Ο Μαρινάκης βγάζει «κομπιουτεράκι» για Τσίπρα: €13 δισ. ο λογαριασμός – Η μάχη πίσω από τα €145 εκατ.
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 9 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Ο Μαρινάκης βγάζει «κομπιουτεράκι» για Τσίπρα: €13 δισ. ο λογαριασμός – Η μάχη πίσω από τα €145 εκατ.
Ο πόλεμος για το ποιος πληρώνει τον λογαριασμό των οικονομικών εξαγγελιών έχει μόλις αρχίσει.
Λίγες ώρες μετά την παρουσίαση του προγράμματος του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, η κυβέρνηση περνά από τη γενική πολιτική κριτική στους αριθμούς και ο Παύλος Μαρινάκης επιχειρεί να μετατρέψει την κοστολόγηση σε βασικό πεδίο αντιπαράθεσης μέχρι την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ.
Το κυβερνητικό αφήγημα είναι απλό και επιθετικό:
€13 δισ. εξαγγελίες, έναντι €145 εκατ. από την «Πατριωτική Εισφορά».
Και το ερώτημα Μαρινάκη:
«Τα υπόλοιπα παραπάνω από 12,5 δισ. από πού θα τα βρει ο κ. Τσίπρας;»
Μόνο που πίσω από αυτή την αριθμητική έχει ήδη ξεκινήσει μια δεύτερη σύγκρουση.
Γιατί κυβέρνηση και ΕΛ.Α.Σ. δεν υπολογίζουν την «Πατριωτική Εισφορά» πάνω στο ίδιο οικονομικό μέγεθος.
Μαρινάκης: «Σαν να μην πέρασε μια μέρα»
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επανέφερε ευθέως το «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» του 2014, επιχειρώντας να συνδέσει τον σημερινό Αλέξη Τσίπρα με το πολιτικό και οικονομικό παρελθόν του.
«Χθες ο κ. Τσίπρας, σαν να μην πέρασε μία μέρα από το φοβερό πρόγραμμα του 2014, εμφανίστηκε ξανά και σκόρπισε υποσχέσεις.»
Η στρατηγική είναι σαφής.
Η Νέα Δημοκρατία δεν θέλει η αντιπαράθεση να περιοριστεί στο αν είναι δημοφιλείς οι εξαγγελίες για μισθούς, στέγη, φορολογία ή κοινωνικό κράτος.
Θέλει το ερώτημα να γίνει:
«Βγαίνει ο λογαριασμός;»
Ή ακόμη πιο πολιτικά:
«Μπορεί ο Τσίπρας να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στα δημόσια οικονομικά;»
Τα €13 δισ. στο επίκεντρο
Η κυβερνητική πλευρά υπολογίζει ότι, κατά το έτος πλήρους υλοποίησης, οι εξαγγελίες Τσίπρα φτάνουν τα €13 δισ.
Στην πρώτη επίσημη αντίδρασή του ο Μαρινάκης είχε δηλώσει:
«Σήμερα, προσέθεσε στον λογαριασμό 13 δισεκατομμύρια και μάλιστα μόνο κατά το έτος υλοποίησης όσων εξήγγειλε, τινάζοντας την “μπάνκα στον αέρα”.»
Και είχε προσθέσει:
«Κάλπικες υποσχέσεις, χωρίς καμία κοστολόγηση και “πατριωτικοί φόροι”, οι οποίοι ξυπνούν τις πιο άσχημες μνήμες, ειδικά στη μεσαία τάξη.»
Η κυβέρνηση επομένως επιχειρεί να κατασκευάσει μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική αντίθεση ενόψει ΔΕΘ:
μόνιμα μέτρα εντός δημοσιονομικών δυνατοτήτων από τον Μητσοτάκη απέναντι σε ακοστολόγητες υποσχέσεις από τον Τσίπρα.
Το «8άρι» της στέγης
Ο Μαρινάκης επέλεξε μάλιστα ένα συγκεκριμένο μέτρο για να κάνει την επίθεσή του πιο κατανοητή: τις 50.000 νέες προσιτές στεγαστικές επιλογές που περιλαμβάνει το σχέδιο Τσίπρα.
Έκανε τον εξής υπολογισμό:
€2.000 κόστος κατασκευής ανά τετραγωνικό μέτρο.
80 τ.μ. ανά κατοικία.
Άρα €160.000 ανά κατοικία.
Επί 50.000 κατοικίες:
€8 δισ.
«Δεν χρειάζεται μεγάλη ανάλυση για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της κοροϊδίας.»
Εδώ, ωστόσο, υπάρχει μία σημαντική λεπτομέρεια.
Η εξειδίκευση της ΕΛ.Α.Σ. δεν περιγράφει αποκλειστικά την κατασκευή 50.000 ολοκαίνουργιων κατοικιών από το Δημόσιο.
Μιλά για 50.000 νέες προσιτές στεγαστικές επιλογές, μέσω οργανισμού που θα συνδυάζει δημιουργία νέων κατοικιών, αξιοποίηση κενών κτιρίων και επιστροφή κατοικιών στη μακροχρόνια μίσθωση.
Επομένως τα €8 δισ. είναι κυβερνητική κοστολογική παραδοχή, όχι μέχρι στιγμής επιβεβαιωμένο κόστος του συγκεκριμένου προγράμματος.
Και αυτή η διαφορά θα βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης.
Τα €145 εκατ. και το κρίσιμο «αλλά»
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η «Πατριωτική Εισφορά».
Ο Μαρινάκης επικαλέστηκε φορολογικά στοιχεία του 2024 και υποστήριξε ότι περίπου 67.000 φυσικά πρόσωπααποτελούν το πλουσιότερο 1%, με συνολικό φορολογητέο εισόδημα €14,5 δισ.
Το 1% αυτού του ποσού είναι περίπου €145 εκατ.
Και πάνω σε αυτό έχτισε το ερώτημα:
«Πού θα βρεθούν τα υπόλοιπα πάνω από 12,5 δισ. ευρώ;»
Υπάρχει όμως μια ουσιώδης διαφορά.
Ο Τσίπρας δεν προτείνει φόρο 1% επί του εισοδήματος.
Προτείνει φόρο 1% επί της καθαρής περιουσίας του οικονομικά ισχυρότερου 1%.
Και τα δύο μεγέθη δεν είναι το ίδιο.
Η ΕΛ.Α.Σ. λέει €2,02 δισ. – όχι €145 εκατ.
Η εξειδίκευση που δημοσιοποιήθηκε από την πλευρά της ΕΛ.Α.Σ. χρησιμοποιεί στοιχεία της World Inequality Database και εκτιμά τον καθαρό πλούτο του ανώτερου 1% στην Ελλάδα σε περίπου €201,6 δισ.
Με συντελεστή 1%, η δυνητική απόδοση υπολογίζεται από την ίδια την ΕΛ.Α.Σ. σε περίπου €2,02 δισ. ετησίως.
Η πρόταση συνοδεύεται μάλιστα από προϋπόθεση ολοκλήρωσης του περιουσιολογίου και οδικό χάρτη εφαρμογής 12-18 μηνών.
Άρα έχουμε δύο διαφορετικούς αριθμούς:
€145 εκατ. – κυβέρνηση
€2,02 δισ. – ΕΛ.Α.Σ.
Όμως προκύπτουν από διαφορετικές φορολογικές βάσεις.
Και γι’ αυτό δεν μπορούν να συγκριθούν μηχανικά.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα €2 δισ. είναι εξασφαλισμένα
Εδώ χρειάζεται και η αντίστροφη δημοσιογραφική προσοχή.
Το γεγονός ότι ο κυβερνητικός υπολογισμός των €145 εκατ. βασίζεται στο εισόδημα δεν σημαίνει ότι τα €2,02 δισ. της ΕΛ.Α.Σ. θα εισπραχθούν αυτομάτως.
Η ίδια η εξειδίκευση του προγράμματος αναγνωρίζει πόσο σύνθετη είναι η εφαρμογή.
Πρέπει να ολοκληρωθεί περιουσιολόγιο.
Να προσδιοριστεί τελικά το όριο υψηλού πλούτου.
Να δημιουργηθούν κανόνες αποτίμησης για μη εισηγμένες εταιρείες, γη και trusts.
Να αντιμετωπιστούν offshore δομές.
Να προβλεφθούν μηχανισμοί αποφυγής αλλαγής φορολογικής έδρας.
Και να καθοριστεί ο συμψηφισμός με άλλους φόρους περιουσίας.
Συνεπώς τα €2,02 δισ. είναι δυνητική εκτίμηση εσόδων της ΕΛ.Α.Σ., όχι ήδη πιστοποιημένη δημοσιονομική απόδοση.
Άρα ποιος έχει δίκιο;
Αυτή τη στιγμή κανένας από τους δύο αριθμούς δεν απαντά από μόνος του στο συνολικό ερώτημα.
Τα €145 εκατ. δεν κοστολογούν την πρόταση όπως έχει διατυπωθεί, επειδή προκύπτουν από εισόδημα και όχι καθαρή περιουσία.
Τα €2,02 δισ. της ΕΛ.Α.Σ., από την άλλη, αποτελούν προβολή πάνω σε εκτιμώμενο πλούτο και προϋποθέτουν έναν απαιτητικό μηχανισμό εφαρμογής που σήμερα δεν υπάρχει πλήρως.
Το πραγματικό οικονομικό ερώτημα είναι:
πόσο από τον φορολογητέο καθαρό πλούτο μπορεί πράγματι να εντοπίσει, να αποτιμήσει και να φορολογήσει το ελληνικό κράτος κάθε χρόνο;
Εκεί θα κριθεί η πραγματική απόδοση.
Και το ΠΑΣΟΚ μπαίνει ανάμεσα
Η σύγκρουση γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα επειδή ο Τσίπρας δεν δέχεται πυρά μόνο από την κυβέρνηση.
Το ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι ο πρώην πρωθυπουργός έκανε «copy paste το 80% του προγράμματός μας», ενώ ταυτόχρονα τον κατηγόρησε ότι επέστρεψε «στον τόπο του εγκλήματος με νέες αυταπάτες».
Και ο Μαρινάκης βρήκε αμέσως το πολιτικό άνοιγμα:
«Αν σε αντιγράφει, έχεις κι εσύ αυταπάτες.»
Μια ατάκα που δεν στοχεύει ουσιαστικά τον Τσίπρα.
Στοχεύει τον Ανδρουλάκη.
Η ΝΔ θέλει να βάλει Τσίπρα και ΠΑΣΟΚ στην ίδια οικονομική φωτογραφία
Αυτό είναι το μεγαλύτερο πολιτικό παιχνίδι που παίζεται πίσω από τους αριθμούς.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να δημιουργήσει δύο πόλους.
Από τη μία:
Μητσοτάκης – σταθερότητα – κοστολόγηση – μόνιμα μέτρα – ευρωπαϊκοί δημοσιονομικοί κανόνες.
Από την άλλη:
Τσίπρας – ΠΑΣΟΚ – υψηλότερες δαπάνες – περισσότερες παρεμβάσεις – φορολογία πλούτου – μεγαλύτερος κρατικός ρόλος.
Για τη ΝΔ είναι στρατηγικά χρήσιμο να θολώσει όσο γίνεται τις διαφορές μεταξύ Ανδρουλάκη και Τσίπρα.
Γιατί τότε το δίλημμα παύει να είναι «Μητσοτάκης ή ποιος από τους δύο;».
Γίνεται:
«Μητσοτάκης ή επιστροφή σε μια διαφορετική οικονομική φιλοσοφία;»
Το ΠΑΣΟΚ έχει το αντίθετο πρόβλημα
Η Χαριλάου Τρικούπη πρέπει να αποδείξει ταυτόχρονα δύο πράγματα που δεν είναι εύκολο να συνυπάρξουν.
Ότι οι προοδευτικές οικονομικές προτάσεις που παρουσιάζει ο Τσίπρας είναι σε μεγάλο βαθμό δικές της.
Αλλά και ότι ο ίδιος ο Τσίπρας δεν είναι αξιόπιστος για να τις εφαρμόσει.
Γι’ αυτό η φράση «80% copy paste» είναι πολιτικά δίκοπο μαχαίρι.
Εάν πείσει ότι ο Τσίπρας αντιγράφει τον Ανδρουλάκη, το ΠΑΣΟΚ κερδίζει την πατρότητα του προγράμματος.
Εάν όμως οι ψηφοφόροι θεωρήσουν ότι δύο πολιτικές δυνάμεις προτείνουν περίπου την ίδια κατεύθυνση, τότε το επόμενο ερώτημα μπορεί να γίνει:
«Ποιος μπορεί να την εφαρμόσει και ποιος μπορεί να κερδίσει τον Μητσοτάκη;»
Και εκεί αρχίζει μια πολύ διαφορετική μάχη ηγεσίας στην αντιπολίτευση.
Μητσοτάκης απαντά το Σάββατο με «μόνιμα μέτρα»
Ο Μαρινάκης έδωσε παράλληλα και το πρώτο καθαρό στίγμα για όσα θα ακούσουμε από τον πρωθυπουργό στη ΔΕΘ.
Επιβεβαίωσε ότι θα υπάρχουν οριζόντια μέτρα, επιμένοντας ότι δεν θα πρόκειται για εφάπαξ παροχές.
«Ό,τι ακουστεί και φέτος από τον Πρωθυπουργό θα είναι μόνιμα μέτρα.»
Θα ισχύουν από το 2027 και μετά.
Άρα η μάχη της φετινής ΔΕΘ αποκτά πλέον πολύ καθαρό οικονομικό χαρακτήρα.
Δεν είναι απλώς ποιος δίνει περισσότερα.
Είναι:
ποιος μπορεί να αποδείξει ότι αυτά που υπόσχεται μπορούν να χρηματοδοτούνται μόνιμα.
Η μεγάλη εικόνα: Η ΔΕΘ γίνεται μάχη αριθμών και αξιοπιστίας
Ο Τσίπρας πέτυχε ήδη ένα πρώτο πολιτικό αποτέλεσμα.
Ανάγκασε κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ να απαντήσουν στο πρόγραμμά του και έβαλε την οικονομία στο κέντρο της πολιτικής ατζέντας πριν ακόμη ανέβει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο βήμα της ΔΕΘ.
Η κυβέρνηση όμως επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από το «τι υπόσχεται ο Τσίπρας» στο «ποιος θα πληρώσει αυτά που υπόσχεται».
Και εδώ βρίσκεται η πραγματική σύγκρουση.
Ο Μαρινάκης λέει €13 δισ.
Η ΕΛ.Α.Σ. έχει παρουσιάσει διαφορετική δική της κοστολόγηση.
Ο Μαρινάκης λέει €145 εκατ. από την Πατριωτική Εισφορά.
Η ΕΛ.Α.Σ. απαντά €2,02 δισ.
Η κυβέρνηση κοστολογεί τις 50.000 κατοικίες στα €8 δισ.
Το σχέδιο Τσίπρα απαντά ότι δεν μιλά μόνο για νέες κατασκευές αλλά και για αξιοποίηση κενών ακινήτων και επιστροφή κατοικιών στη μακροχρόνια μίσθωση.
Αυτή λοιπόν είναι η μάχη που μόλις ξεκίνησε: όχι ποιος έχει τον μεγαλύτερο αριθμό, αλλά ποιος έχει τον αριθμό που αντέχει στον έλεγχο.
Και το Σάββατο ο πήχης επιστρέφει στην κυβέρνηση.
Γιατί μετά την επίθεση Μαρινάκη στην κοστολόγηση Τσίπρα, κάθε μόνιμο μέτρο που θα εξαγγείλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να περάσει από ακριβώς το ίδιο τεστ: πόσο κοστίζει, ποιος το χρηματοδοτεί και αν βγαίνει ο λογαριασμός.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
