Γεωργιάδης «σπάει» το αφήγημα της φτώχειας: «Δεν πεινάμε στις 10 του μήνα – Δεν είναι χώρα πείνας η Ελλάδα»
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 7 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Γεωργιάδης «σπάει» το αφήγημα της φτώχειας: «Δεν πεινάμε στις 10 του μήνα – Δεν είναι χώρα πείνας η Ελλάδα»
Ο υπουργός Υγείας υπερασπίζεται την οικονομική επίδοση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, επικαλείται ανάπτυξη, ανεργία και αποκλιμάκωση χρέους και απορρίπτει την εικόνα «κοινωνικής καταστροφής» – Παραδέχεται, ωστόσο, ότι υπάρχουν πολίτες που δυσκολεύονται και ότι η βελτίωση πρέπει να συνεχιστεί
Μία από τις πιο πολιτικά αιχμηρές τοποθετήσεις του για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας έκανε ο Άδωνις Γεωργιάδης στο One Channel, αμφισβητώντας ευθέως το αφήγημα ότι η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε συνθήκες γενικευμένης φτωχοποίησης.
Ο υπουργός δεν υποστήριξε ότι δεν υπάρχει φτώχεια ή ότι όλα τα νοικοκυριά έχουν ωφεληθεί στον ίδιο βαθμό. Έκανε όμως σαφή διάκριση ανάμεσα στις πραγματικές οικονομικές δυσκολίες ενός τμήματος της κοινωνίας και στην πολιτική περιγραφή μιας Ελλάδας όπου, όπως συχνά ακούγεται στη δημόσια συζήτηση, «ο μισθός τελειώνει στις 10 ή στις 15 του μήνα».
«Άλλο πράγμα να πούμε ότι πρέπει να βοηθήσουμε τους συμπολίτες μας που δυσκολεύονται να τα φέρουν βόλτα —και υπάρχουν τέτοιοι— και άλλο πράγμα να λέμε ότι από τις 10 του μηνός πεινάμε», είπε.
Και κατέληξε:
«Δεν πεινάμε στην Ελλάδα. Δεν είναι χώρα πείνας η Ελλάδα. Ούτε κοινωνικής καταστροφής.»
Οι τρεις δείκτες που βάζει στο τραπέζι
Ο Γεωργιάδης στήριξε το επιχείρημά του σε τρεις βασικούς μακροοικονομικούς δείκτες: ανάπτυξη, αγορά εργασίας και δημόσιο χρέος.
Κατά τον ίδιο, η σημερινή περίοδος είναι ξεχωριστή επειδή η Ελλάδα έχει καταφέρει να συνδυάσει ανάπτυξη, μεγάλη υποχώρηση της ανεργίας και ταυτόχρονη αποκλιμάκωση του χρέους.
«Προηγούμενη εξαετία που να έχουμε πετύχει ως χώρα ταυτόχρονα αυτά τα τρία δεν υπάρχει», υποστήριξε.
Και συνέχισε:
«Πρώτη φορά στην ιστορία μας πετυχαίνουμε ταυτόχρονα να έχουμε υψηλότερη ανάπτυξη, χαμηλότερη ανεργία και μείωση χρέους.»
Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία πράγματι καταγράφουν ισχυρή αποκλιμάκωση του ελληνικού χρέους: στο α΄ τρίμηνο του 2026 το χρέος διαμορφώθηκε στο 143,5% του ΑΕΠ, παραμένοντας το υψηλότερο στην ΕΕ, αλλά καταγράφοντας τη μεγαλύτερη ετήσια πτώση μεταξύ των κρατών-μελών, κατά 9,4 ποσοστιαίες μονάδες.
Παράλληλα, η ελληνική οικονομία αυξήθηκε κατά 1,9% σε ετήσια βάση στο β΄ τρίμηνο του 2026, έναντι 1,4% στην ΕΕ. Η εικόνα, επομένως, στηρίζει το επιχείρημα ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να αναπτύσσεται ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο — όχι όμως τον απόλυτο ισχυρισμό ότι όλες οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες βρίσκονται σε ύφεση.
Η σύγκριση με το 2000–2008: «Τότε το κάναμε με δανεικά»
Ο Γεωργιάδης πήγε ένα βήμα παραπέρα, συγκρίνοντας τη σημερινή περίοδο με τα χρόνια πριν από τη δημοσιονομική κρίση.
«Είχαμε πετύχει μεταξύ 2000 και 2008 τα δύο από τα τρία, δηλαδή μείωση ανεργίας και αύξηση ΑΕΠ, αλλά τότε ανέβαινε πάρα πολύ και το χρέος μας. Δηλαδή, το καταφέραμε με δανεικά χρήματα.»
Αυτό είναι και το βασικό πολιτικό επιχείρημα που επιχειρεί να χτίσει: ότι η σημερινή ανάπτυξη δεν συνοδεύεται από νέα εκτίναξη του λόγου χρέους προς ΑΕΠ.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει ανάπτυξη 1,8% για την Ελλάδα το 2026 και 1,6% το 2027, ενώ αναμένει συνέχιση της αποκλιμάκωσης του χρέους κοντά στο 134% του ΑΕΠ έως το τέλος του 2027.
«Η πιο συγκλονιστική περίοδος ευημερίας»
Εκεί όπου ο Γεωργιάδης ανεβάζει κατακόρυφα τους τόνους είναι στην αξιολόγηση της συνολικής οικονομικής πορείας.
«Αυτό που συμβαίνει αυτή την περίοδο στην Ελλάδα είναι η πιο συγκλονιστική περίοδος ευημερίας των τελευταίων δεκαετιών.»
Και πρόσθεσε:
«Όλη η υπόλοιπη Ευρώπη περικόπτει. Όλες οι χώρες της Ευρώπης κάνουν περικοπές δαπανών. Και μία χώρα πάει και δίνει. Μία. Αυτή είναι η Ελλάδα του Μητσοτάκη.»
Η δεύτερη διατύπωση αποτελεί πολιτική υπερβολή και όχι κυριολεκτική αποτύπωση των ευρωπαϊκών δεδομένων. Η ΕΕ συνολικά αναπτύχθηκε κατά 1,4% σε ετήσια βάση στο β΄ τρίμηνο και αρκετές οικονομίες κατέγραψαν ισχυρότερους ρυθμούς από την Ελλάδα.
Το πολιτικό μήνυμα του υπουργού, ωστόσο, είναι σαφές: θεωρεί ότι η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει δημοσιονομικό χώρο για μόνιμες παρεμβάσεις σε μία περίοδο κατά την οποία αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με στενότερους δημοσιονομικούς περιορισμούς.
«Ο μισθός τελειώνει στις 10 του μήνα;»
Η πιο ενδιαφέρουσα σύγκρουση της συζήτησης ήρθε όταν τέθηκε στον υπουργό το επιχείρημα της αντιπολίτευσης ότι για μεγάλο τμήμα των εργαζομένων ο μισθός εξαντλείται πολύ πριν τελειώσει ο μήνας.
Ο Γεωργιάδης αντέτεινε στοιχεία κατανάλωσης που, όπως είπε, δείχνουν ότι οι αγορές στα σούπερ μάρκετ δεν καταρρέουν τις τελευταίες ημέρες του μήνα.
«Δεν πέφτει η κατανάλωση. Συνεχίζουμε και ψωνίζουμε στα σούπερ μάρκετ με τον ίδιο ρυθμό την τελευταία εβδομάδα όπως και την πρώτη. Άρα δεν τελειώνει ο μισθός μας. Πάει και τελείωσε.»
Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα επιθετικό πολιτικό συλλογισμό, που όμως δεν αρκεί από μόνος του για να μετρήσει την οικονομική πίεση των νοικοκυριών. Η κατανάλωση μπορεί να χρηματοδοτείται από διαφορετικές πηγές, ενώ το ύψος και η σύνθεσή της δεν αποτυπώνουν αυτομάτως το διαθέσιμο εισόδημα κάθε κοινωνικής ομάδας.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό αδύναμο σημείο της κυβερνητικής αφήγησης: οι μακροοικονομικοί δείκτες βελτιώνονται, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η βελτίωση γίνεται αισθητή με την ίδια ένταση σε κάθε σπίτι.
Η παραδοχή που αλλάζει την εικόνα
Ο ίδιος ο Γεωργιάδης έβαλε, πάντως, αυτή τη διάκριση στη συζήτηση.
«Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν καλύτερους μισθούς, που έχουν μεσαίους μισθούς, που έχουν χειρότερους μισθούς. Υπάρχουν και φτωχοί.»
Και ακόμη πιο καθαρά:
«Υπάρχουν φτωχοί στην Ελλάδα που τα φέρνουν πάρα πολύ δύσκολα βόλτα.»
Παράλληλα αναγνώρισε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να θεωρήσει την οικονομική μάχη τελειωμένη:
«Θέλουμε να πετύχουμε υψηλότερους ρυθμούς; Βεβαίως και θέλουμε. Θέλουμε να περνάμε καλύτερα; Βεβαίως και θέλουμε.»
Αυτή η παραδοχή έχει πολιτική σημασία. Ο Γεωργιάδης δεν λέει «όλοι ευημερούν». Λέει ότι άλλο είναι η ύπαρξη φτώχειας και πίεσης σε συγκεκριμένα νοικοκυριά και άλλο η περιγραφή ολόκληρης της χώρας ως οικονομικά κατεστραμμένης.
Το πραγματικό στοίχημα για την κυβέρνηση
Τα επίσημα στοιχεία προσφέρουν στην κυβέρνηση ισχυρά επιχειρήματα. Η Ελλάδα αναπτύσσεται ταχύτερα από την ΕΕ, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ υποχωρεί με γρήγορο ρυθμό και στο β΄ τρίμηνο του 2026 η χώρα κατέγραψε μία από τις μεγαλύτερες αυξήσεις του ποσοστού απασχόλησης στην Ένωση.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Η Κομισιόν προβλέπει πληθωρισμό 3,7% για το 2026 και επισημαίνει ότι το ενεργειακό σοκ διαβρώνει το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών και επιβραδύνει την κατανάλωση.
Εκεί βρίσκεται τελικά η πραγματική πολιτική μάχη πίσω από τις ατάκες του Γεωργιάδη.
Η κυβέρνηση έχει πλέον να αποδείξει όχι μόνο ότι οι αριθμοί της οικονομίας πηγαίνουν καλύτερα, αλλά ότι η ανάπτυξη, η αποκλιμάκωση του χρέους και η βελτίωση της απασχόλησης μπορούν να μετατραπούν σε περισσότερο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα.
Γιατί η μάχη του 2027 δύσκολα θα κριθεί αποκλειστικά στο ΑΕΠ ή στο χρέος. Θα κριθεί στο πολύ απλούστερο ερώτημα που βρίσκεται πίσω από ολόκληρη τη συγκεκριμένη αντιπαράθεση: πόσο καλύτερα αισθάνεται ότι ζει σήμερα το ελληνικό νοικοκυριό. Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
