Διεθνή

Ισπανία: Η κάλπη της 29ης Νοεμβρίου απειλεί τον Σάντσεθ – Το Vox προ των πυλών της εξουσίας

Ισπανία: Η κάλπη της 29ης Νοεμβρίου απειλεί τον Σάντσεθ – Το Vox προ των πυλών της εξουσίας

Πηγή Φωτογραφίας: AP Photo//Ισπανία: Η κάλπη της 29ης Νοεμβρίου απειλεί τον Σάντσεθ – Το Vox προ των πυλών της εξουσίας

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pagenews.gr
στο Google Discover
Έπειτα από οκτώ χρόνια σοσιαλιστικής διακυβέρνησης, η Ισπανία οδηγείται σε πρόωρες εκλογές με το Λαϊκό Κόμμα να προηγείται στις περισσότερες δημοσκοπήσεις και την ακροδεξιά του Σαντιάγο Αμπασκάλ να διεκδικεί κυβερνητικό ρόλο. Η στεγαστική κρίση, οι καταγγελίες διαφθοράς, τα πολύνεκρα σιδηροδρομικά δυστυχήματα και η πολιτική πόλωση διαμορφώνουν μια από τις πιο κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις στην Ευρώπη.

«Εσείς, οι άνδρες και οι γυναίκες της Ισπανίας, πρέπει να αποφασίσετε αν θέλετε να ακολουθήσετε το ακροδεξιό κύμα που ανατρέπει την πρόοδο όπου κυβερνά ή να διασφαλίσετε ότι η Ισπανία θα παραμείνει προπύργιο ανοιχτής κοινωνίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και περιβαλλοντικής ευθύνης».

Με αυτή την προειδοποίηση ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, επιχείρησε να θέσει το πολιτικό διακύβευμα των πρόωρων εκλογών της 29ης Νοεμβρίου 2026.

Η Ισπανία προετοιμάζεται για την έκτη γενική εκλογική αναμέτρηση μέσα σε έντεκα χρόνια, σε ένα περιβάλλον έντονης κοινωνικής δυσαρέσκειας, πολιτικής αστάθειας και αυξανόμενης πίεσης προς τη σοσιαλιστική κυβέρνηση.

Το ερώτημα που κυριαρχεί στη Μαδρίτη δεν είναι μόνο εάν ο Σάντσεθ θα διατηρήσει την πρωθυπουργία ύστερα από οκτώ χρόνια στην εξουσία.

Είναι εάν η επόμενη κυβέρνηση θα προκύψει από μια συνεργασία του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος (PP) με το Vox, ανοίγοντας τον δρόμο για συμμετοχή της ακροδεξιάς στην εθνική κυβέρνηση για πρώτη φορά μετά τη μετάβαση της χώρας στη δημοκρατία, έπειτα από τον θάνατο του Φρανθίσκο Φράνκο το 1975.

Η προοπτική αυτή έχει ήδη προκαλέσει έντονη πολιτική αντιπαράθεση.

Ο Σάντσεθ προειδοποιεί για ανατροπή κοινωνικών κατακτήσεων. Ο επικεφαλής του PP, Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο, υπόσχεται αποκατάσταση της θεσμικής αξιοπιστίας. Και ο ηγέτης του Vox, Σαντιάγο Αμπασκάλ, διεκδικεί αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική, φορολογικές μειώσεις και προτεραιότητα των Ισπανών στην πρόσβαση σε δημόσιες παροχές.

Η μάχη διεξάγεται σε μια χώρα όπου η στεγαστική κρίση έχει εξελιχθεί σε κοινωνικό ζήτημα πρώτης γραμμής.

Η στεγαστική κρίση έριξε την κυβέρνηση στην εκλογική περιπέτεια

Η απόφαση του Πέδρο Σάντσεθ να προκηρύξει πρόωρες εκλογές στις 5 Οκτωβρίου συνδέθηκε άμεσα με την αποτυχία της κυβέρνησής του να περάσει από το Κοινοβούλιο έκτακτα μέτρα αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης.

Το συντηρητικό PP, το Vox και το καταλανικό κόμμα Junts καταψήφισαν τις κυβερνητικές προτάσεις.

Η εξέλιξη αποτέλεσε σοβαρό πολιτικό πλήγμα για τον πρωθυπουργό, ο οποίος ήδη αντιμετώπιζε δυσκολίες στη διατήρηση της κοινοβουλευτικής υποστήριξης.

Η έλλειψη προσιτής κατοικίας έχει προκαλέσει μαζικές διαδηλώσεις σε ολόκληρη την Ισπανία.

Τα ενοίκια και οι τιμές των ακινήτων έχουν γίνει βασική πηγή ανασφάλειας για εργαζομένους, νέους και οικογένειες.

Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση της 87χρονης Μαρι Carmen Abascal, η οποία απομακρύνθηκε από την κατοικία της στη Μαδρίτη επειδή δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στην αύξηση ενοικίου κατά 230% που ζητούσε επενδυτικό ταμείο το οποίο είχε αγοράσει το διαμέρισμα.

Η υπόθεση προκάλεσε έντονες κοινωνικές αντιδράσεις και εξελίχθηκε σε σύμβολο της στεγαστικής κρίσης.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Guardian, την προηγούμενη Τετάρτη περισσότεροι από τρία εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν σε γενική απεργία για την εκτόξευση του κόστους κατοικίας.

Ο Σάντσεθ επιχειρεί να αξιοποιήσει την κοινωνική πίεση, υποστηρίζοντας ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι εμπόδισαν την υιοθέτηση μέτρων προστασίας των πολιτών.

Η αντιπολίτευση, από την πλευρά της, αντιτείνει ότι ο πρωθυπουργός είχε οκτώ χρόνια στη διάθεσή του για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

Έτσι, η στέγαση έχει μετατραπεί σε κεντρικό πεδίο σύγκρουσης για την ευθύνη της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής.

Το μεγάλο ρίσκο Σάντσεθ: Εκλογές αντί για παρατεταμένη κυβερνητική φθορά

Ο Ισπανός πρωθυπουργός έχει οικοδομήσει τη φήμη πολιτικού που συχνά αναλαμβάνει ρίσκα και επιδιώκει να αιφνιδιάζει τους αντιπάλους του.

Αυτή τη φορά, όμως, οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα δύσκολες.

Η κυβέρνηση μειοψηφίας του PSOE με τον αριστερό συνασπισμό Sumar αντιμετώπιζε συνεχείς δυσκολίες στη Βουλή.

Ο τελευταίος κρατικός προϋπολογισμός που είχε εγκριθεί χρονολογείται από το 2023, γεγονός που αποτυπώνει την αδυναμία συγκρότησης σταθερών κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών.

Το καταλανικό Junts, που είχε προσφέρει υπό όρους στήριξη στον Σάντσεθ, αποσύρει κατά περίπτωση την υποστήριξή του, επιδιώκοντας ανταλλάγματα για την Καταλονία.

Η καταψήφιση των στεγαστικών μέτρων ανέδειξε για ακόμη μία φορά τα όρια αυτής της συνεργασίας.

Ο Σάντσεθ επέλεξε να μεταφέρει τη σύγκρουση στην κάλπη αντί να συνεχίσει μια περίοδο κοινοβουλευτικής αβεβαιότητας.

Το στοίχημά του είναι ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια για τη στέγαση μπορεί να κινητοποιήσει προοδευτικούς ψηφοφόρους.

Ωστόσο, η προεκλογική εκστρατεία διεξάγεται ενώ η κυβέρνησή του αντιμετωπίζει πολλαπλές πιέσεις.

Σιδηροδρομική τραγωδία: 69 νεκροί και παραίτηση υπουργού Μεταφορών

Στις 28 Οκτωβρίου, ένα πολύνεκρο δυστύχημα στο ισπανικό δίκτυο σιδηροδρόμων υψηλής ταχύτητας προκάλεσε τον θάνατο 69 ανθρώπων.

Το δυστύχημα σημειώθηκε μόλις εννέα μήνες μετά από προηγούμενη τραγωδία στην ίδια γραμμή, όπου είχαν χάσει τη ζωή τους 46 άνθρωποι.

Τα δύο περιστατικά προκάλεσαν σοβαρά ερωτήματα για την ασφάλεια και τη συντήρηση ενός σιδηροδρομικού δικτύου που αποτελεί διαχρονικά σημείο αναφοράς για τις ισπανικές υποδομές.

Ο υπουργός Μεταφορών Όσκαρ Πουέντε παραιτήθηκε έπειτα από έντονες πιέσεις.

Η δήλωσή του κατά την αποχώρησή του ήταν χαρακτηριστική:

«Ούτε η χώρα ούτε εγώ μπορούμε να αντέξουμε 100 θανάτους σε λιγότερο από έναν χρόνο».

Η παραίτηση δεν έκλεισε την πολιτική αντιπαράθεση.

Ο Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι απέτυχε να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών.

Το Vox χρησιμοποίησε ακόμη σκληρότερη γλώσσα, αποδίδοντας στην κυβέρνηση «ανικανότητα, διαφθορά, ευνοιοκρατία και έλλειψη επενδύσεων στη συντήρηση και στη βελτίωση των υποδομών».

Πρόκειται για κατηγορίες της αντιπολίτευσης, ενώ η πλήρης απόδοση ευθυνών για τα δυστυχήματα προϋποθέτει τα πορίσματα των αρμόδιων ερευνών.

Πολιτικά, πάντως, η τραγωδία έχει ενισχύσει τη συζήτηση για τη διαχείριση των δημόσιων υποδομών και τη λογοδοσία της κυβέρνησης.

Διαφθορά, Θέουτα και οκτώ χρόνια εξουσίας

Η κυβέρνηση Σάντσεθ έχει βρεθεί επίσης αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που αφορούν πρόσωπα του πολιτικού και προσωπικού περιβάλλοντος του πρωθυπουργού.

Οι υποθέσεις αυτές έχουν προκαλέσει πολιτική φθορά, ιδίως επειδή ο Σάντσεθ είχε αναλάβει την εξουσία το 2018 με κεντρικό μήνυμα την αντιμετώπιση της διαφθοράς.

Οι καταγγελίες δεν ταυτίζονται με δικαστικά αποδεδειγμένες ευθύνες, αλλά αποτελούν βασικό στοιχείο της προεκλογικής αντιπαράθεσης.

Παράλληλα, η κυβέρνηση δέχθηκε επικρίσεις για τη διαχείριση της μεταναστευτικής κρίσης στη Θέουτα, τον ισπανικό θύλακα στη βόρεια Αφρική.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Guardian, περίπου 80.000 άνθρωποι πέρασαν από το γειτονικό Μαρόκο μέσα σε 48 ώρες, προκαλώντας σοβαρή πίεση στις αρχές.

Η μετανάστευση αποτελεί βασικό θέμα της προεκλογικής ατζέντας, με το Vox να προτείνει σημαντικά αυστηρότερα μέτρα και το PP να επιδιώκει διαφοροποίηση από την κυβέρνηση.

Για τον Σάντσεθ, η δυσκολία είναι ότι πρέπει να υπερασπιστεί τα πεπραγμένα οκτώ ετών, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να εμφανιστεί ως δύναμη κοινωνικής αλλαγής.

Οι δημοσκοπήσεις και ο αριθμός-κλειδί: 176 έδρες

Το ισπανικό Κογκρέσο διαθέτει 350 έδρες.

Για την απόλυτη πλειοψηφία απαιτούνται τουλάχιστον 176 βουλευτές.

Οι περισσότερες ιδιωτικές δημοσκοπήσεις δείχνουν το συντηρητικό PP να προηγείται, χωρίς να εξασφαλίζει αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Το Vox εμφανίζεται ως πιθανός κυβερνητικός εταίρος.

Στην αποτύπωση που παρουσιάζει ο Guardian, το PP κινείται περίπου στις 130 έδρες, το PSOE στις 110 και το Vox στις 63.

Το άθροισμα PP και Vox, σε αυτό το σενάριο, φθάνει τις 193 έδρες, υπερβαίνοντας το όριο της απόλυτης πλειοψηφίας.

Άλλες έρευνες παρουσιάζουν διαφορετική κατανομή εδρών, επιβεβαιώνοντας ότι οι προβολές δεν αποτελούν εκλογικό αποτέλεσμα.

Η εικόνα είναι ακόμη πιο σύνθετη επειδή το ισπανικό δημόσιο ερευνητικό κέντρο CIS εμφανίζει σημαντικά διαφορετικές εκτιμήσεις από τις περισσότερες ιδιωτικές δημοσκοπήσεις.

Συνεπώς, το αποτέλεσμα της 29ης Νοεμβρίου παραμένει ανοιχτό και η πραγματική δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης θα εξαρτηθεί από την κατανομή των εδρών.

Φεϊχόο: «Επιστροφή στην αξιοπρέπεια ως βασική αρχή»

Ο ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος, Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο, επιδιώκει να παρουσιάσει το PP ως δύναμη θεσμικής σταθερότητας.

Στο επίκεντρο της εκστρατείας του βρίσκονται η κριτική για τη διαχείριση των δημόσιων υπηρεσιών, οι καταγγελίες διαφθοράς και η ανάγκη πολιτικής αλλαγής.

Ο Φεϊχόο έχει υποσχεθεί «επιστροφή στην αξιοπρέπεια ως βασική αρχή» σε περίπτωση εκλογικής επικράτησης.

Οι αντίπαλοι του Σάντσεθ επιχειρούν να μετατρέψουν την αναμέτρηση σε δημοψήφισμα για το λεγόμενο sanchismo, όρο που χρησιμοποιείται επικριτικά για να περιγράψει τον τρόπο διακυβέρνησης του σημερινού πρωθυπουργού.

Το PP είχε αναδειχθεί πρώτο κόμμα στις εκλογές του 2023, χωρίς όμως να συγκεντρώσει την απαιτούμενη κοινοβουλευτική υποστήριξη για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Αυτή τη φορά, το ζήτημα των πιθανών συνεργασιών βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης.

Η σχέση με το Vox είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς τα δύο κόμματα ήδη συγκυβερνούν σε τέσσερις ισπανικές περιφέρειες.

Το προηγούμενο των περιφερειακών συνεργασιών δείχνει ότι υπάρχουν πολιτικοί δίαυλοι μεταξύ τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει συμφωνηθεί εκ των προτέρων μια εθνική κυβερνητική σύμπραξη.

Vox: Από περιφερειακός εταίρος σε διεκδικητή κυβερνητικού ρόλου

Ο Σαντιάγο Αμπασκάλ έχει καταστήσει σαφές ότι το Vox επιδιώκει να επηρεάσει ουσιαστικά την επόμενη κυβερνητική πολιτική.

Το κόμμα του προβάλλει ένα πρόγραμμα που συνδυάζει αυστηρότερους περιορισμούς στη μετανάστευση, φορολογικές ελαφρύνσεις, απορρύθμιση και μεγαλύτερη προτεραιότητα στους Ισπανούς πολίτες κατά την πρόσβαση σε δημόσιες παροχές.

Ο ίδιος περιέγραψε τις βασικές αρχές του κόμματός του ως εξής:

«Πρώτα οι πολίτες της χώρας, απορρύθμιση, φορολογικές ελαφρύνσεις και επιστροφή όσων δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στην Ισπανία».

Μία από τις κεντρικές προτάσεις του Vox είναι η λεγόμενη «εθνική προτεραιότητα».

Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, οι Ισπανοί θα πρέπει να έχουν προτεραιότητα έναντι των αλλοδαπών στην πρόσβαση σε επιδοτούμενη κατοικία, κοινωνικά ενοίκια, επιχορηγήσεις και κοινωνικά επιδόματα.

Η πρόταση έχει προκαλέσει συζήτηση για τη συμβατότητά της με το ισπανικό Σύνταγμα και το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Το PP έχει αποδεχθεί αντίστοιχες αρχές σε ορισμένες περιφερειακές συμφωνίες, αλλά επιμένει ότι η εφαρμογή τους πρέπει να παραμένει εντός του νομικού πλαισίου.

«Όχι με βάση την εθνικότητα» – Η διαχωριστική γραμμή του Φεϊχόο

Σε συνέντευξή του στην El País, ο Φεϊχόο επιχείρησε να διευκρινίσει τα όρια ενδεχόμενης συμφωνίας με το Vox.

«Η εθνική προτεραιότητα βασίζεται στους δεσμούς με την Ισπανία, όχι στην εθνικότητα, και στον σεβασμό του Συντάγματος και των ευρωπαϊκών συνθηκών», δήλωσε.

Και συμπλήρωσε:

«Δεν μπορεί να συμφωνηθεί τίποτα που να βρίσκεται εκτός του Συντάγματος ή αυτών των συνθηκών».

Η τοποθέτηση αποτυπώνει μια ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων.

Το Vox προβάλλει την εθνική προτεραιότητα ως βασικό στοιχείο της πολιτικής του ταυτότητας.

Το PP, αντιθέτως, επιχειρεί να συνδέσει τυχόν προτεραιότητες στην κοινωνική πολιτική με κριτήρια που θεωρεί συμβατά με το ισπανικό και το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Το εάν και πώς αυτές οι θέσεις θα μπορούσαν να συνυπάρξουν σε μια κυβερνητική συμφωνία αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ανοιχτά ζητήματα της αναμέτρησης.

Το σχέδιο «επαναμετανάστευσης» και οι αντιδράσεις

Η μεταναστευτική πολιτική του Vox έχει προκαλέσει ιδιαίτερα έντονες αντιδράσεις.

Τον Ιούλιο του 2025, στελέχη του κόμματος είχαν θέσει δημόσια την ιδέα απέλασης έως και οκτώ εκατομμυρίων ανθρώπων ξένης καταγωγής, συμπεριλαμβανομένων παιδιών μεταναστών.

Η πρόταση προκάλεσε αντιπαράθεση λόγω της κλίμακας και των πιθανών συνεπειών της.

Στη συνέχεια, το Vox περιόρισε δημόσια τη διατύπωση της θέσης του, υποστηρίζοντας ότι οι σχετικές πολιτικές θα αφορούσαν ανθρώπους που εισέρχονται παράνομα στην Ισπανία, διαπράττουν εγκλήματα ή μεταναστεύουν με σκοπό την εξάρτηση από κοινωνικά επιδόματα.

Ο Αμπασκάλ απορρίπτει την κατηγορία ότι η πολιτική του βασίζεται στην εχθρότητα προς τους αλλοδαπούς.

«Δεν καθοδηγούνται καθόλου από μίσος προς όσους έρχονται απ’ έξω, αλλά από αγάπη προς όσους βρίσκονται μέσα», έχει υποστηρίξει.

Οι επικριτές του Vox θεωρούν ότι η πολιτική αυτή απειλεί δικαιώματα μεταναστών και ενδέχεται να συγκρούεται με τις αρχές της ίσης μεταχείρισης.

Το ίδιο το κόμμα υποστηρίζει ότι επιδιώκει την προστασία των πολιτών και την αυστηρότερη εφαρμογή της μεταναστευτικής νομοθεσίας.

Η κατακερματισμένη Αριστερά και ο ρόλος της Άντα Κολάου

Η κατάσταση στην αριστερή πλευρά του πολιτικού συστήματος περιπλέκει τη δυνατότητα συγκρότησης νέας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας γύρω από το PSOE.

Η πρώην δήμαρχος της Βαρκελώνης, Άντα Κολάου, ηγείται του Broad Front, μιας προσπάθειας συνένωσης διαφορετικών αριστερών σχηματισμών.

Ωστόσο, το Podemos δεν συμμετέχει στο εγχείρημα, διατηρώντας ξεχωριστή πολιτική πορεία.

Η διάσπαση αυτή επηρεάζει τη δυνατότητα των κομμάτων αριστερά του PSOE να συγκεντρώσουν περισσότερες έδρες.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παραθέτει ο Guardian, το Broad Front και το Podemos θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν συνολικά περίπου 13 έδρες.

Ακόμη και εάν επιβεβαιωνόταν ένα τέτοιο αποτέλεσμα, θα απαιτούνταν πρόσθετες συνεργασίες με περιφερειακά και άλλα κόμματα για τη συγκρότηση πλειοψηφίας.

Η πολιτική αυτή πραγματικότητα εξηγεί γιατί η προεκλογική αναμέτρηση δεν αφορά μόνο την πρωτιά.

Αφορά κυρίως τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης σε ένα Κοινοβούλιο με πολλά κόμματα και σύνθετους συσχετισμούς.

Η ευρωπαϊκή διάσταση: Τι θα σήμαινε μια κυβέρνηση PP–Vox

Η Ισπανία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σημαντικό κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ.

Οποιαδήποτε αλλαγή κυβερνητικής κατεύθυνσης θα είχε επομένως συνέπειες και στις ευρωπαϊκές πολιτικές συζητήσεις.

Μια ενδεχόμενη συμφωνία PP–Vox θα έθετε ερωτήματα για τη μεταναστευτική πολιτική, τις κοινωνικές παροχές, την κλιματική ατζέντα και τη στάση της Μαδρίτης απέναντι σε ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες.

Ωστόσο, δεν μπορεί να προεξοφληθεί το περιεχόμενο μιας μελλοντικής κυβερνητικής συμφωνίας.

Το PP ανήκει στην ευρωπαϊκή κεντροδεξιά και έχει τονίσει τη σημασία της συμμόρφωσης με τις ευρωπαϊκές συνθήκες.

Το Vox υιοθετεί πιο εθνικά προσανατολισμένη πολιτική ατζέντα, ιδιαίτερα σε ζητήματα μετανάστευσης και κρατικών αρμοδιοτήτων.

Η μεταξύ τους διαπραγμάτευση, εφόσον προκύψει, θα κρίνει το πραγματικό εύρος οποιασδήποτε μεταβολής.

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η ισπανική αναμέτρηση αποτελεί ακόμη μία περίπτωση όπου η άνοδος κομμάτων της ριζοσπαστικής και ακροδεξιάς επηρεάζει τους κυβερνητικούς συσχετισμούς.

29 Νοεμβρίου: Μια κάλπη με περισσότερα από ένα διακυβεύματα

Δεκατρείς ημέρες πριν από τις εκλογές, η Ισπανία βρίσκεται μπροστά σε μια αναμέτρηση που συγκεντρώνει πολλαπλές κρίσεις.

Η στεγαστική ανασφάλεια έχει κινητοποιήσει εκατομμύρια πολίτες.

Τα σιδηροδρομικά δυστυχήματα έχουν θέσει στο επίκεντρο τη δημόσια ασφάλεια και τη διαχείριση των υποδομών.

Οι καταγγελίες διαφθοράς έχουν εντείνει τη συζήτηση για τη λογοδοσία.

Η μετανάστευση αποτελεί πεδίο έντονης ιδεολογικής αντιπαράθεσης.

Και το ενδεχόμενο συμμετοχής του Vox στην εθνική κυβέρνηση έχει προσδώσει στην αναμέτρηση ιδιαίτερη ιστορική και ευρωπαϊκή σημασία.

Ο Πέδρο Σάντσεθ ζητά νέα εντολή προβάλλοντας το κοινωνικό έργο της κυβέρνησής του και τις διαφορές του με τη Δεξιά.

Ο Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο επιδιώκει αλλαγή διακυβέρνησης με έμφαση στη θεσμική αξιοπιστία και στη διαχείριση των δημόσιων υπηρεσιών.

Ο Σαντιάγο Αμπασκάλ διεκδικεί μεγαλύτερη επιρροή στη χάραξη πολιτικής, προβάλλοντας τις θέσεις του Vox για τη μετανάστευση, τη φορολογία και την κοινωνική πολιτική.

Η κρίσιμη εξίσωση είναι οι 176 έδρες. Οι δημοσκοπήσεις προσφέρουν διαφορετικές εικόνες, αλλά μόνο η κάλπη θα καθορίσει ποιοι συνδυασμοί κομμάτων μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Η Ισπανία δεν αποφασίζει μόνο ποιος θα κυβερνήσει την επόμενη τετραετία.

Αποφασίζει και ποια πολιτική κατεύθυνση θα ακολουθήσει σε μια περίοδο κοινωνικής πίεσης και αναδιάταξης των ευρωπαϊκών πολιτικών ισορροπιών.

Το ενδεχόμενο συμμετοχής της ακροδεξιάς στην κυβέρνηση, για πρώτη φορά στη μεταδικτατορική ιστορία της χώρας, καθιστά την 29η Νοεμβρίου ημερομηνία ιδιαίτερης σημασίας για την Ισπανία και την Ευρώπη.

Πηγή: pagenews.gr

Βασίλης Διαμαντάκος
Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Βασίλης Διαμαντάκος Δημοσιογράφος Διεθνούς Πολιτικής & Γεωπολιτικής Ανάλυσης
Καλύπτει διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, διπλωματικές σχέσεις και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας. Διαθέτει περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στο διεθνές πολιτικό και γεωπολιτικό ρεπορτάζ, έχοντας παρακολουθήσει σημαντικά γεγονότα που διαμόρφωσαν το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Απόφοιτος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τη Γεωπολιτική.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο