«Λίγες μέρες μετά την ενεργοποίηση των ελληνικών Patriot στη Σαουδική Αραβία, ήρθε η υπογραφή αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν για να αναδείξει για μια ακόμα φορά το στρατηγικό αδιέξοδο και τους κινδύνους της Ι.Χ. εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη. Αλήθεια, τι άλλο πρέπει να γίνει για να αντιληφθεί η ελληνική κυβέρνηση ότι θα πρέπει να αποσυρθούν οι Patriot από τη Σαουδική Αραβία;
Η ελληνική πυροβολαρχία και οι Έλληνες στρατιωτικοί πρέπει άμεσα να επιστρέψουν στη χώρα μας και να μην έχουν καμία εμπλοκή στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.
Είναι αναγκαία η επιστροφή σε μια ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που θα υπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας και θα προωθεί την ειρήνη και τη σταθερότητα, όπως αυτή που υλοποίησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ».
Η νέα αμυντική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας–Τουρκίας–Πακιστάν, που υπεγράφη στη Μέκκα στις 7 Αυγούστου, αποκτά για την Ελλάδα μια διάσταση πολύ πιο άμεση από τη γενική συζήτηση περί ενός ενδεχόμενου «Ισλαμικού ΝΑΤΟ».
Το ερώτημα είναι απλό και ταυτόχρονα εξαιρετικά δύσκολο:
τι θα συμβεί αν κάποτε Ελλάδα και Τουρκία βρεθούν σε σοβαρή στρατιωτική κρίση;
Θα θεωρήσει η Σαουδική Αραβία ότι οφείλει, βάσει της νέας συμφωνίας, να υποστηρίξει την Άγκυρα;
Θα επιλέξει ουδετερότητα;
Ή θα επιχειρήσει να λειτουργήσει ως μεσολαβητής, γνωρίζοντας ότι η Αθήνα είναι τα τελευταία χρόνια ένας από τους στενότερους αμυντικούς εταίρους της στον ευρωπαϊκό χώρο;
Η απάντηση, με βάση όσα έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι σήμερα, είναι ότι η συμφωνία δημιουργεί πολιτική υποχρέωση συλλογικής άμυνας, αλλά όχι ακόμη έναν αυτόματο μηχανισμό πολέμου αντίστοιχο του NATO.
Και αυτή η διαφορά είναι θεμελιώδης.
Τι ακριβώς λέει η ρήτρα της Μέκκας
Η κεντρική αρχή που έχει δημοσιοποιηθεί για το νέο τριμερές σύμφωνο είναι ότι:
μια ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα αντιμετωπίζεται ως επίθεση εναντίον όλων.
Η διατύπωση είναι σαφώς σχεδιασμένη ώστε να παραπέμπει στην αρχή της συλλογικής άμυνας. Σύγχρονες αναφορές για τη συμφωνία επιβεβαιώνουν αυτή την κεντρική ρήτρα.
Υπάρχει όμως ένα πολύ σημαντικό «αλλά».
Δεν έχει δημοσιοποιηθεί πλήρες επιχειρησιακό κείμενο που να εξηγεί ότι σε κάθε σύγκρουση ενεργοποιείται αυτομάτως συγκεκριμένη στρατιωτική απάντηση.
Δεν γνωρίζουμε δημόσια εάν υπάρχει μυστικό παράρτημα που να προσδιορίζει:
ποια στρατεύματα ενεργοποιούνται,
σε πόσο χρόνο,
με ποιον μηχανισμό λήψης απόφασης,
σε ποιες γεωγραφικές περιοχές,
και κυρίως ποιος αποφασίζει ποιος ήταν ο επιτιθέμενος.
Αυτό το τελευταίο είναι καθοριστικό για την Ελλάδα.
Πηγή: pagenews.gr