Το Ιράν αλλάζει δόγμα: Πρώτα χτυπά, μετά διαπραγματεύεται – Η νέα εξίσωση που πιέζει τον Τραμπ

Η Τεχεράνη εγκαταλείπει τη μέχρι πρότινος αμυντική της στάση και υιοθετεί μια πιο επιθετική στρατηγική, επιδιώκοντας να καθορίζει η ίδια τον ρυθμό της σύγκρουσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η νέα αυτή προσέγγιση μεταβάλλει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, αυξάνει τον κίνδυνο γενικευμένης ανάφλεξης και δημιουργεί νέα πολιτικά διλήμματα για τον Λευκό Οίκο.

Η στρατηγική της «προληπτικής κλιμάκωσης»

Έξι μήνες μετά την έναρξη της πολεμικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, η σύγκρουση εισέρχεται σε μια νέα φάση.

Η Τεχεράνη δεν περιορίζεται πλέον σε αντίποινα μετά από αμερικανικά πλήγματα. Αντίθετα, επιδιώκει να αναλαμβάνει την πρωτοβουλία των κινήσεων, πραγματοποιώντας επιθέσεις πριν από την αντίδραση της Ουάσιγκτον και αναγκάζοντας τις ΗΠΑ να λειτουργούν πλέον αμυντικά και όχι αποκλειστικά αποτρεπτικά.

Η αλλαγή αυτή σηματοδοτεί μια σημαντική αναθεώρηση του ιρανικού στρατηγικού δόγματος.

Η άτυπη εκεχειρία κατέρρευσε

Η προσωρινή αποκλιμάκωση που είχε επιτευχθεί μετά τον τελευταίο κύκλο επιθέσεων αποδείχθηκε εξαιρετικά εύθραυστη.

Οι νέες επιθέσεις με drones και πυραύλους κατά αμερικανικών βάσεων στην Ιορδανία και στο Κουβέιτ, καθώς και τα αμερικανικά αεροπορικά πλήγματα εναντίον εγκαταστάσεων των Φρουρών της Επανάστασης στο νότιο Ιράν, επανέφεραν τις δύο πλευρές σε τροχιά στρατιωτικής αντιπαράθεσης.

Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της νέας φάσης είναι ότι καμία πλευρά δεν επιδιώκει ολοκληρωτικό πόλεμο, αλλά ούτε και πραγματική αποκλιμάκωση.

Η Τεχεράνη επιχειρεί να αλλάξει τους κανόνες

Σύμφωνα με αναλυτές της Μέσης Ανατολής, το Ιράν επιδιώκει πλέον να αποδείξει ότι μπορεί να καθορίζει το επίπεδο και τον χρόνο της κλιμάκωσης.

Η λογική είναι σαφής:

να μην επιτρέπει στην Ουάσιγκτον να επιβάλλει τους όρους της σύγκρουσης, αλλά να δημιουργεί συνεχώς νέες στρατηγικές εκπλήξεις που αυξάνουν το πολιτικό και στρατιωτικό κόστος για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Με αυτόν τον τρόπο η Τεχεράνη επιχειρεί να μεταφέρει την πρωτοβουλία των κινήσεων από την Ουάσιγκτον στην ίδια.

Ο Τραμπ βρίσκεται μπροστά σε δύσκολες επιλογές

Στον Λευκό Οίκο εξετάζονται πλέον τρία βασικά σενάρια:

• περαιτέρω αυστηροποίηση των οικονομικών κυρώσεων,
• κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων,
• επιστροφή στη διπλωματία και στις συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα.

Καμία επιλογή δεν εμφανίζεται εύκολη.

Η συνέχιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων αυξάνει τον κίνδυνο γενικευμένης περιφερειακής σύγκρουσης, ενώ μια νέα διαπραγμάτευση θα μπορούσε να εκληφθεί ως ένδειξη αδυναμίας απέναντι στην ιρανική πίεση.

 Το Ιράν επενδύει στον πολιτικό χρόνο

Η στρατηγική της Τεχεράνης δεν περιορίζεται στο στρατιωτικό επίπεδο.

Βασίζεται και στον πολιτικό χρόνο.

Οι Ιρανοί υπολογίζουν ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αντιμετωπίζει αυξανόμενη εσωτερική πίεση λόγω του κόστους του πολέμου, της ανόδου των τιμών της ενέργειας και της κόπωσης της αμερικανικής κοινής γνώμης.

Υπό αυτή τη λογική, η Τεχεράνη θεωρεί ότι όσο περισσότερο παρατείνεται η σύγκρουση χωρίς ξεκάθαρη αμερικανική νίκη, τόσο δυσκολότερο θα γίνεται για τον Λευκό Οίκο να διατηρήσει την ίδια στρατηγική ένταση.

Πρόκειται ουσιαστικά για έναν πόλεμο πολιτικής αντοχής και όχι μόνο στρατιωτικών δυνατοτήτων.

Το μέτωπο επεκτείνεται σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή

Η σύγκρουση δεν περιορίζεται πλέον στις σχέσεις ΗΠΑ–Ιράν.

Οι επιθέσεις εναντίον ενεργειακών εγκαταστάσεων, δεξαμενόπλοιων και θαλάσσιων εμπορικών διαδρόμων εμπλέκουν ολοένα και περισσότερους περιφερειακούς παίκτες.

Η Σαουδική Αραβία, οι Χούθι στην Υεμένη, οι φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ και οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο δημιουργούν ένα πλέγμα παράλληλων κρίσεων που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο λανθασμένων υπολογισμών.

Κάθε νέο επεισόδιο μπορεί να οδηγήσει σε ευρύτερη περιφερειακή ανάφλεξη.

Το πυραυλικό δόγμα αλλάζει

Αναλυτές εκτιμούν ότι το Ιράν εμφανίζεται πλέον περισσότερο πρόθυμο να χρησιμοποιήσει βαλλιστικούς πυραύλους ακόμη και για περιορισμένης κλίμακας επεισόδια.

Αυτό σημαίνει ότι το όριο χρήσης στρατηγικών όπλων χαμηλώνει σταδιακά.

Παράλληλα, οι μικρότερης κλίμακας πυραυλικές επιθέσεις δείχνουν ότι η Τεχεράνη επιχειρεί να διατηρήσει αποθέματα πυρομαχικών για ενδεχόμενη μεγαλύτερη σύγκρουση, διατηρώντας παράλληλα συνεχή πίεση στους αντιπάλους της.

Η νέα στρατηγική του Ιράν σηματοδοτεί μια ουσιαστική μεταβολή στις ισορροπίες της Μέσης Ανατολής. Η Τεχεράνη επιχειρεί να μετατρέψει την πρωτοβουλία των κινήσεων σε βασικό εργαλείο αποτροπής, αναγκάζοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες να λειτουργούν διαρκώς υπό καθεστώς αντίδρασης. Για την Ουάσιγκτον, το δίλημμα γίνεται ολοένα πιο σύνθετο: περισσότερη στρατιωτική πίεση ενέχει τον κίνδυνο γενικευμένου πολέμου, ενώ η επιστροφή στη διπλωματία μπορεί να θεωρηθεί στρατηγική υποχώρηση. Το αποτέλεσμα είναι μια παρατεταμένη περίοδος ελεγχόμενης αλλά διαρκούς κλιμάκωσης, όπου η στρατιωτική ισχύς, η πολιτική αντοχή και η διαχείριση του χρόνου θα καθορίσουν τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή τους επόμενους μήνες.

Πηγή: pagenews.gr