Fourteen hours of tense negotiations, growing frustration among European leaders and accusations that António Costa “lost control of the room.” Disputes over energy prices, carbon emissions and the EU’s seven-year budget expose deep divisions among the 27 member states, while Greece pushes for fiscal flexibility and protection of European funding.
Paris and Berlin are urging the European Commission to create a European “second-strike weapon” capable, in extreme cases, of immediately cutting third countries off from the Single Market. Germany’s dramatic shift brings the EU closer to a tougher confrontation with China and signals a new era of economic deterrence.
Brussels enters a crucial phase in negotiations over the EU’s 2028–2034 budget: almost €2tn, a fivefold increase in defence funding, up to €100bn for Ukraine and an increasingly difficult battle over national contributions — as political uncertainty in Germany complicates the search for compromise.
Στις Βρυξέλλες ανοίγει η πολιτική μάχη για τον προϋπολογισμό 2028–2034: σχεδόν €2 τρισ., πενταπλάσιοι πόροι για άμυνα, έως €100 δισ. για την Ουκρανία και σκληρή σύγκρουση για το ποιος θα πληρώσει — ενώ η πολιτική αδυναμία του Βερολίνου περιπλέκει τον συμβιβασμό.
Στην πρώτη του επίσκεψη στη Γερμανία ως Πρόεδρος του Eurogroup, ο Κυριάκος Πιερρακάκης έβαλε με τον Φρίντριχ Μερτς στο τραπέζι το μεγάλο ευρωπαϊκό στοίχημα: βαθύτερες κεφαλαιαγορές, περισσότερη χρηματοδότηση για ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και καινοτομία, ενεργειακή και τεχνολογική ισχύς και μια Ευρώπη που θα μπορεί να ανταγωνιστεί ΗΠΑ και Ασία με τα δικά της κεφάλαια.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν επιχειρεί να μετατρέψει το εκλογικό σοκ της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ σε ευρωπαϊκό πολιτικό όπλο, υποστηρίζοντας ότι η εκτόξευση της γερμανικής Ακροδεξιάς είναι προϊόν των λαθών της ίδιας της Δύσης. Πίσω από τη ρητορική του βρίσκεται ένα ευρύτερο μήνυμα προς Βερολίνο και Βρυξέλλες: η Μόσχα θέλει να παρουσιάσει την άνοδο των αντισυστημικών δυνάμεων ως απόδειξη ότι η ευρωπαϊκή στρατηγική απέναντι στη Ρωσία αρχίζει να συναντά αντίσταση μέσα στις ίδιες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Η Σαξονία-Άνχαλτ δεν έστειλε απλώς ένα ακροδεξιό κόμμα στην πρώτη θέση. Έδειξε τι συμβαίνει όταν μεταναστευτικό, οικονομική στασιμότητα, βιομηχανική ανασφάλεια και δυσπιστία προς το πολιτικό κέντρο συσσωρεύονται για χρόνια — και γιατί το Βερολίνο δύσκολα μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει το AfD μόνο με το «τείχος προστασίας».
Mass deportations, separate classes for refugee children, “more Bismarck, less Hitler” and a pivot toward Moscow: after the electoral earthquake in Saxony-Anhalt, the question is no longer how far the AfD can rise — but what happens if it moves from protest to power.
Ο γαλλογερμανικός κινητήρας τρίζει, οι αγορές ξανατιμολογούν το πολιτικό ρίσκο, η Ουάσιγκτον στρέφει το βλέμμα αλλού και η Ρωσία δοκιμάζει τα όρια του ΝΑΤΟ. Τέσσερις διαφορετικές κρίσεις αρχίζουν να συγκλίνουν σε μία επικίνδυνη ευρωπαϊκή εξίσωση.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης βλέπει πίσω από τον πολιτικό σεισμό στη Γερμανία μια πολύ μεγαλύτερη ευρωπαϊκή προειδοποίηση: εάν Γερμανία και Γαλλία μπουν ταυτόχρονα σε περίοδο πολιτικής αστάθειας, οι συνέπειες θα περάσουν στην οικονομία, στον τουρισμό και στις ελληνικές εξαγωγές – «Το τελευταίο που πρέπει να κάνουμε είναι να προστεθούμε στην ομάδα της αναταραχής».
Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία αναζητούν διαφορετικό δρόμο προς τη νέα εποχή των εξοπλισμών – Πίσω από τα δισ. ανοίγει η μεγάλη μάχη για συντάξεις, φόρους, χρέος και κοινωνικό κράτος
Η Κομισιόν θέλει σχεδόν €2 τρισ. για την περίοδο 2028–2034 ώστε η Ευρώπη να μειώσει την εξάρτησή της από ΗΠΑ και Κίνα σε τεχνολογία, ενέργεια, κρίσιμες πρώτες ύλες και άμυνα. Όμως το Βερολίνο και πέντε ακόμη χώρες ζητούν περικοπές εκατοντάδων δισ. ευρώ, ανοίγοντας τη μεγαλύτερη μάχη για το ποιος θα πληρώσει την «ευρωπαϊκή αυτονομία».
