Μέσι: Το τελευταίο αντίο στην Αργεντινή και η διαδρομή από την αμφισβήτηση στη δόξα

Με ένα γκολ και δύο ασίστ απέναντι στο Μπενίν, ο Λιονέλ Μέσι έκλεισε μια διεθνή καριέρα 21 ετών, γεμάτη απογοητεύσεις, ιστορικές κατακτήσεις και μια βαθιά σχέση με την πατρίδα του.

Ο Λιονέλ Μέσι αποχαιρέτησε την εθνική Αργεντινής εκεί όπου η παρουσία του μπορούσε να αποκτήσει τη μεγαλύτερη συναισθηματική βαρύτητα: μπροστά στους συμπατριώτες του, στο κατάμεστο Μονουμεντάλ του Μπουένος Άιρες. Στη φιλική νίκη με 3-0 απέναντι στο Μπενίν, την Τρίτη 6 Οκτωβρίου, ο 39χρονος αρχηγός πέτυχε ένα γκολ και δημιούργησε τα άλλα δύο, ολοκληρώνοντας την πορεία του με την «αλμπισελέστε» με τον τρόπο που τον καθιέρωσε: ως σκόρερ και δημιουργός μαζί.

Ο απολογισμός του έφτασε τις 208 συμμετοχές και τα 126 γκολ, αριθμούς που τον διατηρούν στην κορυφή της ιστορίας της Αργεντινής και στις δύο κατηγορίες. Πίσω τους, όμως, βρίσκεται μια διαδρομή που χρειάστηκε χρόνια για να αποκτήσει το τέλος που επιθυμούσαν ο ίδιος και εκατομμύρια φίλαθλοι.

Το Μονουμεντάλ έγινε σκηνή αποχαιρετισμού

Η τελευταία εμφάνιση του Μέσι είχε χαρακτήρα γιορτής από την αρχή. Η συγκίνηση ήταν εμφανής κατά την ανάκρουση των εθνικών ύμνων, ενώ στο 10ο λεπτό, ως αναφορά στον αριθμό της φανέλας του, το παιχνίδι διακόπηκε για να τον αποθεώσει το γήπεδο.

Αγωνιστικά, η Αργεντινή χρειάστηκε το δεύτερο ημίχρονο για να μετατρέψει την υπεροχή της σε γκολ. Ο Νικολάς Οταμέντι άνοιξε το σκορ και ο Νίκο Παζ διεύρυνε το προβάδισμα, πριν ο Μέσι διαμορφώσει το τελικό αποτέλεσμα με πέναλτι στο 71ο λεπτό. Οι δύο ασίστ και το τελευταίο του γκολ πρόσθεσαν ακόμη μία ολοκληρωμένη εμφάνιση στο αρχείο της διεθνούς καριέρας του.

Το ιδιαίτερο βάρος της βραδιάς προερχόταν από όσα είχαν προηγηθεί. Το χειροκρότημα αναγνώριζε μια πορεία στην οποία η προσδοκία, η αποτυχία και η επιμονή είχαν υπάρξει εξίσου έντονες με τον θρίαμβο.

Ένα δύσκολο ξεκίνημα και η σύγκριση με τον Μαραντόνα

Το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, τον Αύγουστο του 2005 απέναντι στην Ουγγαρία, είχε ελάχιστη διάρκεια. Ο 18χρονος τότε Μέσι μπήκε ως αλλαγή και αποβλήθηκε σχεδόν αμέσως, σε μια αρχή εντελώς διαφορετική από εκείνη που προμήνυε το ταλέντο του.

Καθώς εξελισσόταν σε κορυφαίο ποδοσφαιριστή στην Μπαρτσελόνα, οι εμφανίσεις του με την Αργεντινή συνοδεύονταν από διαρκείς απαιτήσεις. Η σύγκριση με τον Ντιέγκο Μαραντόνα και το Μουντιάλ του 1986 τοποθετούσε κάθε διοργάνωση μέσα σε ένα αυστηρό πλαίσιο αξιολόγησης.

Η δημόσια συζήτηση έφτανε συχνά πέρα από την αγωνιστική απόδοση, αγγίζοντας τη σχέση του με τη χώρα και τον τρόπο με τον οποίο εξέφραζε τα συναισθήματά του. Η διεθνής αναγνώριση δεν αρκούσε για να απαλλάξει τον Μέσι από την απαίτηση μιας μεγάλης εθνικής κατάκτησης.

Οι τέσσερις χαμένοι τελικοί και η αποχώρηση του 2016

Η συσσώρευση απογοητεύσεων έφτασε στο αποκορύφωμά της το 2016. Είχαν προηγηθεί οι χαμένοι τελικοί του Copa América το 2007 και το 2015, καθώς και ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014.

Στο Μαρακανά, η Γερμανία είχε κατακτήσει το τρόπαιο με το γκολ του Μάριο Γκέτσε στην παράταση. Δύο χρόνια αργότερα, η νέα ήττα από τη Χιλή, στα πέναλτι του Copa América, οδήγησε τον Μέσι στην ανακοίνωση αποχώρησης από την εθνική.

Μέχρι τότε είχε ήδη κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2005 και το ολυμπιακό χρυσό του 2008. Η απουσία ενός μεγάλου τίτλου με την ανδρική ομάδα, ωστόσο, παρέμενε το κεντρικό βάρος της διαδρομής του. Η απόφαση του 2016 ανατράπηκε λίγες εβδομάδες αργότερα και ο Μέσι επέστρεψε.

Η Αργεντινή του Σκαλόνι και η αλλαγή στο Μαρακανά

Μετά την απογοήτευση του Μουντιάλ του 2018, η εποχή του Λιονέλ Σκαλόνι έφερε σταδιακά διαφορετικές ισορροπίες. Ο Μέσι παρέμενε το σημείο αναφοράς, μέσα σε μια ομάδα που απέκτησε μεγαλύτερη συνοχή και περισσότερους πρωταγωνιστές.

Η καθοριστική βραδιά ήρθε στις 10 Ιουλίου 2021. Με το γκολ του Άνχελ Ντι Μαρία, η Αργεντινή νίκησε τη Βραζιλία 1-0 στον τελικό του Copa América, μέσα στο Μαρακανά, τερματίζοντας αναμονή 28 ετών για τον συγκεκριμένο τίτλο.

Ακολούθησε το Finalissima του 2022, με νίκη 3-0 επί της Ιταλίας στο Γουέμπλεϊ. Η ομάδα ταξίδεψε στο Κατάρ με κατακτήσεις που είχαν ενισχύσει την αυτοπεποίθησή της.

Το Κατάρ ολοκλήρωσε το μεγαλύτερο όνειρο

Στις 18 Δεκεμβρίου 2022, ο Μέσι έφτασε στην κορυφή του κόσμου. Στον τελικό απέναντι στη Γαλλία σημείωσε δύο γκολ στο 3-3 και ευστόχησε στη διαδικασία των πέναλτι, πριν η εκτέλεση του Γκονσάλο Μοντιέλ εξασφαλίσει το τρόπαιο.

Ολοκλήρωσε τη διοργάνωση με επτά γκολ, τρεις ασίστ και τη Χρυσή Μπάλα του καλύτερου ποδοσφαιριστή. Ήταν η δεύτερη αντίστοιχη διάκρισή του σε Μουντιάλ, μετά το 2014, αυτή τη φορά μαζί με τον τίτλο.

Η επιτυχία του Κατάρ έδωσε διαφορετική προοπτική στις προηγούμενες ήττες. Η επιστροφή μετά το 2016 αποδείχθηκε καθοριστική για μια κατάκτηση που απαιτούσε και προσωπική αντοχή και συλλογική εξέλιξη.

Δύο Copa América και ένας τελευταίος τελικός

Το 2024, η Αργεντινή υπερασπίστηκε τον τίτλο της στο Copa América, νικώντας την Κολομβία 1-0 στην παράταση με γκολ του Λαουτάρο Μαρτίνες. Ο Μέσι αποχώρησε τραυματισμένος από τον τελικό, αλλά η ομάδα ολοκλήρωσε την προσπάθεια και κατέκτησε το δεύτερο συνεχόμενο τρόπαιο.

Το Μουντιάλ του 2026 πρόσθεσε ακόμη έναν τελικό, με αντίπαλο την Ισπανία, και μια τελευταία απογοήτευση. Η ανακοίνωση αποχώρησης ήρθε στις 31 Αυγούστου, πριν από τον αποχαιρετιστήριο αγώνα του Οκτωβρίου.

Ο Μέσι αφήνει στην Αργεντινή τίτλους, ρεκόρ και μια ιστορία επιμονής. Η σημαντικότερη μεταβολή της διαδρομής του αποτυπώνεται στη σχέση με το κοινό: ο ποδοσφαιριστής που έπρεπε διαρκώς να αποδεικνύει την αξία του αποχώρησε έχοντας κερδίσει μια θέση στη συλλογική μνήμη της χώρας.

Πηγή: Pagenews.gr