Τσίπρας: «Δεν τα κάναμε μίζες» – Σκληρή επίθεση Μητσοτάκη και μήνυμα για τις κάλπες του 2027
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 13 '
Πηγή Φωτογραφίας: Η φωτογραφία είναι από ομιλία του Αλέξη Τσίπρα σε κομματική συγκέντρωση της ΕΛ.Α.Σ. στην Ηλιούπολη (30 Οκτωβρίου 2026). (ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)
«Τα λεφτά που πήραμε τα βάλαμε στα δημόσια ταμεία. Δεν τα βάλαμε στις τσέπες μας. Δεν τα κάναμε μίζες».
Με αυτή την ευθεία αντιπαραβολή της δικής του κυβερνητικής θητείας με τη σημερινή διακυβέρνηση, ο Αλέξης Τσίπρας ανεβάζει τους τόνους απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, επιχειρώντας ταυτόχρονα να διαμορφώσει το πολιτικό και προγραμματικό στίγμα της ΕΛΑΣ ενόψει των εθνικών εκλογών του 2027.
Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Ελευθερία» της Καλαμάτας, με αφορμή τη σημερινή του επίσκεψη στη Μεσσηνία, ο πρώην πρωθυπουργός αναπτύσσει μια συνολική κριτική στην κυβέρνηση, την οποία κατηγορεί για επιλογές που, κατά την εκτίμησή του, ενισχύουν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, επιβαρύνουν τα νοικοκυριά και αποδυναμώνουν τους θεσμούς λογοδοσίας.
Το κεντρικό πολιτικό στοιχείο της παρέμβασής του είναι ότι δεν περιορίζεται στην καταγγελία της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά θέτει ευθέως ζήτημα εναλλακτικής διακυβέρνησης.
Ο Τσίπρας ζητά τη συγκρότηση μιας ισχυρής προοδευτικής παράταξης, αποκλείοντας πολιτικά την προοπτική να αποτελέσει συμπληρωματική δύναμη σε μια μελλοντική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
«Δύο Ελλάδες»: Η αντιπαράθεση για διαφθορά και κοινωνική δικαιοσύνη
Ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει να παρουσιάσει την πολιτική αντιπαράθεση μέσα από τη σύγκρουση δύο διαφορετικών αντιλήψεων για τη λειτουργία της χώρας.
«Σε αυτόν τον τόπο και κάτω απ’ τον ίδιο ήλιο ζουν δύο Ελλάδες», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η πρώτη, όπως την περιγράφει, είναι η Ελλάδα της εργασίας, της παραγωγής και των πολιτών που προσπαθούν να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις.
Η δεύτερη είναι εκείνη που ο ίδιος συνδέει με φαινόμενα διαφθοράς, διαπλοκής και προνομιακής πρόσβασης στην εξουσία.
«Ζει η Ελλάδα που αγωνιά να τα βγάλει πέρα με τον τίμιο ιδρώτα της, με τον μόχθο και την παραγωγή. Και ζει και η Ελλάδα της λαμογιάς, της διαφθοράς και της διαπλοκής», σημειώνει.
Ο πρώην πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι τα τελευταία χρόνια η δεύτερη αυτή πραγματικότητα έχει αποκτήσει μεγαλύτερη επιρροή εις βάρος των παραγωγικών δυνάμεων.
Στο πλαίσιο της κριτικής του αναφέρεται ονομαστικά σε πρόσωπα που έχουν βρεθεί στο επίκεντρο δημόσιων αντιπαραθέσεων ή υποθέσεων που έχουν απασχολήσει την επικαιρότητα.
Μεταξύ άλλων, χρησιμοποιεί τους χαρακτηρισμούς «Φραπές» και «Χασάπης», αναφέρεται στον Κουλκουδίνα, στον λεγόμενο «Χωριάτικο», στον Λιόλιο, στον Μπεκίρη και στον Δημητριάδη.
Οι αναφορές αυτές αποτελούν καταγγελίες και πολιτικούς ισχυρισμούς του Αλέξη Τσίπρα. Δεν συνιστούν από μόνες τους απόδειξη ποινικής ευθύνης των κατονομαζόμενων προσώπων.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην υπόθεση των υποκλοπών, συνδέοντας την κριτική του με τον τρόπο λειτουργίας του κράτους και τις ευθύνες που αποδίδει στο κυβερνητικό σύστημα εξουσίας.
Πέντε κατηγορίες κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη
Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ οργανώνει την κριτική του γύρω από πέντε βασικές πολιτικές επιλογές, τις οποίες θεωρεί υπεύθυνες για τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και την απομάκρυνση της κυβέρνησης από τα προβλήματα της καθημερινότητας.
1. Ακρίβεια: «Ένα αόρατο μνημόνιο αφαιρεί καθημερινά εισόδημα»
Πρώτο πεδίο αντιπαράθεσης είναι το κόστος ζωής.
Ο Τσίπρας υποστηρίζει ότι η κυβερνητική πολιτική δεν προστατεύει αποτελεσματικά τα νοικοκυριά απέναντι στις ανατιμήσεις, ενώ ευνοεί τη διατήρηση υψηλών περιθωρίων κέρδους σε συγκεκριμένους κλάδους.
«Προστατεύει τα μεγάλα συμφέροντα, αφήνοντας την κοινωνία απροστάτευτη απέναντι στην ακρίβεια», αναφέρει.
Και προσθέτει:
«Ένα αόρατο μνημόνιο αφαιρεί καθημερινά εισόδημα από τα νοικοκυριά, την ώρα που τα καρτέλ θησαυρίζουν».
Η αναφορά στο «αόρατο μνημόνιο» αποτελεί πολιτική μεταφορά με την οποία επιχειρεί να συνδέσει τη σημερινή πίεση στο διαθέσιμο εισόδημα με τις εμπειρίες της προηγούμενης οικονομικής κρίσης.
Το ζήτημα που αναδεικνύει αφορά την αγοραστική δύναμη, τον ανταγωνισμό στην αγορά και την αποτελεσματικότητα των κυβερνητικών μέτρων απέναντι στην ακρίβεια.
2. Funds και δανειολήπτες: «Το σπίτι μιας οικογένειας ως ευκαιρία κέρδους»
Δεύτερος άξονας της επίθεσης είναι η διαχείριση των ιδιωτικών οφειλών και η θέση των δανειοληπτών απέναντι στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων.
Ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορεί την κυβέρνηση ότι έχει ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση των funds, χωρίς να εξασφαλίζει, κατά την άποψή του, αντίστοιχη προστασία για τους πολίτες.
«Παραχωρεί περισσότερη δύναμη στα funds, που αντιμετωπίζουν το σπίτι μιας οικογένειας ως ευκαιρία κέρδους», τονίζει.
«Ο δανειολήπτης μένει μόνος απέναντι σε έναν μηχανισμό που απειλεί να του στερήσει τους κόπους μιας ζωής».
Η συγκεκριμένη αναφορά αποκτά πρόσθετη πολιτική σημασία μετά την πρόσφατη κοινοβουλευτική αντιπαράθεση για το άρθρο 23 και τις αντιδράσεις που προκάλεσαν οι ρυθμίσεις σχετικά με τις απαιτήσεις των πιστωτών.
Το ζήτημα της προστασίας της πρώτης κατοικίας, των πλειστηριασμών και των δικαιωμάτων των οφειλετών επανέρχεται έτσι ως βασικό πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση.
3. Υπερπλεονάσματα και επιδόματα: Η κριτική για τη δημοσιονομική πολιτική
Ο τρίτος άξονας αφορά τη φορολογική επιβάρυνση και την αναδιανομή των δημόσιων εσόδων.
Ο πρώην πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση συγκεντρώνει σημαντικά δημοσιονομικά πλεονάσματα και επιστρέφει στους πολίτες περιορισμένο μέρος τους μέσω στοχευμένων ενισχύσεων.
«Συσσωρεύει υπερπλεονάσματα από την επιβάρυνση της κοινωνίας και επιστρέφει ένα μικρό μέρος τους σε pass και αποσπασματικές ενισχύσεις», αναφέρει.
Και συνεχίζει:
«Ζητά μάλιστα ευγνωμοσύνη από εκείνους των οποίων το εισόδημα εξαντλεί».
Η κριτική του εστιάζει στη σχέση ανάμεσα στα δημόσια έσοδα και στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, έχει υποστηρίξει ότι η δημοσιονομική σταθερότητα και οι στοχευμένες παρεμβάσεις αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για τη διατήρηση της οικονομικής αξιοπιστίας και τη χρηματοδότηση κοινωνικών μέτρων.
Η πολιτική διαφωνία αφορά επομένως όχι μόνο το ύψος των παροχών, αλλά και το μοντέλο φορολογίας, δαπανών και αναδιανομής.
4. Επιτελικό κράτος: Καταγγελίες για συγκέντρωση εξουσίας στο Μαξίμου
Στο τέταρτο σημείο ο Αλέξης Τσίπρας μεταφέρει την αντιπαράθεση στο πεδίο των θεσμών.
Κατηγορεί την κυβέρνηση ότι συγκέντρωσε υπερβολική εξουσία στο Μέγαρο Μαξίμου, περιορίζοντας, κατά την εκτίμησή του, τους μηχανισμούς ελέγχου και λογοδοσίας.
«Αντιμετωπίζει το κράτος ως λάφυρο και τη διατήρησή της στην εξουσία ως υπέρτατο σκοπό», αναφέρει.
Η κριτική του συνδέεται με την οργάνωση του επιτελικού κράτους, τη λειτουργία των Ανεξάρτητων Αρχών και τις θεσμικές συνέπειες της υπόθεσης των υποκλοπών.
Ο πρώην πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι το κυβερνητικό μοντέλο έχει δημιουργήσει συνθήκες περιορισμένης λογοδοσίας.
Πρόκειται για πολιτική αξιολόγηση που η κυβέρνηση αμφισβητεί, προβάλλοντας ως βασικά στοιχεία της δικής της θέσης την αποτελεσματικότερη διοίκηση, τον συντονισμό των υπουργείων και τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις.
5. Νέα γενιά: Η υπόσχεση της Μεταπολίτευσης που αμφισβητείται
Ο πέμπτος άξονας αφορά τις προοπτικές των νέων ανθρώπων.
Ο Τσίπρας υποστηρίζει ότι η σημερινή οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα υπονομεύει την προσδοκία πως κάθε νέα γενιά θα έχει περισσότερες ευκαιρίες από την προηγούμενη.
«Υπονομεύει τη μεγάλη υπόσχεση της Μεταπολίτευσης: ότι η επόμενη γενιά θα ζήσει καλύτερα από την προηγούμενη», σημειώνει.
Και προσθέτει ότι αντί να δημιουργούνται νέες δυνατότητες, οι νέοι καλούνται να συμβιβαστούν με «λιγότερες ευκαιρίες, μεγαλύτερη ανασφάλεια και χαμηλότερες προσδοκίες».
Η αναφορά αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση για τους μισθούς, το στεγαστικό κόστος, τη δυνατότητα δημιουργίας οικογένειας και τις συνθήκες απασχόλησης.
«Παρέλαβα τη χώρα χρεοκοπημένη» – Η υπεράσπιση της περιόδου 2015–2019
Ιδιαίτερη θέση στο άρθρο καταλαμβάνει η υπεράσπιση της κυβερνητικής θητείας του Αλέξη Τσίπρα.
Ο πρώην πρωθυπουργός επανέρχεται στην οικονομική κρίση και στις συνθήκες υπό τις οποίες ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το 2015.
«Παρέλαβα τη χώρα χρεοκοπημένη και με άδεια ταμεία», υποστηρίζει, αποδίδοντας στις προηγούμενες κυβερνήσεις την ευθύνη για τη δημοσιονομική κρίση και την αδυναμία εξόδου από τα προγράμματα προσαρμογής.
Στη συνέχεια παρουσιάζει τη δική του κυβερνητική περίοδο ως προσπάθεια ανάκτησης της οικονομικής αξιοπιστίας και αποκατάστασης της δημοσιονομικής αυτονομίας.
«Ανέλαβα την ανόρθωση της χώρας, την ανάκτηση της αξιοπιστίας της, την έξοδό της από τα μνημόνια και τη ρύθμιση του χρέους. Και τα πέτυχα», αναφέρει.
Η Ελλάδα ολοκλήρωσε το τρίτο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής τον Αύγουστο του 2018, κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Τσίπρα. Η αποτίμηση, ωστόσο, της συνολικής οικονομικής πολιτικής της περιόδου 2015–2019 παραμένει αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης, ιδίως ως προς το κόστος της διαπραγμάτευσης του 2015, τη φορολογία και τις δημοσιονομικές επιλογές.
Ο Τσίπρας επιλέγει να δώσει έμφαση στη διαχείριση των δημόσιων πόρων.
«Κάθε ευρώ που έμπαινε στα δημόσια ταμεία είχε μια αξία, υπηρετούσε έναν εθνικό στόχο», αναφέρει.
Και ακολουθεί η χαρακτηριστική φράση:
«Τα λεφτά που πήραμε τα βάλαμε στα δημόσια ταμεία. Δεν τα βάλαμε στις τσέπες μας. Δεν τα κάναμε μίζες».
«Θα λογοδοτήσουν»: Η προειδοποίηση για το κράτος δικαίου
Ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ δεν περιορίζεται στην κριτική για τη σημερινή διακυβέρνηση, αλλά συνδέει ευθέως την εκλογική αναμέτρηση με την προοπτική θεσμικής λογοδοσίας.
Υποστηρίζει ότι μια νέα κυβερνητική θητεία της Νέας Δημοκρατίας θα δυσχέραινε τη διερεύνηση υποθέσεων που, κατά την άποψή του, συνδέονται με την υπονόμευση του κράτους δικαίου.
«Αν ο κ. Μητσοτάκης και η ΝΔ πάρουν άλλη μία τετραετία, τότε δεν υπάρχει καμία περίπτωση αυτά τα θέματα να ανοίξουν και να υπάρξει λογοδοσία», υποστηρίζει.
Στη συνέχεια διατυπώνει προσωπική δέσμευση:
«Σε ό,τι με αφορά δεσμεύομαι ότι αυτοί που τσαλαπάτησαν το κράτος δικαίου και τη Δικαιοσύνη θα λογοδοτήσουν».
Η δήλωση αυτή αποτελεί πολιτική δέσμευση του πρώην πρωθυπουργού και δεν υποκαθιστά τις αρμοδιότητες της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης ή την ανάγκη εξατομικευμένης απόδειξης τυχόν παρανομιών.
Το μήνυμα προς τον προοδευτικό χώρο: «Όχι δεκανίκι στη Δεξιά»
Το δεύτερο μεγάλο πολιτικό σκέλος της παρέμβασης αφορά τη συγκρότηση μιας νέας προοδευτικής παράταξης.
Ο Τσίπρας περιγράφει την πολιτική αλλαγή ως αναγκαία προϋπόθεση για διαφορετικές κοινωνικές και θεσμικές προτεραιότητες.
«Η πολιτική αλλαγή με αλλαγή πολιτικής είναι η προϋπόθεση ώστε η χώρα να αποκτήσει ξανά κοινωνική συνοχή, δημοκρατική αξιοπιστία και πραγματική προοπτική», σημειώνει.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η αναφορά του στη μορφή που θεωρεί ότι πρέπει να έχει ο νέος πολιτικός σχηματισμός.
«Όχι μια δύναμη διαχείρισης, όχι μια ακόμα δύναμη συνδιαχείρισης, αλλά τον αντίπαλο πόλο στη Δεξιά», αναφέρει.
Και προσθέτει:
«Όχι μια συμπληρωματική δύναμη στη Δεξιά αν χρειαστεί δεκανίκι μετά τις επόμενες εκλογές».
Με τη συγκεκριμένη διατύπωση ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ επιχειρεί να οριοθετήσει τη θέση του απέναντι στα σενάρια μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.
Το μήνυμα αφορά και τη συζήτηση για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου, όπου εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις για τις συνεργασίες, την αυτονομία των κομμάτων και τη δυνατότητα διαμόρφωσης κοινής κυβερνητικής πρότασης.
Η «μεγάλη πολιτική υπέρβαση» και η σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ
Η αναφορά του Αλέξη Τσίπρα σε μια νέα πολιτική ενότητα αποκτά ιδιαίτερη σημασία στον απόηχο της δημόσιας αντιπαράθεσης μεταξύ ΕΛΑΣ και ΣΥΡΙΖΑ.
Η Κουμουνδούρου έχει αντιδράσει στις πρόσφατες δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού περί «σκουριασμένων κομματικών ταμπελών», κρατικής χρηματοδότησης και κοινοβουλευτικών εδρών.
Στο σημερινό του άρθρο, ο Τσίπρας δεν επαναλαμβάνει τις συγκεκριμένες αιχμές, αλλά επανέρχεται στην ανάγκη δημιουργίας ενός ευρύτερου πολιτικού σχήματος.
«Έχει έρθει η ώρα για μια μεγάλη πολιτική υπέρβαση», υποστηρίζει.
Η διατύπωση αυτή αναδεικνύει το οργανωτικό και πολιτικό ζήτημα που παραμένει ανοιχτό: με ποιον τρόπο μπορεί να διαμορφωθεί μια νέα προοδευτική ενότητα όταν οι σχέσεις ανάμεσα σε κόμματα και πολιτικά πρόσωπα χαρακτηρίζονται από διαφορετικές στρατηγικές και δημόσιες αντιπαραθέσεις;
Ο Τσίπρας προβάλλει την ΕΛΑΣ ως το σημείο συνάντησης της νέας πολιτικής προσπάθειας.
«Μια υπέρβαση που εκκινεί από μια νέα πολιτική ενότητα του χώρου που θα συναντηθεί στην κάλπη της ΕΛΑΣ», αναφέρει.
Η Ελλάδα του 2030 και ο νέος πολιτικός ορίζοντας
Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί, τέλος, να συνδέσει την άμεση πολιτική αντιπαράθεση με έναν μακροπρόθεσμο ορίζοντα για τη χώρα.
Επιλέγει ως συμβολικό σημείο αναφοράς το 2030, συμπλήρωση διακοσίων ετών από την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, όπως αναφέρει στο άρθρο του.
Η αναφορά αυτή εντάσσεται στην προσπάθειά του να παρουσιάσει ένα ευρύτερο πολιτικό αφήγημα για την κοινωνική κινητικότητα, τη δικαιοσύνη και τις ευκαιρίες της νέας γενιάς.
«Να μπορούν τα παιδιά της να χτίζουν εδώ τη ζωή τους. Να ανταμείβεται η προσπάθεια περισσότερο από την καταγωγή και τις γνωριμίες», σημειώνει.
Και συμπληρώνει:
«Να κάνουμε το 2030 όχι απλώς μια επέτειο, αλλά έναν νέο δημοκρατικό ορίζοντα για την Ελλάδα».
Ο πρώην πρωθυπουργός ολοκληρώνει την παρέμβασή του με ευθεία αναφορά στην επιδίωξη της ΕΛΑΣ να διεκδικήσει αυτόνομο πολιτικό ρόλο στις επόμενες εκλογές.
«Η Ελλάδα χρειάζεται μια ισχυρή προοδευτική παράταξη που να μπορεί να κοιτάει στα μάτια τη Δεξιά και να τη νικήσει στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν στηθούν οι κάλπες».
«Να ηττηθεί εκλογικά και στρατηγικά ο κ. Μητσοτάκης και η Δεξιά. Να απαλλαγεί η χώρα από την πιο διεφθαρμένη και άδικη κυβέρνηση».
Και κλείνει με το κάλεσμά του για συμμετοχή στη νέα πολιτική προσπάθεια:
«Έχουμε τη δύναμη της εμπειρίας και τη φρέσκια δυναμική της ανανέωσης. Έχουμε τις ρίζες μας βαθιά στην κοινωνία και το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον».
«Όποιος και όποια πιστεύει σε αυτή την αναγκαιότητα και σε αυτή τη δυνατότητα, κάνει την πολιτική επιλογή σήμερα».
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
