Ο Μακρόν στέλνει στρατιώτες, ραντάρ και συστήματα αεράμυνας για την προστασία του στρατηγικού πετρελαϊκού κόμβου Yanbu, ενώ το Λονδίνο διαθέτει εναέριο ανεφοδιασμό στη σαουδαραβική αεροπορία. Οι Χούθι όμως έχουν μετατρέψει την Ερυθρά Θάλασσα και τις ενεργειακές υποδομές του βασιλείου σε ενιαίο μέτωπο πίεσης – και τα νέα δυτικά μέσα μπορεί να μην αρκούν.
Η Ερυθρά Θάλασσα επιχειρεί να επανέλθει σταδιακά σε μια πιο ομαλή λειτουργία, καθώς οι εξελίξεις στην Υεμένη διαμορφώνουν ένα νέο και σύνθετο σκηνικό για τη διεθνή ναυτιλία. Οι Χούθι κλιμακώνουν τις επιθέσεις τους εναντίον της Σαουδικής Αραβίας, την ίδια στιγμή που εκπέμπουν μηνύματα καθησυχασμού προς τη ναυτιλιακή κοινότητα.
Οι ροές πετρελαίου και LNG από το Hormuz βρίσκονται σε υψηλό εξαμήνου, αλλά σχεδόν ταυτόχρονα οι Χούθι εκτοξεύουν βαλλιστικό πύραυλο προς το Ριάντ και επιχειρούν επιθέσεις στο Yanbu. Η ενεργειακή αγορά κερδίζει ξανά την ανατολική πύλη του Κόλπου, αλλά βλέπει το ρίσκο να μεταφέρεται δυτικά — προς την Ερυθρά Θάλασσα και τις ίδιες τις σαουδαραβικές υποδομές.
Με το Ορμούζ υπό ασφυκτική πίεση και τους Χούθι να προωθούνται στο Μπαμπ ελ Μαντέμπ, το Ριάντ βλέπει να απειλείται και η στρατηγική δυτική δίοδος των εξαγωγών του. Το πετρέλαιο πάνω από τα 100 δολάρια αγοράζει χρόνο — δεν λύνει όμως το γεωπολιτικό πρόβλημα.
Το Ριάντ έκλεισε τον στρατηγικό East–West Pipeline μετά από επιθέσεις drones, την ώρα που οι Χούθι ενισχύουν τη δυνατότητά τους να απειλούν το Bab el-Mandeb. Η ενεργειακή παράκαμψη του Hormuz βρίσκεται πλέον υπό πίεση και από την πλευρά της Ερυθράς Θάλασσας.
Η πτώση της Μόκα και η προέλαση των Χούτι προς Περίμ, Χανίς και Μπαμπ ελ Μαντέμπ δεν είναι απλώς ακόμη ένα επεισόδιο στον πόλεμο της Υεμένης. Είναι αλλαγή ισορροπίας σε έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαδρόμους του πλανήτη, με άμεσες συνέπειες για Σαουδική Αραβία, Ιράν, ΗΠΑ, ναυτιλία και Κέρας της Αφρικής.
Οι Χούθι πατούν πλέον στο στρατηγικό νησί Περίμ, στην καρδιά του Μπαμπ ελ Μαντέμπ, την ώρα που το Ορμούζ παραμένει υπό ασφυκτική πίεση και ο σαουδαραβικός αγωγός Ανατολής–Δύσης έχει τεθεί προσωρινά εκτός λειτουργίας. Για την Ουάσιγκτον διαμορφώνεται ένα επικίνδυνο δίλημμα: νέα στρατιωτική εμπλοκή στην Υεμένη ή αποδοχή μιας ενισχυμένης ιρανικής δυνατότητας πίεσης πάνω σε δύο από τις σημαντικότερες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη.
Η κατάληψη του Mayyun/Perim μέσα στο Bab al-Mandeb αλλάζει τη γεωπολιτική εξίσωση της Ερυθράς Θάλασσας. Με το Ορμούζ ήδη υπό πίεση, το Ριάντ βλέπει να απειλείται και η εναλλακτική έξοδος του πετρελαίου του, ενώ Ευρώπη, Σουέζ και ελληνική ναυτιλία βρίσκονται μπροστά σε έναν νέο στρατηγικό κίνδυνο.
Η προειδοποίηση Γεωργιάδη δεν είναι απλώς μια δραματική ανάρτηση: οι Χούτι έχουν προωθηθεί μέχρι την ακτή και στρατηγικά νησιά του Bab al-Mandeb, το πετρέλαιο έχει επιστρέψει πάνω από τα $100 και η εναλλακτική δίοδος της Σαουδικής Αραβίας βρίσκεται επίσης υπό πίεση. Για την Ελλάδα το ρίσκο περνά από τρία κανάλια: καύσιμα, μεταφορικό κόστος και ελληνόκτητη ναυτιλία. Όμως άλλο «έλεγχος της ακτής» και άλλο πλήρες κλείσιμο του στενού — και εκεί θα κριθεί αν το σοκ εξελιχθεί πράγματι σε νέα πληθωριστική κρίση.
Ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν τηλεφώνησε δύο φορές στον Ντόναλντ Τραμπ ζητώντας αμερικανικά πλήγματα κατά των Χούθι, σύμφωνα με το Axios. Η κατάληψη της Μόκα φέρνει την υποστηριζόμενη από το Ιράν οργάνωση δίπλα στο Bab al-Mandab και δημιουργεί για τη Σαουδική Αραβία τον χειρότερο ενεργειακό εφιάλτη: πίεση ταυτόχρονα στο Ορμούζ και στη νότια πύλη της Ερυθράς Θάλασσας. (Axios)
Το Πεκίνο στηρίζει για πρώτη φορά τόσο καθαρά την αιγυπτιακή υδατική ασφάλεια, ενώ Xi και Sisi χτίζουν ένα πλέγμα συνεργασίας από τον Νείλο και το GERD έως το Σουέζ, την άμυνα και την AI – Η Αίγυπτος μετατρέπεται σε κρίσιμο κόμβο της κινεζικής στρατηγικής για Αφρική και Μέση Ανατολή
Επιθέσεις σε Aramco και Μόκα, απειλές στο Bab al-Mandeb και το δύσκολο δίλημμα του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν: πόλεμος ξανά στην Υεμένη ή συμβίωση με μια μόνιμη απειλή στις εξαγωγές πετρελαίου;
Η Ουάσιγκτον ετοιμάζει πρωτοφανείς κυρώσεις και διαδοχικές εναλλαγές πολεμικών πλοίων – Η Τεχεράνη κρατά κλειστό το Ορμούζ μέχρι να ικανοποιηθούν οι έξι απαιτήσεις της – Οι Χούθι ανοίγουν δεύτερο μέτωπο στη ναυσιπλοΐα
Η δημιουργία μιας πολυεθνικής ναυτικής συμμαχίας υπό τη Σαουδική Αραβία σηματοδοτεί μια νέα φάση στη γεωπολιτική αντιπαράθεση της Μέσης Ανατολής. Με τη στήριξη 14 χωρών, το Ριάντ επιχειρεί να προστατεύσει τις κρίσιμες θαλάσσιες οδούς της Ερυθράς Θάλασσας και του Bab el-Mandeb απέναντι στις επιθέσεις των φιλοϊρανών Χούθι, αναδιαμορφώνοντας τις περιφερειακές ισορροπίες.
Το Ριάντ καλεί περίπου 50 χώρες να συμμετάσχουν σε νέα δύναμη ασφαλείας για την προστασία της ναυσιπλοΐας στο Bab el-Mandeb, καθώς η κρίση επεκτείνεται πέρα από τα Στενά του Ορμούζ.
Οι επιθέσεις των ανταρτών Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα έχουν μεταβάλει σημαντικά τις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές, ωθώντας ναυτιλιακές εταιρείες και πετρελαϊκούς ομίλους να αναζητήσουν εναλλακτικές διαδρομές για τη μεταφορά αργού πετρελαίου και καυσίμων. Η αλλαγή αυτή επηρεάζει το κόστος, τους χρόνους παράδοσης και τη συνολική ισορροπία της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς.
*Η νέα απειλή των Χούθι κατά των σαουδαραβικών λιμανιών ανοίγει ένα ακόμη επικίνδυνο μέτωπο στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής. Με τα Στενά του Ορμούζ να παραμένουν υπό ασφυκτική πίεση λόγω της σύγκρουσης ΗΠΑ–Ιράν, η προοπτική διατάραξης και της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα ενισχύει τους φόβους για νέα ενεργειακή κρίση και περαιτέρω αποσταθεροποίηση του παγκόσμιου εμπορίου.
Σχέδιο για αποκλεισμό του Μπαμπ ελ Μαντέμπ
Οι θαλάσσιες ροές διαλύονται, το κόστος μεταφοράς εκτοξεύεται και η Ευρώπη καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε ενεργειακή ασφάλεια και αυξανόμενη εξάρτηση από το Πεκίνο
Το Πεκίνο προστατεύει εμπορικές αρτηρίες, ενώ η ισραηλινή ελίτ δύναμη επιχειρεί «χειρουργικά» πλήγματα
Η παρουσία της Κίνας στη Ερυθρά Θάλασσα συνδέει εμπορικά δίκτυα, στρατιωτική υποδομή και μακροπρόθεσμο πολιτικό αντίκτυπο, αλλά δημιουργεί και εντάσεις με ΗΠΑ και περιφερειακές δυνάμεις.
