Πολιτική

Άδωνις: «Ο Μητσοτάκης δεν φοβάται την Τουρκία» – Η συμμαχία με Ισραήλ και η Ελλάδα που κοιτά η Γερμανία

Άδωνις: «Ο Μητσοτάκης δεν φοβάται την Τουρκία» – Η συμμαχία με Ισραήλ και η Ελλάδα που κοιτά η Γερμανία

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pagenews.gr
στο Google Discover
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στο Action 24, έβαλε στο ίδιο κάδρο τη στάση Μητσοτάκη απέναντι στον Ερντογάν, τη στρατηγική σχέση με το Ισραήλ, την αλλαγή της εικόνας της Ελλάδας στην Ευρώπη και τον νέο κίνδυνο ακρίβειας από πετρέλαιο και γεωπολιτικές συγκρούσεις. «Αυτά είναι τα σημαντικά», τόνισε, περιγράφοντας έναν κόσμο που περνά σε περίοδο «μεγάλης παγκόσμιας αταξίας».

«Αυτά είναι τα σημαντικά».

Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε στη συνέντευξή του στο Action 24 να αφήσει για λίγο στην άκρη την καθημερινή εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση και να βάλει στο τραπέζι τη μεγάλη εικόνα: Τουρκία, Ισραήλ, Ρωσία–Ουκρανία, Μέση Ανατολή, πετρέλαιο, ακρίβεια και τη θέση της Ελλάδας μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον που αλλάζει με μεγάλη ταχύτητα.

«Ο Μητσοτάκης έχει πάει και έχει κάνει μια πολύ σοβαρή δουλειά. Σε έναν κόσμο ταχέως μεταβαλλόμενο…», είπε ο υπουργός Υγείας.

Η κεντρική αναφορά του ήταν η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Νέα Υόρκη και κυρίως δύο γεγονότα: η ομιλία του πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και η συνάντησή του με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Μητσοτάκης στον ΟΗΕ: Διάλογος με την Τουρκία, αλλά καθαρές κόκκινες γραμμές

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης να μην απαντήσει στην Άγκυρα με κλιμάκωση της ρητορικής. Έβαλε όμως δημόσια και ενώπιον της διεθνούς κοινότητας τις πάγιες ελληνικές θέσεις: Διεθνές Δίκαιο, UNCLOS, οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ και το ζήτημα του τουρκικού casus belli.

Η Αθήνα αναγνωρίζει ως ελληνοτουρκική διαφορά που μπορεί να παραπεμφθεί σε διεθνή δικαιοδοσία την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών και θεωρεί τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας το θεσμικό πλαίσιο για την επίλυσή της.

Ο πρωθυπουργός έχει ταυτόχρονα επιμείνει στη διατήρηση ανοικτών διαύλων με την Άγκυρα. Μόλις μία εβδομάδα πριν από τη Γενική Συνέλευση δήλωνε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει τις τουρκικές τοποθετήσεις «με αυτοπεποίθηση και με τη σιγουριά ότι έχουμε το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος μας», προσθέτοντας ότι δεν επιδιώκει «ανταγωνισμό δηλώσεων».

Το μήνυμα είναι διπλό: διάλογος και αποκλιμάκωση από τη μία, αλλά χωρίς μεταβολή των ελληνικών θέσεων από την άλλη.

«Δεν απειλούμε κανέναν, δεν δεχόμαστε, όμως, και κανείς να μας απειλεί», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο Μητσοτάκης.

Αυτό ακριβώς ανέδειξε ο Γεωργιάδης στο Action 24:

«Να απαντάει στον πρόεδρο της Τουρκίας με αυτοπεποίθηση, όχι με εξαλλοσύνη αλλά με αυτοπεποίθηση, να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, να δείχνει ότι δεν φοβόμαστε την Τουρκία και να στηρίζει την Κύπρο — αυτά είναι τα σημαντικά».

Το casus belli παραμένει στο τραπέζι

Η επιμονή της Αθήνας στο θέμα της απειλής πολέμου δεν είναι καινούργια.

Ο Μητσοτάκης είχε επαναλάβει στις αρχές Σεπτεμβρίου, μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, ότι θεωρεί ασύμβατη με την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας την ύπαρξη ενεργού απειλής πολέμου και την αμφισβήτηση ελληνικής κυριαρχίας.

Η Αθήνα επιδιώκει επομένως να διατηρήσει δύο γραμμές παράλληλα: να μην επιστρέψει στις κρίσεις προηγούμενων ετών, αλλά και να μην αποδεχθεί ότι η περίοδος ηρεμίας συνεπάγεται υποχώρηση από ζητήματα κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Και στο Κυπριακό ο Μητσοτάκης έβαλε το Διεθνές Δίκαιο μπροστά

Το Κυπριακό αποτέλεσε επίσης κεντρικό τμήμα της ελληνικής παρουσίας στον ΟΗΕ.

Η ελληνική θέση παραμένει η επίλυση του Κυπριακού εντός του πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών και των σχετικών ψηφισμάτων, ενώ η Αθήνα απορρίπτει λύση δύο κρατών.

Η αναφορά αυτή αποκτά μεγαλύτερο βάρος καθώς το Κυπριακό επανέρχεται στην ευρύτερη γεωπολιτική συζήτηση της Ανατολικής Μεσογείου — όχι μόνο στις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά πλέον και στην αυξανόμενη αντιπαράθεση Τουρκίας και Ισραήλ.

Άδωνις: «Το σημαντικότερο είναι η συνάντηση Μητσοτάκη–Νετανιάχου»

Εκεί ο Γεωργιάδης έδωσε το μεγαλύτερο βάρος.

«Το πιο σημαντικό θέμα είναι η χθεσινή συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου στη Νέα Υόρκη», είπε.

Και η συνάντηση δεν περιορίζεται στη συμβολική εικόνα δύο πρωθυπουργών στο περιθώριο του ΟΗΕ.

Η Ελλάδα και το Ισραήλ έχουν αναπτύξει τα τελευταία χρόνια συνεργασία σε άμυνα, ασφάλεια και ενέργεια, ενώ στο ίδιο γεωπολιτικό σχήμα βρίσκεται η Κύπρος.

Η Αθήνα έχει επίσης επιλέξει ισραηλινή τεχνολογία για τμήματα της νέας ελληνικής αεράμυνας. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης έχει εξηγήσει δημόσια ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έκρινε ισραηλινό σύστημα ως την καταλληλότερη διαθέσιμη λύση για τις ελληνικές ανάγκες απέναντι στη νέα απειλή βαλλιστικών πυραύλων και drones.

Η αμυντική σχέση, επομένως, έχει πλέον συγκεκριμένο επιχειρησιακό περιεχόμενο.

«Αυτή είναι η συμμαχία που θα μας κρατήσει ασφαλείς»

Ο Γεωργιάδης ήταν ακόμη πιο κατηγορηματικός για τη δική του αποτίμηση της ελληνοϊσραηλινής σχέσης:

«Οικοδομεί τη συμμαχία μας με το κράτος του Ισραήλ, τον φυσικό ιστορικό σύμμαχο της Ελλάδος στην Ανατολική Μεσόγειο».

Και συνέχισε:

«Η σχέση με το Ισραήλ οικοδομείται πια σε εξαιρετικά γερές βάσεις. Και αυτό κρατήστε το, γιατί αυτή είναι η συμμαχία που θα μας κρατήσει ασφαλείς σε αυτόν τον ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο».

Ο χαρακτηρισμός της σχέσης και η εκτίμηση για τον βαθμό στον οποίο αυτή εγγυάται την ελληνική ασφάλεια ανήκουν στον υπουργό.

Τα δεδομένα δείχνουν πάντως ότι η σχέση έχει διευρυνθεί πολύ πέρα από τις τυπικές διπλωματικές επαφές: άμυνα, αεράμυνα, εκπαίδευση, ενέργεια και τριμερής συνεργασία με την Κύπρο αποτελούν πλέον διαφορετικά επίπεδα της ίδιας σχέσης.

Νετανιάχου εναντίον Ερντογάν – Ελλάδα και Κύπρος μπήκαν στο κάδρο

Ιδιαίτερη σημασία είχε και η χρονική συγκυρία.

Λίγο μετά τη συνάντησή του με τον Μητσοτάκη, ο Νετανιάχου ανέβηκε στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης και εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Στην αντιπαράθεσή του με την Τουρκία έβαλε ονομαστικά στο κάδρο τόσο την Ελλάδα όσο και την Κύπρο, διατυπώνοντας κατηγορίες κατά της Άγκυρας για τη στάση της έναντι των δύο χωρών.

Οι συγκεκριμένοι χαρακτηρισμοί αποτελούν θέσεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού. Η δημόσια αναφορά όμως δείχνει πόσο περισσότερο η ελληνοτουρκική εξίσωση συνδέεται πλέον με τις νέες ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Διότι πίσω από την κόντρα Νετανιάχου–Ερντογάν βρίσκονται ταυτόχρονα Συρία, Γκολάν, Κύπρος, αμυντικές συνεργασίες, ενεργειακά σχέδια και ο ανταγωνισμός για επιρροή στην περιοχή.

Από το Αιγαίο μέχρι το Ορμούζ – Ένας ενιαίος γεωπολιτικός διάδρομος

Και εδώ η συζήτηση ξεπερνά πλέον τα στενά όρια των ελληνοτουρκικών.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην άκρη μιας θαλάσσιας αλυσίδας που αρχίζει από τον Περσικό Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ, περνά από την Ερυθρά Θάλασσα και το Σουέζ και φτάνει στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.

Μέσα από αυτή την αλυσίδα κινούνται πετρέλαιο, LNG, εμπορεύματα και ένα σημαντικό μέρος του διεθνούς εμπορίου.

Γι’ αυτό και η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν περιορίζεται στις σχέσεις με το Ισραήλ ή στην αντιμετώπιση της Τουρκίας.

Ο Μητσοτάκης έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στις στρατηγικές σχέσεις με τις χώρες του Κόλπου. Στη ΔΕΘ είχε αναφερθεί ειδικά στη Σαουδική Αραβία και στον Λίβανο, τονίζοντας ότι τέτοιες σχέσεις έχουν γεωπολιτικό, αμυντικό και επενδυτικό βάθος για την Ελλάδα.

Το Αιγαίο, η Ανατολική Μεσόγειος, η Ερυθρά Θάλασσα και το Ορμούζ δεν λειτουργούν πλέον ως απομονωμένες γεωγραφικές ζώνες.

Ένα πλήγμα σε ένα διυλιστήριο, ένα tanker που δεν μπορεί να περάσει ή μία νέα κρίση σε στρατηγικό στενό μπορεί να επηρεάσει μέσα σε ώρες ναύλους, πετρέλαιο, φυσικό αέριο και πληθωρισμό στην Ευρώπη.

«Πριν μας κουνούσαν το δάχτυλο – Τώρα λένε να πάρουν μαθήματα από την Ελλάδα»

Από τη γεωπολιτική ο Γεωργιάδης πέρασε στην οικονομία και χρησιμοποίησε μία εικόνα που στην Ελλάδα θυμούνται όλοι από τα χρόνια των μνημονίων.

«Ξέρετε ότι πριν από 15 χρόνια οι Γερμανοί μάς κουνούσαν το δάχτυλο; Τώρα βγαίνουν οι Γερμανοί και λένε μεταξύ τους “να πάρουμε μαθήματα από την Ελλάδα”», είπε.

Η σύγκριση αποτυπώνει την πολιτική ανάγνωση του υπουργού για την αλλαγή της διεθνούς εικόνας της ελληνικής οικονομίας.

Και η αλλαγή αυτή δεν σημαίνει ότι έχουν εξαφανιστεί τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας: το κόστος ζωής, η στέγαση, η παραγωγικότητα και το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα παραμένουν κρίσιμα ζητήματα.

Υπάρχει όμως σαφής μετατόπιση σε σχέση με την περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα αποτελούσε το επίκεντρο της κρίσης χρέους.

Ακόμη και η Bundesbank έχει αναγνωρίσει δημοσίως αυτή την αλλαγή: ο πρόεδρός της Joachim Nagel είχε χαρακτηρίσει την ελληνική ανάκαμψη παράδειγμα από το οποίο μπορεί να αντλήσει διδάγματα και η Γερμανία.

Η εικόνα αποκτά πρόσθετο συμβολισμό από το γεγονός ότι ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών βρίσκεται πλέον στην προεδρία του Eurogroup — μια θεσμική αντιστροφή σε σχέση με τα χρόνια κατά τα οποία η Αθήνα βρισκόταν στο επίκεντρο των προγραμμάτων διάσωσης.

Αλλά η γεωπολιτική ξαναχτυπά την πόρτα της ακρίβειας

Ο Γεωργιάδης πέρασε στη συνέχεια στο πιο δύσκολο ζήτημα για τα ελληνικά νοικοκυριά.

Την ακρίβεια.

Και αυτή τη φορά η σύνδεση με τα προηγούμενα δεν είναι θεωρητική.

«Θα πρέπει να καταλαβαίνουμε όλοι και να είμαστε προετοιμασμένοι για μεγαλύτερη ακρίβεια και όχι για μικρότερη ακρίβεια», είπε.

Η ενέργεια αποτελεί έναν από τους βασικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων μια διεθνής σύγκρουση μεταφέρεται στην πραγματική οικονομία.

Πετρέλαιο και φυσικό αέριο περνούν στο κόστος μεταφοράς.

Το μεταφορικό κόστος περνά στα προϊόντα.

Η ενέργεια επηρεάζει παραγωγή και βιομηχανία.

Και οι αναταράξεις στη ναυσιπλοΐα αυξάνουν ασφάλιστρα και ναύλους.

Η Bundesbank έχει επισημάνει ακριβώς αυτή τη μετάδοση των ενεργειακών σοκ, σημειώνοντας ότι οι αναταράξεις στις πρώτες ύλες και στην ενέργεια περνούν τόσο στην πραγματική οικονομία όσο και στις χρηματοπιστωτικές αγορές

Ο πόλεμος των διυλιστηρίων και ο φόβος για το diesel

Ο Γεωργιάδης αναφέρθηκε ιδιαίτερα στις ουκρανικές επιθέσεις εναντίον ρωσικών ενεργειακών υποδομών.

Η στόχευση διυλιστηρίων έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία, επειδή η αγορά δεν παρακολουθεί μόνο πόσα βαρέλια αργού παράγονται, αλλά και πόση δυνατότητα υπάρχει να μετατραπεί αυτό το αργό σε βενζίνη, diesel και άλλα προϊόντα.

Εάν μειώνεται η διαθέσιμη δυναμικότητα διύλισης ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται ο γεωπολιτικός κίνδυνος στη Μέση Ανατολή, το σοκ μπορεί να μεταφερθεί πολύ γρήγορα στις τιμές των καυσίμων.

Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου ένας πόλεμος εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μπορεί τελικά να φτάσει στην ελληνική αντλία.

Άδωνις: «Αν βγει ο Ανδρουλάκης ή ο Τσίπρας, θα σταματήσουν να χτυπούν τα διυλιστήρια;»

Ο υπουργός επέλεξε να το θέσει με ευθεία πολιτική αντιπαράθεση:

«Αν βγάλετε τον Ανδρουλάκη ή αν βγάλετε τον Τσίπρα, θα σταματήσουν οι Ουκρανοί να βαράνε τα ρωσικά διυλιστήρια;»

Η διεθνής τιμή του πετρελαίου, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία και οι κρίσεις στη Μέση Ανατολή προφανώς δεν καθορίζονται στην Αθήνα.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά της εξίσωσης.

Μια ελληνική κυβέρνηση μπορεί να επηρεάσει το πόσο από ένα διεθνές σοκ φτάνει τελικά στο διαθέσιμο εισόδημα μέσω φορολογίας, ανταγωνισμού, ελέγχων στην αγορά, εισοδηματικής πολιτικής και στοχευμένων μέτρων στήριξης.

Άλλο λοιπόν η αιτία ενός διεθνούς ενεργειακού σοκ και άλλο η εσωτερική διαχείριση των συνεπειών του.

«Σε περίοδο παγκόσμιας αταξίας έχεις μία χώρα που παραμένει σταθερή»

Κάπου εκεί ο Γεωργιάδης επέστρεψε στο σημείο από το οποίο είχε ξεκινήσει.

«Ο κόσμος μας πηγαίνει με μεγάλη ταχύτητα από μια περίοδο τάξης σε μια περίοδο μεγάλης παγκόσμιας αταξίας», είπε.

Ρωσία και Ουκρανία.

Ιράν και Μέση Ανατολή.

Ερυθρά Θάλασσα και Ορμούζ.

Ισραήλ και Τουρκία.

Ενεργειακές υποδομές και πετρέλαιο.

Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειος.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Γεωργιάδης παρουσίασε τη σταθερότητα ως το νήμα που συνδέει τις κινήσεις Μητσοτάκη.

Στην Τουρκία, η κυβερνητική γραμμή είναι διάλογος χωρίς εγκατάλειψη των ελληνικών θέσεων. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι η Ελλάδα επιδιώκει καλές σχέσεις με την Άγκυρα, αλλά δεν δέχεται απειλές και θεωρεί ότι το Διεθνές Δίκαιο βρίσκεται στο πλευρό της.

Στο Ισραήλ, η σχέση έχει αποκτήσει συγκεκριμένο αμυντικό και ενεργειακό περιεχόμενο, ενώ η Ελλάδα επενδύει παράλληλα στις σχέσεις της με τις αραβικές χώρες και τον Κόλπο.

Στην οικονομία, η Ελλάδα δεν είναι πλέον η χώρα που βρισκόταν στην κορυφή της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν λυθεί οι σημερινές πιέσεις στο εισόδημα και στο κόστος ζωής.

Και στην ενέργεια, μια νέα διεθνής αναταραχή μπορεί να δοκιμάσει πολύ γρήγορα αυτή τη σταθερότητα.

«Σε αυτήν την περίοδο της παγκόσμιας αταξίας έχεις μία χώρα που παραμένει σταθερή», είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Αυτό ήταν και το νήμα που συνέδεσε ολόκληρη την παρέμβασή του στο Action 24: Μητσοτάκης απέναντι στον Ερντογάν, στρατηγική σχέση με το Ισραήλ, αλλαγή της διεθνούς εικόνας της ελληνικής οικονομίας και προετοιμασία για τους κραδασμούς που μπορεί να φέρει η επόμενη ενεργειακή κρίση.

Πηγή: pagenews.gr

Αφροδίτη Πάνου
Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Αφροδίτη Πάνου Κοινοβουλευτική Συντάκτρια
Εξειδικεύεται στο κοινοβουλευτικό και πολιτικό ρεπορτάζ, με καθημερινή κάλυψη των εργασιών της Βουλής, των νομοθετικών πρωτοβουλιών και των πολιτικών εξελίξεων. Παρακολουθεί στενά τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και αναλύει ζητήματα δημόσιας πολιτικής και θεσμικής λειτουργίας. Διαθέτει σημαντική εμπειρία στην πολιτική δημοσιογραφία, την κάλυψη κοινοβουλευτικών θεμάτων και τη διαχείριση πολιτικού περιεχομένου.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο