Aλ. Τσίπρας: «Η πολιτική είναι η τέχνη της διεύρυνσης του εφικτού»
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 9 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Aλ. Τσίπρας: «Η πολιτική είναι η τέχνη της διεύρυνσης του εφικτού»
Τσίπρας: «Σήμερα ξέρω και τι θέλω και πώς να το κάνω» – Η νέα επίθεση σε Μητσοτάκη
Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί πλέον να δώσει στην πολιτική επιστροφή του ένα πολύ συγκεκριμένο περιεχόμενο: όχι απλώς καταγγελία της κυβέρνησης, αλλά διεκδίκηση κυβερνητικής αξιοπιστίας με όπλο την εμπειρία της προηγούμενης θητείας του.
Στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του στο in.gr, ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης έβαλε στο επίκεντρο την ακρίβεια, τη διαφθορά, τα ολιγοπώλια, τη ΔΕΗ και τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, καταλήγοντας σε μία φράση που συμπυκνώνει τη νέα πολιτική του αφήγηση:
«Σήμερα, όχι μόνο ξέρω τι θέλω, αλλά και πώς να το κάνω».
Η φράση δεν είναι τυχαία. Ο Τσίπρας επιχειρεί να απαντήσει ευθέως στο μεγαλύτερο πολιτικό βάρος που κουβαλά η επιστροφή του: την κυβερνητική εμπειρία του 2015 και τις επιλογές εκείνης της περιόδου.
«Η πολιτική είναι η τέχνη της διεύρυνσης του εφικτού»
Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι δεν σκοπεύει να επιστρέψει στη λογική των εύκολων υποσχέσεων.
Δεν υπόσχεται, όπως είπε, ότι οι μισθοί θα τριπλασιαστούν από τη μία ημέρα στην άλλη ούτε ότι η καθημερινότητα των πολιτών μπορεί να μεταμορφωθεί με ένα κυβερνητικό μέτρο.
Αντίθετα, διατύπωσε τη δική του εκδοχή για τον ρόλο της πολιτικής:
«Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού. Είναι η τέχνη της διεύρυνσης του εφικτού».
Με αυτή τη θέση επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο διαφορετικές απαιτήσεις: να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα αλλαγής χωρίς να εμφανιστεί ότι επιστρέφει στη ρητορική των εύκολων λύσεων.
Και εδώ βρίσκεται η βασική διαφοροποίηση που θέλει να προβάλλει από το 2015.
Τότε, όπως ο ίδιος παραδέχεται, γνώριζε τι ήθελε να κάνει, αλλά όχι πάντα με ποιον τρόπο μπορούσε να το υλοποιήσει.
Σήμερα υποστηρίζει ότι η εμπειρία της διακυβέρνησης —και μάλιστα σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής και πολιτικής κρίσης— του έχει δώσει αυτή τη γνώση.
Ακρίβεια και διαφθορά «δίδυμα αδελφάκια»
Η οικονομική επίθεση προς την κυβέρνηση επικεντρώνεται στην ακρίβεια.
Ο Τσίπρας επιχειρεί όμως να συνδέσει το κόστος ζωής με ένα πολύ ευρύτερο ζήτημα: τον τρόπο λειτουργίας του κράτους.
Χαρακτήρισε «δίδυμα αδελφάκια» τη διαφθορά και την ακρίβεια, υποστηρίζοντας ότι η σπατάλη δημόσιου χρήματος, οι μίζες και οι απευθείας αναθέσεις αφαιρούν πόρους από τις δημόσιες υπηρεσίες που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ασπίδα για τα νοικοκυριά.
Το επιχείρημά του είναι πολιτικά απλό:
κάθε ευρώ που χάνεται από το Δημόσιο είναι ένα ευρώ λιγότερο για σχολεία, νοσοκομεία και κοινωνικές υποδομές.
Η καταπολέμηση της διαφθοράς παρουσιάζεται έτσι όχι μόνο ως ζήτημα θεσμών, αλλά και ως εργαλείο κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής.
Η γραμμή αυτή είναι συνεπής με την ιδρυτική διακήρυξη της ΕΛΑΣ, όπου ο Τσίπρας είχε τοποθετήσει τη διαφάνεια, τον έλεγχο του δημόσιου χρήματος και τη λογοδοσία ανάμεσα στις βασικές δεσμεύσεις του νέου φορέα.
Επίθεση στα ολιγοπώλια
Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ καταλόγισε στην κυβέρνηση έλλειψη πολιτικής βούλησης να συγκρουστεί με τα ολιγοπώλια.
Αυτή είναι πλέον μία από τις βασικές οικονομικές διαχωριστικές γραμμές που επιχειρεί να χαράξει απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Κατά τον Τσίπρα, η ακρίβεια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά με ενισχύσεις προς τους καταναλωτές όταν οι αιτίες που δημιουργούν υψηλές τιμές παραμένουν ανέγγιχτες.
Γι’ αυτό και επιτίθεται στη λογική των επιδομάτων ως μόνιμο μηχανισμό οικονομικής πολιτικής.
Το μήνυμά του είναι ότι το κράτος πρέπει να παρέμβει στη δομή των αγορών και όχι μόνο στο τελικό εισόδημα του καταναλωτή.
Γιατί απορρίπτει τη λογική των επιδομάτων
Ο Τσίπρας χρησιμοποίησε το στεγαστικό ως χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Υποστήριξε ότι εάν το κράτος δώσει απλώς ένα επίδομα στον ενοικιαστή χωρίς να αντιμετωπίσει την περιορισμένη προσφορά κατοικιών και την αυξημένη ζήτηση, υπάρχει κίνδυνος η οικονομική ενίσχυση να απορροφηθεί τελικά από νέα αύξηση του ενοικίου.
Η λογική του είναι ότι οι κρατικές ενισχύσεις μπορεί να ανακουφίζουν προσωρινά, αλλά δεν αρκούν όταν δεν αλλάζουν οι συνθήκες που παράγουν το πρόβλημα.
Πρόκειται για προσπάθεια να μεταφέρει τη συζήτηση από την πολιτική των επιδομάτων σε διαρθρωτικές παρεμβάσεις.
Το δύσκολο σημείο για την ΕΛΑΣ θα είναι πλέον να εξειδικεύσει αυτές τις παρεμβάσεις και, κυρίως, να κοστολογήσει το αποτέλεσμα που υπόσχεται.
Ιδιαίτερη σημασία έδωσε ο πρώην πρωθυπουργός στη ΔΕΗ.
Ο Τσίπρας υποστήριξε ότι διαθέτει συγκεκριμένο σχέδιο ώστε η επιχείρηση να λειτουργεί ως εργαλείο πίεσης των τιμών προς τα κάτω και όχι, όπως κατηγορεί σήμερα την κυβέρνηση, προς όφελος funds και ιδιωτικών συμφερόντων.
Η συγκεκριμένη θέση έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
Η ΕΛΑΣ θέλει ουσιαστικά να επαναφέρει στο προσκήνιο την αντίληψη ότι το Δημόσιο μπορεί να χρησιμοποιεί τις μεγάλες επιχειρήσεις στρατηγικού χαρακτήρα για να επηρεάζει τον ανταγωνισμό και τις τιμές.
Δεν πρόκειται απαραίτητα για επιστροφή στο παλαιό μοντέλο μιας πλήρως κρατικά ελεγχόμενης αγοράς ενέργειας.
Είναι όμως σαφής διαφοροποίηση από μια περισσότερο φιλελεύθερη προσέγγιση που αφήνει την αγορά να καθορίζει σε μεγαλύτερο βαθμό τις τιμές.
Η οικονομική πολιτική της ΕΛΑΣ έχει ήδη παρουσιαστεί από τον Τσίπρα ως σχέδιο «δίκαιης ανάπτυξης», με μεγαλύτερη έμφαση στη φορολογική δικαιοσύνη, στους μισθούς και στην αναδιανομή του πλούτου.
Το 2015 επιστρέφει – αλλά αυτή τη φορά ως επιχείρημα
Ο Τσίπρας γνωρίζει ότι το 2015 θα βρίσκεται διαρκώς απέναντί του.
Και γι’ αυτό φαίνεται να επιλέγει να μην το αποφεύγει.
Αντίθετα, προσπαθεί να μετατρέψει την προηγούμενη κυβερνητική εμπειρία από πολιτικό μειονέκτημα σε πλεονέκτημα.
Απαντώντας στην κριτική της Νέας Δημοκρατίας, αναφέρθηκε σκωπτικά στην εικόνα που, όπως υποστηρίζει, επιχειρούν να δημιουργήσουν οι πολιτικοί του αντίπαλοι: ότι παραμένει «αμετανόητος», ότι θα ξανακλείσει τις τράπεζες ή ότι είναι ο «Μαδούρο της Μεσογείου».
Από την άλλη πλευρά, σημείωσε ότι δέχεται και την ακριβώς αντίθετη κριτική — ότι πλέον είναι συμβιβασμένος.
Η απάντησή του είναι ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα.
Αυτό είναι ουσιαστικά και το νέο πολιτικό branding που επιχειρεί:
λιγότερο αφελής από το 2015, αλλά όχι λιγότερο ριζοσπαστικός ως προς τους στόχους.
«Τώρα ξέρω πώς» – το μεγάλο προσωπικό στοίχημα
Η επανάληψη της φράσης «σήμερα ξέρω και πώς να το κάνω» είναι ίσως το σημαντικότερο πολιτικό στοιχείο της συνέντευξης.
Ο Τσίπρας δεν μπορεί να εμφανιστεί ως νέο πρόσωπο.
Μπορεί όμως να εμφανιστεί ως διαφορετικός πολιτικός από εκείνον που ανέλαβε την εξουσία το 2015.
Η εμπειρία γίνεται έτσι το κεντρικό επιχείρημα της επιστροφής του.
Έχει κυβερνήσει.
Έχει διαπραγματευτεί με την Ευρώπη.
Έχει γνωρίσει τους περιορισμούς της εξουσίας.
Έχει κάνει λάθη.
Και τώρα ζητά από τους ψηφοφόρους να πιστέψουν ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή την εμπειρία για να αποφύγει την επανάληψή τους.
Αυτό είναι πολύ δυσκολότερο πολιτικά από μια απλή υπόσχεση «νέας αρχής».
Αλλά εάν λειτουργήσει, μπορεί να αποτελέσει και το ισχυρότερο όπλο του.
Σκληρή επίθεση και στη Δικαιοσύνη
Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ επανήλθε παράλληλα στο ζήτημα του κράτους δικαίου, ασκώντας ιδιαίτερα σκληρή κριτική στον τρόπο λειτουργίας της Δικαιοσύνης.
Υποστήριξε ότι έχει δημιουργηθεί ένα είδος «καθεστώτος» και ότι η Δικαιοσύνη είναι, κατά τη διατύπωσή του, «ουσιαστικά ευνουχισμένη από την ηγεσία της», την οποία συνέδεσε με τον τρόπο επιλογής της από την κυβέρνηση.
Πρόκειται για πολιτική καταγγελία του ίδιου, όχι για ουδέτερη διαπίστωση.
Ωστόσο, η θεσμική ατζέντα αποτελεί πλέον σταθερό μέρος της στρατηγικής Τσίπρα.
Ήδη από την ίδρυση της ΕΛΑΣ είχε συνδέσει τη Δημοκρατία με τη Δικαιοσύνη και είχε δεσμευτεί για λογοδοσία και κατάργηση πολιτικών ασυλιών.
Το νέο αφήγημα: Όχι θαύματα, αλλά σύγκρουση
Το πρώτο μέρος της συνέντευξης αποκαλύπτει τελικά το οικονομικό και πολιτικό αφήγημα με το οποίο ο Τσίπρας θέλει να φτάσει στις εκλογές.
Δεν υπόσχεται, τουλάχιστον σε επίπεδο ρητορικής, θαύματα.
Υπόσχεται όμως συγκρούσεις.
Με τα ολιγοπώλια.
Με τη διαφθορά.
Με ένα μοντέλο λειτουργίας της ΔΕΗ που θεωρεί ότι ευνοεί ιδιωτικά συμφέροντα.
Και με ένα σύστημα εξουσίας που κατηγορεί ότι υπονομεύει τη θεσμική ανεξαρτησία.
Αυτή η γραμμή είχε εμφανιστεί ήδη στις προηγούμενες παρεμβάσεις του, όπου συνέδεε την ακρίβεια, τη διαφθορά και την κρίση των θεσμών με την ανάγκη πολιτικής αλλαγής.
Ο Τσίπρας ζητά δεύτερη ευκαιρία – αλλά με διαφορετικό επιχείρημα
Το πραγματικό πολιτικό μήνυμα της συνέντευξης δεν είναι τελικά μια πρόταση για τη ΔΕΗ ή μια επίθεση στα επιδόματα.
Είναι προσωπικό.
Ο Αλέξης Τσίπρας λέει ουσιαστικά στους ψηφοφόρους:
το 2015 είχα τη βούληση αλλά όχι την εμπειρία· σήμερα υποστηρίζω ότι διαθέτω και τα δύο.
Αυτό θα είναι πιθανότατα ένα από τα κεντρικά διλήμματα της πολιτικής του επιστροφής.
Οι αντίπαλοί του θα επιχειρήσουν να μετατρέψουν το παρελθόν του σε προειδοποίηση.
Ο ίδιος επιχειρεί να το μετατρέψει σε πιστοποιητικό εμπειρίας.
Και γι’ αυτό η φράση του περί πολιτικής ως «τέχνης της διεύρυνσης του εφικτού» δεν είναι απλώς μια ωραία ατάκα.
Είναι ο πυρήνας της νέας πολιτικής του ταυτότητας:
να υποσχεθεί αλλαγή χωρίς να υποσχεθεί το αδύνατο — και να πείσει ότι αυτή τη φορά γνωρίζει τον δρόμο για να την υλοποιήσει.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
