Παπασταύρου για RED III: «Ενισχύουμε την ενεργειακή δημοκρατία με πολίτες στο επίκεντρο»

Σαφές στίγμα για την επόμενη φάση της ενεργειακής πολιτικής έδωσε ο Σταύρος Παπασταύρου, παρουσιάζοντας το νέο σχέδιο νόμου για την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας RED III, το οποίο –όπως τόνισε– φιλοδοξεί να φέρει τους πολίτες στο επίκεντρο της ενεργειακής μετάβασης.

Μιλώντας στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας υπογράμμισε ότι πρόκειται για ένα νομοθέτημα που δεν περιορίζεται σε τεχνικές ρυθμίσεις, αλλά επιχειρεί να αλλάξει τη φιλοσοφία της αγοράς ενέργειας.

Ενεργειακή δημοκρατία με πράξεις – όχι συνθήματα

Ο κ. Παπασταύρου ήταν ξεκάθαρος: η «ενεργειακή δημοκρατία» δεν είναι θεωρία, αλλά πρακτική εφαρμογή.

Με απλά λόγια, αν δεν απλοποιήσεις διαδικασίες και δεν μειώσεις τα εμπόδια, δεν υπάρχει καμία δημοκρατία στην ενέργεια – μόνο μεγάλοι παίκτες. Το νομοσχέδιο στοχεύει ακριβώς εκεί:

• Απλοποίηση αδειοδοτήσεων
• Επιτάχυνση έργων ΑΠΕ
• Καθαρούς κανόνες και ορισμούς
• Διαφάνεια στη συμμετοχή πολιτών

Και εδώ είναι το κρίσιμο: δεν μιλάμε για «πράσινη μετάβαση» γενικά. Μιλάμε για το ποιος βγάζει λεφτά από αυτή.

Φωτοβολταϊκά μπαλκονιού: το πραγματικό game changer

Η φράση «ο ήλιος και ο άνεμος ανήκουν σε όλους» ακούγεται ωραία, αλλά αποκτά νόημα μόνο όταν δίνεται πρακτικό εργαλείο. Και αυτό είναι τα φωτοβολταϊκά μπαλκονιού.

Αν εφαρμοστεί σωστά, αυτό:

• μειώνει άμεσα το κόστος ρεύματος
• βάζει τον πολίτη μέσα στο παιχνίδι
• σπάει την εξάρτηση από προμηθευτές

Αν μείνει στη θεωρία ή μπλοκαριστεί από γραφειοκρατία, είναι άχρηστο. Εκεί θα κριθεί η επιτυχία του νόμου.

Τα νούμερα που δείχνουν την πραγματικότητα

Ο υπουργός έριξε και στοιχεία που έχουν σημασία – όχι για PR, αλλά για να καταλάβεις την αγορά:

• 18 GW ΑΠΕ συνολικά
• 9,2 GW σε χαμηλή και μέση τάση
• 80.000+ μικρές εγκαταστάσεις

Αυτό σημαίνει ένα πράγμα: η Ελλάδα έχει ήδη βάση «λαϊκής» ενέργειας. Δεν ξεκινά από το μηδέν.

Αλλά μην μπερδευτείς: αυτό δεν σημαίνει ότι το σύστημα δουλεύει καλά. Σημαίνει ότι υπάρχει δυναμική που ακόμα δεν έχει αξιοποιηθεί πλήρως.

Natura και ανάπτυξη: ισορροπία ή πολιτικό φτιασίδι;

Στο κομμάτι των περιοχών Natura 2000, ο Παπασταύρου προσπάθησε να περάσει τη γραμμή της «ισορροπημένης ανάπτυξης».

Η πραγματικότητα εδώ είναι σκληρή:

• Αν αφήσεις πλήρη προστασία → παγώνει ανάπτυξη
• Αν ανοίξεις υπερβολικά → καταστρέφεις περιβάλλον

Η λύση που προτείνεται βασίζεται σε:

• Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες
• Στρατηγικές Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων
• Έγκριση από το ΣτΕ

Ωραία στα χαρτιά. Το θέμα είναι αν θα εφαρμοστούν ή θα γίνουν bypass με πολιτικές πιέσεις. Εκεί συνήθως καταρρέουν τέτοιες «ισορροπίες».

Το πραγματικό στοίχημα

Ο στόχος που τέθηκε είναι ξεκάθαρος:

• φθηνή ενέργεια
• ενεργειακή ασφάλεια
• λιγότερη εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα

Αλλά εδώ είναι που πρέπει να είσαι ψυχρός:

Αν δεν λυθούν τα πρακτικά προβλήματα (δίκτυα, ταχύτητα εγκρίσεων, αποθήκευση ενέργειας), το αφήγημα δεν στέκει. Θα μείνει μια ακόμα «μεταρρύθμιση» που φαίνεται ωραία σε παρουσιάσεις.

Η κατεύθυνση είναι σωστή. Αλλά η ιδέα από μόνη της δεν αξίζει τίποτα.

Αν το σύστημα συνεχίσει να μπλοκάρει μικρούς παραγωγούς και να καθυστερεί έργα, τότε όλο αυτό περί «ενεργειακής δημοκρατίας» είναι απλά βιτρίνα.

Αν όμως εφαρμοστεί σωστά, τότε μιλάμε για πραγματική αλλαγή παιχνιδιού στην ελληνική αγορά ενέργειας.

Πηγή: Pagenews.gr