Η ακρίβεια στα καύσιμα έχει πλέον μετρήσιμο κόστος. Στις 24 Σεπτεμβρίου, η μέση πανελλαδική τιμή της αμόλυβδης 95 οκτανίων έφτασε τα 2,199 ευρώ το λίτρο, από 2,050 ευρώ την 1η Σεπτεμβρίου. Η αύξηση είναι 14,9 λεπτά ανά λίτρο ή περίπου 7,3%.
Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η επιβάρυνση στο πετρέλαιο κίνησης: από 2,016 ευρώ το λίτρο στην αρχή του μήνα, ανέβηκε στα 2,224 ευρώ στις 24 Σεπτεμβρίου. Η διαφορά των 20,8 λεπτών αντιστοιχεί σε αύξηση περίπου 10,3%. Τα στοιχεία προέρχονται από τα επίσημα ημερήσια δελτία του Παρατηρητηρίου Τιμών Υγρών Καυσίμων.
Στην πράξη, τα 50 λίτρα αμόλυβδης κοστίζουν 109,95 ευρώ αντί 102,50 ευρώ στις αρχές Σεπτεμβρίου. Για 50 λίτρα ντίζελ, ο λογαριασμός ανέβηκε από 100,80 σε 111,20 ευρώ. Ένα νοικοκυριό που κάνει δύο αντίστοιχα γεμίσματα βενζίνης τον μήνα χρειάζεται 14,90 ευρώ περισσότερα, εφόσον αγοράζει την ίδια ποσότητα.
Το παράδοξο των φόρων στην αντλία
Η υψηλότερη τιμή δεν σημαίνει αυτομάτως και περισσότερα έσοδα για το Δημόσιο. Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης είναι σταθερός ανά λίτρο: 70 λεπτά στη βενζίνη και 41 λεπτά στο πετρέλαιο κίνησης, σύμφωνα με το επίσημο δελτίο. Εάν περιοριστούν τα λίτρα που πωλούνται, πιέζονται οι εισπράξεις από τον συγκεκριμένο φόρο.
Ο ΦΠΑ λειτουργεί διαφορετικά, καθώς υπολογίζεται επί της αξίας της πώλησης. Έτσι, μια ακριβότερη τιμή μπορεί να φέρει περισσότερο ΦΠΑ ανά λίτρο, ακόμη κι αν οι οδηγοί περιορίζουν τις αγορές τους. Το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από το πόσο θα πέσει η κατανάλωση σε σχέση με την άνοδο της τιμής.
Τα τελευταία δημοσιονομικά στοιχεία προσθέτουν μια ένδειξη, αλλά όχι ακόμη την απάντηση. Στο οκτάμηνο Ιανουαρίου–Αυγούστου 2026, οι εισπράξεις από το σύνολο των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης ήταν 4,662 δισ. ευρώ, δηλαδή 230 εκατ. ευρώ κάτω από τον στόχο. Αντίθετα, τα συνολικά έσοδα από ΦΠΑ, αφού αφαιρεθεί ειδική συναλλαγή, ήταν 905 εκατ. ευρώ υψηλότερα από τον στόχο. Οι αριθμοί αυτοί αφορούν όλες τις σχετικές κατηγορίες, όχι μόνο τα καύσιμα, και προηγούνται της ανόδου των τιμών του Σεπτεμβρίου.
Η εξίσωση που φτάνει στο οικονομικό επιτελείο
Με την αμόλυβδη και το ντίζελ πάνω από τα 2,20 ευρώ κατά μέσο όρο, η κυβέρνηση καλείται να σταθμίσει την ανακούφιση των καταναλωτών απέναντι στο κόστος μιας παρέμβασης. Μια οριζόντια μείωση φόρου θα στόχευε άμεσα στην τιμή της αντλίας. Μια στοχευμένη ενίσχυση θα περιόριζε τη δημοσιονομική δαπάνη, αλλά δεν θα άλλαζε την τιμή για όλους.
Το κρίσιμο στοιχείο για την επόμενη απόφαση είναι πόσα λίτρα βενζίνης και ντίζελ πωλούνται τώρα σε σύγκριση με πριν από την άνοδο. Χωρίς αυτή τη μέτρηση, μπορεί να περιγραφεί με ακρίβεια το βάρος για τον οδηγό, αλλά όχι να υπολογιστεί πόσα φορολογικά έσοδα στερεί ήδη από το κράτος η ακριβή αντλία.
Πηγή: pagenews.gr