Γαλλία και Βρετανία μπαίνουν στην άμυνα της Σαουδικής Αραβίας – Η μάχη για το πετρέλαιο περνά στο Yanbu

Ο Μακρόν στέλνει στρατιώτες, ραντάρ και συστήματα αεράμυνας για την προστασία του στρατηγικού πετρελαϊκού κόμβου Yanbu, ενώ το Λονδίνο διαθέτει εναέριο ανεφοδιασμό στη σαουδαραβική αεροπορία. Οι Χούθι όμως έχουν μετατρέψει την Ερυθρά Θάλασσα και τις ενεργειακές υποδομές του βασιλείου σε ενιαίο μέτωπο πίεσης – και τα νέα δυτικά μέσα μπορεί να μην αρκούν.

Η σύγκρουση στην Υεμένη αρχίζει να αποκτά μια νέα, πολύ πιο επικίνδυνη διάσταση για την Ευρώπη και την παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Η Γαλλία αποφάσισε να αναπτύξει στρατιωτικές δυνάμεις στη Σαουδική Αραβία για να ενισχύσει την προστασία του Yanbu, του στρατηγικού πετρελαϊκού κόμβου του βασιλείου στην Ερυθρά Θάλασσα.

Ο Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε ότι το Παρίσι θα αποστείλει στρατιώτες, ραντάρ και αμυντικά συστήματα, διευκρινίζοντας ότι η γαλλική αποστολή έχει αμυντικό χαρακτήρα και δεν αποσκοπεί στην εμπλοκή της Γαλλίας στον πόλεμο.

Η απόφαση έρχεται ενώ οι Χούθι έχουν εντείνει τις επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και drones εναντίον σαουδαραβικών στόχων.

Και αυτή τη φορά το διακύβευμα δεν είναι μόνο η ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας.

Είναι η ροή του πετρελαίου.

Γιατί το Yanbu είναι τόσο σημαντικό

Το Yanbu δεν είναι ένα ακόμη σαουδαραβικό λιμάνι.

Είναι ο βασικός τερματικός σταθμός εξαγωγής αργού της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα και συνδέεται με τις πετρελαιοπαραγωγικές περιοχές κοντά στον Περσικό Κόλπο μέσω του East-West Pipeline, γνωστού και ως Petroline.

Αυτό σημαίνει ότι αποτελεί μια από τις σημαντικότερες εναλλακτικές διαδρομές που διαθέτει το Ριάντ όταν η διέλευση μέσω του Περσικού Κόλπου και των Στενών του Ορμούζ βρίσκεται υπό πίεση.

Και ακριβώς γι’ αυτό το Yanbu αποκτά σήμερα ακόμη μεγαλύτερη στρατηγική αξία.

Εάν πιεστεί ταυτόχρονα η ανατολική πετρελαϊκή έξοδος του βασιλείου και η δυτική διαδρομή προς την Ερυθρά Θάλασσα, η Σαουδική Αραβία αντιμετωπίζει ένα πολύ δυσκολότερο ενεργειακό πρόβλημα.

Ο Μακρόν στέλνει στρατό, ραντάρ και αεράμυνα

Η γαλλική απόφαση είναι ασυνήθιστα συγκεκριμένη.

Ο Μακρόν ανακοίνωσε:

«Θα στείλουμε στρατιωτικά μέσα, δηλαδή στρατιώτες, συστήματα ραντάρ και αμυντικά συστήματα, για την προστασία αυτής της εγκατάστασης – όχι για να εμπλακούμε σε οποιαδήποτε σύγκρουση, αλλά για να προστατεύσουμε αυτή την εγκατάσταση.»

Το Παρίσι βάζει έτσι γαλλικό στρατιωτικό προσωπικό και μέσα αεράμυνας στην προστασία μιας υποδομής που βρίσκεται στον πυρήνα της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς.

Και δεν είναι μόνο του.

Και η Βρετανία στη σαουδαραβική άμυνα

Το Λονδίνο έχει επίσης αποφασίσει να ενισχύσει στρατιωτικά το Ριάντ.

Η Βρετανία στέλνει αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού RAF Voyager, το οποίο αναμένεται να υποστηρίζει σαουδαραβικά μαχητικά που πραγματοποιούν αποστολές άμυνας απέναντι σε επιθέσεις των Χούθι.

Το Voyager, που κανονικά βρίσκεται στο Ακρωτήρι της Κύπρου, προορίζεται να ανεφοδιάζει στον αέρα μαχητικά Typhoon της Σαουδικής Αραβίας. Η αποστολή παρουσιάζεται ως περιορισμένη χρονικά και προστίθεται στη βρετανική παρουσία συστήματος αεράμυνας Sky Sabre.

Έχουμε λοιπόν πλέον δύο μεγάλες ευρωπαϊκές στρατιωτικές δυνάμεις να ενισχύουν άμεσα τη σαουδαραβική άμυνα.

Η διαφορά: Δεν είναι αμερικανική επιχείρηση

Εδώ βρίσκεται μία από τις πιο ενδιαφέρουσες γεωπολιτικές λεπτομέρειες της υπόθεσης.

Σύμφωνα με το Al-Monitor, οι νέες γαλλικές και βρετανικές αποστολές συμφωνήθηκαν διμερώς με το Ριάντ.

Δεν εντάσσονται στο συνηθισμένο μοντέλο επιχειρήσεων όπου ευρωπαϊκές δυνάμεις συμμετέχουν σε αμερικανικής ηγεσίας συνασπισμό στη Μέση Ανατολή.

Αυτό δείχνει ότι το Ριάντ επιχειρεί να διευρύνει το δίκτυο των εγγυητών ασφαλείας του και να αποκτήσει περισσότερες απευθείας στρατιωτικές σχέσεις με ευρωπαϊκές δυνάμεις.

Οι Χούθι χτυπούν το ενεργειακό «νευρικό σύστημα»

Οι τελευταίες επιθέσεις δείχνουν γιατί η Σαουδική Αραβία ζητά βοήθεια.

Σαουδαραβικές δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι αναχαίτισαν έξι βαλλιστικούς πυραύλους, αποτρέποντας επιθέσεις εναντίον της Taif και του Yanbu, ενώ προειδοποιήσεις είχαν εκδοθεί ακόμη και για περιοχές όπως η Μέκκα, η Τζέντα και το Tabuk.

Παράλληλα, οι Χούθι έχουν αποδείξει ότι μπορούν να συνδυάζουν δύο διαφορετικές μορφές πίεσης:

επιθέσεις σε χερσαίες ενεργειακές υποδομές και επιθέσεις ή απειλές κατά της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα.

Αυτό μετατρέπει το ενεργειακό σύστημα της Σαουδικής Αραβίας σε ένα ενιαίο γεωστρατηγικό πεδίο μάχης.

Το δύσκολο ερώτημα: Αρκούν τα γαλλικά και βρετανικά μέσα;

Εδώ το Al-Monitor βάζει έναν κρίσιμο αστερίσκο.

Οι ανακοινωμένες γαλλικές και βρετανικές αναπτύξεις θεωρούνται περιορισμένες σε σχέση με αυτό που πιθανότατα θα χρειαζόταν το Ριάντ σε περίπτωση μεγάλης κλιμάκωσης των επιθέσεων των Χούθι.

Το πρόβλημα είναι η κλίμακα.

Η προστασία μιας εγκατάστασης από έναν μικρό αριθμό drones είναι διαφορετική επιχείρηση από την αντιμετώπιση επαναλαμβανόμενων επιθέσεων με:

• βαλλιστικούς πυραύλους,
• πυραύλους cruise,
• drones,
• ταυτόχρονες επιθέσεις από διαφορετικές κατευθύνσεις.

Και οι Χούθι έχουν αποκτήσει τα τελευταία χρόνια σημαντική εμπειρία σε αυτού του τύπου τις επιχειρήσεις.

Η Γαλλία βρίσκεται ήδη βαθιά στην Ερυθρά Θάλασσα

Η αποστολή στο Yanbu δεν ξεκινά από το μηδέν.

Η Γαλλία διατηρεί ήδη δύο φρεγάτες FREMM στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας και του Bab el-Mandeb. Η μία υποστηρίζει τη γαλλική επιχειρησιακή εικόνα, ενώ η δεύτερη μπορεί να εντάσσεται κατά περίπτωση στην ευρωπαϊκή επιχείρηση EUNAVFOR ASPIDES για συνοδεία εμπορικών πλοίων.

Από τον Φεβρουάριο του 2024, γαλλικά πολεμικά πλοία έχουν συμμετάσχει σε περισσότερες από 150 συνοδείες πολιτικών πλοίων στο συγκεκριμένο πλαίσιο, σύμφωνα με το γαλλικό υπουργείο Άμυνας.

Άρα το Παρίσι περνά ουσιαστικά από την προστασία της θαλάσσιας οδού στην ενίσχυση της προστασίας και της χερσαίας ενεργειακής υποδομής που τροφοδοτεί αυτή την οδό.

Ο νέος ενεργειακός χάρτης: Ορμούζ – Petroline – Yanbu – Bab el-Mandeb

Εδώ βρίσκεται η μεγάλη εικόνα.

Για δεκαετίες, ο βασικός ενεργειακός φόβος της Σαουδικής Αραβίας ήταν τα Στενά του Ορμούζ.

Η Petroline προς το Yanbu αποτελούσε έναν τρόπο παράκαμψης αυτού του chokepoint.

Τώρα όμως και η δυτική έξοδος βρίσκεται υπό πίεση.

Το πετρέλαιο που φτάνει στο Yanbu πρέπει στη συνέχεια να κινηθεί μέσα από την Ερυθρά Θάλασσα, ενώ η πρόσβαση προς τον Ινδικό Ωκεανό περνά από το Bab el-Mandeb — την περιοχή όπου οι Χούθι έχουν ήδη αποδείξει ότι μπορούν να απειλήσουν τη διεθνή ναυσιπλοΐα.

Έτσι δημιουργείται ένα εξαιρετικά δύσκολο ενεργειακό τρίγωνο:

Ορμούζ → Yanbu → Bab el-Mandeb.

Και η ασφάλεια του ενός κόμβου εξαρτάται ολοένα περισσότερο από την ασφάλεια των άλλων δύο.

Γιατί αυτό αφορά άμεσα την Ευρώπη

Η απόφαση Μακρόν δεν είναι μόνο πράξη στρατιωτικής υποστήριξης προς τη Σαουδική Αραβία.

Είναι και κίνηση προστασίας της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας.

Μια σοβαρή διαταραχή της σαουδαραβικής εξαγωγικής δυνατότητας θα μπορούσε να επηρεάσει τις διεθνείς τιμές πετρελαίου, το κόστος μεταφορών και τελικά τον ευρωπαϊκό πληθωρισμό.

Γι’ αυτό η Γαλλία εμφανίζεται να αντιμετωπίζει πλέον το Yanbu όχι απλώς ως σαουδαραβική εγκατάσταση.

Αλλά ως στρατηγικό κρίκο μιας ενεργειακής αλυσίδας από την οποία εξαρτάται και η Ευρώπη.

Η Δύση επιστρέφει στρατιωτικά γύρω από το σαουδαραβικό πετρέλαιο

Η γαλλική ανάπτυξη και η βρετανική στρατιωτική υποστήριξη δεν σημαίνουν ότι Παρίσι και Λονδίνο μπαίνουν στον πόλεμο της Υεμένης.

Αυτό τουλάχιστον είναι το όριο που θέτουν δημοσίως οι ίδιες οι κυβερνήσεις.

Δείχνουν όμως κάτι σημαντικότερο.

Όσο οι Χούθι μεταφέρουν την πίεση από τα πλοία στις ενεργειακές αρτηρίες της Σαουδικής Αραβίας, τόσο η προστασία του πετρελαίου μετατρέπεται ξανά σε άμεση στρατιωτική υπόθεση για τις ευρωπαϊκές δυνάμεις.

Και αν οι περιορισμένες αναπτύξεις Γαλλίας και Βρετανίας αποδειχθούν ανεπαρκείς απέναντι σε νέα κλιμάκωση, το επόμενο ερώτημα θα είναι πολύ μεγαλύτερο:

πόσο βαθιά είναι διατεθειμένες να εμπλακούν οι δυτικές δυνάμεις για να κρατήσουν ανοιχτή τη σαουδαραβική ενεργειακή έξοδο προς την Ερυθρά Θάλασσα;

Πηγή: pagenews.gr