Τι κέρδισε ο Πούτιν στο Άμπου Ντάμπι — Συνομιλίες για όλα, χρόνος για τον πόλεμο

Η αμερικανική προσέγγιση για συνολική συμφωνία ανοίγει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια που επιδιώκει η Μόσχα. Αναλυτές προειδοποιούν ότι η διεύρυνση της ατζέντας μπορεί να απομακρύνει τον άμεσο στόχο της κατάπαυσης του πυρός.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν εξασφάλισε ειρηνευτική συμφωνία από τον τελευταίο γύρο συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι. Σύμφωνα, όμως, με την ανάλυση του POLITICO, κέρδισε κάτι που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμο για το Κρεμλίνο: μια διαπραγμάτευση αρκετά διευρυμένη ώστε να παρατείνεται, ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται.

Οι απεσταλμένοι του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, υποστήριξαν μια προσέγγιση που συνδέει την ειρήνη στην Ουκρανία με ευρύτερα ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Ο Κούσνερ περιέγραψε τον στόχο ως αναζήτηση μιας διαδρομής ώστε να επιλυθούν τα ζητήματα «όλα ταυτόχρονα». Ο Τραμπ, από την πλευρά του, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας «πολύ μεγάλης» συμφωνίας που θα περιλαμβάνει ολόκληρη την Ευρώπη.

Αυτή ακριβώς η σύνδεση προκαλεί ανησυχία: η κατάπαυση του πυρός κινδυνεύει να εξαρτηθεί από μια πολύ δυσκολότερη συμφωνία για τις σχέσεις Ρωσίας–Δύσης.

Από τον τερματισμό του πολέμου στη διαπραγμάτευση για ολόκληρη την ήπειρο

Η Μόσχα επιδιώκει εδώ και χρόνια να συζητεί την Ουκρανία ως μέρος μιας ευρύτερης αναμέτρησης με τη Δύση.

Μια συνολική διαπραγμάτευση μεταφέρει στην ίδια ατζέντα τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, τις εγγυήσεις ασφαλείας, τη σχέση του Κιέβου με το ΝΑΤΟ και τη μελλοντική ευρωπαϊκή τάξη ασφαλείας.

Ο Γιουτζίν Ρούμερ, πρώην στέλεχος του αμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου Πληροφοριών επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα, προειδοποιεί ότι αυτή η προσέγγιση μπορεί να οδηγήσει σε:

«Απομάκρυνση της προσοχής από το πραγματικά κρίσιμο ζήτημα, που είναι ο πόλεμος κατά της Ουκρανίας».

Κατά τον ίδιο, η απουσία σαφούς αλληλουχίας στα βήματα αποτελεί χαρακτηριστικό μιας ρωσικής διπλωματίας που επιδιώκει να περιπλέκει τις διαπραγματεύσεις.

Γιατί έχει σημασία ποιο θέμα προηγείται

Το ερώτημα είναι συγκεκριμένο: θα προηγηθεί η διακοπή των εχθροπραξιών ή θα πρέπει πρώτα να συμφωνηθεί ένα ευρύ πακέτο που θα καλύπτει τις απαιτήσεις όλων των πλευρών;

Η πρώτη διαδρομή επιτρέπει την επιδίωξη επιμέρους, ελέγξιμων αποτελεσμάτων. Η δεύτερη συνδέει κάθε πρόοδο με την επίλυση ζητημάτων που μπορεί να απαιτούν μακρές διαπραγματεύσεις και τη συναίνεση πολλών κυβερνήσεων.

Η συνολική προσέγγιση δεν αποκλείει από μόνη της μια συμφωνία. Δημιουργεί, όμως, τον κίνδυνο μια διαφωνία για την ευρωπαϊκή ασφάλεια να εμποδίσει την πρόοδο στο ουκρανικό μέτωπο.

Το POLITICO υποστηρίζει ότι αυτή η δυνατότητα καθυστέρησης ευνοεί τον Πούτιν, εφόσον η διπλωματική διαδικασία συνεχίζεται χωρίς αντίστοιχο περιορισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

«Περιμένει να σταματήσει η βοήθεια και να διαιρεθεί η Ευρώπη»

Ο Ουκρανός βουλευτής της αντιπολίτευσης Μικόλα Κνιαζίτσκι περιγράφει τη διαπραγματευτική τακτική του Κρεμλίνου ως μέρος του πολέμου φθοράς:

«Είναι προφανές ότι ο Πούτιν απλώς κερδίζει χρόνο, προσπαθώντας να καταστρέψει ή να καταλάβει την Ουκρανία ή να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο φθοράς, περιμένοντας να σταματήσει η βοήθεια από την Ευρώπη και να διαιρεθεί η Ευρώπη».

Η προειδοποίησή του αφορά τη σύνδεση των συνομιλιών με τις αντοχές του Κιέβου και των υποστηρικτών του. Όσο δεν υπάρχει κατάπαυση του πυρός, η Ουκρανία εξακολουθεί να χρειάζεται όπλα, χρηματοδότηση και πολιτική στήριξη.

Ο πρώην αρχηγός των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και σήμερα πρεσβευτής στο Λονδίνο, Βαλέρι Ζαλούζνι, έχει επίσης προειδοποιήσει για διαπραγματευτικές πρακτικές που αποσκοπούν στην εξάντληση των αντιπάλων.

Οι ρωσικές απαιτήσεις παραμένουν

Μέχρι στιγμής, η διεύρυνση της συζήτησης δεν συνοδεύεται από δημόσια εγκατάλειψη των βασικών ρωσικών απαιτήσεων.

Η Μόσχα επιδιώκει τον αποκλεισμό της Ουκρανίας από το ΝΑΤΟ, καθεστώς ουδετερότητας, περιορισμούς στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και στα οπλικά τους αποθέματα, καθώς και διεθνή αναγνώριση των εδαφικών διεκδικήσεών της στην Κριμαία και στις τέσσερις ουκρανικές περιφέρειες που ισχυρίζεται ότι έχει προσαρτήσει.

Ο Κερτ Βόλκερ, πρώην ειδικός εκπρόσωπος των ΗΠΑ για τις διαπραγματεύσεις στην Ουκρανία κατά την πρώτη προεδρία Τραμπ, αμφισβητεί την παραδοχή ότι ο Πούτιν είναι έτοιμος για έναν εύλογο συμβιβασμό.

«Ο Πούτιν θέλει αυτοκρατορία, οι Ουκρανοί θέλουν ελευθερία», δήλωσε στο POLITICO. «Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες».

Χαρακτήρισε λανθασμένες τις υποθέσεις ότι ο Ρώσος πρόεδρος επιθυμεί ειρήνη, θα διαπραγματευτεί σοβαρά ή θα αποδεχθεί μια λογική συμφωνία.

Ο ρόλος Μεντίνσκι και το μήνυμα της μακράς σύγκρουσης

Τη ρωσική αντιπροσωπεία στο Άμπου Ντάμπι ηγήθηκε ο Βλαντίμιρ Μεντίνσκι, πρώην υπουργός Πολιτισμού και στενός συνεργάτης του Πούτιν.

Ο Μεντίνσκι είχε επικαλεστεί σε προηγούμενες συνομιλίες τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο του 1700–1721, στέλνοντας μήνυμα ότι η Ρωσία είναι διατεθειμένη να πολεμήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η παρουσία του ενισχύει την ανησυχία όσων θεωρούν ότι το Κρεμλίνο δεν αντιμετωπίζει τις συνομιλίες ως αναγκαστική εναλλακτική στις επιχειρήσεις, αλλά ως παράλληλη διαδικασία.

Η Ευρώπη και η Ουκρανία έχουν λόγο στη συμφωνία

Η Ουάσιγκτον και η Μόσχα δεν μπορούν να επιβάλουν μόνες τους μια εφαρμόσιμη συνολική διευθέτηση. Το Κίεβο έχει λόγο για την κυριαρχία και την επικράτειά του, ενώ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιδρούν στην προοπτική ανασχεδιασμού της ασφάλειας της ηπείρου χωρίς τη συμμετοχή τους.

Οι συνομιλίες παρήγαγαν συμφωνία για ανταλλαγή αιχμαλώτων και προοπτική νέου γύρου, χωρίς μεγάλη πρόοδο προς τον τερματισμό του πολέμου.

Το κριτήριο για την επόμενη φάση είναι αν η διεύρυνση της διαπραγμάτευσης θα συνοδευτεί από συγκεκριμένες δεσμεύσεις αποκλιμάκωσης. Χωρίς αυτές, η ανησυχία που καταγράφουν οι αναλυτές παραμένει: ο Πούτιν μπορεί να συζητεί περισσότερα θέματα, χωρίς να υποχρεώνεται να σταματήσει τον πόλεμο.

Πηγή: pagenews.gr