Φιλελευθεροποιείται ή σοσιαλιστικοποιείται η οικονομία μας;

Ολίγον καπιταλισμός με αρκετές δόσεις σοσιαλισμού είναι το μίγμα πολιτικής που εφαρμόστηκε, ιδιαίτερα στα χρόνια της μεταπολίτευσης, μέχρι τις μέρες της «Πρώτης φοράς…», δημιουργώντας μια οικονομία «τραβεστί», κατά την Καραμανλίκεια ρήση.

Προς τα πού όμως το πάει ο ΣΥΡΙΖΑ; Φιλελευθεροποιεί θα έλεγε κάποιος την οικονομία και τον επέλεξαν οι ξένοι μέχρι να τα ψηφίσει όλα , όπως το γενναίο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και το πρόγραμμα απελευθέρωσης της αγοράς με την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Σοσιαλιστικοποιεί θα έλεγε κάποιος άλλος , αφού το κράτος διογκώνεται επιπλέον.

Ας δούμε ορισμένα στοιχεία που θα δώσουν την απάντηση στο γρίφο.

–         30.000 περίπου είναι οι νεοπροσληφθέντες στο Δημόσιο επί ΣΥΡΙΖΑ.

–         146 εκ. ευρώ αυξήθηκε η μισθοδοσία στο Δημόσιο.

–         Οι Γραμματείες του Κράτους αυξήθηκαν από 70 σε 140.

–         Η ΔΕΗ , το ΜΕΤΡΟ , ο Ηλεκτρικός και οι αστικές συγκοινωνίες ξαναέγιναν παθητικές και χρειάζονται επιπλέον επιχορηγήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό για να λειτουργούν.

–         Το κόστος του Κράτους το 2016 αυξήθηκε κατά 1,7 δις σε σχέση με το 2015.

–         Οι συνολικές δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης από το 50,7% που την άφησε ο Σαμαράς το 2014 , σκαρφάλωσαν στο 55,3% του ΑΕΠ.

–         Καμία αποκρατικοποίηση δεν προχωρά, όπως όλοι θα περίμεναν.. Αντιθέτως η κρατική βιομηχανία ζάχαρης  επιχορηγείται με 70 εκ.

–         Τα πρωτογενή πλεονάσματα του 3,5% επιβαρύνουν με νέους φόρους την εναπομείνασα παραγωγική τάξη της χώρας.

Όλα δείχνουν ότι κάνουμε τα αντίθετα από αυτά που μας ζητούν οι θεσμοί και έχουμε υπογράψει στα μνημόνια. Τη δραστική μείωση των δημοσίων δαπανών.  Κάνουμε ακριβώς αυτά που μας έφεραν στη χρεοκοπία. Κανείς δεν αντιδρά. Κανείς δεν διαμαρτύρεται. Και όσοι το κάνουν, δεν εισακούγονται. Μια κοινωνία εθισμένη στην αδράνεια ή μήπως πεπεισμένη ότι το καράβι δε σώζεται;

Στο παγκόσμιο δείκτη οικονομικής ελευθερίας (Index of Economic Freedom) μεταξύ των 178 χωρών βρισκόμαστε στην 138 θέση με καθοδικές τάσεις. Όταν το χρήμα τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία , εμείς έχουμε πατήσει το pause τωνcapital controls. Όταν όλος ο κόσμος φιλελευθεροποιείται εμείς έχουμε κάποιους συμβιβασμένους κομμουνιστές που παίζουν την κυβέρνηση και μας φορτώνουν φόρους μόνο και μόνο για να νέμονται την εξουσία, λίγο πριν την κατάρρευση της.

Εκλογές τώρα.  Αρκεί να ξυπνήσουμε… Αν!