Ο Τραμπ ανοίγει τον δρόμο για πτήσεις προς τη Βηρυτό, αλλά οι αεροπορικές βλέπουν… υψηλό γεωπολιτικό ρίσκο

Η άρση της 41χρονης απαγόρευσης για απευθείας πτήσεις ΗΠΑ–Λιβάνου αποτελεί ισχυρό πολιτικό μήνυμα προς τη Βηρυτό, όμως η ασφάλεια, η Χεζμπολάχ και ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή κρατούν τις αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες μακριά από τον λιβανικό εναέριο χώρο.

Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να επιτρέψει εκ νέου τις απευθείας πτήσεις αμερικανικών αεροπορικών εταιρειών προς τον Λίβανο, τερματίζοντας μια απαγόρευση που ίσχυε από το 1985, παρουσιάστηκε ως ένα σημαντικό βήμα επαναπροσέγγισης με τη Βηρυτό. Ωστόσο, πίσω από τον πολιτικό συμβολισμό, η πραγματικότητα της περιοχής παραμένει ιδιαίτερα σύνθετη.

Παρά την προεδρική απόφαση, κανένας μεγάλος αμερικανικός αερομεταφορέας δεν δείχνει διατεθειμένος να επαναφέρει άμεσα δρομολόγια προς το αεροδρόμιο Ραφίκ Χαρίρι της Βηρυτού, καθώς οι γεωπολιτικοί και επιχειρησιακοί κίνδυνοι εξακολουθούν να θεωρούνται ιδιαίτερα υψηλοί.

Μια ιστορική απαγόρευση που τελειώνει μετά από τέσσερις δεκαετίες

Οι απευθείας πτήσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Λιβάνου είχαν διακοπεί το 1985, μετά την αεροπειρατεία της πτήσης TWA 847, γεγονός που σημάδεψε τις αμερικανολιβανικές σχέσεις για δεκαετίες. Η απαγόρευση παρέμεινε σε ισχύ λόγω των σοβαρών ανησυχιών για την ασφάλεια και της δράσης της Χεζμπολάχ.

Η απόφαση Τραμπ να άρει τον περιορισμό ήρθε αμέσως μετά τη συνάντησή του στον Λευκό Οίκο με τον πρόεδρο του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν, στον οποίο διαβεβαίωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιθυμούν να ενισχύσουν τη συνεργασία με τη Βηρυτό.

«Θα βοηθήσουμε πολύ τον Λίβανο», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρόεδρος.

Η πολιτική απόφαση δεν αρκεί

Παρά την κυβερνητική εξουσιοδότηση, η επανέναρξη των πτήσεων δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον Λευκό Οίκο.

Οι αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες καλούνται να αξιολογήσουν:

• την ασφάλεια του αεροδρομίου της Βηρυτού,
• τον κίνδυνο από στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή,
• τα αυξημένα ασφάλιστρα πολέμου,
• τη δυνατότητα ασφαλών υπερπτήσεων,
• τη βιωσιμότητα μιας εμπορικής γραμμής.

Επιπλέον, απαιτούνται πιστοποιήσεις από τις αρμόδιες αμερικανικές αεροπορικές αρχές πριν από οποιαδήποτε έναρξη δρομολογίων.

Η Χεζμπολάχ παραμένει ο μεγάλος παράγοντας αβεβαιότητας

Παρότι η κυβέρνηση του προέδρου Αούν επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο του λιβανικού κράτους και των Ενόπλων Δυνάμεων, η επιρροή της Χεζμπολάχ εξακολουθεί να αποτελεί βασικό παράγοντα ανησυχίας για τη Δύση.

Η συνεχιζόμενη ένταση στα σύνορα με το Ισραήλ, σε συνδυασμό με τη γενικότερη αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, δημιουργεί ένα περιβάλλον στο οποίο οι αεροπορικές εταιρείες δυσκολεύονται να αναλάβουν το επιχειρηματικό και ασφαλιστικό ρίσκο μιας απευθείας σύνδεσης.

Η αεροπορική διπλωματία ως εργαλείο γεωπολιτικής

Η απόφαση της Ουάσιγκτον έχει όμως σαφή γεωπολιτική διάσταση.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιχειρούν να ενισχύσουν τη διεθνή νομιμοποίηση της κυβέρνησης Αούν, η οποία έχει δεσμευθεί να ενισχύσει τον έλεγχο του κράτους στον νότιο Λίβανο και να περιορίσει την επιρροή ένοπλων οργανώσεων.

Η επαναφορά των απευθείας πτήσεων λειτουργεί ως μήνυμα εμπιστοσύνης προς τη λιβανική κυβέρνηση και ως κίνητρο για την οικονομική ανάκαμψη της χώρας, η οποία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει βαθιά χρηματοπιστωτική και κοινωνική κρίση.

Το εμπόδιο του ταξιδιωτικού κινδύνου

Παρά την προεδρική ανακοίνωση, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξακολουθεί να διατηρεί αυστηρή ταξιδιωτική οδηγία προς τους Αμερικανούς πολίτες, προειδοποιώντας για τους κινδύνους που συνδέονται με την τρομοκρατία, τις ένοπλες συγκρούσεις και την ασταθή κατάσταση ασφαλείας στον Λίβανο.

Η αντίφαση αυτή δημιουργεί ένα παράδοξο: ενώ η Ουάσιγκτον επιτρέπει θεωρητικά την επιστροφή των αμερικανικών αεροπορικών εταιρειών, ταυτόχρονα εξακολουθεί να αποθαρρύνει τα ταξίδια των πολιτών της προς τη χώρα

Η γεωπολιτική υπερισχύει της αγοράς

Η υπόθεση των πτήσεων προς τη Βηρυτό αποδεικνύει ότι στη Μέση Ανατολή οι εμπορικές αποφάσεις δεν λαμβάνονται αποκλειστικά με οικονομικά κριτήρια. Η ασφάλεια, οι περιφερειακές συγκρούσεις και η ισορροπία δυνάμεων εξακολουθούν να καθορίζουν τις κινήσεις τόσο των κυβερνήσεων όσο και των επιχειρήσεων.

Για τον Ντόναλντ Τραμπ, η άρση της απαγόρευσης αποτελεί ένα ακόμη εργαλείο αμερικανικής διπλωματίας, ενισχύοντας πολιτικά τον Λίβανο και υποστηρίζοντας τη διαδικασία σταθεροποίησης που προωθεί η Ουάσιγκτον. Για τις αεροπορικές εταιρείες, όμως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική: όσο η Μέση Ανατολή παραμένει πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ Ισραήλ, Ιράν και της Χεζμπολάχ, η επιστροφή των αμερικανικών αεροσκαφών στη Βηρυτό δύσκολα θα μετατραπεί από πολιτική εξαγγελία σε εμπορική πραγματικότητα.

Πηγή: pagenews.gr