Το Πεκίνο αποκτά εναλλακτική διαδρομή προς τις ευρωπαϊκές αγορές, ενώ η Μόσχα αναζητά οικονομική διέξοδο υπό το βάρος των κυρώσεων – Το Βόρειο Θαλάσσιο Πέρασμα, οι κινεζικές επενδύσεις, η στρατηγική σημασία των παγοθραυστικών και τα όρια μιας νέας αρκτικής συμμαχίας.
Ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι η Μόσχα εξετάζει το ενδεχόμενο συνεργασίας με τις ΗΠΑ, χωρίς να αποκαλύψει λεπτομέρειες για τις πιθανές συμφωνίες.
Στο Λονγκγιαρμπίεν της Νορβηγίας, οι 2.600 κάτοικοι δεν μπορούν πλέον να πιουν νερό από τη βρύση, οι παγετώνες εξαφανίζονται και το έδαφος υποχωρεί κάτω από τα σπίτια τους. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι όσα συμβαίνουν σήμερα στο Σβάλμπαρντ μπορεί να αποτελούν προειδοποίηση για ολόκληρη την Αρκτική.
Οι Βρυξέλλες αλλάζουν στρατηγική και στρέφονται στην ασφάλεια, τις σπάνιες γαίες, τα υποθαλάσσια καλώδια και τις νέες εμπορικές οδούς – Οι πέντε μεγάλες παρεμβάσεις και το γεωπολιτικό στοίχημα απέναντι σε Μόσχα και Πεκίνο.
Η νέα στρατηγική της Ευρώπης περιλαμβάνει τη χρήση των δορυφορικών συστημάτων Copernicus και Galileo, καθώς και τη δημιουργία ειδικού κόμβου για την προστασία των υποθαλάσσιων καλωδίων.
Η Ρωσία αυξάνει την παρουσία και τις υβριδικές πιέσεις γύρω από το Svalbard, ένα νορβηγικό αρχιπέλαγος με μοναδικό διεθνές καθεστώς. Το ερώτημα που φοβίζει πλέον το Oslo και τους συμμάχους είναι αν η Μόσχα μπορεί να προκαλέσει εκεί ένα επεισόδιο αρκετά σοβαρό ώστε να δοκιμάσει το Άρθρο 5 — αλλά αρκετά ασαφές ώστε να δυσκολεύσει μια ενιαία απάντηση του NATO.
Δανία, Γροιλανδία και ΗΠΑ ετοιμάζονται να υπογράψουν στη Νέα Υόρκη συμφωνία που αναμένεται να ενισχύσει τον ρόλο του NATO στην άμυνα της Αρκτικής. Ο Donald Trump μιλά για αμερικανικό «μόνιμο έλεγχο» της ασφάλειας της Γροιλανδίας, όμως Κοπεγχάγη και Νουούκ επιμένουν ότι δεν τίθεται θέμα εκχώρησης κυριαρχίας. Πίσω από τη διαμάχη βρίσκεται η πραγματική στρατηγική μάχη του Βορρά: Ρωσία, Κίνα, Golden Dome και ο έλεγχος των νέων αρκτικών διαδρομών.
Η νέα συμφωνία ΗΠΑ–Δανίας–Γροιλανδίας διατηρεί ρητά την κυριαρχία της Κοπεγχάγης και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Γροιλανδών, αλλά ταυτόχρονα ανοίγει τον δρόμο για πολύ μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική παρουσία, αποκλείει ρωσικές και κινεζικές βάσεις και επενδύσεις σε ευαίσθητους τομείς και μπορεί να παραμείνει σε ισχύ ακόμη κι αν η Γροιλανδία γίνει κάποτε ανεξάρτητη.
Η Ουάσιγκτον εξασφαλίζει μόνιμη και διευρυμένη παρουσία στη Γροιλανδία, μπλοκάρει βάσεις και ευαίσθητες επενδύσεις Κίνας και Ρωσίας και μετατρέπει το νησί σε κρίσιμο πυλώνα της αμερικανικής στρατηγικής στην Αρκτική – Η Δανία κρατά την κυριαρχία και η συμφωνία αναμένεται να υπογραφεί στη Νέα Υόρκη.
Πάνω από το 99% της διεθνούς κίνησης δεδομένων περνά από υποθαλάσσια καλώδια. Η νέα ευρωπαϊκή ανησυχία δεν αφορά μόνο αν ένα καλώδιο μπορεί να κοπεί, αλλά αν μπορεί να αποδειχθεί γρήγορα ποιος το έκοψε, με ποια πρόθεση και ποια αρχή έχει δικαίωμα να αντιδράσει πριν το ύποπτο πλοίο απομακρυνθεί. Για Ευρώπη και ΝΑΤΟ, ο βυθός μετατρέπεται σε νέο πεδίο υβριδικού ανταγωνισμού.
Η Μόσχα προειδοποιεί ακόμη και για κίνδυνο ένοπλης αντιπαράθεσης καθώς το ΝΑΤΟ ενισχύει το βόρειο μέτωπο – Πυρηνικά υποβρύχια, Γροιλανδία, νέες θαλάσσιες οδοί και Κίνα μετατρέπουν την Αρκτική σε στρατηγικό πεδίο ανταγωνισμού
Οι Ισλανδοί απέρριψαν την επανέναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ – Η αλιεία, η εθνική κυριαρχία και ο έλεγχος των φυσικών πόρων υπερίσχυσαν του επιχειρήματος ότι η Ευρώπη προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια σε μια εποχή γεωπολιτικής αναμέτρησης στον Βορρά
Το Όσλο κατηγορεί τις Βρυξέλλες για ενεργειακή «υποκρισία» – Γερμανία και Πολωνία κλείνουν μακροχρόνιες συμφωνίες με τη Νορβηγία, την ώρα που η ΕΕ ζητά περιορισμό νέων γεωτρήσεων στην Αρκτική
Μπαταρίες, ηλεκτρικά αυτοκίνητα και προϊόντα υψηλής αξίας στα πρώτα φορτία – Η νέα θαλάσσια αρτηρία Κίνας–Ευρώπης, το σχέδιο της Νότιας Κορέας και ο κρίσιμος ρόλος της Ρωσίας σε έναν διάδρομο που μπορεί να αλλάξει τη γεωοικονομία των μεταφορών
Ενώ η ευρωπαϊκή προσοχή παραμένει στραμμένη στον πόλεμο της Ουκρανίας, στο Σουέζ, στην Ερυθρά Θάλασσα και στα Στενά του Ορμούζ, μια βαθύτερη γεωπολιτική ανατροπή συντελείται αθόρυβα στον Βορρά. Η υποχώρηση των πάγων, οι νέες θαλάσσιες διαδρομές, ο ανταγωνισμός για κρίσιμες πρώτες ύλες και η αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση μετατρέπουν την Αρκτική σε πεδίο οικονομικής, ενεργειακής και στρατηγικής αντιπαράθεσης. Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι πλέον αν η Αρκτική θα αποκτήσει παγκόσμια σημασία, αλλά αν η Ευρώπη θα έχει προλάβει να δημιουργήσει τους θεσμούς που θα τη διέπουν.
Η Αρκτική μετατρέπεται ταχύτατα από απομακρυσμένη γεωγραφική ζώνη σε μία από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές αρένες του 21ου αιώνα. Με τη Ρωσία να ενισχύει συστηματικά τη στρατιωτική της παρουσία στον Βόρειο Πόλο και την κλιματική αλλαγή να ανοίγει νέους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους, το ΝΑΤΟ απαντά με τη νέα πρωτοβουλία "Arctic Sentry". Πίσω από τις στρατιωτικές ασκήσεις, όμως, διαμορφώνεται μια πολύ βαθύτερη στρατηγική αναμέτρηση που θα καθορίσει το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας, της ενεργειακής πολιτικής και της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας.
«Καθώς η Κίνα και η Ρωσία ενισχύουν τη δράση τους στον Βόρειο Πόλο, η Συμμαχία παλεύει να κλείσει τις αδυναμίες της στην Αρκτική»
Η συμμαχία αντιμετωπίζει στρατηγική αστοχία στον Βόρειο Πόλο, ενώ Ρωσία και Κίνα εκμεταλλεύονται το κενό
Το Λονδίνο στέλνει το HMS Prince of Wales στον Βόρειο Ατλαντικό – Μήνυμα ισχύος σε Ρωσία και ΝΑΤΟ
Ένα νέο γεωπολιτικό πεδίο μάχης ανοίγει στον Βορρά: η στρατηγική κίνηση γύρω από τη Γροιλανδία δεν αφορά μόνο τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, αλλά δημιουργεί ευκαιρίες και «ευχάριστα σενάρια» για το Πεκίνο — και αυτό αλλάζει τους όρους του παιχνιδιού στην Αρκτική.
Ο διοικητής της Αρκτικής της Δανίας «δείχνει» τη Ρωσία, αποδομεί τα σενάρια ρήξης στο ΝΑΤΟ και εκθέτει τη στρατηγική εργαλειοποίηση της Γροιλανδίας
