Η μεγάλη στρατηγική δεν πρέπει να παρασύρεται από τις κρίσεις
Η ουσία της μεγάλης στρατηγικής είναι αντίστροφη από τη διαχείριση της καθημερινότητας.
Δεν πρέπει οι κρίσεις να καθορίζουν τη στρατηγική.
Η στρατηγική πρέπει να καθορίζει τον τρόπο αντιμετώπισης των κρίσεων.
Αυτό σημαίνει:
- σαφείς πολιτικούς στόχους,
- περιορισμένη χρήση στρατιωτικής ισχύος,
- διπλωματικά κανάλια αποκλιμάκωσης,
- διατήρηση πόρων για τις σημαντικότερες μελλοντικές απειλές.
Η πραγματική πρόκληση για την Ουάσιγκτον
Το μεγαλύτερο δίλημμα των Ηνωμένων Πολιτειών σήμερα δεν είναι αν θα στηρίξουν το Ισραήλ.
Αυτό θεωρείται δεδομένο.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορούν να στηρίξουν έναν σύμμαχο χωρίς να επιτρέψουν η περιφερειακή του ατζέντα να μετατραπεί αυτομάτως σε παγκόσμια αμερικανική στρατηγική.
Η στρατηγική αυτονομία μιας υπερδύναμης δεν σημαίνει απομάκρυνση από τους συμμάχους της.
Σημαίνει ότι διατηρεί την ικανότητα να αποφασίζει:
- πού αρχίζουν τα δικά της ζωτικά συμφέροντα,
- πού αυτά συμπίπτουν με των συμμάχων,
- και πού αρχίζουν να αποκλίνουν.
Το παράθυρο ευκαιρίας του Τραμπ
Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να παγώσει προσωρινά τα νέα πλήγματα μπορεί να αποτελέσει κάτι περισσότερο από μια τακτική παύση.
Μπορεί να αποτελέσει την ευκαιρία επαναφοράς της αμερικανικής στρατηγικής πειθαρχίας.
Η Ουάσιγκτον καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο πραγματικότητες:
από τη μία, την ανάγκη αποτροπής του Ιράν,
και από την άλλη, την υποχρέωση να μην επιτρέψει σε μια ακόμη κρίση της Μέσης Ανατολής να απορροφήσει τους πόρους που απαιτούνται για τον ανταγωνισμό με την Κίνα, την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διατήρηση της παγκόσμιας αμερικανικής ισχύος.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στρατηγικό δίλημμα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Πηγή: Pagenews.gr