Μια ιδιαίτερα αιχμηρή πολιτική φράση αποτυπώνει το κλίμα στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Δουβλίνο: η Ευρώπη πρέπει να αποκτήσει «μεγαλύτερα κότσια» εάν θέλει να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις.
Η δήλωση της πρωθυπουργού της Λετονίας, όπως αναδεικνύεται στον τίτλο των ζωντανών ενημερώσεων του POLITICO, έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία οι Ευρωπαίοι ηγέτες καλούνται να αντιμετωπίσουν δύο μεγάλες προκλήσεις: την πολιτική και στρατιωτική τους θέση στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία και την τεχνολογική εξάρτηση της ηπείρου από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.
Η Σύνοδος της 13ης Νοεμβρίου είχε αρχικά σχεδιαστεί ως μια στρατηγική συζήτηση για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Ωστόσο, οι εξελίξεις γύρω από τις αμερικανικές πρωτοβουλίες για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία άλλαξαν τις πολιτικές προτεραιότητες.
Το βασικό ερώτημα που κυριαρχεί πλέον στις Βρυξέλλες και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι εάν η Ευρώπη μπορεί να διαμορφώσει ενιαία πολιτική απέναντι στη Μόσχα και ταυτόχρονα να ενισχύσει τη δική της οικονομική και τεχνολογική ισχύ.
Η Ουκρανία επισκιάζει τη Σύνοδο για την Τεχνητή Νοημοσύνη
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συγκεντρώθηκαν στο Δουβλίνο για την πρώτη ειδική στρατηγική συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων σχετικά με την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Η πρωτοβουλία του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα αποσκοπεί στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας, στη μείωση των τεχνολογικών εξαρτήσεων και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών υποδομών AI.
Ωστόσο, η διπλωματική κινητικότητα γύρω από την Ουκρανία ανέτρεψε την αρχική ατζέντα.
Οι Αμερικανοί απεσταλμένοι Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ συναντήθηκαν με τον Βλαντίμιρ Πούτιν στη Μόσχα και στη συνέχεια με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Δουβλίνο.
Ο Κούσνερ αναγνώρισε ότι η ευρωπαϊκή συμμετοχή είναι απαραίτητη για μια συνολική συμφωνία.
«Δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε αυτή τη συμφωνία χωρίς τους Ευρωπαίους στο τραπέζι», δήλωσε.
Η τοποθέτηση δημιουργεί νέα δεδομένα, καθώς η Ευρώπη διεκδικεί πλέον άμεση παρουσία στον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων.
Η μάχη για τον Ευρωπαίο απεσταλμένο
Παρά την αναγνώριση της ανάγκης ευρωπαϊκής συμμετοχής, οι ηγέτες δεν έχουν καταλήξει σε συμφωνία για το ποιος θα εκπροσωπήσει την ήπειρο.
Ο Αντόνιο Κόστα συγκεντρώνει υποστήριξη ως πιθανός κοινός εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας υποστηρίζει ότι οι Συνθήκες ήδη καθορίζουν τον θεσμικό ρόλο της ίδιας και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Αντίθετα, η Γερμανία και η Γαλλία εμφανίζονται επιφυλακτικές απέναντι στην αποκλειστική ανάθεση των διαπραγματεύσεων στους θεσμούς των Βρυξελλών.
Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς υπερασπίζεται το σχήμα Ε3, στο οποίο συμμετέχουν η Γερμανία, η Γαλλία και η Βρετανία.
Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι έχει ζητήσει σαφέστερη και περισσότερο συντονισμένη ευρωπαϊκή εκπροσώπηση.
Η αντιπαράθεση δείχνει ότι η Ευρώπη συμφωνεί στην ανάγκη να συμμετάσχει στις συνομιλίες, αλλά διαφωνεί για τον τρόπο με τον οποίο θα το επιτύχει.
Το μήνυμα των Βαλτικών χωρών: Η ενότητα είναι προϋπόθεση ισχύος
Η συζήτηση για την ευρωπαϊκή εκπροσώπηση έχει ιδιαίτερη σημασία για τις χώρες της Βαλτικής, οι οποίες αντιμετωπίζουν τη ρωσική απειλή ως άμεσο ζήτημα εθνικής και περιφερειακής ασφάλειας.
Ο πρωθυπουργός της Εσθονίας Κρίστεν Μίχαλ έχει υπογραμμίσει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται στη συναινετική λήψη αποφάσεων και ότι οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν μπορούν να παρακάμπτουν τις υπόλοιπες κυβερνήσεις σε αποφάσεις που επηρεάζουν ολόκληρη την ήπειρο.
Σε συνέντευξή του στο POLITICO, ο Μίχαλ σχολίασε με χιούμορ την αντιπαράθεση για την ευρωπαϊκή εκπροσώπηση.
«Θα μπορούσατε ακόμη και να κάνετε μια τηλεοπτική εκπομπή γι’ αυτό», ανέφερε.
Η παρατήρηση αντανακλά το μέγεθος των διαφωνιών μεταξύ των ευρωπαϊκών πρωτευουσών.
Για τις χώρες της Βαλτικής, η αποτελεσματική ευρωπαϊκή εκπροσώπηση δεν αποτελεί απλώς ζήτημα θεσμικής ισορροπίας.
Συνδέεται με τη δυνατότητα της Ένωσης να υπερασπιστεί τις κοινές αποφάσεις της απέναντι στη Ρωσία.
Τεχνητή Νοημοσύνη: Η Ευρώπη αναζητά τη δική της τεχνολογική ισχύ
Πίσω από τις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία βρίσκεται η δεύτερη μεγάλη πρόκληση της Συνόδου: η τεχνολογική αυτονομία της Ευρώπης.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα διαθέτουν σημαντικά πλεονεκτήματα στην ανάπτυξη προηγμένων μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης, υπολογιστικών υποδομών και τεχνολογικών οικοσυστημάτων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να μειώσει αυτή την εξάρτηση επενδύοντας σε υποδομές, ερευνητικές δυνατότητες και ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.
Στη Σύνοδο συμμετέχει ο διευθύνων σύμβουλος της γαλλικής Mistral AI, Αρθούρ Μενς, ο οποίος παρουσιάζει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές εταιρείες στην παγκόσμια αγορά.
Παράλληλα, ο νομπελίστας Τζέφρι Χίντον καλείται να αναλύσει τους κινδύνους που συνδέονται με την ανάπτυξη ισχυρών συστημάτων AI.
Η ευρωπαϊκή συζήτηση επικεντρώνεται σε τρεις βασικές προτεραιότητες: περισσότερες επενδύσεις σε υπολογιστική ισχύ, ενίσχυση των ευρωπαϊκών τεχνολογικών επιχειρήσεων και αποτελεσματικό πλαίσιο ασφαλείας για την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Το οικονομικό εμπόδιο: Τα 70 δισ. ευρώ για την Ουκρανία
Η συζήτηση για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία συνδέεται άμεσα με τις οικονομικές δυνατότητες της Ένωσης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το POLITICO, η Ουκρανία αντιμετωπίζει χρηματοδοτικό κενό περίπου 70 δισ. ευρώ για το 2027.
Η Γερμανία ζητεί μια πιο δίκαιη κατανομή των οικονομικών βαρών μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών.
Ο Φρίντριχ Μερτς έχει συνδέσει τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας με τις ευρύτερες διαπραγματεύσεις για τον επόμενο πολυετή προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το ζήτημα αναμένεται να επανέλθει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 26ης και 27ης Νοεμβρίου.
Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καλούνται να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη υποδομών Τεχνητής Νοημοσύνης, την ενίσχυση της άμυνας και την ενεργειακή μετάβαση.
Οι ανταγωνιστικές αυτές προτεραιότητες καθιστούν ακόμη πιο δύσκολη την επίτευξη κοινών αποφάσεων.
Η νέα ευρωπαϊκή εξίσωση: Άμυνα, τεχνολογία και γεωπολιτική αυτονομία
Η Σύνοδος του Δουβλίνου αναδεικνύει τη σύνδεση μεταξύ τεχνολογικής ανταγωνιστικότητας και γεωπολιτικής ισχύος.
Η Ευρώπη επιδιώκει να περιορίσει την εξάρτησή της από αμερικανικές και κινεζικές τεχνολογίες, την ίδια στιγμή που χρειάζεται τις Ηνωμένες Πολιτείες για τη διαχείριση της ουκρανικής κρίσης.
Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιθυμούν να συμμετάσχουν στη διαμόρφωση μιας μελλοντικής συμφωνίας ειρήνης, αλλά δυσκολεύονται να συμφωνήσουν σε ενιαία εκπροσώπηση.
Αυτή η αντίφαση βρίσκεται στον πυρήνα της συζήτησης για τη στρατηγική αυτονομία.
Η οικονομική ισχύς δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε διπλωματική επιρροή, όπως και η τεχνολογική ανάπτυξη δεν εξασφαλίζει από μόνη της πολιτική ανεξαρτησία.
Η πρόκληση για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι να συνδυάσει τους διαθέσιμους πόρους της με κοινές στρατηγικές επιλογές.
Η επόμενη ημέρα: Θα αποκτήσει η Ευρώπη μία φωνή;
Οι ηγέτες δεν αναμένεται απαραίτητα να καταλήξουν στο Δουβλίνο σε επίσημο διορισμό κοινού απεσταλμένου.
Ωστόσο, οι συζητήσεις θα μπορούσαν να διαμορφώσουν ένα πλαίσιο συνεννόησης πριν από τον επόμενο γύρο των διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία.
Ο Ζελένσκι έχει ζητήσει να υπάρξει απόφαση εντός Νοεμβρίου.
Η Ουάσιγκτον επιμένει ότι η Ευρώπη πρέπει να συμμετάσχει.
Η Μόσχα εξακολουθεί να θέτει προϋποθέσεις.
Και οι Ευρωπαίοι ηγέτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε διαφορετικά μοντέλα εκπροσώπησης.
Η αιχμηρή φράση που αναδεικνύει το POLITICO για την ανάγκη μιας Ευρώπης με «μεγαλύτερα κότσια» συνοψίζει το πολιτικό κλίμα της Συνόδου.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο εάν η Ευρώπη θα αποκτήσει θέση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά εάν θα διαθέτει την πολιτική ενότητα, τους οικονομικούς πόρους και τη στρατηγική βούληση για να επηρεάσει τις αποφάσεις.
Από την Ουκρανία μέχρι την Τεχνητή Νοημοσύνη, η Σύνοδος του Δουβλίνου αναδεικνύει μια κοινή πρόκληση: πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να μετατρέψει το οικονομικό και θεσμικό της βάρος σε ουσιαστική διεθνή επιρροή.
Πηγή: pagenews.gr