«Κατάληψη εξουσίας εν καιρώ πολέμου»: Οι Φρουροί της Επανάστασης παραμερίζουν τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν

Μετά τον πόλεμο με ΗΠΑ και Ισραήλ, το θεοκρατικό μοντέλο εξουσίας του Ιράν μετασχηματίζεται σε στρατιωτικό καθεστώς αποφάσεων υπό την IRGC

Η Τεχεράνη βιώνει μια από τις πιο ριζικές εσωτερικές μετατοπίσεις ισχύος της σύγχρονης ιστορίας της. Δύο μήνες μετά την έναρξη της σύγκρουσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ την πρώτη ημέρα του πολέμου έχει δημιουργήσει ένα κενό θρησκευτικής-πολιτικής ηγεσίας, το οποίο δεν έχει καλυφθεί από θεσμική διαδοχή αλλά από στρατιωτική αναδιάταξη.

Από τη θεοκρατία στη στρατιωτική διοίκηση

Σύμφωνα με διεθνείς αναφορές, η εξουσία στο Ιράν έχει πλέον μετατοπιστεί από το κληρικό σύστημα προς ένα στενό πυρήνα σκληροπυρηνικών εντός:

• του Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (SNSC)
• των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC)

Η νέα πραγματικότητα περιγράφεται από αναλυτές ως:

«Ένα σύστημα όπου οι στρατιωτικοί δεν επηρεάζουν την πολιτική – την παράγουν»

Ο ρόλος του Χαμενεϊ

Ο γιος του πρώην ανώτατου ηγέτη, Μοντζνταμπά Χαμενέϊ εμφανίζεται πλέον ως συμβολική φιγούρα νομιμοποίησης και όχι ως πραγματικός κέντρου λήψης αποφάσεων.

Σύμφωνα με πηγές:

«Ο Χαμενεϊ δεν καθοδηγεί, αλλά επικυρώνει αποφάσεις που λαμβάνονται από τη στρατιωτική ηγεσία»

Η φυσική του κατάσταση μετά τον πόλεμο και οι λόγοι ασφαλείας τον αναγκάζουν να επικοινωνεί μέσω μεσαζόντων, ενισχύοντας περαιτέρω το θεσμικό κενό.

Η IRGC ως πραγματικό κέντρο εξουσίας

Ο πραγματικός πυρήνας αποφάσεων βρίσκεται πλέον στην IRGC, με βασικούς παίκτες όπως:

• τον Βαχίντι (επικεφαλής διαπραγματεύσεων στο πεδίο)
• τον Γκαλιμπάφ, πρώην διοικητή των Φρουρών και πρόεδρο του κοινοβουλίου

Η δομή αυτή έχει μετατρέψει την Ισλαμική Δημοκρατία σε ένα σύστημα όπου:

• η διπλωματία καθοδηγείται από στρατιωτικούς
• οι πολιτικοί θεσμοί λειτουργούν επικουρικά
• οι αποφάσεις καθυστερούν λόγω έλλειψης ενιαίας διοίκησης

 Διπλωματικό αδιέξοδο με ΗΠΑ

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η Τεχεράνη καθυστερεί συστηματικά στις απαντήσεις της σε συνομιλίες με την Ουάσινγκτον.

Ένας Πακιστανός αξιωματούχος σημείωσε:

«Οι αποφάσεις στο Ιράν πλέον χρειάζονται ημέρες, όχι ώρες»

Το κύριο σημείο τριβής παραμένει:

• το πυρηνικό πρόγραμμα
• ο έλεγχος των θαλάσσιων οδών του Κόλπου
• η στρατηγική ισορροπία στην περιοχή του Ορμούζ

Η Τεχεράνη προτείνει διαπραγματεύσεις «σε στάδια», ενώ οι ΗΠΑ επιμένουν στην άμεση αντιμετώπιση του πυρηνικού ζητήματος.

Γεωπολιτική ανάγνωση: Ένα κράτος σε πολεμική αναδιάρθρωση

Η κατάσταση στο Ιράν δεν αποτελεί απλώς εσωτερική πολιτική κρίση αλλά:

1. Μετατόπιση από θεοκρατία σε στρατοκρατία

Η θρησκευτική εξουσία παραχωρεί χώρο σε στρατιωτική διοίκηση.

2. Συγκέντρωση ισχύος στην IRGC

Η Φρουρά της Επανάστασης γίνεται ο πραγματικός πυρήνας του κράτους.

3. Μείωση πολιτικής πολυφωνίας

Οι μετριοπαθείς φωνές περιθωριοποιούνται πλήρως.

Στρατηγική του Ιράν: Έλεγχος χωρίς πλήρη πόλεμο

Παρά την ένταση, το Ιράν φαίνεται να υιοθετεί μια υβριδική στρατηγική:

• αποφυγή ολοκληρωτικού πολέμου
• διατήρηση πίεσης σε κρίσιμες θαλάσσιες αρτηρίες
• χρήση της γεωγραφίας (Στενό του Ορμούζ) ως μοχλού διαπραγμάτευσης

Όπως σημειώνουν αναλυτές:

«Η Τεχεράνη δεν επιδιώκει κατάρρευση του συστήματος, αλλά επιβίωση μέσω κλιμακούμενης ισχύος»

Το Ιράν εισέρχεται σε μια νέα πολιτική φάση όπου η εξουσία δεν απορρέει από τη θρησκευτική νομιμοποίηση, αλλά από τη στρατιωτική αποτελεσματικότητα. Η IRGC δεν είναι πλέον απλώς ένας μηχανισμός ασφαλείας — είναι το ίδιο το κράτος.

Η μετάβαση αυτή σηματοδοτεί έναν βαθύ μετασχηματισμό της Μέσης Ανατολής, όπου η ισχύς μετακινείται από θεσμούς προς δίκτυα ασφάλειας και πολεμικής διοίκησης.

Πηγή: pagenews.gr