Επανεκλογή Όρμπαν: O δεξιός λαϊκισμός που επιμένει

Ο Μανώlης Σταυρουλάκης γράφει στο pagenews για την επανεκλογή του Βίκτορ Ορμπαν στην Ουγγαρία και για τη μεγαλύτερη απειλή που εκπηγάζει από τον δεξιό λαϊκίστικό λόγο και την τοξική του ρητορεία.

Η πρόσφατη νίκη του κόμματος του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία το επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά: O δεξιός λαϊκισμός συνεχίζει να κερδίζει έδαφος σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Έτσι, ο επικεφαλής της ουγγρικής κυβέρνησης είναι τώρα σε θέση να ολοκληρώσει τον πολιτικό σχεδιασμό του.

Ο Όρμπαν δεν έχει πάψει εξάλλου, εδώ και τρία χρόνια, να κατευθύνει τον λαό του ενάντια στην υποδοχή προσφύγων με ρατσιστικές υπεραπλουστεύσεις και διασπορά ψευδών ειδήσεων.

Ο Όρμπαν είναι ξεκάθαρα ευρωσκεπτικιστής και δεν το κρύβει: «Οι Βρυξέλλες θέλουν να αραιώσουν τον πληθυσμό της Ευρώπης και να τον αντικαταστήσουν, για να απαλλαγούν από τον πολιτισμό μας, τον τρόπο ζωής μας».

Έτσι, αυτό που φαινόταν ακόμη πριν από μερικά χρόνια ως απλά εκλογικά ατυχήματα πρέπει τώρα να θεωρηθεί ως ένα βαθύτερο φαινόμενο. Για πολλούς παρατηρητές, μάλιστα, δεν γινόμαστε μάρτυρες μιας προσωρινής ύφεσης που συνδέεται με μια προσωρινή κρίση, αλλά είμαστε μάρτυρες του τέλους ενός κύκλου για τη φιλελεύθερη δημοκρατία και τα αξιακά της προστάγματα.

Με αυτήν την έννοια, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη δημοκρατία δεν προέρχεται από τα αριστερά του πολιτικού εκκρεμούς μετά την ηχηρή πτώση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού το 1989.

Η μεγαλύτερη απειλή εκπηγάζει από τον δεξιό λαϊκιστικό λόγο, την τοξική του ρητορεία. Πρόκειται για μια δέσμη από θεσμικές απρέπειες και θεσμικές ακροβασίες. Για μια μορφή «εξέγερσης» ενάντια στην φιλελεύθερη δημοκρατία και τον δυτικό κοινοβουλευτισμό.

Ο καιρός έχει παρέλθει προ πολλού, όταν Γερμανοί χόρευαν στα ερείπια του Τείχους του Βερολίνου και όταν οι δυτικές κοινωνίες έβλεπαν τη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης ως εγγύηση διαφάνειας και καθολικής ειρήνης.