Χρέη στο Δημόσιο: «Κούρεμα» έως 100% και 120 δόσεις – Ποιοι κερδίζουν τη δεύτερη ευκαιρία

Νέα ευνοϊκή ρύθμιση για επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα με οφειλές από δάνεια που είχαν κρατική εγγύηση. Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών ανοίγει τον δρόμο για αποπληρωμή σε έως 120 μηνιαίες δόσεις, επιτόκιο 3%, ελάχιστη δόση 20 ευρώ και διαγραφή προσαυξήσεων που μπορεί να φτάσει το 100%. Ποιους αφορά, τι αλλάζει στις προθεσμίες και πώς διαμορφώνεται το «κούρεμα».

Μια σημαντική δυνατότητα οικονομικής ανάσας για επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα που βρέθηκαν αντιμέτωπα με χρέη προς το Δημόσιο από παλαιά τραπεζικά δάνεια δημιουργεί η νέα νομοθετική παρέμβαση του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Η προτεινόμενη διάταξη, η οποία περιλαμβάνεται σε πολυνομοσχέδιο του υπουργείου, προβλέπει έως 120 μηνιαίες δόσεις και διαγραφή τόκων και προσαυξήσεων από 10% έως 100%, ανάλογα με τον τρόπο και τον χρόνο εξόφλησης.

Το μέτρο αφορά μια ειδική κατηγορία οφειλετών: όσους είχαν λάβει δάνεια με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου ή συγκεκριμένων δημόσιων φορέων και, μετά την αδυναμία αποπληρωμής τους, οι εγγυήσεις κατέπεσαν.

Πρόκειται για περιπτώσεις στις οποίες η οφειλή μεταφέρθηκε στο Δημόσιο και πλέον εισπράττεται με τις διαδικασίες που ισχύουν για τα δημόσια έσοδα.

Η ουσιαστική αλλαγή είναι ότι καταργούνται οι προηγούμενοι χρονικοί περιορισμοί, δίνοντας τη δυνατότητα ένταξης στην ειδική ρύθμιση και σε οφειλές που δεν καλύπτονταν από το παλαιότερο καθεστώς.

Ποιοι μπορούν να ενταχθούν στις 120 δόσεις

Η ρύθμιση δεν αφορά το σύνολο των φορολογικών οφειλών ούτε κάθε τραπεζικό δάνειο.

Απευθύνεται σε επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα με χρέη που προέκυψαν από την κατάπτωση εγγυήσεων σε συγκεκριμένες κατηγορίες δανείων.

Ειδικότερα, αφορά δάνεια τα οποία είχαν χορηγηθεί με την εγγύηση:

• Του Ελληνικού Δημοσίου.
• Της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, με βάση το προβλεπόμενο νομοθετικό πλαίσιο και τις προγενέστερες μορφές της.
• Του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων (ΤΕΜΠΜΕ).

Η παρέμβαση συνδέεται με το άρθρο 293 του νόμου 4738/2020 και τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις του, συμπεριλαμβανομένου του πλαισίου των υπουργικών αποφάσεων εγγυοδοσίας που είχαν εκδοθεί έως και το 2012.

Απαραίτητο στοιχείο είναι οι σχετικές οφειλές να εμπίπτουν στο συγκεκριμένο καθεστώς και να έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες.

Η ένταξη, συνεπώς, δεν είναι αυτόματη για κάθε δανειολήπτη που αντιμετωπίζει δυσκολίες αποπληρωμής.

Τι αλλάζει με τις προθεσμίες – Το κρίσιμο όριο της 1ης Φεβρουαρίου 2023

Η μεγαλύτερη αλλαγή αφορά τον χρόνο κατά τον οποίο τα δάνεια κατέστησαν ληξιπρόθεσμα.

Το προηγούμενο πλαίσιο προέβλεπε ότι μπορούσαν να υπαχθούν στην ειδική ρύθμιση δάνεια τα οποία είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμα στην τράπεζα έως την 1η Φεβρουαρίου 2023.

Με την προτεινόμενη διάταξη, το συγκεκριμένο χρονικό κριτήριο καταργείται.

Έτσι, ανοίγει η δυνατότητα υπαγωγής και για δάνεια που κατέστησαν ληξιπρόθεσμα από τις 2 Φεβρουαρίου 2023 και μετά, εφόσον πληρούνται οι υπόλοιπες νόμιμες προϋποθέσεις.

Η αλλαγή έχει ιδιαίτερη σημασία για επιχειρήσεις και δανειολήπτες που είχαν μείνει εκτός της προηγούμενης ρύθμισης αποκλειστικά λόγω της ημερομηνίας δημιουργίας της οφειλής.

Το νέο πλαίσιο επιδιώκει να αντιμετωπίσει με ενιαίο τρόπο ομοειδείς οφειλές, ανεξάρτητα από τον χρόνο κατά τον οποίο κατέστησαν ληξιπρόθεσμες.

Οι δύο κατηγορίες οφειλετών που αποκτούν δικαίωμα αίτησης

Η προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση προβλέπει δύο βασικές περιπτώσεις.

Η πρώτη αφορά νέες καταχωρίσεις οφειλών στο Δημόσιο.

Όταν ένα δάνειο καταστεί ληξιπρόθεσμο και η σχετική οφειλή καταχωριστεί στα βιβλία εισπρακτέων εσόδων της Φορολογικής Διοίκησης, ο οφειλέτης θα μπορεί να ζητήσει υπαγωγή στην ειδική ρύθμιση.

Για τις περιπτώσεις αυτές προβλέπεται προθεσμία έξι μηνών από την καταχώριση της οφειλής.

Η δεύτερη αφορά οφειλές που έχουν ήδη καταχωριστεί.

Δίνεται δυνατότητα αίτησης και για χρέη που βρίσκονται ήδη στα βιβλία εισπρακτέων εσόδων, αλλά δεν είχαν ενταχθεί στην ειδική ρύθμιση του άρθρου 293.

Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται, σύμφωνα με το προτεινόμενο πλαίσιο, και οφειλές που έχουν ήδη υπαχθεί στην πάγια ρύθμιση της ΑΑΔΕ.

Πρόκειται για σημαντική διεύρυνση, καθώς η ύπαρξη προηγούμενης ρύθμισης δεν αποκλείει κατ’ αρχήν την εξέταση της δυνατότητας υπαγωγής στο ειδικό καθεστώς.

Έως 120 δόσεις με ελάχιστη καταβολή 20 ευρώ

Η ειδική ρύθμιση προβλέπει δυνατότητα εξόφλησης σε έως 120 μηνιαίες δόσεις, δηλαδή σε χρονικό ορίζοντα που μπορεί να φτάσει τα δέκα χρόνια.

Το ελάχιστο ποσό της μηνιαίας δόσης ορίζεται στα 20 ευρώ.

Η πρώτη δόση θα πρέπει να καταβληθεί μέσα σε τρεις εργάσιμες ημέρες από την υποβολή της αίτησης.

Η προθεσμία αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ο οφειλέτης θα πρέπει να έχει εξασφαλίσει την απαιτούμενη ρευστότητα ήδη κατά την ένταξή του.

Παράλληλα, το ετήσιο επιτόκιο της ρύθμισης διαμορφώνεται στο 3%.

Η πρόβλεψη αυτή δημιουργεί ευνοϊκότερες συνθήκες αποπληρωμής σε σύγκριση με άλλα προγράμματα ρύθμισης οφειλών.

Σε περίπτωση εκπρόθεσμης καταβολής δόσης, προβλέπεται πρόσθετη μηνιαία επιβάρυνση 0,25% επί της καθυστερούμενης δόσης.

Ωστόσο, η διατήρηση της ρύθμισης εξακολουθεί να προϋποθέτει την τήρηση των προβλεπόμενων όρων.

Το μεγάλο όφελος: Διαγραφή έως 100% των προσαυξήσεων

Το σημαντικότερο οικονομικό κίνητρο της ρύθμισης είναι η δυνατότητα διαγραφής συσσωρευμένων τόκων και προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής.

Το ποσοστό της απαλλαγής εξαρτάται από τον αριθμό των δόσεων που θα επιλέξει ο οφειλέτης.

Όσο ταχύτερη είναι η εξόφληση, τόσο μεγαλύτερο είναι το προβλεπόμενο «κούρεμα».

Συγκεκριμένα:

• Εφάπαξ εξόφληση: Διαγραφή 100% των τόκων και προσαυξήσεων.
• 2 έως 4 δόσεις: Διαγραφή 95%.
• 5 έως 12 δόσεις: Διαγραφή 85%.
• 13 έως 24 δόσεις: Διαγραφή 80%.
• 25 έως 36 δόσεις: Διαγραφή 75%.
• 37 έως 48 δόσεις: Διαγραφή 45%.
• 49 έως 60 δόσεις: Διαγραφή 30%.
• 61 έως 72 δόσεις: Διαγραφή 20%.
• 73 έως 96 δόσεις: Διαγραφή 15%.
• 97 έως 120 δόσεις: Διαγραφή 10%.

Το ποσοστό διαγραφής αφορά τους προβλεπόμενους τόκους και τις προσαυξήσεις και όχι γενική διαγραφή του αρχικού κεφαλαίου της οφειλής.

Αυτό σημαίνει ότι ένας οφειλέτης μπορεί να μειώσει σημαντικά το συνολικό ποσό που καλείται να καταβάλει, εφόσον μεγάλο μέρος του χρέους του αποτελείται από επιβαρύνσεις.

Πώς λειτουργεί το «κούρεμα» στην πράξη

Για να γίνει κατανοητή η οικονομική διαφορά, αρκεί ένα ενδεικτικό παράδειγμα.

Ας υποθέσουμε ότι ένας οφειλέτης έχει βασική οφειλή 30.000 ευρώ και επιπλέον 10.000 ευρώ σε επιλέξιμους τόκους και προσαυξήσεις.

Εφόσον επιλέξει εφάπαξ εξόφληση και πληροί τις προϋποθέσεις, η απαλλαγή 100% θα μπορούσε να μηδενίσει τις συγκεκριμένες επιβαρύνσεις.

Σε αυτή την περίπτωση, το ποσό προς εξόφληση θα περιοριζόταν στα 30.000 ευρώ, υπό την επιφύλαξη τυχόν άλλων νόμιμων χρεώσεων.

Εάν επιλέξει 24 δόσεις, η προβλεπόμενη διαγραφή 80% θα μείωνε τις επιλέξιμες επιβαρύνσεις από 10.000 σε 2.000 ευρώ.

Αντίστοιχα, εάν επιλέξει 120 δόσεις, η διαγραφή 10% θα περιόριζε τις ίδιες επιβαρύνσεις στα 9.000 ευρώ.

Στα παραδείγματα αυτά δεν συνυπολογίζονται οι πρόσθετοι τόκοι της ίδιας της ρύθμισης ή άλλες τυχόν επιβαρύνσεις.

Το συμπέρασμα είναι ότι η επιλογή του αριθμού των δόσεων πρέπει να συνδυάζει δύο παραμέτρους: το ύψος της μηνιαίας καταβολής και το συνολικό κόστος εξόφλησης.

Γιατί η ρύθμιση αφορά ιδιαίτερα μικρές επιχειρήσεις

Το νέο πλαίσιο μπορεί να έχει ιδιαίτερη σημασία για μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις που είχαν χρηματοδοτηθεί με δάνεια εγγυημένα από το Δημόσιο ή φορείς εγγυοδοσίας.

Σε αρκετές περιπτώσεις, η αρχική τραπεζική υποχρέωση μετατράπηκε σε δημόσια οφειλή όταν ενεργοποιήθηκε η εγγύηση.

Η μετάβαση αυτή άλλαξε και τον τρόπο διεκδίκησης του χρέους, καθώς η απαίτηση βεβαιώθηκε στη Φορολογική Διοίκηση.

Η δυνατότητα αποπληρωμής σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μπορεί να διευκολύνει τον οικονομικό προγραμματισμό των επιχειρήσεων.

Παράλληλα, η μείωση των προσαυξήσεων μπορεί να περιορίσει το συνολικό βάρος που έχει συσσωρευτεί με την πάροδο του χρόνου.

Η αποτελεσματικότητα της παρέμβασης θα εξαρτηθεί, ωστόσο, από τον αριθμό των επιλέξιμων οφειλετών και τη δυνατότητά τους να τηρήσουν σταθερά τις μηνιαίες καταβολές.

Γιατί δεν πρόκειται για γενική ρύθμιση όλων των χρεών στην Εφορία

Μια κρίσιμη διευκρίνιση αφορά το πεδίο εφαρμογής της διάταξης.

Η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν ταυτίζεται με το γενικό πλαίσιο αποπληρωμής οφειλών προς την Εφορία και τον ΕΦΚΑ.

Αφορά αποκλειστικά τις προβλεπόμενες κατηγορίες χρεών από καταπτώσεις εγγυήσεων δανείων.

Το γεγονός ότι προβλέπει έως 120 δόσεις δεν σημαίνει ότι όλοι οι φορολογούμενοι με ληξιπρόθεσμα χρέη αποκτούν αυτομάτως δικαίωμα στις ίδιες εκπτώσεις.

Επιπλέον, σύμφωνα με το περιεχόμενο του πολυνομοσχεδίου που παρουσιάζεται, η γενική ρύθμιση για χρέη προς Εφορία και ΕΦΚΑ δεν προβλέπει αντίστοιχη διαγραφή προσαυξήσεων.

Επομένως, οι οφειλέτες θα πρέπει να διαπιστώνουν σε ποιο καθεστώς υπάγεται η οφειλή τους, πριν αξιολογήσουν τις διαθέσιμες επιλογές αποπληρωμής.

Τι πρέπει να προσέξουν οι ενδιαφερόμενοι

Το πρώτο ζήτημα είναι να εξακριβωθεί η προέλευση της οφειλής.

Ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να γνωρίζει εάν το χρέος προέρχεται πράγματι από κατάπτωση εγγύησης δανείου που εμπίπτει στις προβλέψεις του άρθρου 293 του ν. 4738/2020.

Δεύτερο κρίσιμο στοιχείο είναι ο χρόνος καταχώρισης της οφειλής στα βιβλία εισπρακτέων εσόδων της Φορολογικής Διοίκησης, καθώς για τις νέες καταχωρίσεις προβλέπεται εξάμηνη προθεσμία αίτησης.

Εξίσου σημαντική είναι η επιλογή του αριθμού δόσεων.

Η δυνατότητα αποπληρωμής σε βάθος δεκαετίας μειώνει τη μηνιαία επιβάρυνση, αλλά συνοδεύεται από μικρότερο ποσοστό διαγραφής των παλαιών τόκων και προσαυξήσεων.

Τέλος, η καταβολή της πρώτης δόσης μέσα σε τρεις εργάσιμες ημέρες απαιτεί έγκαιρη προετοιμασία.

Οι ακριβείς διαδικασίες υποβολής και εφαρμογής θα πρέπει να ελεγχθούν με βάση το τελικό νομοθετικό κείμενο και τις σχετικές οδηγίες της Φορολογικής Διοίκησης.

Ο στόχος του υπουργείου Οικονομικών: Διευκόλυνση οφειλετών και είσπραξη χρεών

Η παρέμβαση έχει διπλό δημοσιονομικό και οικονομικό στόχο.

Από τη μία πλευρά, επιδιώκει να δώσει σε επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα ένα πιο ρεαλιστικό πλαίσιο αποπληρωμής οφειλών που προέκυψαν από την κατάπτωση κρατικών εγγυήσεων.

Από την άλλη, στοχεύει στη βελτίωση της εισπραξιμότητας απαιτήσεων που έχουν περιέλθει στο Δημόσιο.

Σύμφωνα με την αιτιολογική προσέγγιση της προτεινόμενης ρύθμισης, επιδιώκεται η ενιαία αντιμετώπιση ομοειδών οφειλών, η διευκόλυνση της εξόφλησής τους και η ενίσχυση της είσπραξης δημόσιων εσόδων.

Η κατάργηση των προηγούμενων χρονικών περιορισμών αποτελεί το βασικό εργαλείο για τη διεύρυνση του αριθμού των δικαιούχων.

Η ουσία της νέας παρέμβασης είναι ότι ανοίγει ξανά η δυνατότητα ρύθμισης για οφειλές από κρατικά εγγυημένα δάνεια, με αποπληρωμή έως 120 δόσεις και σημαντική απαλλαγή από προσαυξήσεις.

Το τελικό όφελος για κάθε οφειλέτη θα εξαρτηθεί από το ύψος της βασικής οφειλής, τις επιλέξιμες επιβαρύνσεις, τον αριθμό των δόσεων και την τήρηση των όρων υπαγωγής.

Πηγή: pagenews.gr