Τσίπρας: Επιστροφή με συνθήματα, επιθέσεις και βλέμμα στην εξουσία – «Σε 40 μέρες κοιτάμε τη ΝΔ στα μάτια»

Τσίπρας: Επιστροφή με μεγάλα λόγια, βαριές καταγγελίες και… επιλεκτική μνήμη

Με υψηλούς τόνους, προσωπικές αιχμές και μια εμφανή προσπάθεια να εμφανιστεί ως ο μοναδικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε την εκδήλωση της πρωτοβουλίας «Τώρα Μιλάμε» στο Περιστέρι για να στείλει μήνυμα πολιτικής επανεκκίνησης.

«Όλοι οι Έλληνες ξέρουν πλέον ποια είναι η δύναμη που στις επόμενες εκλογές θα μπορεί να κοιτάξει στα μάτια και να νικήσει μια κυβέρνηση αλαζονική και βαθιά διεφθαρμένη», δήλωσε, επιχειρώντας να παρουσιάσει την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη ως τον νέο ισχυρό πόλο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.

Ωστόσο, πίσω από τις μεγάλες διακηρύξεις, η ομιλία θύμιζε περισσότερο επιστροφή στη γνωστή συνταγή της πόλωσης παρά παρουσίαση ενός νέου κυβερνητικού σχεδίου.

Επιθέσεις χωρίς αυτοκριτική

Ο πρώην πρωθυπουργός κατηγόρησε την κυβέρνηση για αλαζονεία, διαφθορά και θεσμική εκτροπή, δηλώνοντας χαρακτηριστικά:

«Η κυβέρνηση έγινε ακόμη πιο αλαζονική γιατί ήταν παντελώς ανεξέλεγκτη.»

Παράλληλα υποστήριξε ότι:

«Κάθε ευρώ που φεύγει προς τις μίζες και τις απευθείας αναθέσεις είναι ένα ευρώ που λείπει από τα σχολεία και τα νοσοκομεία.»

Πρόκειται για ιδιαίτερα βαριές πολιτικές καταγγελίες, χωρίς όμως να συνοδεύονται από νέα στοιχεία ή συγκεκριμένες αποδείξεις στην ομιλία του.

Την ίδια στιγμή, ο Αλέξης Τσίπρας απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά στα πεπραγμένα της δικής του διακυβέρνησης, σε μια περίοδο που εξακολουθεί να προκαλεί πολιτικές αντιπαραθέσεις για το δημοψήφισμα του 2015, τις Πρέσπες, το Μάτι, την υπόθεση Novartis και τη συνολική εικόνα των θεσμών επί ΣΥΡΙΖΑ.

Το “αστείο” με τον Άδωνι και η πολιτική στόχευση

Το πιο πολυσυζητημένο σημείο της ομιλίας ήταν η αναφορά στον Άδωνι Γεωργιάδη.

«Κάθε φορά που αυτός μας υβρίζει ανεβαίνουμε μία μονάδα στις δημοσκοπήσεις. Μήνυση δεν θα κάνω. Λουλούδια θα του στείλω», είπε, προκαλώντας χειροκροτήματα.

Η ατάκα είχε σαφή επικοινωνιακό στόχο, ωστόσο δύσκολα μπορεί να υποκαταστήσει την πολιτική ουσία που αναμένει ένα σημαντικό μέρος του εκλογικού σώματος από έναν πρώην πρωθυπουργό που διεκδικεί εκ νέου πρωταγωνιστικό ρόλο.

Στρατηγικό μήνυμα προς Φάμελλο και Πολάκη

Πέρα από την αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία, η ομιλία είχε και ένα σαφές εσωτερικό πολιτικό αποτύπωμα.

Χωρίς να κατονομάζει τον Σωκράτη Φάμελλο ή τον Παύλο Πολάκη, ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίστηκε να αναλαμβάνει ο ίδιος την πολιτική ηγεμονία του χώρου, στέλνοντας το μήνυμα ότι ο νέος φορέας δεν θα κινηθεί γύρω από τα υπάρχοντα κομματικά πρόσωπα αλλά γύρω από τη δική του πολιτική επιστροφή.

Η επιλογή να μιλήσει για έναν «ισχυρό κυβερνητικό πόλο» και να εμφανίσει την πρωτοβουλία του ως τη μοναδική αξιόπιστη εναλλακτική απέναντι στη ΝΔ ουσιαστικά περιορίζει τον ρόλο του σημερινού προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτη Φάμελλου, ο οποίος κινδυνεύει να εμφανιστεί ως μεταβατική φυσιογνωμία.

Ταυτόχρονα, η έμφαση στην «ενότητα», στη «θεσμική αντιπολίτευση» και στη διεύρυνση προς τον χώρο της Κεντροαριστεράς δύσκολα συμβαδίζει με τη συγκρουσιακή πολιτική ταυτότητα που εκπροσωπεί ο Παύλος Πολάκης. Εάν η στρατηγική του Τσίπρα είναι η επιστροφή προς το κέντρο και η αναζήτηση ευρύτερων κοινωνικών συμμαχιών, τότε ο ρόλος του Πολάκη αναπόφευκτα περιορίζεται, καθώς αποτελεί για πολλούς ψηφοφόρους πρόσωπο που συμβολίζει την πιο πολωτική περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ.

Με άλλα λόγια, ο Τσίπρας δεν επιχείρησε μόνο να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας. Επιχείρησε να καταστήσει σαφές ότι ο ίδιος παραμένει ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο τόσο τη σημερινή κομματική ηγεσία όσο και τις ισχυρές εσωκομματικές προσωπικότητες.

Η εμφάνιση στο Περιστέρι ήταν περισσότερο μια επίδειξη προσωπικής επανόδου παρά η παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου διακυβέρνησης. Με συνθήματα περί αξιοπρέπειας, καταγγελίες περί διαφθοράς και έντονη αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να ανακτήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό.

Το ερώτημα, όμως, παραμένει ανοιχτό: αρκεί η επιστροφή στην αντιπολιτευτική ρητορική για να πείσει ένα εκλογικό σώμα που εξακολουθεί να θυμάται τόσο τα λάθη όσο και τις αντιφάσεις της δικής του διακυβέρνησης; Ή πρόκειται για μια προσπάθεια ανασύνταξης που, πέρα από την πίεση προς την κυβέρνηση, αναδιατάσσει και τις εσωτερικές ισορροπίες της Κεντροαριστεράς;

Πηγή: pagenews.gr