Διαφορετικές εξηγήσεις για την ίδια ενεργειακή επιλογή δίνουν κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Ντόναλντ Τραμπ, καθώς η συμφωνία για το ρωσικό ντίζελ προκαλεί αντιδράσεις τόσο στους Δημοκρατικούς όσο και στους Ρεπουμπλικανούς.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα κρίσιμο γεωπολιτικό ερώτημα: η διευκόλυνση των ρωσικών εξαγωγών μπορεί να λειτουργήσει ως κίνητρο αποκλιμάκωσης στην Ουκρανία ή προσφέρει στη Μόσχα πρόσθετα έσοδα όσο ο πόλεμος συνεχίζεται;
Οι δημόσιες τοποθετήσεις των υπουργών Ενέργειας, Εξωτερικών και Οικονομικών αποτυπώνουν διαφορετικές προσεγγίσεις στην υπεράσπιση της συμφωνίας. Η συζήτηση αποκτά πρόσθετο πολιτικό βάρος ενόψει των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου, με το κόστος των καυσίμων να πιέζει την κυβέρνηση.
Ράιτ: Το ντίζελ ως κίνητρο αποκλιμάκωσης
Ο υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ παρουσίασε τη συμφωνία ως εργαλείο που μπορεί να ενθαρρύνει τη Ρωσία να περιορίσει τις πολεμικές επιχειρήσεις.
Η συλλογιστική του είναι ότι τα ουκρανικά πλήγματα στα ρωσικά διυλιστήρια έχουν περιορίσει τις δυνατότητες εξαγωγής. Επομένως, μια αποκλιμάκωση που θα επέτρεπε την αύξηση των διαθέσιμων ποσοτήτων ντίζελ θα δημιουργούσε οικονομικό όφελος για τη Μόσχα.
Μιλώντας στο ABC, περιέγραψε την επιλογή ως «κίνητρο προς τη Ρωσία» να μειώσει τη σύγκρουση, ώστε να διαθέτει καύσιμο προς εξαγωγή.
Το επιχείρημα στηρίζεται στην προσδοκία ότι η πρόσβαση στις αγορές μπορεί να επηρεάσει τη ρωσική συμπεριφορά. Δεν συνιστά ανακοίνωση ότι έχει ήδη επιτευχθεί ή εφαρμοστεί ενεργειακή εκεχειρία.
Ρούμπιο: Θα το πουλούσαν «με τον έναν ή τον άλλον τρόπο»
Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έδωσε διαφορετική έμφαση.
«Αυτό το ντίζελ θα πωλούνταν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο», υποστήριξε, εξηγώντας ότι η Ρωσία θα επιχειρούσε ούτως ή άλλως να διαθέσει τις ποσότητες στην παγκόσμια αγορά.
Εδώ βρίσκεται η βασική απόσταση ανάμεσα στις δύο αιτιολογήσεις: ο Ράιτ προβάλλει την προοπτική εξαγωγών ως κίνητρο αλλαγής στάσης, ενώ ο Ρούμπιο αντιμετωπίζει την πώληση ως εξέλιξη που θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ανεξάρτητα από την αμερικανική απόφαση.
Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας επικαλέστηκε επίσης την ανάγκη αξιολόγησης των επιπτώσεων νέων κυρώσεων και δασμών στην παγκόσμια και στην αμερικανική οικονομία.
Αναφέρθηκε σε περίοδο εξέτασης έως 60 ημερών. Το εκτελεστικό διάταγμα, ωστόσο, δεν καθόριζε συγκεκριμένη διάρκεια της εξαίρεσης, στοιχείο που έχει σημασία για το πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να επανέλθει η πίεση.
Μπέσεντ: «Μόνο το εμπάργκο στο ντίζελ»
Ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ επικεντρώθηκε στη διάκριση ανάμεσα στις υφιστάμενες κυρώσεις και στα νέα μέτρα που δεν ενεργοποιήθηκαν.
Μιλώντας στο NBC, δήλωσε:
«Καμία κύρωση δεν άρθηκε την Παρασκευή».
Και πρόσθεσε:
«Το μόνο που έχει αρθεί είναι το εμπάργκο στο ντίζελ».
Ο Μπέσεντ υποστήριξε ότι η κυβέρνηση διατηρεί σημαντική οικονομική πίεση στη Ρωσία και απέρριψε την κατηγορία ότι η Ουάσιγκτον συντάσσεται με τη Μόσχα.
Η υπεράσπισή του, πάντως, αναδεικνύει την ανάγκη να διαχωρίζονται δύο αποφάσεις: η ειδική διευκόλυνση συναλλαγών για ρωσικό ντίζελ και η μη εφαρμογή νέων κυρώσεων βάσει της πρόσφατης νομοθεσίας.
Τι επιτρέπει η αμερικανική άδεια
Η Γενική Άδεια 135 του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, με ημερομηνία 9 Οκτωβρίου, επιτρέπει συγκεκριμένες συναλλαγές που συνδέονται με την πώληση, παράδοση, εκφόρτωση και εισαγωγή ντίζελ ρωσικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένης της εισαγωγής στις ΗΠΑ.
Η ισχύς της εκτείνεται έως τις 7 Απριλίου 2027, υπό τους περιορισμούς που προβλέπει το κείμενο.
Πρόκειται για συγκεκριμένο άνοιγμα στο ρωσικό καύσιμο. Η άδεια δεν καταργεί συνολικά το καθεστώς κυρώσεων κατά της Ρωσίας ούτε αποδεικνύει από μόνη της ότι οι ποσότητες που ανακοινώθηκαν έχουν ήδη παραδοθεί.
Δώδεκα γερουσιαστές ζητούν ανατροπή της συμφωνίας
Η αντίδραση στο Κογκρέσο υπερβαίνει τις κομματικές γραμμές.
Δώδεκα γερουσιαστές, έξι Ρεπουμπλικανοί και έξι Δημοκρατικοί, ζήτησαν με επιστολή τους την ανάκληση της συμφωνίας και την εφαρμογή των νέων κυρώσεων.
Μεταξύ των υπογραφόντων βρίσκονται οι Τζιν Σαχίν, Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ, Τομ Τίλις, Σούζαν Κόλινς, Λίζα Μερκάουσκι, Μιτς Μακόνελ και Τζον Κόρνιν.
Χαρακτήρισαν τη συμφωνία «δώρο στον αντίπαλό μας» και υποστήριξαν ότι το όφελος για τους Αμερικανούς καταναλωτές θα είναι περιορισμένο, ενώ τα πρόσθετα ρωσικά έσοδα μπορούν να χρηματοδοτήσουν τη συνέχιση του πολέμου.
Η τιμή στην αντλία και το κόστος της στρατηγικής
Η κυβέρνηση υπερασπίζεται την επιλογή της με επιχειρήματα για την προσφορά καυσίμων, τις οικονομικές επιπτώσεις και τις προοπτικές διαπραγμάτευσης. Οι επικριτές της αμφισβητούν τόσο την αναμενόμενη μείωση των τιμών όσο και τη δυνατότητα της συμφωνίας να περιορίσει τη ρωσική επιθετικότητα.
Η ουσία της αντιπαράθεσης βρίσκεται στη σχέση ανάμεσα στο άμεσο ενεργειακό όφελος και στη μακροπρόθεσμη πίεση προς το Κρεμλίνο.
Για τον Λευκό Οίκο, η συμφωνία θα κριθεί από τις πραγματικές παραδόσεις, την επίδραση στις τιμές και τη στάση της Ρωσίας στο πεδίο. Μέχρι τότε, οι διαφορετικές εξηγήσεις των υπουργών του αφήνουν ανοιχτή τη συζήτηση για το ποιος ακριβώς είναι ο κυρίαρχος στόχος της.
Πηγή: pagenews.gr