικός κυβερνητικός της εταίρος, η Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι, συνεχίζει να καταγράφει σημαντική εκλογική υποχώρηση.

Κατά πολιτικές εκτιμήσεις, η εξέλιξη αυτή ενδέχεται να αποτελέσει τον σημαντικότερο παράγοντα αβεβαιότητας για τη διατήρηση της κεντροδεξιάς πλειοψηφίας στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Από το 34% στο 6%

Η εκλογική πορεία της Λέγκας αποτυπώνει τη βαθιά μεταβολή του πολιτικού σκηνικού στην Ιταλία.

Το κόμμα που κυριάρχησε στις ευρωεκλογές του 2019 συγκεντρώνοντας περίπου 34%, εμφανίζεται σήμερα να κινείται κοντά στο 6%, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις.

Η πτώση δεν είναι μόνο αριθμητική.

Ανατρέπει τις ισορροπίες στο εσωτερικό της κυβερνητικής συμμαχίας και περιορίζει αισθητά τη διαπραγματευτική ισχύ του Ματέο Σαλβίνι απέναντι στην πρωθυπουργό.

Γιατί υποχωρεί η Λέγκα

Κατά την ανάλυση πολιτικών επιστημόνων και δημοσκόπων, η εκλογική κάμψη της Λέγκας οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων.

Ο Ματέο Σαλβίνι οικοδόμησε την πολιτική του κυριαρχία ως εκφραστής του αντισυστημικού και αντιμεταναστευτικού λόγου.

Ωστόσο, μετά από χρόνια συμμετοχής στην κυβέρνηση, το αφήγημα αυτό εμφανίζεται λιγότερο αποτελεσματικό.

Παράλληλα, η θητεία του ως υπουργού Υποδομών και Μεταφορών έχει δεχθεί έντονη κριτική λόγω:

• των επαναλαμβανόμενων προβλημάτων στο σιδηροδρομικό δίκτυο,
• των καθυστερήσεων σε μεγάλα έργα υποδομών,
• αλλά και της αργής προόδου στο εμβληματικό σχέδιο της γέφυρας που θα συνδέσει τη Σικελία με την ηπειρωτική Ιταλία.

Η οικονομία αντικαθιστά τη μετανάστευση

Ίσως όμως η σημαντικότερη μεταβολή αφορά τις προτεραιότητες των ίδιων των Ιταλών ψηφοφόρων.

Ενώ πριν από λίγα χρόνια η δημόσια συζήτηση κυριαρχούνταν από το μεταναστευτικό και την ασφάλεια, σήμερα οι πολίτες εμφανίζονται να δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα:

• στον πληθωρισμό,
• στο κόστος ζωής,
• στις τιμές της ενέργειας,
• στις επιπτώσεις των γεωπολιτικών κρίσεων,
• και στις προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης.

Η μετατόπιση αυτή ευνοεί περισσότερο την εικόνα κυβερνητικής σταθερότητας που προβάλλει η Τζόρτζια Μελόνι, περιορίζοντας το πολιτικό πλεονέκτημα του Σαλβίνι.

Εσωκομματικοί κραδασμοί

Την ίδια στιγμή, η Λέγκα αντιμετωπίζει και εσωτερικές αναταράξεις.

Η δημιουργία του νέου κόμματος Futuro Nazionale, από πρώην στελέχη του χώρου, έχει αρχίσει να αποσπά τμήμα της παραδοσιακής εκλογικής της βάσης.

Παράλληλα, εντός της Λέγκας εντείνεται η συζήτηση για την επόμενη ημέρα.

Ένα μέρος των στελεχών επιθυμεί τη συνέχιση της εθνικής λαϊκιστικής στρατηγικής του Σαλβίνι.

Άλλοι υποστηρίζουν την επιστροφή στις ιστορικές ρίζες του κόμματος, με έμφαση στην περιφερειακή αυτονομία και στα συμφέροντα της βόρειας Ιταλίας.

Στο παρασκήνιο, τα ονόματα των περιφερειαρχών Λούκα Ζάια και Μασιμιλιάνο Φεντρίγκα αναφέρονται όλο και συχνότερα ως πιθανοί διάδοχοι του σημερινού αρχηγού.

Η ισχύς αλλά και το δίλημμα της Μελόνι

Παρά τις δυσκολίες των συμμάχων της, η Τζόρτζια Μελόνι εξακολουθεί να αποτελεί τη δημοφιλέστερη πολιτική προσωπικότητα της Ιταλίας.

Το κόμμα της διατηρεί σαφές προβάδισμα στον χώρο της Δεξιάς, ενώ η ίδια εμφανίζεται ως ο αδιαμφισβήτητος πυλώνας της κυβέρνησης.

Ωστόσο, κατά πολιτικές εκτιμήσεις, οι κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες στην Ιταλία δεν διαμορφώνονται από ένα μόνο κόμμα.

Η αντοχή της κυβέρνησης εξαρτάται από τη συνολική ισχύ του συνασπισμού.

Εάν η Λέγκα συνεχίσει να υποχωρεί, η εκλογική υπεροχή των Αδελφών της Ιταλίας ενδέχεται να μην επαρκεί από μόνη της για την εξασφάλιση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.

Το ευρωπαϊκό μήνυμα

Η περίπτωση της Ιταλίας αντανακλά μια ευρύτερη τάση που παρατηρείται σε αρκετά ευρωπαϊκά λαϊκιστικά κόμματα.

Κατά πολιτικές εκτιμήσεις, πολλά αντισυστημικά κινήματα δυσκολεύονται να διατηρήσουν την εκλογική τους δυναμική όταν περνούν από τη φάση της διαμαρτυρίας στη φάση της διακυβέρνησης.

Η ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών περιορίζει την αποτελεσματικότητα της αντισυστημικής ρητορικής, ιδιαίτερα όταν η δημόσια ατζέντα μετατοπίζεται από ζητήματα ταυτότητας προς την οικονομία, την ενέργεια και το κόστος ζωής.

Το στοίχημα έως το 2027

Οι επόμενοι μήνες αναμένεται να αποτελέσουν κρίσιμο τεστ για τη Λέγκα.

Οι περιφερειακές και τοπικές εκλογές θα λειτουργήσουν ως πρόβα ενόψει της εθνικής κάλπης, ενώ η ηγεσία του κόμματος καλείται να αποφασίσει εάν θα επιμείνει στη στρατηγική Σαλβίνι ή θα προχωρήσει σε οργανωτική και πολιτική ανανέωση.

Για την Τζόρτζια Μελόνι, το διακύβευμα είναι ευρύτερο.

Παρά την προσωπική της κυριαρχία, η επανεκλογή της δεν θα κριθεί αποκλειστικά από τις επιδόσεις των Αδελφών της Ιταλίας, αλλά από τη συνολική ανθεκτικότητα της κεντροδεξιάς συμμαχίας.

Η πορεία της Λέγκας, συνεπώς, ενδέχεται να εξελιχθεί στον πιο κρίσιμο παράγοντα που θα καθορίσει το πολιτικό μέλλον της Ιταλίας και τη διατήρηση μιας από τις ισχυρότερες συντηρητικές κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πηγή: pagenews.gr